Priegelwerk…….

Ik weet niet hoe het met jullie zit maar ik wil op mijn bed altijd gestreken lakens hebben, gladde onderlakens en ook een glad gestreken dekbedhoes. Scheelt dat ik strijken ook leuk vind om te doen.
Maar goed voor de rest ben ik niet iemand die iedere dag mijn bed opschud, sterker nog, ik gooi het ’s morgens open, raam ook open, dan kan het lekker luchten en ’s avonds stap ik gewoon weer mijn bed in (met warme pittenzak, onmisbaar voor mij ) en trek het dekbed over me heen.
De dekbedhoezen en kussenslopen geven mij echt bijna dagelijks wel een irritant gevoel want bij de openingen piept er altijd wel een stuk kussen of dekbed uit. Bij mij wel in ieder geval.
Al heel lang wil ik daar eens een keer iets aan gaan doen en voilà CORONA zorgt dat alle achtergebleven klusjes bij mij gedaan worden. (Mijn hemel wat moet ik volgende winter nou gaan doen ??) Is het toch nog ergens goed voor.
Vroeger…… ja ik word ook een oude zeur haha als ik ga praten over vroeger, maar ik herinner me wel van vroeger dat er aan kussenslopen (dekbedden hadden we toen nog niet) knopen zaten waarmee je ze af kon sluiten.

En dat wil ik ook. Echt zo’n leuk werkje om te doen terwijl ik een beetje tv kijk. Ik duik de zolder op om de knopentrommel (komt ie toch nog eens van pas) op te halen en en passant neem ik onderweg nog een klein laatje uit mijn kastje in de slaapkamer mee waar ik altijd de reserve knopen die aan nieuwe kleding zitten ingooi.
Zo knopen genoeg. Begonnen met het maken van knoopsgaten. Een kleine knip en daarna om gaan zomen met dicht op elkaar gezette festonsteken (heb ik even opgezocht want ik dacht dat het kettingsteek genoemd werd 😂😂) . En na een knoopsgat weet ik het al, dat is echt niks voor mij. Wat een gepriegel, ik hield vroeger ook al niet van borduren, dat werden bij mij altijd van die broddelwerken. Mijn eerste zwangerschap was ik ooit begonnen aan een meetlat voor in de babykamer, nou het is maar goed dat mijn moeder hem afgemaakt heeft want anders had ie er nu nog gelegen.
Een andere oplossing bedenken dan maar en daar kwam mijn eureka moment, elastiek in plaats van knoopsgaten, die kan je zo om de knopen trekken en klaar is Anneke.
Dat wordt dus mijn missie voor de komende weken want ik heb best een aantal dekbedhoezen en bijbehorende slopen en die wil ik dan wel allemaal doen. Heb voor de winter flanellen hoezen (nu na renoveren niet echt meer nodig daarvoor was het heerlijk warm) en zomer katoenen hoezen.
En als ik dan toch bezig ben wil ik wat doen aan het “aantrekken” van de hoeslakens zeg maar.
Ik vind dat een rotwerkje om te doen en ook dat wilde ik al heel lang doen namelijk in de punten van de hoeslakens aan de binnenkant lintjes naaien.

En dan ook aan het dekbed zelf natuurlijk zodat ik ze vast kan knopen, even schudden en dan zit ie (hoop ik tenminste) snel goed. In hotels zag ik dat ze in de hoeken openingen hadden waarmee de dekbedden makkelijk in de hoezen geschud kunnen worden.
Ga dus maar beginnen met de winterhoezen, het eerste kussensloop is al gedaan en heb ik er meteen om gedaan en het ziet er veel mooier uit. Nu de rest nog maar dat komt ook wel goed.. het is toch nog geen zomer en Corona is nog niet over….

Van knoopje tot superaap

Knopendoos (Middel)Soms kan een blogje zomaar opeens ontstaan. Pas ruimde ik de zolder op en had voor de zoveelste keer de doos met knopen in mijn handen. Ik nam hem mee naar beneden en dacht ik breng ze naar de kringloop, iets wat ik al een paar keer eerder wilde doen en het toch weer niet deed, net zoals nu dus kon ik het nog niet.
Vanmorgen zocht ik twee knoopjes voor mijn poppenbreiwerk en dacht ik, wat een leuke knoopjes zitten er eigenlijk bij. Knoopjes (Middel)Vroeger ging het zo dat als er iets bij ons thuis versleten was of te klein geworden de knopen er af gehaald werden, de rits er uit getornd en ook nog als stofdoek of poetsdoek gebruikt de rest.
En wij mochten als kinderen spelen met de knopendoos. Kettingen er van rijgen, gebruiken als goederen in een vrachtauto of zo. Weet niet wat we er allemaal mee deden maar weet nog wel dat we het altijd leuk vonden als het mocht.
Iedere generatie heeft zijn andere speelgoed dingen natuurlijk, dat snap ik helemaal wel maar als ik bij Yenthe zie vanmiddag toen ik er was dat zoveel speelgoed bestaat uit beesten en dingen die wat zeggen met een batterij. Ziet er leuk uit maar ik vind het echt weinig creatief.
Een voorbeeld. Een nijntjepop die je dan moet verstoppen ergens en dan roept zoek me dan….. pff. Ik zette dat ding uit en ging met Yenthe verstoppertje spelen en stopte hem achter in mijn broeksband. Ze snapte echt niet waar ie was. Toen ging ik heel bewust ronddraaien en die kleine zag het meteen hoor met dat kleine vingertje die die….. veel leuker toch vind ik hoor om zo met haar bezig te zijn.
9200000075775246Of zoals vanmiddag ze had een of andere aap die begon te dansen, te zingen en te rijden op wieltjes en Peter zette hem aan en dan kwam ie naar haar toe.  Echt sorry dat ik het zeg een walgelijk lelijk plastic ding en ze was er gewoon bang van. Ze kwam naar me toe en ik pakte haar vast en troostte haar. Nee werd er gezegd ze moet leren dat ze er niet bang voor hoeft te zijn….. vond het wel wat drastisch hoor, waarom mag ze nergens bang voor zijn. Vond het ook een eng ding. Heb het maar niet gezegd natuurlijk niet. Nieuwe opvoeders nieuw speelgoed. Peter speelde ook niet meer met een tol en een hoepel toch maar ja…..
Ik denk nog met veel plezier terug aan die knopendoos, een doos vol met lege verpakkingen die ons winkeltje was, de lege zekeringen uit de meterkast die de melkflessen waren op de aanhanger achter de tractor van de jongens, het geld voor het winkeltje dat we zelf maakten door munten over te drukken en zelf biljetten te maken.
Momenteel is alles kant en klaar te koop, ziet er gelikt uit dat is zeker.
Weet nog wel in een eerder gesprek over speelgoed dat Peter zich nog zo goed herinnerde dat we samen een grote doos gingen halen in onze eend, dak open en er mee naar huis. Een deurtje er in gemaakt, schoorsteen en ramen. PeterhuisjeHij mocht hem zelf helemaal versieren, zelfs een slotje er op maken. Hij heeft er met vriendjes maandenlang mee gespeeld, ze konden er net met zijn tweeën inzitten. Of dat hij op de boot uren zoet kon zijn met steentjes, takjes, stukken karton en plakband, vooral heel veel plakband in allerlei kleuren waar hij de mooiste dingen van maakte.
En als ik dan al dat speelgoed van nu zie vind ik het best jammer en denk ik, ik doe die knopendoos toch nog maar niet weg. Wie weet vindt Yenthe het ooit ook nog wel leuk om mee te spelen…..