V.g.g.v

IMG_1463 (2)Ons eerste huis hier in het dorp boven onze winkel was een heel oud huis en toen we het oude zeil gingen verwijderen kwam daar een krant onderuit te voorschijn uit 1929 waarvan ik een aantal bladen nog steeds bewaard had.  De krant heet het Algemeen Handelsblad van vrijdag 5 april. IMG_1466 (2)
Vanmiddag zat ik wat op te zoeken en kwam die bladen weer  tegen en ging zomaar zitten kijken.
Wat een afkortingen werden er toen gebruikt in advertenties die voor zover ik het me nog kon herinneren per letter betaald werden. Vandaar dat er natuurlijk veel afgekort werd.
V.g.g.v ik moest echt wel heel erg nadenken en heel eerlijk gezegd ook wel even zoeken op google wat dat nou IMG_1467 (2)eigenlijk betekende van goede getuigen voorzien dus zo grappig.
Je kan je daar toch helemaal niets meer bij voorstellen.
Hier werd dus een jongedame gevraagd als oppas voor een kindje van 2 jaar.
Of  de ongetrouwde alleenstaande dame m.l. (geen idee wat dat betekent misschien met lef?? ) van goede Huize huize zoekt plaats in huish bij heer of kl gezin. IMG_1470 (2)Hoog sal. niet vereischt. Stiekem denk ik dat ze gewoon graag bij een heer zou willen werken of meer ????  Je kan er alles bij bedenken.
Huizen die te koop stonden een huis in de Oudezijds Burgwal in Amsterdam voor 28.000,00 of een vrij staande villa in Hilversum met 9 kamers en dienstbode kamer voor 27.500,00.
Vraag me af hoeveel deze huizen nu op moeten brengen.
En als je dan vergelijk met een IMG_1472 (2)advertentie die in diezelfde krant stond van een auto een FN nooit van gehoord en die kostte in die tijd 2975,00 en dat was ook wel een enorm bedrag natuurlijk.
Leuk om zomaar eens even in die krant te snuffelen, even terug in het verleden, de oude taal die nog geschreven wordt met sch.
Je kan het je momenteel niet meer voorstellen, weet ook trouwens of het nog wel bestaat die contact advertenties. Hoewel een tijdje geleden zag ik nog een IMG_1469 (2)keer een oudere man en vrouw uit christelijke kringen die via een advertentie in een kerkblad elkaar gevonden hadden. Dus hier en daar zal het nog wel bestaan.
Het moet voor die kranten toch ook een berg werk geweest zijn om al die brieven weer te sorteren en door te sturen, wel goed voor de werkverschaffing.
Tijden veranderen en dat is van alle tijden. Maar ik denk wel eens zoals mensen die nu zo in de 90 of 100 zijn wat die toch een enorme revolutie hebben meegemaakt van dingen en technologie die veranderd is.  En dan kan ik me best voorstellen dat ze dat soms niet allemaal bij kunnen benen.

Terug in de tijd…..

dsc00009-smallJa heb toch wel wat andere bezigheden gezocht en ik was al begonnen met het uitzoeken van mijn foto’s die ik voor de krant gemaakt heb. Vanaf 2000 heb ik een digitale camera en alle foto’s bewaard en opgeslagen die ik gemaakt heb. Maar mijn kwaliteit dus grootte van foto’s is inmiddels veel groter geworden dus mijn externe schijf begon aardig vol te lopen.
Dus hier en daar maar wat gaan opruimen want van veel gebeurtenissen heb ik toch meer foto’s gemaakt. Helemaal alles weggooien vind ik nog wel een beetje zonde hoewel dscf9557-smallik de “gewone” foto’s en negatieven van de eerste jaren inmiddels wel allemaal weggedaan heb. Veel weggeven aan mensen die er op stonden en de rest door de versnipperaar, had een hele doos vol waar ik toch niets mee deed.
Het is veel werk om te doen maar het is ook wel leuk en het meeste kan ik met mijn rechterhand doen. Van sommige foto’s moet ik ook wel denken van goh wat was er toen aan de hand. Nu heb ik ook de teksten nog bewaard dus desgewenst kan ik het ook nog even nalezen.
Het viel me wel op dat er een aantal openingen van nieuwe winkels waren die inmiddels al lang weer ter ziele zijn, het niet gered hebben of gewoon weer gestopt zijn.
echtpaarEn dan nog het grote aantal mensen dat ik tegenkom dat inmiddels is overleden. Kwam natuurlijk vaak bij mensen die 50 of meer jaren getrouwd waren en als je dan zo’n 15 jaar later komt ja dan zijn er best veel al weer weg.
Ook leuke dingen die ik tegen kwam zoals van het echtpaar dat 70 jaar getrouwd was, Kees en Marie. Ze hadden hun werkzame leven lang in de horeca gezeten en daarna gingen ze met een camper trekken, de hele winter gingen ze overwinteren. Prachtige mensen, beide inmiddels al weer jaren geleden overleden. Ze hadden ook een groot verdriet dat hun dochter nooit meer thuis kwam. Maar ondanks dat zulke positieve en open mensen. Ze hielden ook allebei van kaarten en ik weet nog dat ik Marie  tegenkwam op het winkelcentrum en we een praatje haddstringparade-smallen. Ik vertelde dat ik ’s avonds ging kaarten in ’t café en ze was toen denk toch al een eind in de 80 maar ’s avonds  was ze er om mee te doen. De verhalen die ze wist te vertellen over hun café tijd. Geweldig.
En een foto van een wedstrijd bij de opening van een Expert zaak waarbij de mensen zo lang mogelijk op een wasmachine moesten blijven zitten buiten voor de winkel. En de foto van het eerste team van de voetbal allemaal in een string, een weddenschap bij het 75 jarig bestaan van de voetbalclub. Zitten best mooie billen bij hoor ;).
Of het echtpaar dat echt letterlijk met het huwelijksbootje naar het stadhuis kwamen om er in te stappen…… nog in zwart wit want in die tijd moest ik alle foto’s nog in zwart wit aanleveren.Huwelijk.jpg
En tussen al die foto’s van de krant ook nog een foto van mijn nichtje. Ik paste een keer op haar en toen zijn we chocolaatjes gaan maken. Op de foto kan je zien dat de liefde voor chocolade er al vroeg in zit. Ik weet nog dat ik een filmpje van haar gemaakt had en dat ik zei je bent een chocolade monster dat ze antwoordde “ik vind het gewoon lekker”.
Ben tot 2002 gekomen inmiddels, de echte opslagwinst zal ik pas krijgen in de latere foto’s maar best leuk werk om zo even te doen en meteen weer inspiratie voor een blogje.

Fotograferen is een kunst ???

Tuin vroegerNatuurlijk is fotograferen een kunst en er zijn geweldige fotografen die de mooiste foto’s maken, heb daar heel veel bewondering voor.
Zelf fotografeer ik eigenlijk als vanaf dat ik het kon betalen. Op mijn 15e kocht ik mijn eerste eigen boxje van 10 gulden. Zo’n simpel kastje met niks verder er op of aan.
Je kon daar van die losse lampjes nog op kopen om te flitsen. Vier zaten er in en die draaiden dan mee als er een foto gemaakt was. Soms deden ze het ook niet. Waren nog best in die tijd dure dingen vond ik. Weet nog hoe het was de eerste keer dat ik mijn eerste rolletje in ging leveren en keek wat voor resultaat dat opgeleverd had. Ik vond dat heel erg spannend en dat heb ik altijd gehouden in de rolletjes tijd zal ik maar zeggen. Je kon nog niet even kijken op je schermpje of het gelukt was. En natuurlijk kon je er niet zoveel maken zoals nu want dat was veel te duur.
In de loop der jaren ben ik altijd blijven fotograferen, de camera’s werden beter. Heb zelfs wel eens een super mooie gele onderwatercamera gehad, een Minolta die prachtige foto’s maakte.  (boven water hoor want alleen in minoltaeen zwembad kon je onder water foto’s maken anders was het veel te donker). Had toen een hele tijd Minolta camera’s. Toen ik voor de krant ging werken kreeg ik mijn eerste spiegelreflexcamera. Het allereerste rolletje mislukte omdat ik het niet goed vastgezet had. Goed begin bij een krant om de artikelen af te leveren zonder foto’s.
In die tijd was het eigenlijk ook nog zo dat bij veel dingen voor de krant er gewoon een rijtje fotografen stond. In het begin was ik altijd wat timide wachtte wel even tot ik aan de beurt was maar in de loop der tijd leerde ik ook wel gewoon er tussen te staan en me niet aan de kant te laten duwen door al die mannen. De foto’s bij de artikelen waren voor mij eigenlijk “bijzaak” want ik was aangenomen voor het schrijven. Andere kranten stuurden zowel een verslaggever als een fotograaf. Maar toch ik vond en vind het altijd leuk om te doen. Al waren de andere fotografen van grotere kranten wel veel professioneler met hun uitrustingen en voelde ik me vaak een amateur er tussen. lampjes cameraMaar als ik dan later de foto’s in de krant zag en ook die van mij die ik dan vergeleek was ik best wel eens aardig tevreden. Maar natuurlijk had het gebrek aan een goede camera wel zijn beperkingen.
Toch werd ik in die tijd ook wel regelmatig gevraagd om wat extra foto’s te maken en bestelden mensen foto’s bij me en dat was dan een leuke bijverdienste natuurlijk bij mijn schrijverij.
Daar kwam helemaal een einde aan met de digitale fotografie. De eerste digitale camera’s kwamen en al vrij snel vroeg de uitgever of ik daar mee wilde gaan werken. Voor hem was het natuurlijk veel goedkoper dan iedere week een paar rolletjes met foto’s af laten drukken.  En ik wist niet hoe gauw ik ja moest zeggen. Ik ging een dag naar de uitgever om te oefenen met de camera en werd daarna in het diepe geworpen. Een Sony Cybershot en ik was er megatrots op want nog niet veel mensen hadden een digitale camera. En natuurlijk ik kon zoveel foto’s maken als ik wilde en dat deed ik ook. De camera maakte verrassend goede foto’s moet ik zeggen en ik bewaar dan ook heel goede herinneringen aan die eerste digicamera die toch wel het heel Sonny cybershotfotogebeuren heeft veranderd. De lens kon je verdraaien zodat je kon spelen met
de camera. Alle foto’s werden toen nog in zwart wit gepubliceerd. En de eerste foto’s die ik maakte voor de krant waren geslaagd, geen rolletje meer dat ik er fout in kon zetten.
(wordt vervolgd).
Ps. Het leuke van internet dat ik gewoon nog een plaatje terugvond van die gele onderwatercamera. Heb daar heel veel foto’s mee gemaakt en het was een heerlijke camera. De bovenste foto is onze tuin van vroeger een van de eerste foto’s die ik nam. 

Een boek, ja een boek…….

lezennnnnLezen staat de laatste jaren heel laag in mijn agenda, wel tijdschriften, kranten, blogs en dat soort dingen las ik nog wel maar echt weer eens een boek pakken dat zat er gewoon niet in. En dat voor iemand die altijd zoveel las toch wel gek eigenlijk.

Alleen in de vakantie pakte ik nog wel eens een boek en de vijftig tinten grijs die ik digitaal kreeg heb ik alle drie dan wel weer binnen 2 weken uitgelezen, ben het lezen dus nog niet verleerd.

Vanmiddag ging ik met mijn buuf naar een kringloopwinkel, zo ontzettend druk daar en onze auto moesten we straten verder parkeren maar goed wel leuk om even te snuffelen zo.

Ik vond een prachtig mooi rood/zwart gevlamd bord waar ik mooi kaarsen op kan zetten.
Mijn buuf staat te kijken bij de boeken en daar zie ik De vijftig beste griezel verhalenkaarsen van Edgar Allan Poe tot Roald Dahl, 1 euro kost het boek en daarvoor wil ik het wel meenemen. Heb altijd een fascinatie gehad voor griezelverhalen dus ben benieuwd.
Vijfhonderd bladzijdes dus dat is gemiddeld 10 bladzijden per verhaal dat is leuk om weer eens te beginnen lijkt me zo en dat heb ik dus gedaan, het eerste verhaal heb ik al gelezen en heerlijk hoor.

Ik kocht ook nog een boek Alchemie, een boek over een zoektocht van iemand naar de steen der wijzen. Een dikke pil en ben benieuwd wanneer ik daar aan zal gaan beginnen. Maar goed.

Het grappige was dat iedere klant ook bij de kringloop een boekkkkennnnnBoekenweekgeschenk kreeg, weliswaar niet van dit jaar maar er stond een doos vol met oudere Boekenweekgeschenken, dus nog een bonusboek en dat alles voor een totaalprijs van 2,50 dat is toch leuk.

 

 

Opruim modus

Ik zit momenteel echt in een opruim modus, zowel digitaal als in huis had ik nog wel aardig wat dingen op te ruimen dus genoeg te doen eigenlijk.

Oude kranten, een zak met oude kleding ligt er inmiddels al achter in mijn kofferbak, een oude matras door mijn neefje bij mij geparkeerd en nooit meer opgehaald (stonk vreselijk dus in de schuur geparkeerd) is inmiddels zo vies geworden dat ie ook weg moet.

Van de zolder kwam een kapot stoomapparaat, in de schuur stond nog een oud en kapot strijkijzer, een kapotte wekkerradio die allemaal nog naar de afvalverwerking moeten.

Morgen ben ik van plan mijn auto even vol te laden en naar het afvalstation te rijden om alles weg te brengen. Ik vind dat ook wel leuk daar eigenlijk en heb dan ook weer de neiging om van alles mee terug te brengen. Maar dat gaat niet gebeuren, heb “rotzooi” genoeg.

Afgelopen week ruimde ik de kast op die nog vol stond met spullen en kleding van mijn zoon. Een aantal kledingstukken gingen in de kledingzak en de rest moet hij zelf nog maar een keer naar kijken wat hij daar mee wil.

Een Sentimental Journey trouwens want ik kwam zijn eerste voetbalshirtje tegen, zijn shirtje toen hij bij de animatie compagnie stage ging lopen in Zeeland op een camping en zo nog meer dingen.

En niet te vergeten een doos met kaarten, toegangskaarten, briefjes en dingen van hem persoonlijk, geef ze nu nog niet aan hem want misschien zegt hij wel gooi ze maar weg maar ik bewaar ze voor later als hij het misschien weer wel leuk vindt om ze te hebben.

Morgen dus opruimdag, kranten weg, lege flessen, oud plastic van een apparaat om dingen in te binden, wordt nooit gebruikt maar heb wel zakken vol van die omslagen waar nooit wat mee gedaan wordt.
Ook dat apparaat gaat dus naar de container waarin goederen met een stekker verdwijnen.

Heerlijk even alles opruimen en daarna mijn kamer leegruimen om te beginnen aan de grote verfklus van alles in mijn kamer.
Heb er zin in zeker als het zulk weer is als vandaag, met een zonnetje er bij is het lekker werken.

Ga het wel op mijn gemakkie doen want heb geen zin om weer dagen met spierpijn te lopen.

Vandaag aardig wat bestanden opgeschoond en fotobestanden opgeslagen, uitgezocht en dat soort dingen.
Ook wel een goed gevoel om weer met een soort schone lei het nieuwe jaar te beginnen dus.