Als ze maar kan klooien

Mijn biologische klok is momenteel wat vroeger afgesteld, ben IMG_0595 (Small)eerder wakker, denk door het zonnetje in de slaapkamer dus vandaag redelijk op tijd op want ik wilde nog de achterkant van de blokhut gaan verven. Ze gaven prachtig weer op maar dat kwam pas ’s middags want ’s morgens toen ik zo’n uur of 9 al bezig was om de achterkant schoon te maken was het daar heel koud.
Ook een stukje tuin natuurlijk tussen blokhut en schuur van de buren waar nauwelijks zon komt. Eerst schoonmaken,een tijdje laten drogen en daarna verven. Het is nat achter de schuur, krap en mijn schoenen zakken zo nu en dan helemaal in de derrie, zuigen zich vast in de klei en krijg ze soms met moeite los. Bovendien krijg ik heel koude voeten. Bah, heb eigenlijk geen hekel aan verven maar zo is het gewoon niet leuk maar ook niet leuke dingen moeten soms gedaan worden dus ga ik gewoon door tot hij helemaal in de verf zit. Nu nog een keer voor de tweede keer en dan is mijn hele blokhut klaar.
De zon staat inmiddels volop in de tuin en aan de andere kant is het al lekker geworden.
Naast mijn blokhut loopt een smal pad gelegen gedeeltelijk over het water en daarvan zijn een paar planken kapot gegaan dus die wil ik gaan vervangen en ook het pad een klein stukje ophogen.
Vorige week al zitten proberen hoe ik dat kan doen en vandaag uitgevoerd. Wie wat bewaard heeft wat dus twee oude latten van mijn schutting die nog goed waren op elkaar geschroefd en onder het balkje gelegd en meteen is het eigenlijk goed opgehoogd.
Dat was deel een om te doen. Daarna nog drie planken vervangen. Heb nog een aantal planken bewaard van toen het vlonder gemaakt werd destijds die nog goed zijn gebleven. Ze zijn alleen nog wat groen dus later maar even de borstel er over.
Ik meet de eerste af en zaag de lengte af. Het ziet er netjes uit alleen als ik ga passen zie ik het al, precies de verkeerde hoek afgezaagd. Zo ging het destijds ook met mijn laminaat, dan teken ik het op zijn kop af en dan klopt het natuurlijk niet. Grrr, nou ja ik hou wel een beetje van dat klooien dus meteen maar weer een nieuw stuk afgezaagd. En ja hoor dat past precies, nog twee stukken te gaan en daaronder moeten nieuwe balkjes komen om het op vast te maken.
Nu gooi ik niet gauw dingen weg dus de twee balkjes van hardhout die gebruikt werden om de palen van de schuttingen bij elkaar te houden kan ik hiervoor goed gebruiken. Het past nog ook dus dat is weer een meevaller.
Het wordt steeds warmer, ik begon met shirt, trui en bodywarmer mIMG_0597 (Small)aar ik kan naarmate de zon hoger komt steeds wat uittrekken tot ik in mijn shirtje lekker aan het werk ben.
Het ziet er weer mooi en strak uit en ik kan weer langs mijn vijver lopen zonder het gevoel te hebben dat ik er zo in kan vallen of door de planken zou zakken.
Gauw alles opruimen en douchen want ik ben uitgenodigd door mijn oude buurtjes om te komen eten. Pik nog even een half uurtje mee in het zonnetje en zit gewoon even weg te doezelen.  Heerlijk gegeten een ovenschotel met vis, we kunnen nog op het balkon in het zonnetje eten zo samen en weer even wat bijkletsen.Toch wel lekker om zo aan te kunnen schuiven na een dagje klooien in de tuin.

IJs in de sloten…..

nerveusVandaag had ik een afspraak bij de gemeente voor een persoonlijk gesprek. Ik weet dat mijn paniekaanval en het ziek zijn daar voor een deel vandaan kwam, de spanning waar ik het gewoon zo moeilijk mee heb. Die gaan vreten aan me. Alle doemscenario’s komen dan bij me voorbij maar goed zoals het met de meeste dingen in het leven is “De mens lijdt vaak het meest door het lijden dat hij vreest”.
Ik kwam beslagen ten ijs, had alle papieren die ze gevraagd hadden gekopieerd en in een map gedaan, netjes per categorie met een afscheiding er tussen. Een map vol.
Daarnaast had ik ook nog een soort verslag gemaakt wat ik de afgelopen jaren voor vrijwilligerswerk gedaan had in het kader van de participatie wet.
Bovendien had ik nog een aantal opties voor vrijwilligerswerk, waar ik voor gevraagd was of zelf gevonden had en op gereageerd, meegenomen.
papersssssss - kopieHet intake gesprek verliep heel vlot. Ik kreeg wel weer even de kriebels toen de dame zei dat ze normaliter dit werk niet deed maar meer voor jongeren werkte en dus niet alles precies wist.
L’histoire se répète dacht ik nog, zo ging het de vorige keer ook, alles in kannen en kruiken, zelfs de datum dat ik mijn uitkering zou krijgen vertelde ze me al. Dat was toen ook het geval en de volgende dag werd ik opgebeld dat ze het niet helemaal goed gedaan had en ik me meteen moest melden bij een sociale werkplaats om te gaan werken met alle ellende van dien. https://gewoonanneke.wordpress.com/2008/02/10/goede-raad-is-duur/
Ik hoop niet dat dit weer gaat gebeuren maar alle papieren werden in orde bevonden.
Ik vroeg wat ik kon en mocht doen op gebied van vrijwilligerswerk en zij zei dat ik in ieder geval wel bij RTV Krimpenerwaard vrijwilligerswerk mocht gaan doen. Ze moeten namelijk voor iedereen een traject opzetten waarbij je iets terug doet voor je uitkering. Maar u bent al zo actief met van alles bezig zei ze. Dat wil ik graag ook want ik wil ook niet gedwongen worden om in een verzorgingstehuis iets te moeten gaan doen. Hoe zinvol en nodig dat werk ook is, ik weet dat het niets voor mij is en dan ook niet de mensen te goede zal komen. Vandaar dat ik al wat vrijwilligerswerk zelf heb aangedragen.
Ik voelde me zo ontzettend opgelucht toen ik buiten stond.
Ben op de fiets gestapt en ondanks het koude weer lekker 20 km gaan fietsen, mezelf getrakteerd op een bakje, broodje bij de Hema en 2 verhalen van Godfried Bomans. Heerlijk het bewegen buiten deed me goed en mijn hoofd werd lekker leeg en ik kreeg energie voor 10 voor mijn gevoel.
Thuisgekomen zie ik een voicemail bericht. De mevrouw van vanmorgen dat ze me maandag nog terugbelt want misschien heb ik nog recht op een vervolguitkering van de WW.
Dat zou financieel voor mij veel voordeliger zijn maar ik prijs me nog maar niet rijk en wacht af wat ze maandag te zeggen heeft daarover. Ben wel heel benieuwd.blij  ee
Het cadeautje wat ik zou krijgen is ook gekomen, gewoon een leuke kerstfrutsel, weet niet hoe ik het verder moet omschrijven haha. Toch lief hoor en ik stuur een sms’je om hem te bedanken.
De energie die nog even lekker doorwerkt zorgt er voor dat ik binnen een uur de vier eigen stukken voor de krant geschreven heb en dus vanavond weer eens op tijd klaar ben.
Het gaat bijna wennen.
Al met al een onverwacht fijne dag en daar kan ik dan heel erg van genieten.