Klein dorp …. grote kampioen

Roest 9 (Small)Vandaag stond de huldiging van Patrick Roest in mijn agenda, vond het vandaag koud, had gewerkt en een flink eind gefietst dus met mijn dekentje op de bank was het eigenlijk best lekker. Wetend dat ik niet meer hoefde voor de krant dacht ik even, lekker blijven liggen maar ik wilde het toch niet missen dus gegaan.
Er stonden al aardig wat mensen te wachten, gewoontegetrouw liep ik maar meteen naar voren toe maar helaas mocht ik niet meer voor de hekken maar moest ik er nu ook achter blijven. Best wel gek eigenlijk hoor maar ik stond vooraan en misschien was het daar nog wel beter foto’s maken dan in de hoek waar

al die fotografen bij elkaar stonden. Weet hoe het dan gaat ongemerkt gaan ze dan weer voor je camera staan en ik kon nu steunen op het hek en best nog wat aardige plaatjes schieten zo.
Eerst kreeg hij een rondrit voor het dorp begeleidt door alle leden van de Schaatstrainingsvereniging waar hij begonnen is en daarna werd hij verwelkomd op het balkon van het gemeentehuis (o nee zo mag ik het niet meer noemen nu het de gemeente Krimpenerwaard is, het heet tegenwoordig het gemeentekantoor) door de burgemeester.
Inmiddels was het plein vol gelopen en ook onderweg langs de route stonden heel veel mensen te kijken en te juichen.  Op het plein waren er koek en zopie kramen, spelletjes voor de kinderen. Er werden vlaggetjes uitgedeeld en natuurlijk wilde ik er ook een hebben :). Patrick zijn vader speelde zelf in het dweilorkest dat er speelde.
Lekker even wat opwarmmuziek en na een half uurtje blauwbekken (het was koud, beetje miezeren er bij) kwam hij toch. Op het grote videoscherm was zijn wedstrijd op de Olympische spelen te zien en weer kreeg ik kippenvel.
Van de gemeente Krimpenerwaard kreeg hij de ere speld die kortgeleden in het leven geroepen is voor mensen die iets bijzonders gedaan hebben. Hij was de eerste die deze speld overhandigd kreeg. En van de wethouder van sport nog een of ander schaatsbeeld.
Nou ja kortom, ondanks de kou was het een hartverwarmende huldiging die hij zeker heeft verdiend met zijn debuut op de Olympische Spelen en dan ook nog eens afgelopen week het Wereldkampioenschap winnen…….  En nu maar hopen dat er nog meer van deze huldigingen mogen volgen.  Filmpje gepikt van de gemeente Krimpenerwaard.

Een perfecte dag…..

Ik denk dat alles hooggespannen verwachtingen uitgekomen zijn, het was echt een fantastische dag in ons dorp gisteren.
’s Morgens gingen we gewoontegetrouw (als het tenminste goed weer is) bij de buurman met een aantal buren bij elkaar een bakje doen terwijl de eerste lopers al in onze straat komen voor hun prestatieloop van 8,6 km. Daarvoor zijn de kinderen al aan de beurt geweest.  Het is gezellig en alle buurtroddels worden even verteld haha. Nee hoor het is gewoon gezellig. Een buurvrouw was wezen dauwtrappen en ze had nog het ijs op haar schoenen gehad ’s morgens vroeg vertelde ze.
Later komt mijn zoon en schoondochter en nog wat vrienden en zitten we een tijdje te kijken naar de wielrenners die inmiddels op het parcours verschenen zijn.
Na een tijdje gaan we even in het centrum, bij de start en finish kijken, het is onwijs druk al, volle terrassen en mensen die langs het parcours staan. Een gezellig sfeertje, ik vind het best warm, warmer dan in mijn tuin voor het huis dus mijn vest kan gewoon uit.
Het is altijd leuk om bij de finish foto’s te maken, er staan meestal veel fotografen en allemaal proberen we om een goeie foto te maken. Onuitgesproken afspraken zijn om op je plaats te blijven staan en niet opeens voor een ander te gaan staan. Een man snapt het niet helemaal en loopt maar heen en weer te rennen, heel vervelend en een collega fotograaf zegt er wat van zodat we allemaal ons plaatje kunnen maken. En dat lukt mij ook een juichende winnaar die over de finish komt. Ben niet zo’n sportfotograaf en altijd blij als er een paar mooie foto’s bij zitten.
Daarna zijn de dames aan de beurt, de top van de Nederlandse wielrenners zijn aanwezig waaronder Marianne Vos meervoudig Nederlands en Wereldkampioen en natuurlijk krijgt zij alle aandacht van de pers, lokale omroep en fotografen. En ook ik  maak een mooie foto van haar.
Het is een  wedstrijd die spannend tot aan het einde is en Marianne wint nipt de wedstrijd.
Daarna komen nog een groep wielrenners maar ik heb er wel even genoeg van en ga naar de dijk waar een aantal artiesten optreden. Het is er onwijs druk maar wel gezellig. Wat foto’s maken, even op de foto nog met een aantal artiesten haha, het voordeel van werken in het café en de vaste fotograaf van de eigenaar. Veel bekenden, ik drink niet te veel, moet ’s avonds nog verslagen maken en mijn stukken voor de krant.
Op het laatst krijg ik nog een handvol met consumptiebonnen van de organisatoren van de Wielerronde die ik maar aan een oude vriend geef die ik tegenkom.
Een superleuke dag maar om een uur of 10 ben ik het wel zat, de warmte, het vele lopen, natuurlijk een paar biertjes op, de stukken schrijven eisen zijn tol en voor mijn doen onwijs vroeg lig ik in bed en ben ik gewoon binnen 10 minuten onder zeil.  Een geweldige dag waarin een klein dorp groot kan zijn.

De kerk

Winter Lek kerkDan nu maar het tweede van mijn hersenspinsels over onze oude kerk. Een markant punt in ons dorp en heel chauvinistisch zeg ik wie heeft er zo’n mooie skyline als ons dorp eigenlijk. Zeker als je er langs vaart is het een mooi gezicht. De oude huizen langs de dijk, de muur en daar op de achtergrond de kerk.
Gisteren werd een boekje over de kerk overhandigd aan de burgemeester van onze nieuwe gemeente. Het vertelt de geschiedenis van de kerk met mooie foto’s er in.
Ooit stond er een Rooms katholieke kruiskerk langs de Lek die in 1575 werd verwoest door langstrekkende Spaanse legers die van Schoonhoven tot Krimpen aan de Lek trokken, ook veel woonhuizen werden er geplunderd.
Eerst werden na deze verwoesting de huizen van de bewoners weer op orde gemaakt en het duurde 40 jaar voor de vernielde kerk weer gedeeltelijk werd herbouwd en in gebruik genomen. Dat was in 1615 dus dit jaar 400 jaar geleden en ter gelegenheid daarvan werd dit boekje uitgegeven. Helemaal gefinancierd door een klein winkeltje waar ze tweedehands goederen verkopen voor kerkactiviteiten. Van de genoemde kruiskerk zijn geen afbeeldingen dus hoe die er precies uitzag was onbekend. Wel zijn bij de restauratie in 1980 bij bodemonderzoek de restanten van de fundering van het koor en de beide transepten gevonden waarmee vaststond dat het een kruiskerk is geweest.
Lekkerkerk kerk vanaf dak BoomgaardIn de toren, die van de gemeente was en nog altijd is, was destijds een gevangenis die nog steeds te zien is.
Op de bijeenkomst gisteren werd ook nog op het kerkorgel gespeeld en wat heeft deze kerk een prachtige akoestiek, zat dan ook met plezier te luisteren.
Dat de Lekkerkerkers de kerk belangrijk vinden bleek wel in 1980 toen er een grote restauratie was van de kerk die door de gehele bevolking werd gedragen. Zelf woonde ik destijds zo dicht bij de kerk dat als het raam zomers openstond (wij woonden toen boven een winkel) ik de klokken hoorde bewegen als ze geluid werden. En ook wij hadden, hoewel helemaal niet kerkelijk meelevend, toen een renteloos certificaat waarvan er in de loop der jaren dan weer uitgeloot werden. Veel mensen schonken het aan de kerk, zelf weet ik niet meer of we dat ooit terug gekregen hebben.
Er zijn nu weer plannen om een stukje aan de kerk te bouwen waardoor hij voor meer doeleinden te gebruiken is.
Alleen, als ik zo zat te kijken om me heen deze ochtend bij de bijeenkomst dan zie ik eigenlijk allemaal oudere mensen, de jeugd is een uitzondering en dat is toch wel iets wat je hoort en ziet in alle kerken.
Ik vraag me dan ook wel af of deze kerk in deze staat zo behouden kan worden voor het doel waar hij voor bestemd is het houden van kerkdiensten en aanverwante zaken.
Het zou best jammer zijn als dat zou verdwijnen of dat zoals in mijn geboortedorp de kerk waar ik vroeger naar toe ging onthoofd werd van de toren en in gebruik is als kantoorruimte. Nog altijd als ik er langs  fiets zie ik het als een verminkte kerk maar dat zal wel te maken hebben met eeLekkerkerkn stuk jeugdsentiment.
Ik hoop dat deze kerk waar ons dorp ook naar genoemd is, Lekkerkerk,  nog lang kan blijven zoals hij nu is al lever ik daar zelf ook geen bijdrage aan door naar de kerk te gaan…………..