Elkaar sparen…..

101 Oktober 1981 Carolien en Carolien kwamen graag in de winkel helpen maar ook met jou spelen .jpg 1 (2)Soms sparen mensen onbewust elkaar door dingen niet uit te spreken. En opeens als het uitgesproken wordt dan is dat zo bijzonder mooi zo hartverwarmend en dat had ik dus vanmiddag toen ik met Peter aan de telefoon was.
Een paar weken geleden had ik mijn filmpjes en video’s van Angela en Peter weggebracht en in het weekend kreeg ik bericht dat ze klaar waren dus vanmiddag ben ik ze op gaan halen.
Ik stuurde Peter een appje want hij vertelde pas al dat hij er zo nieuwsgierig naar was en ook naar de filmpjes van Angela. Het is natuurlijk zijn zusje maar omdat ze al overleden was voor hij geboren werd heeft hij daar weinig van meegekregen.  Toen hij wat groter werd wilde hij wel altijd naar de foto’s kijken van die baby in het fotolijstje op de kast en nog later hebben we wel dingen verteld wat hij voor zijn leeftijd kon begrijpen. En er werd dan ook wel regelmatig over haar gesproken.
Maar voor hem was het natuurlijk ook wel wat vreemd, hij had wel een zusje ( of eigenlijk 3) maar was toch “enigst” kind voor iedereen.
Een paar weken geleden had ik de foto’s van Angela allemaal aan mijn ex gegeven en zijn vriendin Erica vertelde mij dat ze op sommige foto’s Yenthe zo op Angela vond lijken. En natuurlijk dat had ik ook al gezien, vooral die ogen en dat blonde kopje met haar,  maar ik durfde dat nooit te zeggen tegen Chantal of Peter.
Omdat ik het gewoon moeilijk vond omdat Angela het syndroom van Down had. Nou ja dat kan ik eigenlijk niet uitleggen maar daar had ik moeite mee omdat ik bang was dat zij dat niet leuk zouden vinden als ik dat zou zeggen.
Ook mijn zusje die Yenthe een tijdje niet gezien had en haar weer zag vertelde dat ze gewoon geschrokken was omdat ze ook die gelijkenis met Angela zo zag.
Mijn zusje woonde toen Angela geboren was bij ons op kamers, voor haar was het een soort zusje en zij maakte haar natuurlijk intensief mee omdat we altijd met elkaar aten en in een zelfde huis woonden.
102 nov 1981 allebei een staartje mama .jpg 1.jpg 2 (2)Afijn, vanmiddag had ik Peter aan de telefoon en hij vertelde heel benieuwd te zijn ook naar de filmpjes van Angela.
“Ik heb het nooit willen zeggen mam” zei hij, “maar er zijn momenten dat ik Yenthe zo op Angela vind lijken als ik die foto’s van haar zie”.  Een onbeschrijflijk warm gevoel ging er door me heen. Dat heb ik ook wel gehad hoor Peter zei ik, maar ik heb het ook nooit willen zeggen.
We hebben een avondje filmpjes kijken gepland. De filmpjes van Angela waren langer dan ik in gedachte had en op verschillende tijden gefilmd. Had gedacht er emotioneel van te worden of verdrietig maar nee ik was alleen maar blij, trots en zo blij dat die filmpjes er zijn en ik koester ze zo als een mooie herinnering.

Dit jaar……

41247514_23842974263560772_6821959073227866112_n.pngDe laatste dag van het jaar en eigenlijk de laatste week kijk ik toch wel regelmatig terug op dit jaar. Een heel bijzonder jaar werd het voor mij in veel opzichten.
Het belangrijkste natuurlijk 23 januari dat mijn kleindochter Yenthe werd geboren. Een zo blije maar ook zo emotionele gebeurtenis en de blijdschap dat ze gezond was, een prachtige baby en nu al weer zo’n geweldig leuk kleinkind, al weer bijna  lopend waar ik het hele jaar al zo van genoten heb.
De zo moeilijke beslissing om niet op te gaan passen, achteraf een heel goede beslissing maar hoe graag was ik wel een oppasoma geweest maar het is goed zo. De rollercoaster waarin ik terecht kwam door al mijn eigen herinneringen aan mijn eigen “meisjes” die zo sterk terug kwamen.
Ik ben de tuinoma geworden die ook een bijdrage levert aan dit jonge gezinnetje door regelmatig de tuin bij te werken. En ik stel me zo voor volgend jaar dan loopt die kleine uk al achter me aan om oma te helpen in de tuin.
Wim en Ik.jpgTwee keer geopereerd, best heftig allemaal, me nog nooit zo beroerd gevoeld dat weekend dat het helemaal mis ging. Maar ook zo mooi om te ervaren dat Wim echt een maatje voor me is in goede en slechte tijden.
Blij dat het allemaal weer achter de rug is en ik me weer helemaal gezond voel. Iets om zo dankbaar voor te zijn.
Zo’n geweldige zomer beleefd dit jaar, zowel hier als in Apeldoorn zo genoten van dat mooie weer en de weekenden samen met Wim.  Veel gewandeld en gefietst in de natuur, wat dat betreft en nog veel meer zitten we zo op een lijn. Hij voegt zoveel moois toe aan mijn leven.
Dit jaar ook vaak gekozen voor mezelf, de dingen doen die ik leuk vind zoals gaan fotograferen. De polder, de natuur ingaan voor mij puur genieten.
Officieel met pensioen gegaan, aow-er geworden. Zo opgelucht van de gemeente af te zijn. (Al moest ik deze laatste maand gewoon weer drie keer bellen omdat ze me niet uitbetaald hadden, ze leren het ook nooit maar het is weer goed gekomen).
Kortom een jaar dat alles in zich had, diepe emoties, liefde, verdriet alles zoals het leven is…….
Voor iedereen voor 2019 vooral gezondheid (toch het allerbelangrijkste) liefde en een mooi jaar gewenst……. en heb het goed…….

Anneke-designstyle-cartoon-m.png

Ondanks of juist daarom ??

10409067_10152469550838008_8519951723546083157_nVandaag was weer zo’n dag, 14 november en 33 jaar geleden beviel ik van Hannah, ze leefde niet. De bevalling was een rampeplan, halverwege werd ik helemaal weggespoten en werd zij letterlijk “gehaald”.
Gisterenavond zat het helemaal in mijn systeem maar vanmorgen in eerste instantie dacht ik er helemaal niet aan.
Tot ik ging zwemmen met mijn vriendin die zei dat haar overleden zoon morgen jarig zou zijn geweest en hij zou 60 jaar geworden zijn, hij overleed vorig jaar december.
Pas toen kwam het weer in mijn gedachten. En dat heeft voor mij niets te maken met dat ik haar vergeten ben maar ik ervaar zelf wel dat data voor mij niet altijd matchen met het gevoel of de emoties als ik er aan terugdenk.
Sterker nog ik weet bijvoorbeeld heel weinig data van overlijden van mijn familieleden, geboorte data wel maar al die overlijdensdata zitten helemaal niet zo in mijn systeem. Natuurlijk wel van mijn eigen kinderen maar zelfs van mijn moeder, vader en broer zal ik diep na moeten denken of zelfs nakijken op welke datum ze overleden zijn.
Maar goed mijn vriendin was natuurlijk heel verdrietig daarover, had er nog zo’n moeite mee (logisch) en zij kwam met haar verhaal tijdens het zwemmen. Heel veel meer dan aanhoren kon ik op dat moment toch niet, een dikke knuffel geven helpt dan wel.
Vanmiddag opnieuw naar Krimpen gegaan en nu op de fiets om bij Chantal en Peter in de tuin bladeren op te gaan ruimen. 40c64122-7f59-4f14-b894-4599718bd084Het gaat nu heel hard met de bladeren en zij hebben veel bomen en de buren ook dus ook veel bladeren. Gisteren stuurde Peter een appje met een foto. Hij vroeg niks maar ik kan tussen de regels door lezen en begreep de hint.
Ik vind het heerlijk werk om te doen en ben graag in hun tuin bezig. En natuurlijk meteen Yenthe weer even zien.
Een volle container, lege grasvelden, straten en een goed gevoel.
Inmiddels is Yenthe ook opgekomen en als ik nog buiten bezig ben zit ze in haar kinderstoel bij het raam te kijken. Ze vindt het prachtig dat ik zwaai naar haar en me achter het muurtje verstopt, kiekeboe is van alle tijden. Ik zie haar helemaal schaterlachen..heerlijk hoor.
Als ik naar binnen ga staat er al een kopje thee voor me klaar. Yenthe heeft ook haar hapje op en Chantal geeft ze aan mij.
Maar ja, zij wil echt niet meer op schoot zitten hoor, ze wil bewegen, bezig zijn dus neem ik haar mee naar haar speelhoekje dat ze voor haar gemaakt hebben. We gaan boekjes lezen, vormpjes in een emmer doen en er ook weer uithalen. Echt zo leuk om met haar te spelen. Chantal ook blij, die heeft even haar handen vrij om de ovenschotel die op het menu staat voor ’s avonds klaar te maken verder.  En voor Yenthe ook leuk anders wordt ze even in de box geparkeerd, waar ze trouwens ook graag zelf zit te spelen.
Als Peter thuis komt is ze door het dolle heen, echt papa of mama zegt ze nog niet maar het komt er al dicht in de buurt. Kortom ik geniet zo enorm van die kleine uk. Ik vind ook dat Peter en Chantal het best goed doen. Naar het strenge toe maar ze ook een flink stuk vrijheid gevend. Denk wel zoals wij het zelf ook gedaan hebben. Ze gaat overal zelf al staan, stapjes langs de tafel,  ook zelf weer zitten en kruipt de hele kamer door, zo schattig. Oké genoeg er over. Paddoo mini nEn dat bedoelde ik dus met mijn titel van dit blogje. Ondanks dat het de geboorte/overlijdensdag van Hannah is toch een geweldige dag voor me. Of misschien juist daarom, zo’n cadeautje zo voelt het toch wel aan dat we toch gekregen hebben met deze kleindochter. Het maakt het leven zoveel mooier……  en dat voelt goed aan.  Deze foto van twee paddo’s maakte ik gisteren, vind het zo’n liefie… Alsof de ene de andere beschermt…..

 

Herfstig…….

Herfst Loetbos 36Eigenlijk vind ik alle vier de seizoenen ook wel lekker als het echt seizoenen weer is. In het voorjaar het ontwaken van de natuur, in de zomer lekker strak blauwe lucht en warm, in de herfst regen, wind en een grijze lucht en in de winter sneeuw, kou en vriezen.
Zoals vandaag echt herfstweer. Regen, harde wind, grauw en grijs…..
Natuurlijk is het niet waar hoor ik geniet veel meer van een zonnetje en 20 graden in de herfst. 😉
Maar toch had het wel wat vandaag en precies toen ik klaar met werken was, was het ook droog dus lekker nog een eind gaan fietsen.
Flinke bries en ik zet dan expres mijn ondersteuning niet sterker (veel mensen denken dat je met een Ebike vanzelf gaat) zodat ik ook echt het gevoel wel heb dat ik tegen de wind in moet fietsen lekker langs de Lek met het opspattende water.
Even bij de Hema een bakje gedaan en een poosje zitten puzzelen, nog een praatje met een dorpsgenoot.  En terug naar huis is het nog droog, dus ik trof het toch, even uitgewaaid.
De tijd nemen voor mijn eten, wat minder eten en een extra maagtablet hebben er voor gezorgd dat mijn maag weer aardig tot rust begint te komen gelukkig.
Als ik net thuis ben wordt er gebeld en de man waar ik een paar weken geleden een toespraak voor geschreven had staat voor de deur en ik laat hem binnen.
Hij geeft me een VVV cadeaubon van 25 euro, wat leuk. Hij had destijds wel gezegd dat ik er iets voor zou krijgen maar het was voor mij ook de eerste keer dat ik zoiets deed vandaar dat ik gezegd had dat ik er niets voor hoefde te hebben. Het was inmiddels al weer een tijdje geleden dus dacht dat is ie vast vergeten. Ook prima.
Misschien doe ik nog wel eens een keer een beroep op je zei hij, ik ben altijd zo zenuwachtig als ik moet speechen (zo grappig een vent van bijna 2 meter altijd in het bedrijfsleven gezeten).
Nou je hebt mijn nummer zei ik, laat het maar weten als ik wat kan doen voor je.
Had over deze toespraak een half uur gedaan ongeveer dus vond het nog wel snel verdiend eigenlijk. In het café moet ik er harder voor werken voor veel minder.
Vanavond even appen met Peter nog over zondag en mijn tranen.  Herfst Loebos 1 (Middel)Bedankte hem voor zijn luisterende oor.  Je bent echt een lieve moeder en oma voor ons zei hij en we houden echt van je. Dan komen de tranen bijna weer maar dan van zo’n fijn gevoel.
En als dan mijn lief als we bellen zegt dat hij weer zo uitkijkt naar ons weekend samen kan mijn dag echt niet meer kapot.
Count my blessings, ik doe het echt hoor en soms zo’n herfst dipje mag ook best een keer.  (foto’s archief)

Laatste blogje 2017

vuurwerkeJa vanavond maar even mijn laatste blogje van dit toch wel enerverende jaar voor mij, morgen reis ik af naar Apeldoorn voor de jaarwisseling bij Wim en daar heb ik heel veel zin in.
Veel mooie dingen beleefd dit jaar maar wel dingen die mijn emoties zo nu en dan best in een soort rollercoaster brachten.
Zoals met de zwangerschap natuurlijk van Peter en Chantal, zo ontzettend verrast en blij toen ik hoorde oma te worden en gelukkig voor deze oma duurt een zwangerschap negen maanden en wist ik het al heel vroeg dus flink de tijd om er aan te wennen. 😉 🙂
Maar de laatste weken worden voor mij wel heel erg spannend en er zijn best momenten geweest dat ik het er best moeilijk mee had.  (Zoals vanavond weer toen ze doorgestuurd werden naar het ziekenhuis door de verloskundige voor een extra controle. Gelukkig was alles in orde.)
Het afgelopen jaar opvallend veel uitnodigingen gekregen voor etentjes, recepties en ook cadeautjes voor de krant, alsof ze wisten dat het stopte en me zo een mooi afscheid wilden geven.
Gisteren donderdag mijn eerste donderdag dat ik dus niet hoefde te werken voor de krant en het voelde zo lekker relaxed aan als dat blijft zal ik er niet veel moeite mee hebben om het afgesloten te hebben.
9203-de-ooievaar-het-symbool-van-de-geboorte (2)Maar ook wel een bijzonder punt natuurlijk dit werk kwijtraken.
De fijne vriendschap met mijn vriendin die ook een moeilijk jaar had doordat haar zoon kanker kreeg en overleed terwijl ze hem niet meer zag.
Mijn zus en zwager die me zo’n prachtig cadeau gaven in de vorm van een nieuwe e-bike en ook onze mooie uitjes en fietstochten samen en niet onbelangrijk de goeie gesprekken.
Het “gevecht” met de gemeente dat me heel wat negatieve energie gekost heeft maar ook een goed gevoel dat ik doorgegaan ben en mijn gelijk (en geld) gekregen heb.
Twee bijzonder mooie vakanties gehad, een met mijn zus en voor het eerst met Wim op vakantie geweest, hoe leuk was dat op Terschelling, voor herhaling vatbaar.
En last but not least mijn vriendschap met Wim die zich dit jaar verdiept heeft en we hebben het nog steeds zo heerlijk samen dus laten we maar doorgaan zo…….
Mijn trouwe blogvrienden die zo vaak even een opbeurend woord gaven of meeleefden.
Een aantal blogvrienden die het ook niet makkelijk hadden dit jaar, dan mag ik zelf helemaal niet klagen hoor. Die door ziekte van henzelf of partner het moeilijk hadden en hebben en dan toch vaak nog zulke lieve reacties achterlieten. Dank daarvoor allemaal. Nou ja dat waren toch wel de belangrijkste dingen dit jaar.

Voor al mijn blogvrienden een mooie jaarwisseling en een heel mooi en gezond nieuw jaar gewenst…. Dat alle dromen uit moge komen………

Op naar een spetterend 2018 dus…… 

 Happy-New-Year

Mooie moederdag……

marinka_fuchsia_hanging_basketVandaag Moederdag en hoewel het voor mij iedere keer als ik mijn kind zie, spreek of hoor al moederdag en ook mijn schoondochter valt in die categorie.
Voor het eerst een keer zonder zelf nog een moeder te hebben maar dat is meer een constatering dan iets wat echt bij mij leeft. Mijn moeder dacht er precies hetzelfde over als we kwamen bij haar was het voor haar altijd moederdag.
Had trouwens best nog wel een druk programma vandaag vanmorgen moest ik nog een aantal stukken schrijven voor de krant, was dan ook voor de zondag zeker op tijd op om dat te gaan doen en om twaalf uur had ik alles in concept klaar.
Peter en Chantal zouden vanavond komen eten en ik dacht gisteren opeens laten we gaan gourmetten, lijkt me wel gezellig dus meteen inkopen gedaan en vandaag alles zelf vers staan snijden, zowel vlees als groentes zodat alles klaar stond.
Nog een gestofzuigd de was gedraaid en opgehangen en de afwas die er nog stond gedaan. Zo dat was mijn werkzondag dus.
Had de radio aanstaan en al snel bleek het dat Feyenoord kampioen zou worden na de snelle doelpunten van Kuyt. Ik ben wel Ajacied maar zo’n speler als Kuyt kan ik wel waarderen en 18423936_10154592543568008_7786711443827143847_n (2)bewondering voor hebben. En tenslotte zijn “wij” de laatste jaren al zo vaak kampioen geweest. Voor Feyenoord was het al heel wat jaren geleden 18 geloof ik en Peter en Chantal zijn beide fanatieke Feyenoorders dus zou het zeker gezelliger zijn dan wanneer Ajax kampioen was geworden. Wij dan maar voor de europa league gaan.
En het werd heel gezellig, natuurlijk waren ze in een top stemming en kwamen binnen met een Feyenoord sjaal om.  Ze vonden het heel leuk om te gourmetten. Wist zowaar eens een keer een cadeautje dat ik wilde hebben, een hang fuchsia en die kreeg ik, een hele mooie. We hebben lekker op ons gemakkie gegeten, geproost op het kampioenschap van Feyenoord en na afloop gedrieën studio sport gekeken en geloof me zelfs ik kreeg kippenvel hoor.
Nu nog even mijn artikelen doorlezen en opsturen en op tijd naar bed want morgen staat er weer een uitje op het programma met een vriendin naar de Libelle fair. Heb er zin in, ze geven aardig weer op. Lekker even snuffelen daar samen met mijn vriendin. Een mooie Moederdag zo om op terug te kijken. Zeker als ik op FB lees was mijn kind er op gezet heeft dan smelt ik 18424089_1333219183382388_651728488161049785_nweg hoor :

 

Moeders! Je staat altijd voor iedereen klaar, en voor mij in het bijzonder! Niet alleen op moederdag, maar voor altijd ben ik trots op je en ik hou van je!

Love is in the air..

Als ik door de polder fiets kan ik er gewoon niet omheen. Love is in the air. Waar ik ook kijk zie ik baltsende watervogels, vogels die nesten aan het bouwen zijn. Zag zelfs al een zwaan op een nest zitten, best vroeg denk ik.
Vanmiddag bij mijn moeder op de grote ijsbaan achter haar huis leek het wel het Zwanenmeer. Een kleine 20 zwanen zwommen er waaronder een aantal stellen die aan het baltsen waren.
Ook zwanen die hun territorium verdedigde en aan het vechten zijn.
Maar prachtig om een tijdje naar te gaan staan kijken op een mooie zonnige dag in maart.
En natuurlijk vormden de zwanen ook een hart zonder zich ook maar iets van me aan te trekken……
Dat zal over zo’n 38 dagen weer heel wat jonge zwaantjes opleveren in de polder denk ik zomaar..