Mijn beste medicijn

Het is echt een hardnekkig griGriep (Small)epje en kan me niet herinneren dat ik ooit zo beroerd geweest ben van de griep, soms wel eens een paar dagen verkouden, zere keel gehad maar echt dat ik er van op bed/bank lag is eigenlijk nog zelden gebeurd. En het is nog niet over, hoest nog steeds aardig wat. En veel mensen hebben me dan ook gewaarschuwd om voorzichtig te zijn en die neem ik allemaal ten harte maar vertrouw ook maar op mijn eigen gevoel. Toen ik dan ook vanmorgen het zonnetje door mijn slaapkamerraam zag schijnen voelde het meteen aan als het beste medicijn dat ik kon krijgen.
Ik wilde gewoon gaan fietsen, naar buiten was het helemaal zat binnen. En hoewel mijn leenauto nog voor de deur staat van mijn zus toch op de fiets gestapt. Even voelt het nog wel een beetje wiebelig aan allemaal na die dagen binnen hangen. Ben normaliter nogal volgens mijn zus tenminste “schielijk” in het verkeer. Als zij nog stopt voor een auto die er aankomt ga ik vaak nog wel over. Maar vandaag voel ik wel dat ik ook maar een beetje rustig aan moet doen.
Als ik ga fietsen voelt het aan als iemand die net een pakje zware shag gerookt heeft en al rochelend probeert zijn longen en andere holtes een beetje leeg te krijgen. Eigenlijk het hele eind fietsen naar mijn moeder blijft dat zo doorgaan. Ik fiets gelukkig alleen op een fietspad, geen mens te zien tenminste, dus kan ik alles lekker als iemand met pruimtabak kauwend alles uitspuwen. (lekker praatje mensen……) Het voelt aan alsof alle bacteriën of virussen hiermee verdwijnen en mijn longen zich vullen met gezonde buitenlucht.
Als ik bij mijn moeder het bed verschoond heb, voel ik best dat is toch nog wel snel moe ben.  Even lekker een bakje met haar gedaan en na een uurtje weer verder gaan fietsen.
Bij de Hema weer eens een cappuccino en ik word verrast met een prachtig verhaal, heb echt zo zitten lachen, dat doet een mens goed. Het verhaal komt later nog wel. Eenmaal thuis ben ik toch wel moe maar het voelt wel gezonder moePillenFB (Small) aan dan de afgelopen dagen. Hoop in ieder geval dat het herstel hiermee goed ingezet is en ik over een paar dagen weer een beetje de oude zal zijn. Fietsen, frisse lucht, zon, bakje Hema, mooie verhalen, lachen voor mij betere medicijnen dan de paracetamol, trachitol en hoestsiroop van de laatste dagen. (Al gebruik ik die nog wel even voor hopelijk het staartje van deze griep weg te laten gaan).

De Zon

Natuurlijk is iedereen het onderhand wel een beeZonnetje 34tje zat die kou en het sombere weer, ik tenminste wel, kan er ook slecht tegen maar afgelopen maandag was het opeens heerlijk weer.

Ik had ’s morgens een interview om 9 uur en de dames waar ik moest zijn zaten heerlijk in de tuin met de zon op het terras. Ik nam plaats met mijn gezicht naar de zon toe.

“Je zit zo wel in de zon te kijken” zei een van de twee dames, “is dat niet lastig om te schrijven”.
Ja zei ik, dat is zeker zo, maar ik vind het zo ontzettend lekker die zon en ik bleef gewoon zitten.

Eigenlijk moest ik na het verven van gisteren nog in huis opruimen maar ik dacht, laat maar, ik ga lekker eerst een eind fietsen en dat deed ik, door de polder fietsen en genieten van alles wat er te zien was, alles is groen, bruist en leeft.

Even combineren met een paar boodschappen die ik nog moest doen. Thuisgekomen had ik energie voor 10 en begon meteen al die vieze ramen binnen en buiten te zemen,mijn vensterbanken weer installeren en ook nog een uurtje in het zonnetje zitten lezen en buiten eten, hoe heerlijk kan je het dan hebben.

Eigenlijk is de zon voor mij het beste medicijn dat ik kan hebben, ik word er weer vrolijk van, actief en gun mezelf ook tijd om in het zonnetje te gaan zitten.  Ik teken er zo nog een aantal maanden zon bij ;).