In een wit wit heel wit knollen knollen land

haas (8)Daar speelden zes hazen heel parmant……. ik zie al snel altijd het verschil in de weilanden tussen een polletje gras en een haas. Als iemand tegen mij zegt, je moet je bril eens vaker opzetten zeg ik altijd zolang ik dat nog zie en opmerk hou ik hem gewoon voor het autorijden (wat ik nooit meer doe trouwens dus draag ik hem nooit meer).
Vandaag was dat een ander verhaal natuurlijk met de sneeuw op de weilanden. Onderweg naar mijn zusje om samen wat te gaan winkelen zag ik in een weiland zes hazen rennen, spelen al weer met elkaar sparren en rechtop tegenover elkaar staan (helaas voordat ik mijn camera had was dat weer over) . Het grappige was dat er twee eenden aan kwamen vliegen en dichtbij de hazen landden. Meteen ging er een op af om ze weg te jagen…..

Echt een prachtig gezicht en ik dacht, dan maar wat later bij mijn zus, ik ga even wat foto’s maken, wetend dat als ik geen afspraak had gehad ik daar veel langer zou hebben gestaan maar goed. Dit vond ik ook al mooi om te zien.
Nu de wegen weer wat beter te berijden zijn vind ik het prachtig hoor die sneeuw die nog in de polder ligt, ik vind het toch altijd wat magisch hebben.
Ja ik weet het hoor, veel straten waar niet gestrooid wordt en trottoirs zijn voor veel mensen nog slecht te begaan en dat is dan best vervelend maar ik heb er vandaag weer van genoten. (zei ze heel egoïstisch)
img_3756 (2)img_3762 (2) (middel)Zoals vandaag dat ik toch zo’n 30 km heb gefietst en nog wat gelopen buiten voel ik wel als ik thuiskom dat als het wat warmer wordt in huis ik wel slaperig wordt. De buitenlucht doet dat toch wel met me en dan is het zaak om niet te lang en vast in slaap te vallen.
In het winkelcentrum waar we waren liepen ze reclame te maken voor brillen van specsavers en die dame moest wel heel diep bukken om de mensen iets aan te bieden. Vond het wel knap hoor om zo te kunnen lopen. Ik zou zelf binnen de kortste keren mijn benen gebroken hebben denk ik. En een nieuwe bril….nog maar niet.

Ze schieten als paddenstoelen……

Uit de grond natuurlijk, op dit moment gewoon heel letterlijk. Vorige week ging ik op zondag met het prachtige weer paddenstoelen spotten maar kon nog niet echt veel vinden.
Er zijn heel veel paddenstoelen die ik mooi vind en eigenlijk zijn de vliegenzwammen nog niet eens daarbij mijn favorieten maar toch ze blijven wel iets magisch hebben.
Vanmorgen had ik mijn administratie afgehandeld, een begin gemaakt met mijn verweer voor de gemeente, eens een keer niet uitgesteld en dat voelde toch wel goed aan. En mijn werkgever bij de krant gaat kijken wat hij voor me kan doen, hij klonk heel positief dus ik ben benieuwd wat er uitkomt.
Hoewel het een beetje somber weer was, had ik ook geen zin om heel de dag binnen te zitten dus lekker op de fiets gestapt en de polder ingegaan.
Op de heenweg zag ik opeens een specht zitten, beetje doorgereden, afgestapt en camera gepakt en het bos ingelopen en net een fotootje kunnen maken. Wat een mooie vogel is dat toch.
Het zonnetje was inmiddels gaan schijnen en niet zo warm als gisteren maar wel lekker om te fietsen of even wat rond te struinen. Dus even op het plekkie waar ik weet dat er altijd vliegenzwammen groeien wezen kijken.
In eerste instantie dacht ik dat ze er nog niet waren maar opeens zie ik er een, hij of zij, is duidelijk bezig met zijn hoed de takjes, bladeren en grond weg te duwen om boven de grond uit te komen.
Zo prachtig om te zien en ik blijf het altijd ieder jaar weer magisch vinden als ik de eerste vliegenzwam ontdek. Ik loop nog even verder (waarom groeien ze altijd tussen de bramentakken die mij altijd ten val proberen te brengen maar dat lukt ze vandaag niet en de brandnetels in) en zie er nog meer staan.
Even diep bukken, op mijn buik liggen om er een paar foto’s te maken, dit keer niemand die vraagt of het wel goed met me gaat haha, dat heb ik ook wel eens gehad.
Morgen geven ze geloof ik heel de dag regen op dus dan kan ik mijn klusjes in huis wel weer doen, vandaag was het even lekker nog genieten net als gisteren van het buiten zijn.

Th G Lucassen in Loowoude

Komt bovenstaande naam jullie bekend voor. Mijn blog en Riet haar blog over het bankwezen en de ontwikkelingen brachten me ook weer terug naar mijn schooltijd.
En wel naar het vak handelskennis. Een vak dat ik geweldig vond om te doen en zeker toen we het onderdeel giro kregen.
Bij ons thuis hadden we geen bankrekening, de kinderen een spaarbankboekje en mijn ouders ook wel denk ik, dat weet ik niet eens maar mijn vader kreeg gewoon zoals toen gebruikelijk was zijn geld cash in handen in zijn loonzakje.
Toen ik op de middelbare school het onderdeel giro te behandelen kregen vond ik dat geweldig. Het had voor mij iets magisch dat je met kaarten kon betalen. We kregen een setje met allemaal verschillende soorten kaarten die destijds in gebruik waren. Zoals een stortingskaart waarmee je rechtstreeks op iemand zijn rekening kon storten. Een overschrijvingskaart, een postwissel, een postincasso, een stortingskaart waarmee je geld op je eigen rekening kon storten, een speciale stortingskaart voor als je belasting moest betalen. De enveloppen, gele en roze op de enveloppen lees ik nog bij welke gironummers welke enveloppen gebruikt moesten worden. Boven de 600.000 gele naar Arnhem en er onder roze enveloppen die naar ’s Gravenhage gingen.  Ik vond het ontzettend leuk om met die kaarten aan de slag te gaan en fictieve bedragen over te maken. Een van de vaste fictieve namen op die kaarten was dus de heer Th G Lucassen in Loowoude.
En ik wilde ook zo’n rekening hebben maar daar was geen sprake van op school, waar moest ik die nou voor hebben. Dus die kwam er niet van.
Uit het feit dat ik dat schrift van handelskennis nog bewaard heb blijkt wel hoe leuk ik dat vond. Want ik heb ongeveer een klein doosje met schoolspullen bewaard van de middelbare school en dit zat er in dus..
Bij mijn eerste werkgever kreeg ik ook nog een loonzakje, maar toen ik na een jaar bij de gemeente ging werken was een van de eerste dingen die ze me vroegen wat mijn bank/giro rekening was. Dus vol trots opende ik een rekening bij de giro natuurlijk bij de giro, daar had ik iets mee. Ik weet nog hoe trots ik was toen ik mijn eerste afschrift kreeg met het bedrag dat ik er op gestort had om het te openen. En zeker toen mijn eerste salaris daarop gestort was hing ik nog net mijn afschrift niet boven mijn bed maar stopte het natuurlijk gewoon netjes in een mapje.Pas een of twee jaar geleden heb ik de hele doos met afschriften die ik bewaard had vanaf mijn eerste rekening door de papiervernietiger gehaald. Of ik mijn allereerste afschrift nog bewaard heb weet ik eigenlijk niet meer maar goede kans dat ik hem nog gewoon een keer ergens tegen kom.
Later met onze winkel kwamen er natuurlijk nog andere rekeningen bij en het was regelmatig vogelen tussen de verschillende rekeningen in. Ik heb dat altijd leuk werk gevonden en nog steeds hoor al is het schrijven van die kaarten natuurlijk verleden tijd voor mij en worden de meeste vaste lasten automatisch afgeschreven. Ik ben namelijk iemand die graag de nieuwe ontwikkelingen zoals telebankieren, pinnen gevolgd heb. Het enige waar ik nog niet warm voor loop is het contactloos pinnen. Daar vind ik nog te veel haken en ogen aan zitten voor mijn gevoel om dat als echt veilig te voelen.Dus daar ga ik voorlopig nog niet aan beginnen.
Toen ik ging scheiden hadden we twee bankrekeningen want ook de giro was inmiddels ING bank geworden. Iets wat me eigenlijk wel aan het hart ging mijn eigen girorekening verdween dus gewoon zonder dat mij dat gevraagd werd. Ik koos natuurlijk voor mijn oude giro rekening en mijn ex zette de andere rekening op zijn naam.
Ik vind het nog steeds handig nu met mijn app op de telefoon. Altijd meteen weten of er genoeg geld op mijn rekening staat. Het snel over kunnen boeken van spaar op gewone rekening. Ook wel verleidelijk maar wat dat betreft ben ik gewoon heel zeker van mezelf en zal niets uitgeven wat ik niet heb. Heb ook geen mogelijkheid om rood te staan op mijn rekeningen, meteen er af gegooid.
Vanaf mijn eerste girorekening tot nu heeft de manier van bankieren een enorme vlucht genomen. Van vroeger een keer per maand alle betalingen gaan zitten doen tot nu waarbij alles automatisch wordt afgeschreven of via de app zo meteen kan betalen of dingen vooraf vast kan zetten. In al die jaren heb ik maar een keer per ongeluk 50 euro op een verkeerde rekening gestort door op het verkeerde adres te klikken en dat had ik niet in de gaten. Ik kreeg het netjes teruggestort toen ik gebeld had. Ik ben ook echt een pinner en soms heb ik echt maar een paar euro in mijn portemonnee. Hoewel na een keer dat mijn pasje het niet deed en ik alle boodschappen terug moest zetten ik als reserve wel wat cash geld bij me heb. Had toen maar voor 11 euro boodschappen gedaan en dat had ik echt niet cash in mijn portemonnee en dat voelde toch wel een beetje lullig aan.
Ik weet het pasjes kunnen gestolen worden geskimd worden maar ook contant geld kan gestolen worden dan ben je het zeker kwijt.Vroeger werden de betaalcheques die je destijds kreeg ook vaak uit brievenbussen gestolen. Mijn vriendin haar pasje was ook geskimd en zij kreeg haar geld netjes terug van de bank.
Oppassen zal je dus in alle gevallen moeten blijven doen. De magie van vroeger is natuurlijk wel wat verdwenen alleen met het lezen van dat schrift kwam het weer even terug.
Een paar grappige dingen die ik tegenkwam in het schrift. Ik gebruik heel vaak als straatnaam Dorpsstraat waar ik later ging werken. Kwam ergens Kalverstraat 10 tegen een adres dat ik jaren later kreeg. Ik betaalde zogenaamd een abonnement op muziek expres 2e kwartaal 500,00. Haha nou denk dat er dan niet veel abonnementen verkocht zouden worden als het zo duur was geweest. Grappige dingen ook dat er regelmatig stond dat de giro kosteloos was…… Tijden veranderen