Ieder leven een verhaal…..

page_2Vorig jaar was ik al samen met iemand van een vrijwilligersorganisatie voor ouderen die allerlei activiteiten organiseren aan de praat geweest om iets te doen met levensboeken schrijven.
Daarvoor ging ik even “buurten” bij een andere gemeente waar al zo’n groep actief was.
Echt leuk en ik was meteen enthousiast.
Niet om zelf voor iemand een levensboek te schrijven maar wel om mensen te gaan helpen/begeleiden die zo’n boek willen gaan schrijven voor anderen.
Ging nog een keer naar een workshop door een journalist die ook zelf een aantal levensboeken had geschreven.
Daarnaast had ik nog een aantal documenten gekregen wat betreft het organiseren en het regelen van gelden er voor waar ik me in had verdiept.
Kortom was er best aardig mee bezig geweest en ook enthousiast om mee te gaan doen.
Vorige week werd ik gemaild of ik nog zin had om het nu echt op te gaan pakken en vanmorgen had ik een gesprek er over.
Deze week nog even alles weer boven gehaald, ingelezen en doorgenomen want het was zowel bij haar als bij mij wel een beetje weggezakt weer.
We zijn er eigenlijk uitgekomen om eerst een combinatie te maken van mensen die hun verhaal graag willen vertellen en vrijwilligers die daar verslag van gaan maken.
Of het dan echt een boek wordt hangt ook af van hoe dingen zich zullen ontwikkelen.
Vorig jaar was ik gespreksleider bij een middag met als thema “Oud worden, hoe doe je dat”  . Heel leuk om te doen en er waren daar een aantal mensen die hier nog een boekenvervolg aan willen geven. Dat was er ook nog niet van gekomen.
Op deze manier willen we dus samen dit op poten gaan zetten, heb er echt veel zin in en hoop dat het lukt om mensen bij elkaar te krijgen. Het zullen 6 bijeenkomsten worden waarbij iedere keer een ander thema aan bod zal komen.
Vooraf ga ik om nog meer handvaten te krijgen zoals het er nu naar uitziet een cursus “levensboek schrijven” volgen. Lijkt me super leuk om te doen en echt mijn ding. Bovendien vind ik het leuk weer wat in mijn eigen dorp te doen. Momenteel ben ik toch wel veel uit mijn eigen dorp, ook leuk, maar wil toch in mijn eigen dorp ook wel weer eens wat doen. (Hoewel vanmorgen na het gesprek even een bakje bij de Hema en daar telde ik zo 7 mensen uit mijn eigen dorp haha ben niet de enige dus) Denk ook dat ik onbewust na mijn “krantentijd” een beetje afstand nam mijn mijn eigen dorp omdat mensen er toch altijd weer over begonnen in de vorm van “jammer hé en mis je het niet” . Nee ik mis het helemaal niet meer, het is een mooie tijd geweest, heb het 20 jaar gedaan en nu weer tijd voor nieuwe uitdagingen en dingen. En dit lijkt me zo’n nieuwe ervaring en heb er heel veel zin in.

Levensboeken…..

Eenden in riet (Middel)

Gisteren heb ik de workshop bijgewoond over het schrijven van levensboeken en ik moet zeggen het was heel boeiend en de journalist die het verzorgde had heel wat tips en trucs om een boek nog boeiender en leesbaar te maken. Het was in Bergambacht en dat is een dorp zo’n 10 km bij mij vandaan. Het was een groep met voornamelijk dames, er was een heer bij, die al bezig waren voor andere mensen een boek te schrijven, dus een soort ghostwriters.Scholekster worm (Middel)
Vond het echt de moeite waard om daar bij te zijn. Leuke mensen ook en wat een verhalen hoor je dan weer, ervaringen van die dames.
Zoals de mevrouw die een boek schreef voor iemand die twee Tia’s had gehad en als ze dan het interview uitgewerkt had en het verhaal geschreven en het die mevrouw liet lezen zei ze steeds, dat heb ik niet gezegd.  Ook wel triest maar ook wel grappig natuurlijk, ben benieuwd of ze er nog in slaagt ook een boek af te krijgen zo.
Rotganzen (Middel)Nu weet ik niet precies wat de mevrouw van de Stichting die me hier voor benaderd heeft precies wil, of ik voor mensen zo’n boek ga schrijven of andere mensen ga stimuleren en ondersteunen om dit te gaan doen.
Had afgesproken dat ik na deze workshop contact op zou nemen om daarover een gesprek te hebben dus dat ga ik dan ook doen.
Op de heenweg er naar toe zag in onderweg dat de lente aardig aan het toeslaan is, baltsende futen, zag weer de eerste scholeksters, heel veel rotganzen in de weilanden. Lammetjes (Middel)De boeren zullen er een spatie tussen zetten denk ik dus rot ganzen want ze zijn er niet zo dol op. De eerste lammetjes in de wei.
Was toch nog maar even afgestapt hoewel ik niet al te ruim in de tijd zat, was ’s morgens eerst ook nog wezen zwemmen dus een druk programma. (trouwens de heel afgelopen week al ) Lammetjes 2 (Middel)
Maar die lammetjes zo grappig het woord dartelen past er precies bij. Die kleintjes nog met de navelstreng er aan echt met vier pootjes de lucht in springen. Het ultieme lentegevoel dus. En de scholekster met een dikke worm in zijn snavel pikte ik ook nog even mee. Vanmiddag zag en hoorde ik de eerste grutto’s weer. Het was te regenachtig om mijn camera te pakken maar morgen hoop ik ze toch weer even te spotten.
Wat is het voorjaar toch (voor mij in ieder geval wel) een prachtig seizoen van belofte.
Rotganzen 2 (Middel)

Een levensboek…

downloadIk zoek al een tijdje naar vrijwilligerswerk wat een beetje aansluit bij mijn interesses en vond dat al bij het maken van interviews voor de Pet, het blad van een zorgcentrum bij ons in het dorp. Heel leuk om te doen maar het komt maar 4x per jaar uit dus heel veel tijd gaat daar niet inzitten.
Gisteren kreeg ik opeens een mailtje van een Stichting die hier van alles organiseert voor mensen in de vorm van cursussen en waar mensen ook informatie kunnen krijgen over instanties en allerlei andere zaken.
En daarin werd gevraagd of ik het leuk zou vinden om mensen te gaan begeleiden bij het maken van hun eigen levensboek.
Wat is een levensboek, ik zocht even op www en vond dit als korte beschrijving er van:

Wat is een levensboek?

Een levensboek is een zeer persoonlijk geschiedenisboek, een levensverhaal met foto’s, met opmerkingen, met gedichten, met liederen, met geboortekaartjes, voedselbonnen uit de oorlog, rouw- en trouwkaarten, kortom met informatie over hoe iemand over bepaalde zaken zoals geloven of levensbeschouwing denkt, enzovoort. Een levensboek is een verlengstuk van iemands geheugen.Angelika Koot-Fokkink, in: Levensboeken

Een fotoalbum, een verzamelalbum, autobiografie en poëziealbum in één. Verzameling van dierbare en waardevolle herinneringen, die je helpen terug te blikken op je leven. Als je een levensboek maakt, verzamel je gaandeweg fragmenten uit je leven. Het is alsof je een ketting aan het rijgen bent. Elke keer vind je weer een kraaltje dat je mooi vindt en zo wordt de ketting langzaam maar zeker groter en groter met heel verschillende soorten kraaltjes. Bijvoorbeeld de aankondiging van een feest en een foto van jou op het feest, met daarbij jouw verhaal over het feest. Of een verhaal over iets dat je graag doet, zoals toneelspelen. Of een herinnering aan iets van vroeger.

blanco-boek-op-een-houten-tafel_1232-1016Iedereen is alleen maar een individu en kan zich eigenlijk ook alleen voor het individuele interesseren. Maar het individu gaat verloren, de herinnering aan het individu verdwijnt. Misschien is het daarom dat het voor de mens belangrijk is de herinnering te behouden en zijn eigen biografie te schrijven.Goethe

Afijn ik heb meteen gereageerd dat ik er wel een gesprek over wil hebben. Volgende week wordt er een wordshop gegeven door een journalist waar ik gratis naar toe mag dus daar heb ik me sowieso voor opgegeven.
Of ik het kan weet ik niet, dat zal de tijd leren maar het lijkt me wel ontzettend leuk om te doen en mensen misschien wat tips te geven. Dit is voor mij net iets wat ik zoek eigenlijk.