Een pleures end lopen…..

Al heel veel jaren wilde ik eens een keer bij de marathon van Rotterdam gaan kijken. Toevallig had ik deze week tegen mijn zus gezegd dat lijkt me wel eens leuk. Gisteren hoorde ik dat Peter ook mee ging lopen, geen hele marathon maar met het bedrijf waar hij werkt gaan ze met zijn vieren een marathon lopen. Dat kan blijkbaar ook.
Vandaag dus toch maar eens die richting gaan fietsen, onwijs druk met fietsers en wandelaars, wist echt niet welke kant op, ben daar niet zo bekend op de fiets maar ik kon gewoon met de rest meefietsen. Ik kwam terecht op de 35 km ongeveer, dat betekende wel dat ik Peter niet zou kunnen zien lopen, alleen de laatste van hun team Joost.
Had ook geen zin om helemaal de stad in te gaan want daar zou best veel afgesloten zijn en voor de rest nog wel drukker zijn. Gewoon daar in de buurt van het Kralingse bos gaan staan. Was eigenlijk veel te warm gekleed voor dit weer dus niet alleen de deelnemers maar ook ikzelf had een beetje last van de warmte. Viel wel mee hoor maar als je er een tijdje staat werd het inderdaad wel warm. Heel toevallig stond ik precies naast een aantal mensen die ook uit Lekkerkerk kwamen en ik redelijk goed ken dus dat was wel leuk.
Op 35 km zie je dat mensen het ook moeilijk gaan krijgen. Ik hoef niet die “echte” profs te zien ik vind die amateurs veel mooier. Heb een mooie serie koppen gemaakt. Afzien, zweten, eten, drinken, enthousiasme. Zag wel dat de ambulances af en aan reden want de warmte sloeg hier een daar flink toe. Hoorde vanavond ook dat er iemand overleden was. Dus echt goed met die warmte zo’n eind rennen lijkt het me ook niet. De laatste van Peter zijn team zag ik verder ook niet, misschien was ie al voorbij of moest ie nog komen maar na een paar uur had ik het wel gezien daar. Ben lekker weggegaan en nog naar de Heemtuin gaan fietsen waar ik heerlijk in de rust mijn appeltje op heb zitten eten en mijn beker thee opgedronken.


Natuurlijk nog wat foto’s lopen maken, het is daar echt zo mooi, weet nu al dat het een plekkie is waar ik regelmatig te vinden zag zijn. Er is iedere keer wel wat anders te zien.
Weet niet waar ik vandaag het vrolijkste van werd, van het prachtige weer, de eerste pulletjes die ik zag, de ooievaars op het nest, de vele oranjetipjes (vlinders) en de eerste zwaluwen voor mij. Het gezegde luidt wel een zwaluw maakt nog geen zomer maar het waren er twee en vandaag voelde het wel behoorlijk zomers aan.
Zelf ongeveer een marathon gefietst (40 km) en daarna even lekker wegsoezen thuis in mijn tuin op mijn stetcher in het zonnetje. De gloed in mijn gezicht en genoten van deze topdag.