Zooooooooo lief

AquaminiVandaag een mooie dag gehad. Heerlijk wat gewinkeld, een mooi nieuw verlengsnoer voor maar 1,50 gescoord bij de Kringloop en als kers op de taart bij mijn kleindochter (ook zoon en schoondochter natuurlijk ) geweest. Hoe leuk was dat.
Bij de Lidl hebben ze momenteel een actie met onderwaterknuffels oftewel aquamini’s.  Ze zijn zo leuk en ik heb de zegeltjes gespaard. Gelukkig heb ik er hier en daar ook nog van andere gekregen want zoveel boodschappen doe ik voor mezelf ook niet.
Ik had de eerste opgehaald een dolfijn, vond hem zo schattig. Nu wil het toeval dat ik de afgelopen week een keer bij de kringloop een klein boekje met onderwaterdieren zag liggen.
Het boekje was van 2003 maar de dieren die er in staan zijn (bijna allemaal) dezelfde als de knuffels van de Lidl. Sterker nog ze hadden ook nog eens allemaal dezelfde kleuren.
Als ik bij Yenthe ben zeg ik dat ik iets voor haar heb meegenomen maar dat ik eerst een verhaaltje wil vertellen. Ze komt meteen op mijn schoot zitten luisteren en ik pak het boekje uit mijn tas.
Vertel haar het verhaal dat ik op het strand liep en daar zag ik allemaal zeedieren. We kijken naar alle dieren in het boekje. Een dolfijn kwam naar me toe en zei, ik wil niet meer in de zee wonen. Ik wil bij Yenthe gaan wonen. Ze keek me zo verwonderd aan, ik zei kijk maar eens in oma’s tas want daar is ie ingesprongen. Ze ziet de dolfijn en vindt het geweldig. Iedere keer kwam ze weer met het boekje aan en moest ik het vertellen. Heerlijk.
Misschien lukt het me net om nog een kaart vol te krijgen en ik vraag aan Yenthe welke zou je dan graag willen hebben. In plaats dat ze in het boekje kijkt loopt ze naar mijn tas toe en doet hem weer open. Ze dacht vast dat er nog meer in zaten. Zo grappig.
Ik krijg een koekje bij de thee dat Yenthe en haar mama zelf gebakken hadden. En hoewel ik momenteel koekloos ben kon ik dat natuurlijk niet weigeren. Yenthe heeft zelf haar koekjes voor die middag al gehad maar ze zit hem echt mijn mond in te kijken. Het allerlaatste stukje geef ik haar en ik zeg het wel even tegen Chantal, wil dat niet stiekem doen, die was in de keuken bezig. Trouwens dat lukt ook niet meer want Yenthe holt Do 4-2meteen naar haar moeder en zegt Yenthe heeft koekie (op zijn Krimpens) haha de tijd dat je die dingen ongemerkt kan doen is over.
Ik word uitgenodigd om mee te eten en natuurlijk sla ik dat niet af. Yenthe eet alles al zelf alleen bij haar toetje zegt ze “Oma doen”en ik “moet” de laatste hapjes uit het schaaltje schrappen voor haar.
Nou ja voor mij heerlijk zo’n middagje en op de fiets naar huis zit ik nog steeds te smilen wat is het toch genieten van die kleine. Volgende week gaan ze een weekje op wintersport en ik ga ze missen natuurlijk. Ze heeft al van die kleine skietjes ook. Maar ik gun ze het van harte, de filmpjes en foto’s komen vanzelf langs en dan kan ik ook thuis er van meegenieten.

Ff zwijmelen…….

WhatsApp Image 2020-01-04 at 11.19.23(1)Ik schrijf niet zo heel veel over mijn kleindochter Yenthe ook misschien omdat ik toch geen foto’s erbij mag plaatsen.
Maar ja soms mag het gewoon een keer.
Ze is al bijna weer 2 jaar oud, ongelooflijk alsof ze gisteren pas geboren is.
Het is al weer een hele dame geworden die zichzelf goed kan verkopen. Haar blonde krulletjes en toch wel lief koppie helpen daar ook zeker wel bij. Ik hoor haar ook soms zo’n lief stemmetje opzetten. Zo grappig om te horen.
Afgelopen week vertelde Peter dat ze ook wel van die dagen heeft dat er niets goed is en ze op een dag zo vervelend, moe en zeurderig was dat hij ze na de luierwissel even in haar bedje had gelegd. Ze viel zo in slaap en na een poosje werd ze wakker en was haar vervelende humeur ook verdwenen.
Hoe herkenbaar zei ik, dat hebben alle kinderen hoor Peter. Al vind je ze nog zo lief er zijn dagen dat er niets goed gaat. Het zijn ook net mensen he.
Ik kom er regelmatig en de eerste keer dat ze spontaan en heel duidelijk oma riep toen ik binnenkwam nu al weer een paar maanden geleden vergeet ik echt nooit.
Of afgelopen week. Ik was met mijn zus aan het winkelen en dan lunchen we meestal bij de Hema, nu ook. Ik kreeg een appje van Peter waarop stond zo vader zo…….
Meer stond er niet en ik dacht, wat bedoel je nou. Maar even later kwam de foto door en stond Yenthe op haar tenen bij de bak met de ballen bij Scapino. Zij is gek op ballen en voetballen in de tuin. (Ik zie er wel een nieuwe profvoetbalster in natuurlijk haha)
En dat heeft ze van niemand vreemd. We waren op hetzelfde winkelscentrum en Peter zei toen we ze tegen kwamen Zo was ik toch ook als we bij Scapino kwamen eerst naar de ballenbak en daarna naar schoenen kijken. (Die schoenentic van hem komt mij dan weer niet onbekend voor, die heb ik ook).
Zo worden alle mooie en soms ook minder mooie eigenschappen toch weer doorgegeven en dat is zo leuk om te zien en te ervaren.Vuurwerk-1200x565
Vorige week stond ze ook al op het ijs, met van die dubbelijzertjes onder haar schoenen, zo grappig. Je kan het niet jong genoeg leren toch.
Dit jaar hadden ze Yenthe uit bed gehaald met de jaarwisseling. Heel de dag had ze bij iedere knal al “vuurwerk” lopen roepen. Bang was ze er helemaal niet van.
En als ik vraag aan haar “heb je het vuurwerk gezien? ” begint ze met handen te zwaaien en boem boem, knal te zeggen en met heel haar lijfje wordt het uitgebeeld. Zo’n grappig gezicht. Peter had er ook al filmpjes van doorgestuurd. Ik krijg nog een hele dikke knuffel van haar als ze weer verder gaan.
Ach mijn kleinkind, zo mooi om dat mee te mogen maken en ik geniet er dan ook volop van….. en even zwijmelen er over mag dan ook wel.