Paniek bij de Lidl…..

Landkaartje zomer 2 (Middel)Het was vandaag onverwacht prachtig weer, zelfs een beetje broeierig voelde het aan.
Even een rondje gaan fietsen. Bakje bij de Hema gedaan,
Weer op de fiets gestapt en even naar de Lidl gaan fietsen, al fietsend hoorde ik al sirenes aankomen, eerst een politiewagen die met een rotvaart voorbij kwam, daarna een ambulance met loeiende sirenes. Ik dacht zeker een ongeluk ergens gebeurd en fietste door. Ik hoorde nog meer sirenes en toen de hoek om sloeg naar de Lidl toe zag ik daar al twee politiewagens, een ambulance staan, een tweede ambulance kwam ook aanrijden met sirenes. Er uit stapten twee mensen met ik denk meer gespecialiseerde apparatuur en nog een brandweerwagen.  De Lidl was afgesloten en voor de deur stonden een aantal klanten.  Een mevrouw vertelde dat ze bij het brood liep en achter haar een klap hoorde en een vrouw op de grond viel. Meteen was het personeel van de Lidl er bij om hulp te verlenen en werd het pad afgesloten en de klanten zo snel mogelijk uit de winkel geleid. Buiten stond dicht bij me een van de medewerkers, een jonge man, van de Lidl helemaal shakend buiten. Ik hoorde hem praten met een man, hij vertelde dat hij de eerste reanimatie had gedaan tot de ambulance kwam. “Ik kreeg meteen een flashback zei hij van toen mijn vader gereanimeerd werd”.  Ik vroeg of het wel goed met hem ging en hij zei “even bijkomen, zo’n reanimatie is niet zomaar iets”.  Ik kon me daar wel iets bij voorstellen en even later kwam een collega weer naar hem toe en nam hem onder zijn hoede.
Ooit heb ik het ook meegemaakt dat ik na een avondje kaarten met een vrouw zat te praten. Ze had een prijs gewonnen met kaarten en werd naar voren geroepen. Toen ze terug kwam lopen viel ze opeens om en ondanks dat er ook mensen waren die meteen gingen reanimeren was ze toch al overleden. Heb het er echt destijds best moeilijk mee gehad een tijdje en hoorde nog nachten die stem van haar man die er ook bij was als ik ging slapen die haar naam riep.
Was in ieder geval blij dat ik er dit keer geen getuige van was. Had ook geen zin meer om te blijven staan kijken, weet ook niet of de reanimatie gelukt is en hoe het met de vrouw afgelopen is. Ben weggegaan en bij een andere winkel boodschappen gaan doen. Toen ik later weer voorbij fietste zag ik dat alle hulpvoertuigen verdwenen waren en de Lidl weer open was. Het lijkt me echt zo moeilijk ook voor het personeel als je zoiets meemaakt en dan misschien een half uur of uurtje later weer achter je kassa moet zitten. Hoop dat ze ook nog een luisterend oor krijgen en hun verhaal kwijt kunnen.
Even maar een uurtje gaan vlinderen.. voor mij momenteel de ultieme remedie om mijn hoofd even leeg te maken en aan wat anders te denken. En voor de liefhebbers:  Atalanta’s, bont zandoogje, landkaartje zomerkleuren en een gamma uil.

Hoezo druk…….

Vanavond kwam mijn vriendin en ik lag lekker op mijn bankje onder het afdakje in de tuin even bij te komen van alle drukte met mijn benen omhoog. Had net gegeten, voor ’t eerst een heerlijke salade helemaal uit eigen tuin. Sla, mijn eerste komkommer, radijsjes, bieslook, basilicum,  ui. Echt zo lekker met gebakken aardappelen en muntthee.  Griekse yoghurt met blauwe bessen ook uit eigen tuin toe.
Vanmorgen wezen werken en daarna een poosje gaan fietsen, op de terugweg nog een eindje gaan wandelen in ’t Loetbos. Mezelf nog een uurtje fotograferen gunnend want ik heb het nog best druk naar de vakantie toe. Wil toch nog wel even wat in huis doen omdat ik geen zin heb als ik thuiskom dat ik meteen weer aan de bak moet.
Liggend op het bankje realiseerde ik me dat ik dit jaar nog geen een keer lekker op mijn stretcher in de tuin gelegen heb met een boek of krantje om te lezen.  Alleen nog maar bezig geweest met werken in de tuin, heb best veel veranderd dit jaar. En hoewel ik mijn moestuin echt zo leuk vind is ook dat best nog wel wat werk om te doen, bemesten en watergeven. Oogsten en schoonmaken. Vanmiddag ook nog wat onkruid lopen wieden en dan blijf ik toch weer langer doorgaan dan goed voor me is. Voel me ook best moe eigenlijk, eigen schuld dikke bult, dat onkruid staat er na de vakantie ook nog wel en zo niet……. dat zou mooi zijn.
Kreeg vandaag wel gelukkig eindelijk een brief van het borstkankeronderzoek dat alles goed was, die bleef zo lang weg dit keer dat ik zo nu en dan best een beetje dacht, het zal toch wel goed zijn. Hoewel toen mijn buurvrouw een aantal jaren geleden er uit gehaald werd omdat ze borstkanker had werd ze gebeld door de huisarts. Maar goed blij dat de brief er was en alles goed was, al had ik geen klachten of zo.
Zoonlief appte of hij morgen het zeil in mijn bijkeuken zou komen leggen. Even dacht ik, ook dat nog maar aan de andere kant, zit er al zo lang op te wachten dus laat het maar doorgaan. Ze komen vooraf dan eten  dan komen de verse snijbonen uit de tuin mooi van pas en gezellig natuurlijk ook weer.
Morgen ook nog wat dingen voor de krant doen, alles wat ik zelf kan tillen vast uit de bijkeuken halen en de wasmachines afkoppelen. Donderdag mijn koffer pakken en alles een beetje afronden dus en dan ben ik ook echt wel aan vakantie toe…..  Heb er wel zin in weekje er uit, even wat anders met zusje. Foto’s van zomaar een uurtje lopen in ’t Loetbos.

 

Een betere conditie dan gedacht……

Mijn ene knie is echt een beetje rampzalig zo nu en dan. Ben de laatste jaren nog al eens een paar keer gevallen en dat was altijd op die ene knie. Dus helemaal soepel beweegt ie dus niet meer.
Lange wandelingen zoals ik een aantal jaren geleden met mijn vriendin vaak maakte van station naar station van zo’n 15 km lukte dus niet meer. Een kilometer of 5 was wel echt het hoogst haalbare. (dacht ik)
Vandaag was ik wezen werken en daarna lekker gaan fietsen. Het was drukkend warm maar wel heerlijk weer, zonder jas wel een lekker windje heerlijk hoor.
Op de terugweg zie ik veel vlinders en ik probeer er een paar te fotograferen. Als ik daar zo sta komt er een echtpaar aanlopen en de vrouw begint een praatje.
“Je hebt zo’n mooie camera zegt ze, heb je al de wilde orchideeën gezien en op de foto gezet, ze staan zo mooi in bloei, we komen er net vandaan”.
Ik weet dat ze in het Loetbos ook groeien maar had ze zelf nog nooit gezien dus ik vraag waar ze te vinden zijn en ze legt het me uit. En zoals ze het verteld moet het aardig dichtbij zijn. We staan nog even wat verder te praten over wandelen, wat er allemaal te zien is momenteel een leuk gesprek.
Bedankt voor de tip zeg ik tegen de mevrouw, ik ga meteen even kijken daar. Ik fiets naar het bruggetje dat ze aangewezen heeft en loop het Loetbos in.
In wandel in de richting en het is nog wel een aardig stukje lopen maar heb wel het idee waar ik het moet zoeken en ja hoor opeens zie ik ze staan. Een veld vol wilde gevlekte orchideeën een prachtig gezicht. Als ik er dichterbij wil komen voel ik dat de grond beweegt, drassig is en dat klopt wel dat hebben ze nodig natuurlijk.  Ik maak een aantal foto’s en ga dan weer teruglopen.
Voor mijn gevoel had ik heen best een flink stuk gelopen dus als ik terugga vergeet ik af te slaan en loop te ver door. Ik wil niet zeggen dat ik verdwaald ben want hoewel het Loetbos heet is het gewoon een brede strook tussen fietspad en provinciale weg waar ze een prachtig bos gecreëerd hebben en waar je natuurlijk niet eens kan verdwalen, hooguit een beetje de weg kwijt raken zoals ik. Tegen beter weten in loop ik steeds verder en verder, heb gelukkig een flesje water bij me want het is daar met volop de zon uit de wind behoorlijk warm.
Opeens zie ik iets bekends en denk, jeetje ben ik zover al gelopen dan moet ik nog een stevig stukje terug aan ook, ik zie de watermolen van de Zuidbroekse molen staan.
Nou ja het is niet anders ik moet gewoon terug gaan lopen naar mijn fiets over het fietspad nu maar.

Het is behoorlijk warm, weinig schaduw en ik ga niet klagen over het warme weer maar het was wel een hele tippel, moest toch nog zo’n km of 4 terug lopen naar mijn fiets en dat had ik heen ook al gelopen. Dus met het stuk dat ik al eerder gelopen had bij het fotograferen van de vlinders kwam ik toch wel uit op een km of 10.
En eigenlijk ging het best goed in een aardig tempo, voelde mijn knie niet eens zeer doen maar was wel blij dat ik mijn fiets weer zag. Toch was ik best snel weer hersteld van mijn wandeling vond ik, mijn conditie is beter dan ik zelf gedacht had.
En het was het allemaal waard, ga zeker nog een keer terug om die orchideeën te fotograferen binnenkort voordat ze weer uitgebloeid zijn want wat zijn ze prachtig om te zien.