Op bezoek bij een leeftijdsgenoot….

Zoals ik gisteren al schreef ging ik met mijn zus naar Madurodam. Voor mij was het een jaar of 15 geleden dat ik er nog geweest was, destijds met familie uit Australië. Waarna ik zei, zo nu heb je meteen heel Nederland gezien. ;)…
Ik wist niets eigenlijk over het onstaan van mijn leeftijdsgenoot want ja, Madurodam is net zo oud als ik dus van 1952.  Toch leuk en in goed gezelschap (daar bedoel ik mezelf niet mee natuurlijk) want ook de Donald Duck kwam toen voor het eerst uit. Niet dat dit hier iets mee te maken heeft natuurlijk…..;)
Een paar weetjes:
– Madurodam is opgericht als oorlogsmonument en fondswerver voor het goede doel. Nog steeds wordt de winst geschonken aan goede doelen.
-Prinses Beatrix was de eerste burgemeester.  Zij is nu beschermvrouwe
– Madurodam heeft een college van Burgemeester en wethouders dat uit kinderen bestaat.
– Modurodam is de kleinste officiële stad van Nederland.
– Vernoemd is naar George Maduro, een oorlogsheld en zijn ouders gaven het startkapitaal er voor.
Dit staat er over Maduro in Wiki:

George John Lionel Maduro werd geboren op Curaçao als enige zoon van de Sefardisch-Joodse Joshua Maduro en Rebecca LevyIn. 1926 werd hij naar Den Haag gestuurd, waar hij naar de 5de en 6de klas van de lagere school ging en daarna naar het gymnasium. In 1934 ging hij in Leiden rechten studeren. Bij Koninklijk Besluit nummer 30 van 21 november 1939 werd Maduro benoemd tot reserve-tweede luitenant bij de Cavalerie.
Rol in de Tweede Wereldoorlog
Tijdens de meidagen van 1940 was hij in Den Haag gelegerd als reserveofficier bij de Huzaren. Onder zijn leiding werd de door de Duitsers bezette Villa Leeuwenbergh bij Leidschendam veroverd, en werden Duitse parachutisten krijgsgevangen gemaakt. Toen het Nederlandse leger had gecapituleerd, werd Maduro als krijgsgevangene opgesloten. Hij was even op vrije voeten, maar hij werd weer opgepakt en opgesloten in de gevangenis van Scheveningen (Oranjehotel). Toen hij na een half jaar werd vrijgelaten, hadden de Duitsers voor Joden het dragen van de Jodenster verplicht gesteld. Maduro weigerde de Jodenster te dragen en dook onder bij onder meer jonkvrouw Christine Wttewaall van Stoetwegen. Voor het huis aan de Frederik Hendriklaan 111, een van zijn onderduikadressen, ligt nu een Stolperstein
In september 1943 vertrok hij met Oncko Wttewaall van Stoetwegen naar België om vanuit daar naar Spanje te reizen. Onderweg werden zij verraden en hij werd opnieuw opgepakt, ditmaal door de Gestapo. In de gevangenis van Saarbrücken ondernam hij twee pogingen om te ontsnappen met Oncko. De eerste keer mislukte door het uitgraven van gevangenen. De tweede keer doordat ze bij de poort gepakt werden. Later werd hij overgebracht naar het concentratiekamp Dachau. Vlak voor de bevrijding van het kamp door Amerikaanse troepen, overleed Maduro op 28-jarige leeftijd.
Onderscheidingen
Op 9 mei 1946 werd Maduro postuum de Ridder 4e klasse der Militaire Willems-Orde toegekend, omdat hij zich tijdens de Meidagen heeft onderscheiden met een persoonlijk geleide aanval op een Duitse stelling bij Villa Leeuwenbergh (tegenwoordig Buitengoed Dorrepaal) in Leidschendam. Hij is de enige Nederlander van Antilliaanse afkomst die deze onderscheiding heeft ontvangen. In 2016 werden de bijbehorende versierselen aan zijn familie overhandigd.
Madurodam
Na de Tweede Wereldoorlog hebben de ouders van George Maduro het startkapitaal beschikbaar gesteld voor een miniatuurstad, Madurodam geheten, die in 1952 in Den Haag werd geopend. Madurodam wordt door de familie beschouwd als monument voor hun enige zoon. Sinds 1993 is in Madurodam bij de entree een schaalmodel van het geboortehuis van Maduro te zien. Het echte huis, in Palladianistische stijl, dateert uit 1895.
Naast de maquette van het huis is een plaquette bevestigd, met de tekst: In hem eert Nederland zijn oorlogshelden uit de strijd 1940-1945. Ook van Villa Leeuwenbergh bevindt zich een maquette in Madurodam.
Over zijn leven werd in 2002 een documentaire gemaakt door Alfred Edelstein (1957) en Frits van Veenendaal met daarin een exclusief interview met koningin Beatrix die tot haar inhuldiging in 1980 de eerste burgemeester van Madurodam is geweest. Deze film getiteld ‘Madurodam, monument met een glimlach’ is uitgezonden door de AVRO-televisie.

Net zoals bij mezelf zag ik wel dat ook Madurodam hier en daar wat rimpeltjes (slijtage) begint te krijgen hier en daar op de gebouwen. Wel zag ik weer nieuwe dingen zoals Armin van Buuren, Beeld en Geluid en vast nog meer.
Heel eerlijk ik was er eigenlijk best snel uitgekeken en zou er zelf niet zoveel geld voor over hebben. Zag wel dat er veel voor kinderen vanaf een jaar of 5/6 schat ik te doen was vooral in het havengebied. Daarnaast vind ik het natuurlijk knap hoe mooi al die gebouwen op schaal gemaakt zijn en vooral ook het groen er om heen op grootte is aangepast.


Het mooiste vond ik dus wel de diverse geschiedenislessen (zo noem ik het maar) die gegeven werden.  Over de ontdekkingsreizigers, de tachtig jarige oorlog. Met visuele beelden en voorstellingen. Dat vond ik heel boeiend en mooi gedaan. Echt de moeite wel waard.
Nou ja ik heb toch een leuke dag gehad met mijn zus en daar ging het toch ook wel om en ja er volgt nog een blogje over want natuurlijk kwam ik er ook wel weer grappige dingen tegen.

Even quality time…..

Anneke Maduro 5 (Middel)Een druk weekend achter de rug en nog wel mijn “vrije” weekend, dus mijn weekend zonder Wim.
Zaterdag mijn vriendin geholpen die vierde haar verjaardag en die van haar man voor buren die bij haar op de gang wonen. Zij is zo’n 10 jaar ouder dan ik en haar man is zelfs al 84 vandaar dat ze mij gevraagd had de catering te doen.
Natuurlijk deed ik dat graag voor haar, zelf staan ze ook altijd voor mij klaar, maar heel eerlijk moet ik zeggen toen het zaterdag droog en lekker weer werd had ik zoiets…ik heb zo helemaal geen zin er in, wil lekker in de tuin nog wat gaan doen. Niet binnen zitten vanmiddag.
Maar goed zoals heel vaak gebeurt bij dingen die niet leuk lijken valt het meestal mee en nu ook sterker nog het was onwijs leuk en heb tussen mijn koffie-drankjes-hapjes schenken en serveren zulke mooie gesprekken gehad met de gasten.
Ze wonen in een soort wooncomplex waar heel veel oudere mensen wonen en ook echt oudere mensen de oudste van deze middag, een man was al 95. Nog even geholpen met afwassen en alles opruimen en weer naar huis.
Gisteren met mijn zus naar Madurodam geweest. Ze had twee kaartjes gekocht via een of andere aanbieding die bijna verliep. Haar man heeft steeds meer moeite met lopen en Groentes (Middel)vooral slenteren. Hij had wel meegegaan maar niet zo van harte, helemaal geen moeite er mee dat ik meeging.
We zijn met de metro gegaan, dat ging supergoed. Eerst dus 12 km fietsen, metro en daarna tram en die stopte voor de deur.
Een paar uur daar rondgelopen, wat drinken, schrijf er nog een keer een blogje over, vond het wel leuk en gezellig een dagje met mijn zus op stap gaan.
Eenmaal thuis was ik zo moe opeens dat ik dacht, even een uurtje op de bank….. nou ja dat werden er dus drie uur gewoon liggen slapen. Was wel lekker opgeknapt en had opeens weer energie.
Nu moest ik nog steeds appelmoes maken van die appeltjes die ik gekocht had (zie vorige blog). Drie kilo appels gaan schillen, appelmoes maken is zo makkelijk, het waren ook zoete appels dus maar een heel  klein beetje suiker toegevoegd.
Had ook nog een erwtensoeppakket gekocht, dus die ook gaan verwerken, ballen gehakt gaan braden….. kortom ik was gewoon opeens een heel avond aan het kokkerellen.
Tot een uur of 1 bezig geweest inclusief alles afwassen, invriezen, opruimen en ook de was nog even opgevouwen en gestreken. Een goed besteed avondje.  Nog even zitten met een glas rode wijn, het werd weer een latertje.
Vanmorgen moest ik al vroeg bij mijn kapster zijn. Toen ik mijn ogen open deed hoorde ik het flink regenen maar voordat ik wegging was het nagenoeg droog gelukkig. Na de knipbeurt was het zelfs lekker geworden en kwam er een zonnetje.
Mezelf even getrakteerd op wat quality time en in de heemtuin gaan wandelen. Al onderweg voelde ik mezelf echt zo lekker rustig worden. Vorig jaar om deze tijd was die tuin vol met zoveel verschillende soorten paddenstoelen. Dat was vandaag een stuk minder. Veel al over de top en waar ik op hoopte zag ik niet de inktviszwam. Jammer maar ik genoot er niet minder om. Ook deze vergane glorie had ook wel wat voor me.
Nog even terugkomen op mijn blogje van gisteren. Die had ik twee dagen geleden al geschreven en ingepland wetend van mijn drukke weekend. Maar vrijdag kwam ik weer langs de tuintjes en daar stond een zak met wortelen te wachten op mij (zal ik maar zeggen).  Ik nam ze mee, er zat een briefje in van wie ze waren met de tekst “voor iemand die groente nodig heeft” .

Dan heb ik altijd meteen zo’n soort schuldgevoel van heb ik die nodig. In ieder geval niet in de zin dat ik ze niet kan kopen, gelukkig niet. Aan de andere kant ik had nog wel groente nodig voor het weekend om te eten dus zo kon ik het ook lezen.  Ik zag het briefje trouwens pas toen ik thuiskwam. Er zat ook nog wat peterselie en bieslook bij. Gisteren tijdens mijn kookmissie had ik ze al schoongemaakt. Vanavond heb ik ze voor de helft opgegeten, het is echt wel voor 2 maaltijden. Ze smaakten heerlijk en mijn zelfgemaakte appelmoes er bij. Als compensatie heb ik mijn laatste 5 komkommers daar weer neergelegd op het kraampje voor een andere liefhebber. Zelf ben ik een beetje komkommermoe.. Ik heb dit jaar zoveel komkommers gegeten, een uitzonderlijke oogst maar op een gegeven moment denk ik wel….pff weer komkommers. Zo is de ruilhandel ook leuk om te doen denk ik dan maar.