Drie vrouwen bij de voetbal……

gelukkige-jongen-cartoon-voetballen_33070-1727Al weer jaren geleden ging ik zondags altijd kijken als mijn zoon ging voetballen bij de thuiswedstrijden in ieder geval. Maar meestal gingen we ook mee naar de uitwedstrijden. En met mij nog meer mensen natuurlijk.
De mannen gingen meestal langs de lijn staan maar wij zaten vaak als vrouwen met zijn drieën (of meer) op de tribune om te kijken.
Niet alleen om te kijken, in dit tijd was ik behoorlijk op de hoogte van de laatste nieuwtjes van het dorp. En we hadden ook best een hoop lol met elkaar.
Een van de drie vrouwen waar we mee zaten was echt een voetbal vrouw. Haar man voetbalde, haar zoon, dochter en zelf had ze ook jaren gevoetbald. Daarnaast deden deze man en vrouw beide veel vrijwilligerswerk bij de voetbal dat zo ongeveer hun tweede huis was.
De andere vrouw had samen met haar man een goed lopende slijterij. Zij was degene die altijd alles wist over de dorpsnieuwtjes. Relatieproblemen, overlijden, ziektes, geboortes nou ja alles wat er kan gebeuren in een gemeenschap en waarvan ik meestal het meeste miste omdat ik blijkbaar wat dat betreft niet in “de goede groep” mensen zat. Nog steeds niet trouwens en dat vind ik prima. Hoef alles ook niet te weten wat er gebeurt op het dorp. blabla
Samen met haar lag ik in het ziekenhuis toen ik ging bevallen van Angela. Ik was de eerste die op bezoek kwam toen haar zoon was geboren. Zij kwam later bij mij thuis toen Angela was geboren. We gingen ook vaak samen met dezelfde bus op controle naar het ziekenhuis.
We kenden elkaar dus best goed.
De bezoeken aan de voetbal werden minder, zeker toen ik fulltime werkte had ik echt niet meer de tijd er voor over om vaak te gaan. Zij verkochten hun winkel. Ik ging nog op visite in hun nieuwe appartement.
Altijd als ik haar ergens tegen kwam hadden we meteen weer een praatje.
Afgelopen week kwam ik haar tegen in het Huttendorp. Ze zat met haar man op een bankje te kijken naar haar kleinkind dat ook meedeed met het Huttendorp.
Ik ging naast haar zitten en zei “He Nel, hoe gaat het met jou”.  Ik verwachtte meteen een antwoord en een praatje want haar mond stond nooit gauw stil.
Maar ik kreeg een vreemd antwoord ” Heb je wel eens meer naast me gezeten” zei ze tegen me. Ik keek haar aan en zag een vreemde blik in haar ogen, ze wist echt niet meer wie ik was. Om haar niet verder in de war te brengen vroeg ik naar haar kleinkinderen die meededen. Even haspelde ze met de namen van haar dochter en kleinkind.  Ze was snel weer stil. Ik zag haar met haar tasje bezig. Even er in kijken, vastpakken, weer neerleggen.  Het kwam me zo bekend voor en ik dacht, zij is dementerend. Ik bleef een poosje bij haar zitten, gewoon wat kletsen over de kinderen en na een poosje zei ik weer verder te moeten. Ik was zo enorm geschrokken en het hield me nog heel de avond bezig. alzheimer
De volgende dag kwam ik haar dochter alleen tegen en vertelde haar zo geschrokken te zijn van haar moeder. Ze vertelde dat ze Alzheimer had en dat het heel snel achteruit ging met haar. Later sprak ik haar man ook nog die vertelde haar niet meer alleen te kunnen laten. Ze is pas 68 jaar oud…… pfff de angst van iedereen denk ik wel althans die van mij soms wel hoor. Niet dat ik er dagelijks mee bezig ben, gelukkig niet maar als ik dit dan weer zo hoor en pas al die man met zijn ook relatief jonge vrouw die Alzheimer heeft dan hoop je toch wel dat het je bespaard blijft.

Stemmen…….

stem1Nadat gisteren de natte moesson afgelopen was even lekker een eindje gaan fietsen, ik wilde nog een keukenweegschaal hebben omdat ik het leuk vind om een beetje te weten hoeveel groentes en fruit ik oogst dit jaar.
Op naar de kringloop, natuurlijk ook nog even lekker snuffelen bij de boeken, een heel leuk boekje voor 50 cent gekocht over mijn favoriete vlinder de vuurvlinder, die ik nog niet ontdekt heb trouwens dit jaar.
Als ik bij de boeken zit te snuffelen hoor ik een stem, nu heb ik best een goed gehoor voor stemmen. Heel toevallig had ik het gisteren nog daarover met mijn werkgever. Er was iemand binnengekomen terwijl ik in de keuken aan het werk was en ik hoorde aan zijn stem wie het was. Dus toen ik klaar was en even gedag zei, zei ik dat ook, ik hoorde aan je stem dat jij het was. En ik vertelde het verhaal van toen ik nog op het gemeentehuis werkte heeeeeeel lang geleden toen er nog geen email, internet en dat soort dingen waren. Ja die tijd is er geweest 😉 . Maar goed iedere dag om 12 uur werd ik dan gebeld door de directeur van het destructie bedrijf. Het was namelijk zo dat de boeren voor 12 uur door moesten geven als ze een dood dier hadden zodat het opgehaald kon worden. Wij moesten dat noteren en om 12 uur wanneer die mijnheer belde, ik weet zijn naam ook nog want hij zei altijd “U spreekt met Risseeuw”. Afijn de stem van die man herkende ik altijd meteen maar ik had hem nog nooit gezien. Tot er een keer een receptie van de gemeente was en opeens hoorde ik een bekende stem, dat moest hem zijn. Ik liep even naar hem toe en vroeg het hem en inderdaad het klopte. Zo grappig eigenlijk omdat eens iemand die je alleen van een stem kent in het echt te zien.  stemMaar goed gisteren dacht ik, verrek, het lijkt Lien wel. Lien is iemand die met een buurjongen van mij van vroeger getrouwd is geweest en ze woonden destijds naast mijn broer in zijn ouderlijk huis en mijn broer woont in ons ouderlijk huis. Dus die waren buren gebleven en natuurlijk kwamen wij hen daar ook vaak tegen.
Na haar scheiding ben ik haar nog wel eens een paar keer tegen gekomen maar niet zo heel vaak.  Ik keek nog even rond of ik haar toevallig zag maar zag haar niet. Ging verder met zoeken naar een weegschaal en vond die daar ook. Een hele mooie witte voor maar 2 euro. Met nog een paar boeken, een prachtig boek over wilde planten, een boek van Maarten ’t Hart, twee nieuwe weckpotten. Even een kopje thee drinken en nog wat zitten kletsen met een aantal mensen die daar ook zaten en toen naar de kassa gegaan met een winkelmand vol en moest ik zeven euro afrekenen.
En daar bij de kassa stond inderdaad Lien met nog een vriendin van vroeger die ik ook goed kende. We raakten zo in gesprek, in eerste instantie hield ze mij voor mijn oudste zus, dat hoor ik wel vaker, we schijnen best veel op elkaar te lijken al zie ik dat zelf echt niet.
Maar goed we stonden zo te kletsen toen Corien die vriendin zei, zullen we even ergens wat gaan drinken of heb je geen tijd Anneke.
Nou had ik helemaal geen afspraken dus vertrokken we richting Hema (Where else) want daar waren we het dichtst in de buurt.
We hebben echt zeker 1 1/2 zitten kletsen, herinneringen ophalen. Een verdrietig verhaal horen van Lien die in haar volgende relatie bedreigd was, met politie en maatschappelijk werk weggehaald is bij haar ex vandaan en vaak nog bang is als ze in het donker thuis komt dat hij haar nog wat aan zal doen. Dames theeEcht wel een heftig verhaal.
Maar ook luchtige dingen hoor, eigenlijk alle drie wat over ons huidige leven verteld, herinneringen opgehaald aan vroeger, gelachen over de dingen van vroeger.
Het was gewoon zo’n ontzettend leuk gesprek en hoe kunnen die dingen toch lopen. We zijn alle drie gescheiden, overeenkomsten maar ook verschillen. Maar gewoon even of de tijd had stil gestaan.  Met een heel goed gevoel fietste ik weer naar huis…….. en het klopte dus wel dat veel dingen veranderen maar stemmen blijken toch wel herkenbaar en hetzelfde te blijven.

Wie durft te zeggen dat vrouwen kletsen….

IMG_3773Gisterenavond had ik weer vergadering van de RTV Krimpenerwaard en dit keer was ik de enige vrouw met nog zo’n 10 mannen. Iets waar ik verder helemaal geen moeite mee heb hoor, over het algemeen kan ik vaak met mannen beter opschieten dan met vrouwen.
Maar goed dit terzijde. Wat kunnen die mannen vreselijk ouwehoeren ook zeg, dan zeggen ze wel eens wat van vrouwen maar ze zaten echt regelmatig als een kip zonder kop door elkaar te kakelen zeg.
En ze hadden mij gevraagd om daar het verslag van te maken. Nu zijn namen al niet mijn sterkste kant en sommige mensen heb ik nog maar een keer gezien dus dat maakte het er niet makkelijker op om de juiste namen bij de juiste poppetjes te zetten.
Nou ja in ieder geval slaagden ze er in tot half 12 door te gaan. Ook wel gezellig hoor tussendoor en er werd ook wel gelachen.
DSC00013De vorige vergadering liep ik iedere keer na afloop met de bekers te slepen maar gisteren dacht ik bekijk het maar. Ik ga niet omdat ik toevallig een vrouw ben iedere keer daar de zooi opruimen, ze doen het zelf maar.
Heb mijn eigen beker in de afwasmachine gezet en bye bye, zwaai, zwaai en weg was Anneke.
Had de auto van mijn zus te leen gekregen weer een weekje dus dat was wel makkelijk en ik hoefde niet mee te rijden dus lees te wachten weer.
Vandaag was mijn dag. Heerlijk rustig aan gedaan tot vanmiddag, ik moest kiezen tussen mijn bank en mijn kasje buiten. De zon scheen dus ik dacht proberen mijn kasje weer overeind te krijgen en dat lukte met wat moeite weer. Alles er wel uit moeten halen eerst maar er was weinig beschadigd. Eigenlijk alleen een paar bakken met de uitgepote Appie groententuintjes dus dat is niet zo erg.
De tuinstoel weer uit de vijver gevist en daaronder zaten 3 kikkers helemaal vast in het net van de vijver. Kon ze nog net redden van de verstikkingsdood. Niet dat ik iets van dankbaarheid merkte hoor en de prins zat er ook weer niet bij. ;).
Mijn fiets was weer gemaakt. Een hele nieuwe motor zit er op, een nieuwe en volgens de fietsenmaker betere motor. Laat ik het maar hopen dan. Maar wel blij. Hij vertelde dat het nieuwe wiel met motor 800,00 kostte.
ebike2Blij dat het nog allemaal garantie is dus en blij dat ik die fiets toch maar voor 5 jaar verzekerd heb ook voor reparatiekosten.
Vanavond nog voordat de Passion werd uitgezonden al mijn stukken voor de krant al af en zelfs het verslag van gisteren al geschreven en verstuurd.
Kortom vandaag was het zo’n dag waarop alles klopte en daar kan ik dan best lekker van genieten.