Levensboeken…..

Eenden in riet (Middel)

Gisteren heb ik de workshop bijgewoond over het schrijven van levensboeken en ik moet zeggen het was heel boeiend en de journalist die het verzorgde had heel wat tips en trucs om een boek nog boeiender en leesbaar te maken. Het was in Bergambacht en dat is een dorp zo’n 10 km bij mij vandaan. Het was een groep met voornamelijk dames, er was een heer bij, die al bezig waren voor andere mensen een boek te schrijven, dus een soort ghostwriters.Scholekster worm (Middel)
Vond het echt de moeite waard om daar bij te zijn. Leuke mensen ook en wat een verhalen hoor je dan weer, ervaringen van die dames.
Zoals de mevrouw die een boek schreef voor iemand die twee Tia’s had gehad en als ze dan het interview uitgewerkt had en het verhaal geschreven en het die mevrouw liet lezen zei ze steeds, dat heb ik niet gezegd.  Ook wel triest maar ook wel grappig natuurlijk, ben benieuwd of ze er nog in slaagt ook een boek af te krijgen zo.
Rotganzen (Middel)Nu weet ik niet precies wat de mevrouw van de Stichting die me hier voor benaderd heeft precies wil, of ik voor mensen zo’n boek ga schrijven of andere mensen ga stimuleren en ondersteunen om dit te gaan doen.
Had afgesproken dat ik na deze workshop contact op zou nemen om daarover een gesprek te hebben dus dat ga ik dan ook doen.
Op de heenweg er naar toe zag in onderweg dat de lente aardig aan het toeslaan is, baltsende futen, zag weer de eerste scholeksters, heel veel rotganzen in de weilanden. Lammetjes (Middel)De boeren zullen er een spatie tussen zetten denk ik dus rot ganzen want ze zijn er niet zo dol op. De eerste lammetjes in de wei.
Was toch nog maar even afgestapt hoewel ik niet al te ruim in de tijd zat, was ’s morgens eerst ook nog wezen zwemmen dus een druk programma. (trouwens de heel afgelopen week al ) Lammetjes 2 (Middel)
Maar die lammetjes zo grappig het woord dartelen past er precies bij. Die kleintjes nog met de navelstreng er aan echt met vier pootjes de lucht in springen. Het ultieme lentegevoel dus. En de scholekster met een dikke worm in zijn snavel pikte ik ook nog even mee. Vanmiddag zag en hoorde ik de eerste grutto’s weer. Het was te regenachtig om mijn camera te pakken maar morgen hoop ik ze toch weer even te spotten.
Wat is het voorjaar toch (voor mij in ieder geval wel) een prachtig seizoen van belofte.
Rotganzen 2 (Middel)

Die zit geramd…….

rende lammetjesHoe leuk is dat altijd in het voorjaar de lammetjes die weer de weilanden bevolken, ronddartelen en het nieuwe seizoen weer aankondigen.
Maar die lammetjes komen er niet vanzelf natuurlijk zoals iedereen wel weet en natuurlijk hoef ik dat niet uit te leggen.
Misschien weet niet iedereen hoe het er aan toegaat met het dekken van de ooien maar van de week werd ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt toen ik langs een weiland vol met schapen reed.
Een stukje geschiedenis: Vroeger ging het bij koeien en schapen zo dat er een stier of ram bij de koeien en de schapen in het weiland kwam die deze dan bevruchtte.
Bij koeien is daar helemaal geen sprake meer van, daar wordt al jaren gebruik gemaakt van KI oftewel Kunstmatige Inseminatie. De dekstieren worden op een kunstkoe gezet om zo het nodige sperma voor de bevruchting te “oogsten”.  Daarna krijgen de koeien deze via rietjes geïnsemineerd.
Bij schapen komt nog wel een ram in het weiland die de ooien komt dekken maar hoe weet nu een boer welke ooien bevrucht zijn ?
dekblokNou daar hebben ze dus het volgende op gevonden:  De ram krijgt een frame van riemen om waaraan een krijtblok hangt op zijn buik waarmee hij zodra hij een ooi bevrucht heeft deze een kleurtje op haar kont heeft. Heel gênant toch voor die beesten lijkt me wel. Schaap2
Je kan je daar toch niets bij voorstellen.
Moest wel lachen want zelfs mijn zoon die ik toch altijd wel meegenomen heb naar agrarische bijeenkomsten, waar je dan zo tussen neus en lippen heel wat kon vertellen over de voortplanting zonder dat het echt op een voorlichtingsgesprek leek,  had er nog nooit van gehoord dat het op deze manier ging.
Momenteel is dus de tijd dat de ooien weer gedekt worden en in de weilanden zie je dus schapen met allerlei kleuren konten rondlopen.
Alleen in een weiland zag ik het schaap op bijgaande foto en ik vroeg me daarbij toch wel twee dingen af hoe dit veroorzSchaap3aakt is.
1. Of de ram was nog een beetje onwennig en wist niet precies hoe alles in zijn werk ging (vast geen voorlichting gekregen van zijn moeder)
2. Of de ooi was er wel voor in om wat verschillende standjes uit te proberen en heeft de ram zo verleid om zijn medewerking hier aan te geven.
Als je de foto ziet snap je wel wat ik bedoel 😉  😉
Maar alle gekheid op een stokje, als ik zo door tel even, een draagtijd van bijna 5 maanden dan zullen er zo eind februari, begin maart weer de eerste lammetjes in het weiland lopen en dat is een mooi vooruitzicht.

Mooie dag, minder mooi slot….

Vandaag Fazanthad ik mezelf de opdracht gegeven al die dingen die ik maar steeds uitgesteld had eerst te doen voordat ik mocht gaan fietsen.
Zoals wat dingen voor mijn moeder regelen die opeens dubbel ging betalen voor haar tafeltje dekje, weer een formulier kreeg om in te vullen wat ik pas al gedaan had.
Dan nog wat dingen voor mijn zwager afronden, bankrekeningen afsluiten, nog wat instanties informeren.
En ook nog een belangrijke brief opzoeken die ik nergens kon vinden maar echt nodig had.
Allemaal dingen die ik maar voor me uit had geschoven en waarvan ik iedere dag tegen mezelf zei dat doe ik morgen wel even maar waar ik dan wel steeds aan loop te denken.
Vandaag er mee aan de slag gegaan en binnen 2 uur tijd had ik echt alles geregeld en het mooiste was dat ik bij het opzoeken van gegevens ook de verloren brief vond.
Met een heel opgelucht gevoel mocht ik van mezelf gaan fietsen, heerlijk, wat een prachtige dag was het weer vandaag.
Duizenden plaatjes kon ik maken onderweg zoveel mooie dingen zag ik, nou 1000 heb ik er niet gemaakt maar wel een flink aantal, die komen nog wel een keer.
Het ultieme lentegevoel moeder schaap met drie lammetjes die echt naar me toe kwamen dartelen toen ik naar de slootkant liep. Alsof moeder haar drieling even aan me voor wilde stellen. (Ze zal wel verwacht hebben iets te krijgen of zo natuurlijk).
Super leuk.
Een dag die niet meer kapot kon eigenlijk. Tot ik vanavond ging wandelen met mijn vriendin, een lange route en we liepen zo te kletsen dat ik mijn nog steeds met mijn wandelappeltje in mijn handen liep.
rende lammetjesToen we bijna thuis waren wist mijn vriendin een weggetje tussendoor, een beetje erg donker en ik zei nog, ik ga eindelijk mijn appeltje maar eens opeten.
Na mijn eerste hap zag ik een verhoging niet en ik smakte zo op een betonnen brug, sjips dat komt aardig hard aan. Val op mijn handen, buik en gezicht. Gelukkig zijn we bijna thuis. Even een kopje thee om bij te komen en dan heb ik nog een afspraak voor de krant. Ga er toch maar naar toe. Voel inmiddels dat mijn gezicht al op gaat zetten, dat zal morgen lekker blauw zijn denk ik zomaar aan een kant. Mijn spieren beginnen inmiddels flink zeer te doen. En morgenochtend moet ik al weer vroeg bij de tandarts zijn.
Nog maar even een hete douche nemen dat schijnt goed te zijn en dan maar hopen dat het morgen meevalt een beetje.

 

Gelukkig met nix of met alles ????

Soms heb ik van die superleuke dagen er tussen dat ik eigenlijk gelukkig ben met niets of misschien juist met alles wat ik heb, meemaak of wat me overkomt.

narcissenVandaag was voor mij zo’n dag. Vanmorgen kwam ik op en scheen de zon in mijn kamer zodat de verwarming nog niet aanhoefde, voor mij meteen een goed begin van de dag. ( Tot ik naar buiten stapte 😉 )

Lekker de buuf op gaan halen voor ons wekelijkse zwemochtendje, eerst een klein uurtje baantjes trekken en daarna even heerlijk in een warm bubbelbad zitten.
Samen na afloop ergens gaan lunchen en nog op pad naar de Action en ik rij in een keer zonder zoeken er naar toe en slaag in mijn missie, een fietspomp en een gietertje.
Bij een bloemenzaak koop ik een schaapje met twee lammetjes voor 1 euro, zo schattig me een keer niet afvragend waar zoiets voor zo weinig geld gemaakt wordt.  Als de lente dan niet buiten is haal ik hem maar in huis.

Als ik thuiskom en een van de regionale kranten (niet waar ik voor schrijf) valt op de mat staat mijn zoon er voorop met een grote kleurenfoto. Toch leuk.

Vanavond moet ik nog de belastingaangiftes gaan doen voor mezelf en mijn moeder en doe het meestal zelf maar ga altijd voor een soort controle naar de gratis belastingservice van de ANBO.

Ik ga de papieren uitzoeken in de keuken, inmiddels staat de zon in de tuin en schijnt volop en het is daar dan gewoon zo heerlijk om te zitten met een cd’tje op van Katie Melua. Heb alle papieren snel bij elkaar in mapjes gegaan.

In het heerlijke zonnetje nog eten in de keuken, op de tafel staat een grote pot met vrolijk bloeiende mini narcissen. Normaliter zit ik tegenwoordig in de kamer met bord op schoot te eten tijdens het tv te kijken, maar nu eet ik daar, voor het eerst weer een verse salade met daarbij verse muntthee met honing.

En als ik zo zit voel ik me gewoon zo ontzettend gelukkig, soms heb ik van die momenten.
Eigenlijk geen spectaculaire dingen maar gewoon het besef dat ik het eigenlijk best goed heb.

Vanavond nog naar en modeshow voor de krant, ook niet het schaapjesvervelendste om naar toe te gaan en dan mijn belastingaangifte maar op de koop toe nemen want ik weet al zeker dat ik moet gaan betalen maar zelfs dat kan deze mooie dag voor mij niet bederven.