Gewoon ff lachen…..

Van de televisie wordt je ook niet vrolijk momenteel, wat een ellende overal, vandaag weer in Frankrijk zo extreem allemaal echt vreselijk. De corona berichten.
En soms dan wil ik het niet meer horen of zien, gewoon ff weg daarvan, geen corona, geen aanslagen, geen verkiezingen in Amerika helemaal niks daarvan.
Dan zet ik een filmpje op, heb nog steeds Netflix van mijn zusje gekregen en ga op zoek naar films met humor.
Zo ging ik op zoek en kwam ik van de week de film Police Academy tegen. Ooit ging ik een weekje met mijn zusje, broer en schoonzusje op wintersport voor het eerst met een bus naar Oostenrijk. Van de mensen uit die bus troffen we een leuke groep waar we mee optrokken. Bij die groep was er ook onder andere een tweeling waar we zo’n lol mee hebben gehad. En toen we weer naar huis gingen met de bus kon je kiezen waar je wilde zitten, voor in de bus waar geen film werd gedraaid of achterin waar wel een film werd gedraaid en wij gingen met het groepje achterin zitten. Daar draaide ze deze film, kan je nagaan hoe oud die film al is want ik heb het over zo’n 35 jaar geleden. Wat hebben we zitten lachen met elkaar, gewoon pure lol. En ook van de week toen ik deze film weer keek kwam dat vrolijke gevoel terug en begon ik weer te lachen hoe flauw het ook eigenlijk is.
En gisteren koos ik een film van mr. Bean, die kon ik niet in een keer afkijken want halverwege had ik het wel even gehad (te veel van het goede zal ik maar zeggen) maar vanmiddag de rest gekeken. Zo grappig die man.
Samen met Peter keken we vroeger ook van die korte sketches van mr. Bean. Er was er een bij waarbij hij probeerde langs een oude dame de trap af te komen. Hij kwam er niet voorbij. Hilarisch en een paar dagen later toen Peter en ik ergens gingen winkelen moesten ook een trap aflopen waar een ouder iemand liep. We keken elkaar aan en zonder iets te zeggen schoten we onbedaarlijk in de lach omdat we precies aan hetzelfde dachten.
We hebben ook een periode gehad dat we ’s avonds vaak naar een Chinees gingen, daar kwamen we dan samen met een grote groep jongeren want het was niet echt een restaurant maar ook meteen een snackbar en daar verzamelden we ons dan. In die tijd werden er iedere keer allemaal uitzendingen van André van Duin uitgezonden. Wat hebben we daar ook een lol gehad met elkaar.

Ik weet nog dat mijn vader helemaal op kon gaan in de films van Laurel en Hardy. Dan hoorde hij niks meer zag niks meer (behalve de tv dan) en zat hij alleen maar te lachen en helemaal met zijn gezicht mee te doen. Zo’n mooi gezicht, zie het nog voor me als ik er aan terug denk. Misschien heb ik van hem mijn voorkeur op zijn tijd voor die flauwe humor wel geërfd bedenk ik me nu al schrijvend.
Momenteel is het leven een beetje saai toch wel natuurlijk en dan is voor mij zo’n zonder na te denken, eigenlijk heel flauwe humor film maar toch zo leuk (vind ik hoor) zo heerlijk om even weg te zijn om alles wat er nu speelt te vergeten.


Lachen is gezond….

lachenOoit werd ik uitgenodigd voor een workshop Lachyoga in de tijd dat ik nog voor de krant werkte.  Natuurlijk met de bedoeling om er wat over te schrijven en voor haar reclame te maken.
Het werd gegeven door iemand, die dat zelf niet weet, voor mij me altijd herinnert aan mijn eerste dochtertje Sanne. Zij heet ook Sanne en werd namelijk op dezelfde dag als onze Sanne geboren. Als ik haar zag moest ik altijd denken, ja zo oud zou ze nu ook geweest zijn. Maar goed daar ging het nu niet over.
Lachyoga is verzonnen door dokter Madan Kataria in India. Hij begon in 1995 in een park in Mumbai met vijf personen. Inmiddels verovert het concept de wereld met meer dan duizend lachclubs in meer dan 65 landen.
Sanne volgde bij hem een intensieve cursus Lachyoga waarna ze met haar eigen bedrijf cursussen geeft voor bedrijven en particulieren .
Lachen werkt aanstekelijk en je gaat gewoon automatisch mee lachen tijdens de oefeningen. Het doet goed en je wordt er vrolijk en ontspannen van en het geeft energie voor de verdere dag. De bewuste ademhaling en het lachen is goed voor veel spieren in je lijf en het werkt aanstekelijk.
Dat klopt inderdaad, eerst zaten we elkaar ook een beetje zo aan te kijken maar na wat oefeningen ging je op een of andere manier spontaan mee lachen.
Waarom me dat nu opeens weer te binnen schoot kwam eigenlijk vanmiddag toen ik op een fietspad annex voetpad fietste. Het is een pad waar altijd heel veel mensen met honden lopen, veel meer dan fietsers.
Daar moet je als fietser altijd rekening mee houden en, op de enkeling na die soms een beetje moeilijk doet door de hond niet even bij zich te houden daar gelaten, is dat voor mij altijd een “lach” moment. Niet hardop gillend lachen hoor maar heb wel gemerkt dat een glimlach naar de mensen die even hun hond aan de kant houden  wonderen doet.
het-lachen-met-scheuren-en-het-richten-emoticon-85083127Er komt altijd wel een glimlach of een gedag zeggen terug en dan denk ik ook wel. Je bereikt meer met stroop dan met azijn. Betrap me er zelf ook wel eens op dat het soms een nepglimlach is zoals ik dat dan noem dat wil zeggen even mijn mondhoeken optrek en het geen glimlach is die nog even blijft als ik verder fiets. Meestal als ik in een mindere bui ben.
Ach ja je hebt zoveel vormen van lachen, de slappe lach soms met mijn zus, zo heerlijk zo nu en dan. Of afgelopen zaterdag tijdens dat vrijgezellenfeest dat we allemaal zo gelachen hebben en daar heel vrolijk van werden.
Het klopt dus wel lachen is gezond…….. vaak doen dus maar.

Jong en oud….

blog-annekeVandaag kreeg ik een melding dat weer iemand mijn blog is gaan volgen, de 100ste en dat vind ik best leuk natuurlijk. Ik kijk even op haar eigen blog, het is weer een jong iemand en wel leuk om daar even te lezen. (Inmiddels al weer op 102) Heb dit jaar best veel nieuwe volgers er bij gekregen en opvallend veel jonge bloggers daarbij. Ga er niet van uit dat ze allemaal mijn blogs dagelijks lezen maar toch, allemaal heel erg welkom natuurlijk.
Afgelopen maandag was er onverwacht ook nog een vergadering van het jeugdwerk bij mij thuis. Bij diegene waar ie gehouden zou worden kon het even niet dus belde mijn zoon, mag het bij jou mam. Nou ja ik had weinig in huis verder natuurlijk dus zei ik als je even wat te drinken e.d. haalt voor die gasten dan vind ik het prima. Voor de gelegenheid een keer gekozen voor plastic bekertjes. Ik kan wel aardig weer afwassen alleen glazen is lastig om de binnenkant schoon te krijgen maar zo kan het ook wel voor een keertje.  “De Inamanier” noem ik dat altijd naar een vriendin die zelfs op een verjaardag nog plastic bekertjes gebruikt voor alles. Voor de drankjes en zelfs om iets van zoutjes of pinda’s in te doen om maar geen afwas te hebben terwijl ze gewoon een afwasmachine heeft. Dat vind ik zo niet kunnen eigenlijk.Nou ja we hadden een evaluatievergadering over het afgelopen bekersHuttendorp, een goede opkomst we waren met zijn 13en (van een groep van 17). Eerst het officiële gedeelte over dingen die anders konden maar ook over de dingen die heel goed gingen.Onze groep bestaat uit een aantal heel jonge meiden en jongens zo rond de 18-19 jaar een paar mannen van 30, een paar mannen van rond de 40 en ik als enige oude knar er nog bij natuurlijk. Maar het gekke is dat op zo’n vergadering en zeker in zo’n week op een of andere manier dat leeftijdsverschil helemaal wegvalt. In het begin word ik nog aangesproken met u maar naarmate ze langer bij de club zitten is het ook gewoon jij en Anneke en dat is alleen maar leuk.Na afloop van de vergadering zaten we nog wat na te kletsen en die gasten zitten elkaar ook vaak te dollen via de groepsapp. Nou doe ik daar niet meer zo aan mee, dat is hun ding en de berichten die er toe doen vis ik er wel tussenuit. Meestal zijn het van die onzin filmpjes of opmerkingen. Een van die jongens vroeg eens via de app een telefoonnummer van een drive-in-show die we altijd huren en een van de andere had voor de grap het nummer van een parenclub in de omgeving gegeven. Hilariteit alom ook natuurlijk. En verbazing dat ik wist van het bestaan van die parenclub Fun4two. Het is namelijk een club die al heel lang bestaat, de komst veel protesten met zich meebracht in 1994. Ben er nooit geweest, ben niet zo van het swingen, maar ik weet dat in die tijd best wat mensen in mijn omgeving waren die daar wel eens naar toe gingen. De tijd dat zulke dingen moesten kunnen en heel erg in opkomst kwamen. Ieder zijn ding natuurlijk.opstapmetoma Die jonge meiden wisten helemaal niet waar het over ging, dachten aan een paardenclub dus dat was wel lachen zo met elkaar. Die zijn ook weer wat wijzer geworden. En van het een komt dan het ander dus het werd nog heel gezellig deze avond met de mooiste verhalen die iedereen opeens wist te vertellen. En ik kan daar onwijs van genieten en denk dat het ook weer een band kweekt om met elkaar volgend jaar er weer voor te gaan. Oud en jong, onze club bewijst wel dat het heel goed samen kan gaan zolang je maar niet blijft hangen in het verleden en de jeugd de kans geeft om nieuwe dingen te ontwikkelen en daar ook de verantwoording voor krijgt. 

Plaatjes internet. Bovenste plaatje eigen ontwerp haha 😉

Lachen is gezond……

lachenVanmorgen had ik afgesproken met mijn zus om de laatste benodigdheden voor haar trouwdag sieraden en lingerie te gaan kopen voor haar grote dag. Nou niets leukers dan dat natuurlijk om te gaan snuffelen. We hadden afgesproken om naar Gouda te gaan en eerst wilden we even naar mijn moeder maar toen ik onderweg was hadden we opeens allebei tegelijk zoiets laten we eerst maar naar Gouda gaan en op de terugweg naar mijn moeder.
Het is nog stil op de weg en ik vind meteen een goede parkeerplaats. Zussie moest meteen even een sanitaire stop dus even naar de Hema en dan ook maar meteen een bakje doen. Ik loop vast naar het restaurant om het te bestellen en ik zie dat heel het restaurant vol zit. Ik kijk verbaasd en realiseer me opeens dan dat je daar voor 2 euro kunt ontbijten tot 10 uur. We besluiten alleen een croissantje te nemen, met jus en koffie. Nou dat was al een grappig begin.
Buiten lopen we zo te bedenken wat ze nog moet hebben dus ik zeg tegen haar Something old, something new, something borrowed, something blue. Iets blauws heeft ze infavor_sticker_something_old_new_borrowed_blue-p217966281347697211bah05_400 haar jurk, als ze geen sieraad kan vinden mag ze een mooie ketting lenen van een vriendin, nou ja voor de rest is alles nieuw, en we lopen te denken over oud.
“Nou oud ben je zelf al ” zeg ik tegen haar en meteen liggen we helemaal in een deuk van het lachen… en als ze dan even later maar tegen een deur blijft duwen terwijl er trekken opstaat dan krijgen we weer de slappe lach.
Het zette wel de toon van de dag, we hebben heel wat sieraden gezien, heel wat lingerie bekeken maar niet wat zij wilde hebben eigenlijk. En op een gegeven moment zijn we het ook wel zat. We blijven gewoon lacherig alle lingerie bekijken. Als bij een lingerie zaak de verkoopster met drie dames tegelijk bezig is heeft ze het helemaal gehad er mee. Ach dat komt nog wel ze heeft nog 5 weken om dat aan te schaffen, trouwens ze zit echt niet zonder hoor.
Bij de zaak waar ze haar kettingtrouwjurk heeft gekocht heeft ze een mooie ketting gepast maar die kostte best nog veel en hoewel ze het hartstikke goed heeft was dat opeens iets waarop ze wilde bezuinigen. Maar dan is het gewoon zo, als je wat leuks gezien hebt wat ook mooi stond vind je het gewoon niet meer.
Dus ik zei ook tegen haar, nou geef je zoveel geld uit aan die bruiloft van je waarom ga je dan op zo’n ketting opeens besparen en dat vond ze dus eigenlijk ook wel.
Ondanks dat we allebei gewoon zonder ook maar iets gekocht te hebben weer thuis kwamen was het een super leuke dag want lekker lachen is zo goed voor een mens.

Het geheim van de barbecue

bbc1Jarenlang heb ik eigenlijk zelden of nooit gebarbecued behalve een keer per jaar met Paulien, mijn oud collega en medeblogger. (heel gezellig en tot nu toe altijd mooi weer gehad)
Dit jaar is het al de vierde keer vandaag dat ik in de tuin heb zitten barbecueën. De eerste keer met een heel groep van het Jeugdwerk, vorige week zondag met Paulien en maandag daarna onverwacht en spontaan bij het maken van mijn nieuwe dak.
Vandaag had ik mijn zus en a.s. man en haar kleinkinderen die bij haar logeren uitgenodigd om te komen eten.
Al een paar keer was ik als de kleinkinderen daar te logeren zijn bij hen wezen eten of samen uit eten geweest en nu ze mooi weer opgaven had ik gevraagd of ze zin hadden om hier te komen en dat hadden ze dus wel.
De kleinkinderen van mijn zus ken ik heel goed omdat ik natuurlijk jaren altijd mijn zus gereden heb en meeging naar verjaardagen en als de kinderen daar logeerden gingen we altijd ergens met zijn allen naar toe.
Nu zij een vriend heeft, waar de kleinkinderen ook heel goed mee op kunnen schieten gelukkig, is dat wat minder geworden. Maar het is niet uit het oog uit het hart want ik ga ook nog altijd naar de verjaardagen en als ze daar zijn wip ik altijd wel even aan.
Vooral Mark, de kleinzoon, en ik zijn vanaf het begin al dikke maatjes. Vanavond ook weer gekke dingen doen, daar is ie altijd wel voor in,  zoals mijn zwager laten schrikken met mijn heks die gaat bewegen en gekke geluiden maken als ik in mijn handen klap. Ooit gekocht op vakantie in Praag op de markt.
Toen we bijna klaar waren met eten, prachtig weer trouwens, was heel gezellig, lag er nog een stukje stokbrood.
Heel serieus zei ik, kennen jullie eigenlijk wel het geheim van mijn barbecues. Nee dat kenden ze niet. Wie het laatste stukje stokbrood opeet vertel ik het zei ik. Er werd geaarzeld maar ze waren toch wel nieuwsgierig naar mijn geheim. Nou delen jullie het dan zei ik tegen de kleinkinderen en dat deden ze.  Geheim bbqNu vertellen dan……
Nou zei ik, mijn geheim is altijd dat diegene die het laatste stukje brood opeet de afwas mag doen.  Hahaha, ze keken me aan alsof ik gek geworden was.
Nee hoor zei ik, laat maar lekker staan, zoveel is het niet wat borden en schalen, viel best mee.
Maar terwijl we alles naar binnen brachten was mijn zwager al begonnen met de afwas geholpen door de kleinkinderen die af gingen drogen en waren we allemaal tegelijk klaar en konden we nog even gezellig met elkaar in de tuin wat samen drinken.

Heerlijk dagje uit…….

 

 

Met zussie fietsen, rondje mama, Krimpen, waterbus, Ablasserdam, Kinderdijk, Rondvaart bij de Molens terug naar huis een geweldige dag en veel gelachen. Molens met zussieWaterrbus1Zicht op Rotterdam, altijd mooi vanaf het water


Waterbus 1

Molens 6Oostenwind dus de meeste molens waren aan de achterkant te zien

Molens 14Deze kinderen genoten duidelijk van het watertrappelen

Molens kinderen 2
Molens 10Molens 12

Molens 7

Vanavond nog gezellig met vrienden in de tuin gezeten……. mooie afsluiting van mijn “vakantie”.

Komt een man bij de Hema

Komt een man bij de Hema

Nou ja het is bekend, ik ben een Hemajunk en ik kan enorm genieten van de gesprekken die ik dan regelmatig hoor of gewoon lekker mensen kijken.
Zeker als ik alleen ben, zonder afgeleid te worden door gepraat, hoe gezellig ook, vind ik dat heerlijk om te doen.

Nu kwam er ook regelmatig een man bij de Hema een bakje koffie drinken, niks bijzonders natuurlijk dat doen er zoveel, hoewel een man alleen niet zo veel trouwens jammer genoeg.
Maar goed ik schat hem van mijn leeftijd zo’n beetje maar als hij een profiel zou maken op een datingsite zou hij vast vermelden “zie er jonger uit dan ik ben”.

En dat is misschien ook wel zo, hij is meestal gekleed in stoere kleding, halfhoge laarzen, soort militaire broek met van die opgestikte zakken, kort geschoren haar en ik geef toe een leuke kop.

Alleen als hij op een stoel ging zitten deed hij dat niet normaal zoals iedereen dat doet, gewoon gaan zitten, nee hij ging met zijn ene been over de rugleuning heen en ging zo zitten.
Mijn vriendin en ik hebben daar heel wat keren om zitten lachen, het stond wel stoer maar had ook wel iets komisch. Alsof hij wilde laten zien, kijk eens hoe lenig ik nog ben voor mijn leeftijd.
Ook zijn manier van lopen straalde dat uit.

Vorige week zat ik bij de Hema een bakje te doen en zag de man lopen, hij had duidelijk een blessure aan zijn been, hij liep echt te mankepoten. Ik keek hem na en alsof hij het voelde keek hij om.

Enigszins gegeneerd keek ik maar snel voor me maar heeeeel eerlijk gezegd kon ik maar net de lach die opborrelde in me nog inhouden.  En ik dacht stiekem, misschien een net iets te hoge stoel geweest waar je op wilde gaan zitten. Ach hoop toch dat ie man gauw weer herstelt en dat hij de volgende keer weer zijn been over de stoelleuning kan zwaaien, tenslotte gun je niemand een blessure toch. En ik hou wel van zulke mensen die de dingen net anders doen dan anderen.