Kijk eens naar het vogeltje……..

Dotter zaden 1De laatste jaren is fotograferen toch wel een deel van mijn leven geworden en ik neem er ook de laatste tijd echt meer tijd voor, ga lekker de polder in of zoals vanmiddag even wat uitproberen met mijn lenzen gewoon in de tuin. Gewoon heerlijk om te te doen vind ik dat.
Vier jaar geleden kreeg ik uit de erfenis van mijn broer een goed Canon toestel en in de loop der jaren heb ik er wat andere lenzen en een goede flitser bijgekocht. Heb nog best wensen genoeg voor nog mooiere lenzen, een nieuwe body er bij maar een mens moet ook eens tevreden zijn met wat ie heeft. Geranium tuin 1
Trouwens die ik wil hebben daarvoor zal ik eerst een leuk prijsje in de staatsloterij moeten winnen om ze te kunnen kopen. Want die zijn gewoon peperduur.
Ik ben best een makkelijke fotograaf tot nu toe eigenlijk gebruikte ik praktisch alleen de stand automatisch en dan zag ik wel of er wat leuks bijzat. Voor sportevenementen kies ik nog wel deze instelling waardoor je soms mooie plaatjes krijgt.
Fotograferen heb ik van jongsaf eigenlijk wel leuk gevonden. Mijn eerst camera toen ik een jaar of 14 was van 10,00 een simpel boxje en mijn halve zakgeld ging daaraan op.
Bloemen KeesVeel camera’s volgde eigenlijk wel tot ik voor de krant ging werken en mijn eerste spiegelreflexcamera kreeg. Al snel gevolgd door de eerste digitale camera, dat was voor de krant een stuk voordeliger natuurlijk. (Toen kreeg ik nog de camera steeds cadeau)
Een uitkomst dat digitale fotograferen. Gewoon maar blijven schieten en dan gewoon de mooiste er uitzoeken.
Pas toen ik de camera van mijn broer kreeg ging ik echt de polder in om te gaan fotograferen en vaak had ik ook wel lucky shots dat ik net iets moois zag. Goudsbloem
Maar dat is het niet alleen, vorige week sprak ik met die fotograaf en ik vroeg hem, kijk jij nu ook anders als je een camera bij je hebt. Hij herkende wat ik bedoelde, je kijkt gewoon anders, ziet meer en misschien daardoor heb je lucky shots en zijn het dat niet maar gewoon zie je dingen die andere niet opmerken of gewoon voorbij fietsen.
Vaak als ik ergens in het gras foto’s zit te maken kijken mensen wat je op de foto neemt en dan hoor ik regelmatig zeggen o kijk daar futen, of ooievaars of wat ik dan ook aan het fotograferen ben. Dan denk ik wel eens, zie je die dan niet als daar niet iemand met een camera zit. Denk het niet, denk dat ik dat vroeger ook zelf wel had.
Eigenlijk heb ik tegenwoordig altijd mijn camera bij me, soms ook wel lastig want zo’n tas met mijn lenzen weert aardig wat. Maar ben dan ook weer bang dat ik wat leuks zie en mijn camera niet bij me hebt. Het eeuwige dilemma.
Dotter zadenEigenlijk zou ik eens een cursus moeten gaan doen om er wat meer van te weten nog, want ik weet zeker dat die camera veel meer kan dan ik er mee doe.  Dus misschien is dat wel een goed plan om dat voor de volgende winter eens aan te beginnen.
En hoewel ik ook ga voor de futen, de ooievaars en andere vogels en watervogels zeker om deze tijd merk ik bij mezelf toch ook wel vaker de voorkeur voor dingen die juist al weer “voorbij” zijn. Zoals uitgebloeide bloemen, zaden, verdorde dingen, pluizen. Omgevallen bomen, stronken. Hoe dat komt weet ik niet. Het boeit me gewoon denk ik dat ook als iets uitgebloeid is of zo op het oog dood er al weer zaden zitten, insecten hun eten er in vinden, zwammen er weer op groeien.  Het gevoel dat het leven altijd weer doorgaat.

Dubbel cadeautje……

Soms verwen ik met mezelf wel eens door IMG_4238iets te kopen wat ik graag wil hebben. Komt niet zo heel veel voor want meestal denk ik wel goed na voordat ik geld uitgeef maar deze week kon ik een aanbieding in macro ringen voor mijn camera niet weerstaan en heb ik mezelf een cadeautje gegeven.  Vanavond even vlug wat zitten oefenen maar daar moet ik nog wel even de tijd voor nemen om te kijken wat ze doen en hoe het allemaal werkt maar wel heel leuk om te doen.  Maar de tijd er voor vrijmaken, ik vind zoveel dingen leuk en heb best veel “verplichtingen” die ik mezelf opgelegd heb.
En dat betekende gisterenavond 2 vergaderingen achter elkaar en pas tegen 12 uur thuis en vanavond weer naar een commissievergadering bij de gemeente.
Ooit werkte ik bij een gemeente en daar moest ik dan de raadsvergaderingen notuleren en daarna uitwerken, een hele klus en ik moet zeggen als ik die politici vanavond hoorde is er nog niet veel veranderd. Wat een ge-o-h hier en daar.
Vanmiddag ging ik wat later dan gebruikelijk even een stukje fietsen en op de terugweg zag ik dat het ooievaarsnest in Krimpen aan den IJssel bevolkt was door een stel ooievaars.
Eerst stond ik op het fietspad wat foto’s te maken maar iedere keer stopten er mensen en begonnen te praten over de ooievaars dus zocht ik een plekje wat dichterbij gewoon lekker in het gras gaan zitten (wasmachine is er wel weer goed voor) en zo nu en dan schoof ik als ze even de andere kant opkeken een klein stukje naar voren en bleef zo stil mogelijk zitten en natuurlijk foto’s maken.
Ze waren bezig het nest wat te schikken en wat takken hier en daar te verschuiven alsof ze aan het keuren waren of dit nest wel geschikt voor ze was en ze zouden blijven.
Al fotograferend (lang leve de digitale camera’s ) bleef ik maar zitten en kijken en opeens was ik getuige van het feit dat ze daadwerkelijk voor nakomelingen gingen zorgen.
Heb ik dat niet netjes omschreven ( 😉 , ik vond het echt een mooi en ook ontroerend gezicht ook een beetje gegeneerd maar ook gebiologeerd bleef ik kijken en klikken.
Ik voelde me echt zo’n geluksvogel dat ik net op dat moment langs kwam fietsen om dat te zien.  Twee cadeautjes op een dag en ben het nog niet eens met mezelf wat ik nou eigenlijk het mooiste cadeau vind……….