Zo leuk maar vermoeiend……

FullSizeRenderEven eigenlijk maar een dag naar mijn vriendin geweest in Harderwijk vorige week. Het was een tijd geleden dat ik er geweest was en ooit had ik me voorgenomen om nooit meer op zondag met de trein te gaan omdat het dan voor mij een lastige reis is. Fietsen, bus, trein, trein, fietsen.
Zij is al vanaf de lagere school mijn vriendin, maar op de middelbare school werden we echt vriendinnen. Zij ging werken in de verpleging en vertrok al vrij jong naar eerst Nieuwveen en later naar Amersfoort en nu al weer heel wat jaren in Harderwijk. Een leuk stadje hoor met een gezellig boulevard, strand en bossen.
Maar goed ik wilde haar toch wel graag weer eens zien dus opnieuw op zondag heen gegaan maar het werd een lange reis want tussen Utrecht en Amersfoort reden geen treinen en waren bussen ingezet. Nou ja alles sloot wel aardig op elkaar aan maar het duurde wel veel langer dan normaal om er te komen.
Maar een warm onthaal en zo heerlijk om weer even face to face in plaats van via de telefoon bij te praten.
Ik werd heerlijk verwend en het is best wel eens prettig als een ander eens voor me kookt en een drankje inschenkt. marrie 1
Nou ja ik had nog best veel last van mijn knie waar ik op gevallen was en het was nog wel steeds veel lopen op stations en trappen. En dan een stationsfiets gehuurd zonder trapondersteuning is dan niet zo erg maar ook geen versnelling daar ben ik helemaal niet aan gewend zo’n achteruittraprem.
Geslapen als een zonnetje en dan weer verrast worden met een uitgebreid ontbijtje. Even het gevoel hebben er helemaal uit te zijn, nergens aan te hoeven denken, hoe heerlijk is dat niet.
Op maandag scheen het zonnetje volop dus terrassenweertje, even bij haar kleinzoon wezen kijken, echt een schatje is het.
Kortom een gezellig weekend al was het wel een kort weekend omdat ik voor de dodenherdenking weer thuis wilde zijn. En dat lukte, was wel ontzettend moe en mijn knie kraakte aan alle kanten maar zulke dagen doen me wel heel erg goed.
Toevallig had ik deze week een reportage gezien over Marthe Roling en dat zij een beeld had gemaakt voor Harderwijk. Dus toen we op de boulevard waren vroeg ik aan mijn vriendin of ze daar dan gehoord had. Maar ze had er nooit over gehoord. Dat was wel grappig dat ik haar dat beeld aan kon wijzen waar het stond in het water bij de boulevard.

Stadsherstel Harderwijk heeft het kunstwerk in mei 2013 aangeboden aan het gemeentebestuur. 

Stadsherstel Harderwijk stopte er na 37 jaar mee. Zij heeft zich de afgelopen decennia beziggehouden met het in ere herstellen van monumentale pandemarte rolingn in de binnenstad van Harderwijk. Stadsherstel wil op ludieke wijze afscheid nemen en heeft Marthe Roling daarom gevraagd een kunstwerk te ontwerpen. Het is een tien meter hoge zuil geworden met op de top een koggeschip omringd met bladgoud. De kunstenares heeft zich naar eigen zeggen laten inspireren door de Leeuw van Venetië en vuurtorens.