Afsluiten

Smeerwortel2 (Small)Dit wordt mijn laatste blogje over het huis van mijn moeder, het opruimen en alles. Het heeft me ook goed gedaan om er over te schrijven zoals schrijven altijd goed voor me is. Maar het is ook een tijd om dingen weer eens af te sluiten. De focus weer op wat anders te richten (bijvoorbeeld mijn eigen huis dat heel hard roept maak me weer eens een keer een beetje schoon haha en mijn tuin waar het onkruid zich dankbaar uitbreidt door mijn tuin heen)
Vandaag kon ik het niet laten om toch nog even langs te fietsen, gisteren had mijn buurman zijn woord gehouden en de blokhut afgebroken. Maak nog even een paar foto’s.  Morgen gaat hij hem ophalen en krijgt hij een plaatsje bij hem in de tuin. Helemaal mooi natuurlijk, hij was er heel blij mee. Had niet verwacht dat het nog zo’n grote en mooie blokhut was al zou je dat niet zeggen als je hem zo in plankjes in de tuin ziet liggen. Het was ook een raar gevoel, omdat hij daar bezig was geweest zonder dat een van ons erbij was voelde het voor mij aan alsof ik in de tuin was bij een nieuwe bewoner van het huis waar ik eigenlijk niets meer te zoeken heb.
Eigenlijk is er verder niets te doen, nog een paar kleine dingen maar vandaag
had ik daar geen zin meer in. Ga nog wel even op mijn bekende randje in de tuin in het zonnetje een bak thee zitten drinken. Even wat rust creëren weer eens gaan fietsen.klaprozen (Small) En ik trof het dit keer. Afgelopen dinsdag was ik zo kleddernat geregend dat toen ik op het winkelcentrum aankwam eerst gewoon een nieuwe broek ging kopen die ik meteen aanhield.
Maar vandaag stapte ik van de fiets toen de eerste druppel viel en ging weer pas weg toen het weer droog was. En ook best warm, jasje aan, jasje uit op de fiets. Raar weer hoor.
Ga lekker door de polder fietsen, zitten kijken in het gras, zittend op mijn regenjas, naar een moeder fuut met 2 jongen. Maak nog wat foto’s voor het eerst weer sinds een aantal weken en mijn lens wil niet wat ik wil dus de foto’s waren geen succes. Ook helemaal verwaarloosd de laatste weken.
Vandaag is het ook een gekke dag voor me door alle drukte heb ik er niet zo heel erg bij stil gestaan maar het is de geboorte/sterfdag van mijn oudste dochter Sanne al weer 38 jaar geleden. Iets wat ik bijna nooit doe maar ik fiets vanavond even naar het kerkhof en ga bij haar grafje kijken.
Niet eens echt verdrietig maar voel me wel melancholisch, vol herinneringen.
Vanmiddag toen ik naar huis fietste had ik ook een soort opgelucht gevoel. En of dat nu kwam doordat het bij het huis praktisch klaar is of dat het ook een gevoel was van ik hoef niet meer iedere week een aantal keren naar mijn moeder te fietsen.
Denk dat iedere mantelzorger dat wel zal herkennen en zo niet jammer dan. Want met hoeveel liefde ik ook de laatste vijf jaar gemiddeld zo’n 3 keer per week maar vaak nog vaker naar mijn moeder ging, soms had ik ook wel eens dat ik liever iets anders had gedaan.
Maar ik heb Paardenpluis (Small)er absoluut geen spijt van en zeker de laatste jaren zijn daardoor ook heel waardevol voor me geworden met zoveel mooie herinneringen.
Zoveel gesprekken die we hadden, juist de laatste jaren waarbij mijn moeder over zo veel meer dingen sprak dan ze ooit gedaan heeft.
Dus zonder spijt en blij het te hebben kunnen doen is er weer een periode in mijn leven afgesloten zo. En dat is goed.

Leeg

Vanmorgen met mijn broer de laatste twee IMG_0785aanhangers vol met afval van gesloopte kasten, vloerbedekking en andere dingen naar de stort gebracht.
Het huis is nu, op een aantal elektrische apparaten na, helemaal leeg. Het klinkt gek in het huis, alles zo hol zoals een leeg huis ook klinkt natuurlijk. En eigenlijk voel ik mezelf ook wel zo’n beetje.
De laatste week heel hard gewerkt, mijn broer ook, en ik moet zeggen dat bracht ons ook wel best een stuk dichter bij elkaar dan dat we altijd geweest zijn. Zo rijdend naast elkaar in de auto vertelt hij ook dingen die ik nooit geweten heb. Merk ik dat hij ook zijn kwetsbare dingen heeft hoewel hij altijd wel lekker stoer doet en de grote broer speelt.
En dat is ook wel fijn om te merken.
Als hij weer weg is gegaan ga ik voor mezelf nog even een bakje thee zetten en buiten op het randje in de tuin zitten. Een stoel om op te zitten is er niet meer natuurlijk.
Even wat zitten mijmeren over hoe het allemaal gegaan is. En het voelt ook wel goed aan eigenlijk. Beetje weemoedig ook wel.
Morgen komt mijn buurman de blokhut nog afbreken, hij wilde hem graag hebben maar iedere keer had ie wel weer een smoes dat hij niet kon dus heb hem nu een ultimatum gegeven. Donderdag weghalen of het gaat niet door. Eergisteren kwam er nog iemand die hem graag wilde hebben uit de buurt van mijn moeder. Dus als hij morgen weer niet op komt dagen of een smoesje heeft is het klaar. Wil best iemand helpen maar ze moeten er zelf ook wel wat voor doen natuurlijk. Ook stom van hem want afgelopen zaterdag toen we met elkaar afgesproken hadden dat hij ook zou komen waren mijn zoon en neef er ook en die hadden hem best wel geholpen als het nodig was en ook een keer extra heen en weer gereden om hem over te brengen. Nu moet hijIMG_0787 dat allemaal nog gaan regelen. Maar goed dat is zijn pakkie an verder.
Ik ga alleen nog een aantal planten uit de tuin overpoten naar mijn eigen tuin. Maar dat kan ik allemaal op mijn gemakkie volgende week nog doen. Dan gaan we ook het huis nog schoonmaken en dan is het echt klaar allemaal. De weken werken in het huis hebben mij goed gedaan, de manier waarop het ging ook en nu nog de papieren afhandeling verder gaan doen. Ook nog wel even werk maar goed dat kan ik gewoon thuis doen.
En dan is alles klaar, sleutel inleveren. Ik weet zeker dat ik de ritjes ga missen, het prachtige uitzicht achter haar huis. Ik weet dat niets mij tegenhoudt om daar gewoon eens langs te rijden maar ik weet ook dat ik dat niet zal gaan doen. Het is goed zo.

Ongeduld en onbegrip……

Vliegenzwam1Na een ochtend hard werken en druk bezig zijn ga ik naar mijn moeder om de was weg te brengen.
Prachtig weer om te fietsen.
Ik kom binnen en ze zit op de rand van haar bed, net een dutje gedaan.
Meteen begint ze te vertellen of er een waterval over me heen stort
Ze is een beetje verwardVliegenzwam19

Vroeger bleven gezinnen gewoon bij elkaar wonen allemaal nu is iedereen hier weg
Wat ze gisteren allemaal met elkaar hier te vertellen hadden
Ik dacht toen lag ik maar dood in het weiland
Als ik naar bed ga doe ik mijn nachthemd weer uit en trek een bloesje aan dan ben ik ’s morgens snel klaar…..

Vliegenzwam21Ik kom er amper tussen. Probeer nog te zeggen dat het nachthemd is om in te slapen (voor de zoveelste keer)
Ik voel een gevoel van ergernis bij me opkomen, misschien omdat ik moe ben maar ik kan het even niet hebben.
Zal ik even een bakje koffie zetten vraag ik halverwege een verhaal en loop naar Vliegenzwam16de keuken
Als ik weer terugkom begint hetzelfde verhaal, en nog een keer en nog een keer, ze blijft bezig niet te stoppen en mijn irritatie neemt toe en dat wil ik niet.

Ik pak een puzzelboekje en zeg zo nu en dan, doe maar hoor op je eigen manier, of ja of nee….. En denk ik hoop niet dat later de mensen zo met mij om zullen gaan.
Na een uurtje ga ik weg, ze blijft maar praten alsof ze daarmee mij nog langer in huis kan houden.
VliegenzwamHet is benauwd warm binnen en ik heb het gevoel dat ik stik en voel me schuldig dat ik het zo voel.
Ik stap op de fiets en ga zo hard mogelijk tegen de oostenwind in fietsen midden door de polder en voel me nog steeds schuldig dat ik me zo geïrriteerd voelde door mijn moeder terwijl ik het normaal gesproken altijd goed kan hebben en haar gewoon lekker laat kletsen of probeer haar focus ergens anders op te krijgen. Dat lukte me nu niet.Vliegenzwam10

Ik kom langs het Loetbos, het prachtig weer en ik vraag me af op de vliegenzwammen er al weer zullen staan en loop naar een plek waarvan ik weet dat ze er ieder jaar groeien.
Ik ben verrast door het grote aantal en ga even lekker in het bos zitten, half liggen om een aantal foto’s te maken.
Het voelt goed aan, ik kom weer helemaal tot rust en besef dat ik ook wel eens zo’n moment mag hebben en dat ik weer denk dat ik zo nodig geen 100 hoef te worden.

A perfect day……

Wakker gemaakt worden door de zon……
Gelukkig me weer eens een keer niet moe voelen vandaag……
Heerlijk fietsen door de polder, zon, wind, prachtige luchten……….
Een mama die blij is dat ik kom…….
Weilanden vol met madeliefjes al weer……..
Een zwaan die me gewoon even af laat stappen…..

Zwaan9

Een foto op FB van een heel gelukkig kind met zijn nieuwe vriendin………
Genieten van het schaatsen op t.v………………
Brok in mijn keel bij de overwinning van Jorien ter Mors……….
Een kopje groene thee met een stuk pure chocolade………………
De was weer eens voor het eerst helemaal gedroogd buiten…………
Eten voor ’t eerst zonder dat het licht aanhoeft……….

Peter en Chantal

Een perfecte dag !!!!!