Levensboeken…..

Eenden in riet (Middel)

Gisteren heb ik de workshop bijgewoond over het schrijven van levensboeken en ik moet zeggen het was heel boeiend en de journalist die het verzorgde had heel wat tips en trucs om een boek nog boeiender en leesbaar te maken. Het was in Bergambacht en dat is een dorp zo’n 10 km bij mij vandaan. Het was een groep met voornamelijk dames, er was een heer bij, die al bezig waren voor andere mensen een boek te schrijven, dus een soort ghostwriters.Scholekster worm (Middel)
Vond het echt de moeite waard om daar bij te zijn. Leuke mensen ook en wat een verhalen hoor je dan weer, ervaringen van die dames.
Zoals de mevrouw die een boek schreef voor iemand die twee Tia’s had gehad en als ze dan het interview uitgewerkt had en het verhaal geschreven en het die mevrouw liet lezen zei ze steeds, dat heb ik niet gezegd.  Ook wel triest maar ook wel grappig natuurlijk, ben benieuwd of ze er nog in slaagt ook een boek af te krijgen zo.
Rotganzen (Middel)Nu weet ik niet precies wat de mevrouw van de Stichting die me hier voor benaderd heeft precies wil, of ik voor mensen zo’n boek ga schrijven of andere mensen ga stimuleren en ondersteunen om dit te gaan doen.
Had afgesproken dat ik na deze workshop contact op zou nemen om daarover een gesprek te hebben dus dat ga ik dan ook doen.
Op de heenweg er naar toe zag in onderweg dat de lente aardig aan het toeslaan is, baltsende futen, zag weer de eerste scholeksters, heel veel rotganzen in de weilanden. Lammetjes (Middel)De boeren zullen er een spatie tussen zetten denk ik dus rot ganzen want ze zijn er niet zo dol op. De eerste lammetjes in de wei.
Was toch nog maar even afgestapt hoewel ik niet al te ruim in de tijd zat, was ’s morgens eerst ook nog wezen zwemmen dus een druk programma. (trouwens de heel afgelopen week al ) Lammetjes 2 (Middel)
Maar die lammetjes zo grappig het woord dartelen past er precies bij. Die kleintjes nog met de navelstreng er aan echt met vier pootjes de lucht in springen. Het ultieme lentegevoel dus. En de scholekster met een dikke worm in zijn snavel pikte ik ook nog even mee. Vanmiddag zag en hoorde ik de eerste grutto’s weer. Het was te regenachtig om mijn camera te pakken maar morgen hoop ik ze toch weer even te spotten.
Wat is het voorjaar toch (voor mij in ieder geval wel) een prachtig seizoen van belofte.
Rotganzen 2 (Middel)

Ik snap het helemaal niet…..

Ik snap er niets meer van, ik kan gewoon niet meer op de normale manier zoals ik het altijd deed een berichtje schrijven.
Na wat zoeken lukt het me nu wel om via Dashboard een berichtje te plaatsen, althans nu te schrijven en ik hoop dat het ook geplaatst kan worden.
Snap er echt helemaal niets van hoe dat opeens zomaar kan veranderen terwijl ik toch niets geks gedaan heb.
Nou ja vooruit maar ga nog wel eens verder zoeken of informeren. Gek vind ik het wel juist nu ik een abonnement genomen heb en bij mijn gratis versie nooit ergens last van heb gehad.
Kan aan de linkerkant via Mijn site helemaal niets meer bekijken, geen statistieken, geen berichten, kan ook in mijn site niet meer reacties bekijken. Heel vervelend allemaal.
Oké  Het echt een prachtig weekend achter de rug, heerlijk gefietst, terrasje, lekker gegeten, in de tuin gezeten en Wim heeft nog geholpen met een klusje dat ik niet alleen voor elkaar kreeg. Kortom een geweldig weekend was het weer.
Vanmiddag toen ik Wim weer weggebracht had nog een stuk doorgefietst en even langs de Action gegaan, moest nog schuurpapier hebben en beits voor mijn vlonders. Een mooie gelegenheid om meteen een lekker eind te fietsen. Toen ik weer thuiskwam had ik toch ruim 40 km op te teller er bij. Veel wandelaars, motorrijders, fietsers…… en natuurlijk volop baltsende watervogels, zag weer voor ’t eerst zwaluwen, visdiefjes, werd er helemaal vrolijk van.
Thuis nog een poosje in de tuin gaan zitten en wat rommelen. In mijn kasje komen een aantal groentes die ik gezaaid hebben al weer op. Kan nog steeds op een kinderlijke manier zo genieten als je die kleine plantjes boven de grond ziet komen, het blijft in mijn ogen een wonder.
De kikkers en padden houden een orgie in mijn vijver, wat een explosie van produceren van kikkerdril en paddenritten. Mijn vijver ligt er weer vol mee fanatiek bewaakt door de makers er van.
Wilde eigenlijk geen foto’s maken dit jaar maar kon het toch niet laten. Die oogjes overal net boven het water uit.
Dus toch maar weer op de vlonder gaan liggen, dat gaat nog wel maar daarna moet ik ook weer opstaan, de striemen van het vlonder staan overal maar er bleven een paar mooie foto’s over en daar doe ik het dan toch voor.
Van mij mag dit weer blijven hoor, zo heerlijk, lekker tuinieren, fietsen, wat fotograferen, alles zien ontluiken……Buiten eten, geen verwarming aan, sokken uit…….     

De lente is zo prachtig…….

Van winter naar lente…..

Wat een wereld van verschil in twee dagen tijd, vrijdag adviseerde iemand me nog om niet te gaan fietsen en vandaag konden de sjaal, handschoenen en muts de zolder op bij wijze van spreken, wat een prachtig zonnig voorjaarsweer was het.
Gisterenavond waren Peter en Chantal weer thuisgekomen van een geslaagde wintersportvakantie al hadden ze zelf niet geskied of zo dit jaar maar gewoon lekker een weekje met familie van Chantal doorgebracht.
Vanmiddag dus gauw even gaan kijken bij de kleine Yenthe wat was ze al weer gegroeid, zoveel wijzer geworden, al weer lachen, echt lachen en soms ook heerlijk scheel kijken.
Meteen het hete hangijzer ook maar aangepakt en een gesprek aangegaan over het oppassen. Maanden geleden hadden ze al gevraagd of ik ook een dag op wilde passen en ik had toen ja gezegd. Maar de geboorte van Yenthe heeft toch meer met me gedaan dan ik ooit verwacht had en ik wil gewoon eerst mezelf weer in orde hebben voordat ik deze verantwoording durf aan te gaan. Met pijn in mijn hart maar ze snapten het gelukkig wel. En ben dus eerste reserve geworden, bij ziekte of als ze eens wegmoeten maar niet iedere week een dag vast daar op gaan passen.

Ik vind het wel heel erg jammer maar toen ik naar huis fietste voelde ik ook een enorme last van mijn schouders vallen want ik was hier al maanden mee bezig of ik het wel aan zou kunnen.
Vandaag een lange route gefietst voordat ik bij Peter en Chantal was, langs de IJssel waar nog heel wat drijfijs in lag. Je zag in de polder dat alle vogels weer tot leven gekomen zijn.
Zaten ze twee dagen geleden nog kleumend bij elkaar nu was er volop leven, zag je weer reigers in de polder. Heel veel bergeenden, krakeenden, smienten. Een prachtig gezicht en fotograferen zonder dat je handen er af vriezen is ook niet verkeerd.

Als ie boven aan de hemel staat………

HaasVanmiddag begon het een beetje te lijken op echt lenteweer hoewel toen ik ging fietsen om een uur of half 1 kreeg ik nog flink koude handen. En ja mijn fiets was weer gemaakt.
Hoever zou ik vandaag er mee komen vroeg ik aan de fietsenmaker? Positief blijven zei hij, nou ik gok op Krimpen aan den IJssel zei ik en ging op pad. De fietsenmaker vertelde trouwens wel dat mijn twee jaar garantie weer opnieuw ingegaan was na deze reparatie dus dat vond ik dan wel weer een goed gevoel geven.
En ik merkte het meteen hij deed het weer prima dus Krimpen was geen probleem maar ik wilde eigenlijk nog even naar de Action en dat is nog een km of 6 verderop en dan bemerk ik toch bij mezelf nog een beetje de angst van stop ie er dan niet ergens mee. Maar goed als ik zo ga denken dan moet ik niet meer opstappen, heb een verzekering dat wanneer hij daar kapot zou gaan ik gewoon met fiets en al opgehaald wordt. Dus gewoon naar de Action gegaan en er was niets aan de hand. Als je tenminste dat ik door het rode licht op de brug gewoon doorreed niet meereken. Ik schrok er van toen het opeens begon te knipperen en te toeteren dat ik gewoon niet wist wat ik doen moest en doorreed ondertussen denkend o goh, straks gaat ie brug opeens omhoog. algerabrugMaar goed dat gebeurde natuurlijk niet en na mij kwam er nog een vrouw op de racefiets ook dus die was ook door het rode licht gereden. Maar stom van mezelf vond ik het wel en op de terugweg heb ik eerst even gekeken hoe het allemaal nou precies gaat daar en waar ik dan moet stoppen.
Bij de Action wat bakken voor de tuin gekocht en een sproeier, moet nog wat kruiden uitpoten van de Appie Heijn tuintjes, ze doen het bijna allemaal wel goed eigenlijk. Als ik in Rotterdam ben en de sleutels in mijn zak stop voel ik dat ik nog de sleutels van de leenfiets meegenomen heb. Ik blijf blond.
Zo terug fietsend zie ik overal dat er al druk gebroed wordt door de watervogels, hazen spelen vrolijk in het weiland, wel gauw het hazenpad kiezend als ik een foto wil maken. Ik rijd even langs de fietsenmaker die bijna een rolberoerte krijgt als ie me aan ziet komen. Haha zeg ik, kom alleen even de sleutels brengen die ik nog had, de fiets deed het weer prima. Hij zei, dat vind ik ook wel eens leuk om te horen. En dat is ook zo natuurlijk. Wat dat betreft is ie me altijd wel goed gezind hoor terwijl ik mijn fiets helemaal niet bij hem gekocht heb.
Thuis ga ik eerst even lekker in het zonnetje liggen genieten. In mijn vijver is het druk met de kikkers die nageslacht aan het produceren zijn, ze zijn aardig aan het brommen en ik moet zeggen zelfs voor triootjes draaien ze hun pootjes niet om. En de eerste dotten kikkerdril en paddenritten zag ik al weer liggen in de vijver.
Dat wordt over een paar maanden weer hink-stap-sprong door de tuin gaan met al die kleine kikkertjes en padjes.DSC00004
Lekker in het zonnetje alle plantjes uitpoten in grotere bakken. Een aantal plantjes die ik over heb gaan de koude grond in, kan gewoon alles niet kwijt in mijn kasje. Ik zie wel of ze het nog gaan doen.
Buiten eten en nog een tijdje van het zonnetje genieten, lui liggend op mijn stretcher zelfs in een hemdje al zo warm is het in het hoekje van mijn tuin.
Vanavond lekker wezen wandelen met een vriendin. Weer genoeg gedaan aan mijn conditie deze dag dus, 30 km gefietst en een uur gewandeld. Zon geeft energie, mij tenminste wel en als ik zoveel buiten ben slaap ik ook meestal als een roos.

Het wonder van geboorte……..

IMG_3388Een beetje lentegevoel, ze gaven mooi weer op, dat viel vanmorgen nog wel aardig tegen hoor toen we op de fiets stapten. Ik had een aantal dingen waar ik naartoe moest voor de krant en mijn zus had gevraagd of ik het leuk vond als ze een keer mee ging.
Dat is voor mij altijd een beetje dubbel, aan de ene kant natuurlijk heel gezellig, aan de Koeandere kant lijkt het me voor haar soms niet zo leuk dat ik toch met bepaalde mensen moet praten en foto’s gaan nemen.
Kalven8Maar vandaag was het dus wel leuk, we gingen eerst naar de lammetjes dagen op een zorg/biologische boerderij waar de koeien nog ouderwets in een dikke laag hooi staan, los lopen en nog horens hebben.
Moet wel zeggen dat toen ik er binnen kwam dat ik dacht, getver wat ziet het er hier vies uit, de laatste tijd eigenlijk alleen in moderne stallen geweest waar de koeien geschoren, gewassen en onthoornd worden. Voor beide is misschien wel wat te zeggen.Kalven4
Deze dag was georganiseerd door het Zuid-Hollands Landschap, een organisatie in onze provincie die zich actief richt op aankoop, ontwikkeling en beheer van lokale natuurgebieden.
En deze boer werkt volgens de natuurrichtlijnen hiervan.
En terwijl we binnenkwamen en bij de lammetjes gingen kijken, ik mijn camera in orde maakte hoorde ik opeens zeggen, er is een koe aan het kalven.
Kalven1We gingen kijken en inderdaad, een koe was aan het kalven, zij was onrustig door al de mensen erbij en de boer kon niet meer bij haar in de buurt komen om te helpen met het trekken aan de touwtjes.  De kop en de pootjes waren er al uit. Heel voorzichtig probeerde de boer toch weer in de buurt te komen en dat lukte zodat hij even kon helpen om het kalf geboren te laten worden. Echt een prachtig gezicht. (Jammer dat de andere koeien er soms voorstonden haha want ze beviel gewoon midden tussen de andere koeien die soms nieuwsgierig kwamen kijken). Houtzagen
Meteen ging moeder het kalfje schoonlikken, naast me stond een mevrouw van het Zuid-Hollands Landschap en ik hoorde haar afspreken om even de stal in te gaan om foto’s te maken.
Dat wilde ik ook natuurlijk dus stelde ik me snel voor en zei dat ik van de krant was en ja hoor, ik mocht zelfs eerder dan die mevrouw omdat ze zei, deze boer verdient voor zijn werk wel wat aandacht van de pers, gaat u maar eerst.Lammetje
In laarzen maat 47 geloof ik die tot mijn knieën kwamen ik over het hek gekropen door de stal gelopen door hoge hopen hooi en stront zal ik maar gewoon zeggen naar de koe toe die net moeder geworden was. Echt zo’n fantastisch gezicht zeg, had het echt wel eens vaker gezien een kalfje geboren zien worden maar het blijft toch een prachtig gezicht, een wonder en het ultieme lentegevoel wel.
Daarna weer verder gaan fietsen naar nog een rommelmarkt, ergens lunchen, kunstenaars die in het streekmuseum aan het werk waren, naar mijn moeder.
Kortom een kleine 40 km gefietst vandaag, SChilderenhet weer werd steeds beter, de wind niet die bleef hard. En mijn fiets die het prima deed hoor maar er zit blijkbaar een andere accu op dan ik heb want de laatste 10 km moest ik het doen zonder trapondersteuning en natuurlijk precies tegen de wind in. Maar ook dat kon de pret en het leuke van deze dag niet voor mij wegnemen, dan maar 10 minuten later thuis.
Ik heb het heel goed naar mijn zin gehad en mijn zus ook, zo kom ik nog eens ergens anders zei ze en dat is ook wel zo. Voor mij is het wel gewoon iedere keer weer ergens anders naar toe te gaan dus misschien zal ze nog wel eens meegaan als mijn persoonlijke assistente haha.