Voor mij geen blote voetenpad

Een tijdje geleden waren Wim en ik ergens bij een soort kwekerij met een uitspanning (om eens een heel ouderwets woord te gebruiken) erbij en ook allerlei evenementen waaronder een “blote voetenpad” in de buurt van Doetinchem . Het leek mij best leuk om eens te doen maar het was nog best een stuk lopen en het kostte ook nog rond de 8,00 we moesten nog een flink eind terug fietsen dus maar niet gedaan.
En sinds vanmorgen weet ik dat ik het ook nooit ga doen..
Had vanmorgen al op tijd een interview voor De Pet, het blad van het zorgcentrum, stapte op de fiets gewoon in korte broek en shirtje en onderweg dacht ik, getver, ik vind het gewoon koud….. Dat klinkt misschien overdreven maar het was gewoon fris op de fiets. Ook wel heerlijk even hoor die verademing maar toch zo’n groot verschil met gisteren.
Een leuk interview, thuis heel snel alles even tegen elkaar open gezet zodat de frisse lucht ook mijn huis in kon komen.
Moest nodig mijn dagboek bij werken dus muziekje op en gaan schrijven. Had me ook weer omgekleed toen ik thuis kwam.
Even op de pedalen zo na de middag en ik wilde wat gaan “vlinderen” met het warme weer zijn de vlinders meestal aardig actief en ik vind het gewoon leuk, weet nu een aantal plaatsen waar ik er meestal wel meerdere te vinden zijn en dat was ook dit keer het geval. Een stukje wandelen waar veel vlinders en ik denk nog veel meer libellen rondvlogen. Er zijn dit jaar heel veel distelvlinders en die zag ik daar ook veel. De vlinderstichting schrijft het volgende er over
De distelvlinder heeft af en toe een ‘invasiejaar’; er zijn er dan heel erg veel. 2019 is zo’n jaar. Met een kleine omweg zijn er nu vele duizenden distelvinders ons land binnengekomen.
Gehavende distelvlinder, na een lange tocht
De distelvlinder maakt een bijzondere reis. Zijn leven begint in de Sahel in Afrika. Van daaruit vliegt de distelvlinder steeds verder naar het noorden. Dat duurt verschillende generaties: de vlinders die we hier zien, zijn de (achter)kleinkinderen van de vlinders die uit Afrika vertrekken. Als de weersomstandigheden en windrichting goed zijn, kunnen er grote aantallen distelvlinders ons land bereiken. En het lijkt er op dat 2019 zo’n jaar is.
Omweg
De distelvlinders die je nu ziet hebben een wat ‘gerafeld’ uiterlijk. Ze hebben namelijk al flink wat vlieguren gemaakt. In februari vertrokken ze uit Zuid(-Oost)- Europa. Eind maart kwam ze aan in Israël en Cyprus. Midden mei gingen de nakomelingen op weg naar het noordwesten. Door het slechte weer weken ze noordwaarts uit (Zweden), maar via een omweg zijn ze nu toch bij ons.


Alleen ik had open sandalen aan en waar ik liep was een pad met van een soort houtsnippers, die allemaal graag meeliften in mijn schoenen, wat verschrikkelijk irritant was dat dus. Ben nog op een paar locaties geweest om te vlinderen.
Eenmaal thuis gauw die schoenen uitgegooid en op mijn blote voeten in de tuin en huis gaan lopen. Maar dan ook weer steentjes hier, een geribbeld vlonder, grind, en ik dacht bij mezelf ik ben geen blote voeten loper. Voor mij geen blotevoetenpad dus met allemaal van dat soort dingen die er vast inzitten.
Ondanks dat was het heerlijk om daar rond te lopen, wat te fotograferen en te genieten.

Meant to be…….

Gisteren had ik dus onverwacht vrij. Mijn werkgevers waren onverwacht een weekje naar Portugal gegaan dus met Pinksteren was het café gesloten. Vrijdag had ik nog gewerkt vandaar dat er nu niet veel te doen was.
Ook niet erg hoor zo onverwacht een ochtendje extra vrij, integendeel.
Heerlijk gaan struinen in de kringloop en zowaar weer eens een miniboekje gescoord.
Nog even een paar boodschappen gedaan en daarna een rondje polder.
Bij mij komt tijdens het rijden altijd pas van waar ga ik heen en wat ga ik doen, plan zelden iets eigenlijk.
Opeens dacht ik, ik ga eens kijken of er nog vlinders zitten waar ik een tijdje geleden zoveel verschillende vlinders zag. Camera mee en gaan wandelen.
Kwam wel een enkele vlinder tegen maar niet veel en heel veel libellen kon er zelfs nog een paar op de foto krijgen.
Wilde nog even gaan kijken of het veld waar de moerasorchis bloeien, ieder jaar verschijnt er tussen de paarse altijd een witte en die had ik nog niet gezien. Dus ik liep daar zo voorzichtig wat te struinen en zag een man staan die daar stond te fotograferen.
Fototoestel op statief. Ik liep er langs en vroeg nog wat leuks aan het fotograferen. Hij antwoordde kikkers. Dus ik zei zachtjes, dan loop ik snel door zonder je te storen. Vind het zelf ook vervelend als ik iets sta te fotograferen en iemand mee komt staan kijken.
Even later was de man klaar en kwam mijn richting uit. Hij liet de foto’s zien die hij gemaakt had, echt mooi. Heb je wel eens de Zonnedauw gezien zei hij. De Zonnedauw is een heel klein vleesetend plantje, vrij zelfdaam en ik weet dat blogster Angeniet van Altijd mooi weer (die kortgeleden overleden is) daar altijd de mooiste foto’s van maakte. Het waren echt haar plantjes en ik moest dan ook meteen aan haar denken.
Nee zei ik. Kom maar mee zei de man en samen liepen we weer het veld op waar ik al gelopen had en hij wees me verschillende plekken aan waar ze groeien. Echt prachtig maar wel kletsnat en niets bij me om op te gaan zitten. Je moet die echt dicht bij de grond fotograferen. We stonden nog even zo te praten en ik zeg tegen die man, kan me niet schelen ook ga gewoon op mijn knieën zitten de wasmachine is er toch wel goed voor. De man moest lachen en ging weer verder op zoek naar kikkers. Ik maakte een mooi aantal foto’s….

Het voelde zo goed aan een beetje meant tot be…… dat ik op dat moment daar moest zijn en die man mij op die Zonnedauw wees. Misschien een beetje overdreven maar voor mij voelde het wel zo aan. Ga zeker nog een keer kijken dan wel met een plastic zak er bij. Mijn broek was al weer droog voordat ik thuis was, muziekje aan en de foto’s gaan bekijken en bewerken….. ik was meer dan tevreden.

Geïnspireerd door de natuur……

Het valt me best tegen, ik zeg het eerlijk zo twee mensen er bij in mijn huis en tot mijn schrik blijven ze ook nog eens drie weken i.p.v. twee zoals ik steeds had gedacht.
En het ligt niet aan hun hoor, het zijn prima mensen maar mijn hele ritme is in de war en dat vertaalde zich gisterennacht dat ik weer last kreeg van erge duizelingen. Als ik me maar omdraaide in bed leek mijn hele kamer wel te zweven. Heel vervelend en ik word er ook altijd wel wat angstig van.  Eigenlijk had ik er alleen liggend last van, kon wel opstaan en dingen doen dan viel het allemaal wel mee.  Vanmorgen even naar de dokter geweest, heb het al eerder gehad een paar jaar geleden. Allerlei test ook nu weer gedaan en moet het gewoon uitzitten. Zelfs proberen om het expres op te roepen die duizelingen dan ben ik er eerder vanaf volgens de dokter.Nu gaat het vandaag al weer een stuk beter gelukkig.
Ik gooi het zelf op een combinatie van ander bed, ander kussen om op te slapen (hoewel ik daar normaliter niet zo’n last van heb), toch wel inspannend alles in het Engels te doen en ook best soms emotionele gesprekken zo de eerste dagen. En we hebben een heel ander dagritme. Hun verdwijnen 10 uur naar hun kamer en dan begin in ongeveer een beetje te leven maar om 7 uur hoor ik ze al weer scharrelen in slaapkamer en badkamer. Nou ja het weekend ga ik lekker naar Wim kijk er nu al naar uit. Ik zit het wel uit hoor maar ik denk wel drie keer na voor ik de volgende keer weer spontaan roep van kom maar hier hoor.
Komt natuurlijk ook omdat ik nog amper weer helemaal 100 % was en toch nog mijn huis zo goed mogelijk van te voren wilde poetsen, boodschappen in huis nou iedereen die wel eens logees krijgt snapt dat wel.
Gisterenmiddag zou ik naar Peter gaan, had me er helemaal op verheugd om weer eens lekker met die kleine Yenthe te kunnen knuffelen.
Goedbedoeld hoor van Peter en Chantal appte hij dat hij ook zijn vader met zijn vriendin en mijn logees uitgenodigd had. Maar ik was al niet lekker en voelde me ook niet zeker om te gaan fietsen, bovendien dan weet ik het wel, alles natuurlijk weer in het Engels en veel mensen dan komt er voor mij van het knuffelen van Yenthe ook niet veel.. Jammer maar volgende keer maar weer.. Ben dus maar thuisgebleven en heb gewoon 3 uur liggen slapen dat had ik blijkbaar nodig.
Ze zijn niet heel de dag hier hoor, ik ben gewoon een soort hotel met ontbijt haha de rest van de dag gaan ze wel andere dingen doen, ze eten ook bij Hans en Erica (mijn ex en vriendin) . Nou ja vooruit ik kom die weken wel door. Morgen ga ik lekker weer werken, merk gewoon als ik bezig ben en afgeleid ook minder last van de duizeligheid heb zoals vanmiddag toen ik opeens een prachtige Libelle op mijn bladen in de vijver neer zag strijken. Gauw mijn camera gepakt en wat foto’s gemaakt. Waterjuffers heb ik genoeg maar Libelles had ik nog nooit hier eitjes zien afzetten.
Franse fietsenmaker Paul Cornu was de uitvinder van de eerste helikopter maar Leonardo da Vinci had al tekeningen hiervan gemaakt ver voor hem…. Natuurlijk had hij zijn inspiratie gekregen van de Libelles dat kan niet anders. Vandaar mijn fascinatie zowel voor Libelles als helikopters…En mijn vijver blijkbaar geschikt om eitjes af te zetten, na de waterjuffers nu ook Libelles…. Genieten….

Bonentijd…..

 

Gisteren heel de dag bij mijnzoon in de tuin gewerkt, ik doe het heel rustig aan hoor, steeds een half uurtje of uurtje werken en dan een poosje zitten met een bakje thee in het zonnetje.
Gisterenmorgen was ik bij de Hema gaan ontbijten, dat kost 2 euro per ontbijtje dan krijg je koffie, jus’tje stokbroodje met omelet en een croissantje met jam er bij.  Heb gewoon twee ontbijtjes besteld voor mezelf en een zakje er bij gevraagd. De helft ingepakt (nee niet de koffie en de jus die heb ik lekker opgedronken) om later bij de lunch op te eten.
Met mijn kortingsbonnetjes en 10% korting vanwege mijn zorgverzekering bij de Hema betaalde ik daar 3.05 voor. Dat is toch eigenlijk voor niets.
Vanmiddag ben ik nog een poosje geweest en nu is eigenlijk de tuin wel een beetje klaar, zal heus wel hier en daar wat onkruidjes gemist hebben, dat kan niet anders maar het ziet er gewoon strak en mooi uit nu en als je volgende week een housewarming hebben hoop ik dat het mooi weer is zodat we lekker buiten kunnen zitten daar.
Chantal haar vader kwam ook vanmiddag want er zou een nieuwe afwasmachine geïnstalleerd moeten worden en daar heb ik nou weer niet zoveel verstand van. Was trouwens nog een heel klusje in zo’n inbouwkeuken vond ik.
Toen iedereen weer weg was en ik klaar met tuinieren ben ik achter in de tuin gaan zitten chillen heerlijk, ik ben helemaal verliefd op hun tuin. Heb niks te klagen over mijn eigen tuin hoor maar dit is echt een vlinder, insecten en vogeltuin. Ze zullen nog best dingen gaan veranderen maar ik hoop echt dat ze dat er wel een beetje inhouden. Dat stukje natuur en hem niet helemaal gaan betegelen.  Wil best zo nu en dan even wat gaan hobbyen daar.
Ben daardoor ook weer aan de late kant pas weer thuis en om 7 uur had ik weer een afspraak in de bieb voor het jeugdwerk om paspoorten te verkopen voor het Huttendorp. Dus moest ik kiezen of eten koken of douchen voor beide had ik geen tijd meer, dus maar gekozen om te douchen en dan maar na het inschrijven eten, acht uur klaar dus het gebeurt wel vaker in de zomer dat ik zo laat eet. Ik maak altijd de paspoorten en dit jaar gekozen voor meerkleurige paspoorten en de kinderen lieten we ze zelf uitkiezen, beetje fluorkleuren en ze vonden het prachtig.  Zo’n 40 kinderen melden zich al aan, dat is een beetje het gemiddelde bij

een eerste inschrijving dus helemaal prima.
Op mijn gemakkie gegeten, even wat blogjes lezen en wat reageren, was er de laatste tijd ook niet zo van gekomen en ik wil dat toch wel een beetje bijhouden. Het weekend heb ik vrij genomen van het tuinwerk bij mijn zoon. Hoef niet echt veel meer te doen alleen de straat voor nog een beetje en dat is niet zoveel werk.
Morgen gezellig even met zusje op stap meteen wat boodschappen doen en het weekend nog bonen plukken, er staan er zo veel aan zag ik dus daar moet ik echt wel wat mee gaan doen. Eten bijvoorbeeld haha dat ga ik zeker doen maar zal ook een gedeelte in moeten vriezen maar dat is wel leuk werk om te doen. Ze geven mooi weer op dus kan ik buiten op mijn gemakkie alles schoon gaan zitten maken.
Lekker relaxed weekendje dus zo voor de boeg  en daar heb ik ook wel zin in.

Die borrel is verdiend……

Vannacht slecht geslapen, het was ontzettend warm op mijn slaapkamer en op zich heb ik daar nooit zoveel moeite mee maar vannacht dacht ik, ik hou het raam open terwijl ik normaliter met dichte ramen slaap.
Al zetten ze een schijnwerper op mijn bed ik slaap gewoon maar ik kan slecht tegen geluid en als mijn raam open staat komen er echt veel geluiden binnen. Het is dat ik te lui ben om uit mijn bed te stappen maar als om een uur of 5 de vrachtwagens al gaan rijden op het industrieterrein heb ik al spijt dat ik mijn raam open gehouden heb. Wat een herrie. Om 4 uur appt mijn zoon dat hij gaat rijden naar Italië pff. Lief hoor maar 4 uur jongen, ik sliep net. Als om zo half 7 het buurmeisje vertrekt en nog wat roept naar haar moeder lijkt het alsof ze naast me staat in de slaapkamer. En tot overmaat van ramp zijn ze momenteel bezig met onze straat om het laatste stukje renovatie van het centrum af te ronden. Alles draagt bij mij niet bij aan een goede nachtrust.
Ga er dan maar vroeg uit om te gaan werken en daarna heerlijk fietsen. Het is minder warm en aangenaam om te fietsen. Ga even kijken bij het kijkscherm van de Eendenkooi. Een fotovriend zit daar regelmatig om de ijsvogel te fotograferen of te filmen. Je moet ook eens gaan Anneke zei hij van de week toen hij in zijn auto langs kwam rijden. Maar hij heeft veel meer geduld dan ik en gaat er gerust uren zitten. Neemt een trap mee om het goed te kunnen zien en daar heb ik gewoon geen zin in, althans niet achter zo’n kijkscherm. Een uur in het gras zitten om wat vlinders te fotograferen heb ik geen moeite mee. En dat heb ik ook gedaan op de terugweg. Was eigenlijk op zoek naar de vuurvlinder maar nog niet gevonden maar wel een zandoogjes, libelles, spin en een mooi kevertje.
Ga lekker eten bij de Hema, nog wat boodschappen doen naar huis. Ergens zit al in mijn achterhoofd om dat stukje bestrating naast mijn schuur zelf te gaan doen. Zoonlief zit nu toch in Italië haha en kan me niet tegenhouden. Hij zou het nog steeds doen maar heeft het de laatste weken onwijs druk gehad met zijn werk, inmiddels is zijn 20 uren contract omgezet in een 40 uren contract en daar is ie heel blij mee. Ze hebben een huis gekocht en zijn bezig met de financiering, als dat lukt gaan ze dus verhuizen. Dus die heeft als ie terug komt van vakantie genoeg te doen. En zo naast de blokhut waar niemand ooit komt behalve ik komt het ook niet zo krap.
Maar als ik thuis kom vanmiddag ben ik versleten, ga even op de bank liggen en val gewoon twee uren als een blok in slaap.
Geen zin om te koken en heb nog een pak groentesoep ooit gewonnen met kaarten met een stokbroodje er bij. De soep smaakt walgelijk als je zelfgemaakte verse groentesoep gewend ben maar ik doe het er maar mee.


Half 7 denk ik, even vast wat opruimen van de stenen die nog naast de blokhut liggen. Het zijn zware stukken die weg moeten en dan gaan mijn radertjes draaien. Ik weet dat ik nog een aantal wieltjes heb liggen in mijn duizend dingen doosje en inderdaad ik vind er vier, ik schroef ze onder een plankje en voilá daar is mijn werkplankje en in een zucht en een scheet zoals het spreekwoord geloof ik luidt zijn de zware stukken steen weggereden. Zal ik, ja natuurlijk ik ga gewoon beginnen met het betegelen van het stukje naast de schuur. Denk als ik een paar dagen een stukje doe is het ook klaar, mezelf voor de gek houdend want ik weet hoe ik ben. Als ik begin ga ik ook door en dat doe ik dus ook. Het is gewoon prachtig weer om dat te doen vanavond. Niet te warm en om 10 uur ben ik klaar eindelijk. Ben wel benieuwd hoe de laatste stenen liggen want toen was het wel bijna donker. Heb best goed nagedacht hoe ik moet betegelen, en hoe ik de straat af moet laten lopen zodat het water goed af kan lopen. Dit is echt mijn ding, ik vind dat zo leuk om te doen. wijnMorgen maar mijn zoon appen dat hij een klusje minder heeft haha. Ze zijn goed gearriveerd op hun tussenstop en morgen gaan ze verder naar hun vakantiebestemming ergens in Italië. Qua weer hadden ze ook wel hier kunnen blijven.
Straks al het zand even afspoelen, nu even een wit wijntje genomen en die borrel vind ik zelf heb ik meer dan verdiend.