Nep nieuws…….

Padje 1Heb gisteren ook wel lol gehad met de mensen die ik tegenkwam in de heemtuin. Zelf ben ik ook lid van een paddenstoelensite op FB waar ik regelmatig wat foto’s plaats.
En natuurlijk is daar een soort vorm van rivaliteit, niet heel erg gelukkig, maar toch wel probeert iedereen een aparte of bijzondere paddenstoel te plaatsen.
Of een veelvoorkomende paddenstoel mooi proberen neer te zetten op de foto.
Voor mij geldt altijd wel dat ik de natuur in tact wil houden, niet twintig paddenstoelen vertrappen om een mooi plaatje te maken. Ik moet zeggen dat de paar keer dat ik in die tuin geweest ben de mensen die ik daar Padenstoel 3 (Middel)tegen kwam allemaal diezelfde instelling wel hebben.
Haal heus wel eens een blaadje weg of zoals gisteren dat ik een blaadje tussen twee paddenstoelen in zet om die ene op de voorgrond te krijgen zonder dat die andere zichtbaar is. Maar daar blijft het wel bij.
Met een man die daar ook was stond ik zo te praten over die sites en fotograferen en dat soort dingen. Hij vertelde zo’n grappig verhaal.
Ooit was ie een keer naar een fototentoonstelling geweest van iemand die in de loop der jaren allerlei bijzondere paddenstoelen had gefotografeerd.
Hij had van die foto’s weer foto’s gemaakt en op die paddenstoelensite gezet en wat een reacties kreeg hij daar op. Niemand die het door had tot hij het zelf onthulde, zo grappig. Het deed me meteen denken aan die keer dat ik met mijn zus op een stedentrip was waar ergens ook een schrijn stond met de resten van een heel beroemd iemand uit de geschiedenis er in. (weet echt niet meer wie het was)
Om daar in de buurt te komen in die zaal moest je 7.50 euro entree betalen en daar hadden we helemaal geen zin in. Dus ik had van de kaarten die daar te koop hingen een foto gemaakt en later lieten we die foto’s aan de rest van de groep zien, hoe leuk het geweest was daar. (later wel eerlijk verteld natuurlijk) . Wat een lol hadden we samen, we voelden ons net weer twee kleine kinderen.
Natuurlijk ben ik het toch nog op gaan zoeken waar en wanneer en wie het was. Dus het was in Parijs in de Dôme des Invalides en de schrijn was van Napoleon. Had zelfs de foto nog die ik er destijds van gemaakt heb.
Dit las ik op een site er over:
Graftombe van Napoleon
In de Dôme des Invalides in Parijs is een bijzonder graf te vinden. Het is de graftombe van de voormalige Franse keizer Napoleon Bonaparte. Negentien jaar na zijn dood werd het stoffelijk overschot van Napoleon overgebracht van Sint-Helena naar Parijs, waar hij alsnog een staatsbegrafenis kreeg. Zijn stoffelijk overschot rust nu in een praalgraf dat in een put binnen de Dôme des Invalides geplaatst is. SONY DSCJe kunt de tombe zowel van bovenaf als vanaf beneden bekijken. Rondom de tombe staan twaalf sculpturen die ieder een 
overwinning van Napoleon voorstellen. In de Dôme des Invalides liggen nog een aantal familieleden van Napoleon en verschillende prominente Franse militairen en oorlogshelden opgebaard. Dankzij het veelvuldig aangebrachte goud is de koepel van Dôme des Invalides één van de meest opvallende elementen als je vanuit de Eiffeltoren of Tour Montparnasse uitkijkt over Parijs. Zeker bij zonnig weer springt de koepel direct in het oog.
Zo zie je maar weer waar een verhaal over paddenstoelen toe kan leiden en, grappig om die vakantiefoto’s trouwens weer eens te zien. We waren daar destijds in december en het sneeuwde heel veel maar het was een leuke vakantie.
De twee bovenste foto’s een met blaadje er achter en een zonder….. dit soort kleine correcties doe ik ook wel eens maar die beschadigen verder niets.

 

Hersenspoeling……….

manipulerenMeestal voordat ik ga slapen kijk ik nog een half uurtje (soms langer,soms te lang) naar Discovery Channel of National Geographic Channel en er was toen een tijdje een serie over de tweede wereldoorlog en ik was dan altijd verbaasd en ook wel gefascineerd van hoe kon zo’n Hitler met zulke toespraken zoveel mensen er toe krijgen om die dingen te doen die hij voorstond.
Hoe kreeg hij al die mensen zo gehersenspoeld dat ze dingen gingen doen die ze misschien zonder die invloed nooit gedaan zouden hebben.
Een antwoord had ik eigenlijk niet. Hoewel ik wel een keer een televisiedocumentaire had gezien die hier over ging. Een leraar ging zich in de klas gedragen zoals Hitler met eenzelfde regime, onvoorwaardelijk luisteren en een paar leerlingen werden aangesteld door hem om alles uit te voeren en op te letten of iedereen zich er aan hield.
En binnen de kortste keren heerste daar op die school echt zo’n zelfde regime. De leerlingen gingen staan als de leraar binnen kwam. Groeten hem met een enorme discipline.
De kracht van de overreding en de massa die meedeed met een enkele.
Je ziet het ook bij van die piramide organisaties die van die bijeenkomsten organiseren, liefst in een afgehuurd hotel waar iedereen die weer iets verkocht heeft met gejuich wordt begroet zodat andere er weer intrappen en denken goed geld te kunnen verdienen maar achteraf weer helemaal bedrogen uitkomen.
Eigenlijk ervoer ik dat gisteren ook, wel in mindere mate natuurlijk, maar toch.
Een man, die ik maar de lachgoeroe noemde, krijgt binnen een half uur toch 1000 mensen zover dat ze precies als hij zijn arm omhoog doet gaan klappen en juichen en als ie ze neer doet gaan zitten en stoppen en stil zijn. En dat drie uur lang.
En het gekke was eigenlijk dat ik vandaag amper ergens anders over kon spreken, het me nog zo in zijn greep had, vond het gewoon stom van mezelf.
Ik was naar mijn zus gegaan die had (gelukkig) zelf haar kamer al helemaal gewit had dus heb ik haar geholpen met alles schoon te maken vandaag.
De man die de grote hoofdprijs won zijn vrouw is een collega van haar dus natuurlijk hebben we daar over gesproken. Maar eigenlijk schoot me iedere keer weer wat te binnen en op een gegeven moment zei ikpyramide spel tegen mijn zus “Ik ben er nog zo mee bezig, ik kan gewoon nergens anders over praten en over denken lijkt het wel”.
Vanavond was dat wel weer afgezakt gelukkig en kon ik me weer storten op het schrijven van mijn stukken. Heb nog wel even de winnaars gebeld vanavond en een exclusief verhaal bedwongen haha.  Met als tegenprestatie de foto’s die ik gemaakt heb. Een goeie deal toch?  Over manipuleren gesproken. 😉

Manipuleren

Een schrijfopdracht van Plato, een verhaal van 300 woorden waarin het woord van die maand niet genoemd mag worden. Deze maand:  Manipuleren. Meer verhalen bij: http://platoonline.wordpress.com/2014/03/05/de-we-300-van-maart-en-een-vreemde-conversatie/

Toen ik begin 2000 mijn eerste digitale camera kreeg van de krant ging er voor mij een wereld open, zo leuk en zo gemakkelijk om meerdere foto’s te maken zodat de kans veel groter was dat er een paar mooie foto’s bijzaten.

Eerste fotocollage 2001Van een vriend kreeg ik voor de somma van 25 guldens een illegale kopie van het programma photoshop en daarmee ging ik heel wat avondjes zitten oefenen en frutselen  om foto’s hier en daar bij te werken.

En ik was niet de enige want ik kwam in die tijd nog regelmatig bij de fotograaf die daarvoor mijn foto’s voor de krant altijd afdrukte voor me.
Naast hem zittend keek ik gretig hoe hij zijn foto’s bewerkte en mooier maakte.

Zo had hij eens een advertentie voor onze krant van zijn eigen bedrijf waarin hij een foto van zijn vrouw wilde plaatsen.
Ook zij was niet meer een van de jongste en de tand des tijd had hier en daar zijn werk gedaan maar met een paar klikken met zijn muis kreeg ze mooie strakke armen zonder dat de “kipfiletjes” te zien waren.

Sommige dingen vond ik niet mooi en eigenlijk ook wel een beetje geschiedvervalsing zoals hij liet zien hoe hij een familiefoto waarop een jochie stond dat net een dag ervoor gevallen was, en een gat in zijn knie had,  netjes bijwerkte zodat het jochie weer twee gave knieën had.

Foto’s bewerken, aanpassen, het is niet alleen van het digitale tijdperk want ook vroeger werd het al gedaan, retoucheren van de foto’s door fotografen.

En zeker bij de modellenfotografie worden deze technieken tot in het extreme toegepast.
Ik geef toe, heb bij mijn eigen foto’s ook wel eens een pukkeltje weggewerkt, want ook ik sta graag leuk op een foto en met mij denk ik veel mensen.