Een meevallertje…..

81372165_10156906113753008_3388721723300904960_nAfgelopen donderdag toen ik terug kwam uit Apeldoorn was ik wat gaan winkelen nog in Gouda. Ik was naar Gouda op de fiets gegaan. Toen ik weer naar huis ging had ik natuurlijk mijn volle rugzak en had nog aardig wat gekocht vandaar een aardig volgeladen fiets. Ik stapte op althans dat dacht ik maar altijd druk in Gouda, miste ik mijn trapper of ik gleed er af whatever.. ik viel niet maar mijn fiets wel.
Wat wel heel leuk was dat meteen twee mannen mij te hulp schoten om mijn fiets weer overeind te zetten, vroegen of ik zelf niks mankeerde en mijn spullen hielpen oprapen. Die ene man was ook nog wel grappig vroeg of ik geen eieren in mijn tas had zitten haha. Maar met mij was niets aan de hand alleen mijn fiets schoot wel in een alarm. Kwestie van even mijn contact aan- en uitzetten en hij deed het weer en ik kon zonder verdere storing de 20 km naar huis fietsen.
Zaterdag gewoon wezen fietsen met mijn zus maar gisteren wilde ik nog even Nieuwjaar gaan wensen bij mijn broer en zei mijn fiets, bekijk het maar,  geen ondersteuning meer en gaf de storing snelheidssensor controleren. Nou ja ik gekeken, weet ongeveer wel waar dat ding zit maar van die elektronica van mijn fiets heb ik niet echt veel kaas gegeten.
Gewoon maar thuisgebleven en me verder op mijn opruimmissie gestort, dit keer “van alles wat” dozen en de schroeven, bouten en moertjes.
Ik vind het gewoon leuk om alles uit te zoeken en weer opnieuw te sorteren. Ook wel een hoop weer weggegooid, alles waarvan ik wist dat ik het al 10 jaar niet meer gebruikt heb weg er mee. Weer een doos leeg gekregen zo.
Nu staat mijn gereedschapskastje naast mijn fiets, een keer zat ik op mijn knieën en zag opeens iets hangen bij mijn fiets. Ik keek nog eens beter en dacht verrek, denk dat ik het euvel gevonden heb. Ik maakte het losse draadje vast aan de sensor. Het was inmiddels een uur of 11 en had geen zin meer om het uit te gaan proberen.
Maar vanmorgen was het wel het eerste wat ik deed, proberen of mijn ondersteuning het weer deed en ja hoor. Heerlijk want de fietsenmaker is op maandag dicht en zo kon ik toch gaan fietsen. 81979752_10156906113798008_7467819302964428800_nEven vastgezet met een ducttape. (waarom denk ik altijd dat je het als ducktape spelt en kijk ik het iedere keer weer na. Zou het nu onderhand wel moeten weten)
Morgen even mee naar de fietsenmaker want ik denk wel dat ie vervangen moet worden maar voorlopig was ik er mee gered. Ook mijn oplader gaf de geest er aan. Die had mijn zoon al eens gerepareerd en ik ook nog een keer maar eens is het ook over natuurlijk.
Vanmiddag voor de eerste keer in het zonnetje in de tuin gewerkt. Een mooi stukje schoongemaakt. Was nog best wel koud maar zo heerlijk dat eerste bakje thee in de tuin.  Van een dag waarvan ik verwachtte weer thuis te moeten blijven tot een mooie fiets/tuinierdag dat noem ik echt een meevallertje.

Mijn naam is Ronny

downloadIk hou van treinen, ik zie altijd van alles, veel verschillende mensen en soms hoor ik ook verhalen van mensen onderling. Hoewel de meeste mensen momenteel wel verdiept zijn in hun smartphone (en ik doe dat ook wel hoor hoewel ik ook gewoon graag naar buiten kijk).
Totdat er wat gebeurt in een trein en opeens iedereen anders gaat reageren zoals afgelopen weekend toen ik naar Apeldoorn ging tussen Utrecht en Amersfoort.
Ik zat boven in de trein en er kwam een man de trein in lopen, lang haar, staart, type vrijbuiter zal ik maar zeggen. Hij deed mij heel erg denken aan mijn zwager die ook zo was.
“Goedemiddag mensen” zei de man en veel mensen zeiden gedag terug “Ik ben Ronny en ik werk als vrijwilliger bij de Stichting Regenboog op de afdeling dakloze opvang. Ik ben zelf ook dakloos geweest en ik vraag of u wat te eten af wilt staan hiervoor”.
Hij had een tas bij hem en ging langs de mensen, een aantal gaven iets te eten en sommige gaven ook geld.
Als ik met de trein meega eet ik altijd een snickers, dat is ooit een keer ontstaan en een gewoonte van me geworden. Alleen deze keer had ik bedacht dat ik daar maar eens moest stoppen dus had ik in plaats daarvan vier mandarijnen in mijn tas gestopt, twee voor de heenreis en twee voor de terugreis.
Dus ik pakte twee mandarijnen en gaf ze aan die man, een jonge man die tegenover mij zat gaf een gevulde koek die hij nog had. Zo waren er toch nog best een aantal mensen die wat gaven.
Toen de man weg was zag ik heel veel mensen meteen hun telefoon (hoezo telefoon kan je er ook mee bellen dan ?? ) pakken en gaan googelen op het woord Regenboog en de verhalen begonnen.
Hij doet het voor zichzelf  – Hij koopt er vast weer drugs of drank voor – Nou ja het is goed voor mijn karma een goede daad – Verrek die Stichting bestaat ook nog echt – Dat weet hij natuurlijk daarom noemt hij die naam maar wie weet of hij daar ook vrijwilliger is – Hij bracht het wel leuk daarom heb ik hem wat gegeven – dat mag hij niet doen in de trein als er een conducteur komt wordt ie opgepakt-
En ik dacht bij mezelf waarom is er niemand die zegt, goh wat goed van die gozer om zo je kop uit te steken en wat voor je medemens te betekenen. En ik ook niet dus terwijl ik het wel dacht.
Wat jammer eigenlijk.  En dat terwijl een van de vrouwen die commentaar leverde een broodje had zitten eten en toen ze opstond gooide ze zo haar lege verpakking op de grond.
En ik weet het ook niet hoor, ik heb best ervaring met gebruikers (mijn zwager was er een ) en weet dat ze liegen, onberekenbaar zijn en van alles doen om aan hun geld te komen als het nodig is. Ben echt niet naïef en ik weet ook niet of die man ter goeder trouw was.
Aan de andere kan wil ik ook gewoon graag geloven dat er mensen zijn die goed doen, wil ik iedereen die een staart en lang haar heeft, een bepaald type mensen, niet veroordelen om hun uiterlijk.
Mijn zwager was ook zo. Soms stonk hij en ik zag ook regelmatig mensen kijken naar me als ik met hem een bak koffie zat
te drinken. Maar hij had ook zijn mooie kanten, was ontzettend creatief en ik kon onwijs altijd met hem lachen.  En hij kwam toen hij alleen nog maar zijn hoofd kon bewegen toch op mijn verjaardag in de winter naar me toe, zat buiten te kleumen totdat iemand even voor hem aanbelde omdat hij het niet kon. Hij had het hart op de goede plaats. Zijn zoon die “toevallig” ook Ronny heet bewandelt hetzelfde pad als zijn vader. Van jongs af aan problemen metmandarijen alles, terwijl mijn zwager wel hulp aannam, wil hij echt van niemand hulp terwijl hem dat ook wel aangeboden was. Als hij zo doorgaat staat hij binnenkort ook vast ergens op straat……. Misschien dat ik daar ook wel aan dacht en de associatie van die naam Ronny….
Ik hoop dat mijn mandarijnen goed terecht gekomen zijn, ik heb ze niet gemist want op de terugweg heb ik gewoon een snickers gekocht. Gewoontes moet je gewoon niet veranderen en hij smaakte heerlijk. www.deregenboog.org