The circle of life…..

Vandaag moest ik hard werken, de frituren schoonmaken in het café waar ik werk, dat is altijd een heel klusje om te doen. Maar als afwisseling van de normale schoonmaakroute ook wel eens leuk. De tijd gaat op een of andere manier dan ook veel sneller.
Gevoelsmatig zat ik dus al snel weer op de fiets om een rondje te gaan doen. Het was best lekker weer vandaag, het gaat de goede kant op.
Heerlijk een rondje gefietst, nog even bij de meesjes wezen kijken die nog steeds af en aan vlogen met volle snavels. En dan zo toch nog weer een paar foto’s makend zie ik opeens zo’n apart beestje, ik ken het echt niet en heb het ook nog niet kunnen ontdekken wat het was. Een soort vlieg/libelle/langpoot. Geen idee eigenlijk, dat zijn de grappige dingen van het fotograferen. Je probeert het een op de foto te zetten en ontdekt het andere. Vlieg raar 2Maar om even op mijn titel van vandaag terug te komen, gisteren zag ik in het water een dode zwaan liggen. En dat is dan wel apart dat zo’n foto die ik er van maakte bij veel mensen reacties opriep, van zielig en triest. En natuurlijk is dat ook zo, zo’n toch majestueus beest. Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk ook wel een heel mooie foto vind geworden.

Zwaan dood (Middel)

De manier waarop die zwaan daar lag in het water. Alsof ie zomaar uit de lucht was gevallen en nooit meer overeind kon komen. Kan het ook niet helemaal goed verklaren maar vond het gewoon een prachtige foto. En het grappige is ook als ik een foto van een fuut met een vis in zijn bek die ook een gewisse dood tegemoet gaat helemaal geen reacties oplevert. Even verderop zie ik jonge meerkoeten op het nest onder en naast de vleugels van de moeder net uit het ei. The circle of life……
Vanavond ben ik voor het eerst naar een vergadering van de Huurderbelangenvereniging geweest. Leerzaam het ging over buurtprojecten. Ze vroegen vrijwilligers en ik heb me aangemeld. Meerkoet 4 (Middel)Volgende week ga ik al naar een bestuursvergadering. Ze waren heel blij dat ik me had aangemeld, even kijken wat het inhoudt en wat het is maar het lijkt me wel interessant en leuk om te doen in ons eigen dorp.
Mocht iemand weten wat voor vliegend beest het is, ik hou me aanbevolen, ga zeker nog wel verder zoeken maar tot nu toe kon ik het niet vinden.

Op eigen vleugels….

REiger 3 (Small)Ik weet bijna zeker dat ik er al eerder eens een blogje over geschreven heb maar wat ik vandaag zag vond ik wel zo bijzonder dat ik het toch nog een keer ga proberen te beschrijven.
Heel lang bleef het vandaag grauw en grijs, even dacht ik tussen de buien door te gaan fietsen een stukje maar had net mijn fiets buiten gezet toen het al begon te storten.
Dus maar was andere ook nuttige dingen gaan doen (wordfeuten, tv kijken, niksen whaha).
Maar om half 4 zag ik echt wel wat blauw in de lucht komen dus meteen op mijn fiets gestapt en het was inderdaad droog. Even een paar boodschappen gedaan tot het weer droog was en daarna even een lange route door de polder genomen.
Zoals ik ook al eerder schreef is het rustig in de polder, zag wel een reiger boven op een hek zitten, hij zat een beetje te poetsen en te drogen in de zon, vond het wel een leuk plaatje en stapte even af om een foto te maken. Aan de overkant zaten nog een echtpaar zwaan die ook al weer zonder jongen waren samen lekker in het zonnetje te poetsen ook een plaatje waardig.

En een jonge meerkoet was ook alleen en sloeg zijn vleugels uit.

 

Terwijl ik dat stond te doen hoorde ik opeens een herrie naast me en zag een familie Fuut, Pa, Ma en twee jongen. De jongen waren praktisch al net zo groot als Pa en Ma en blijkbaar vonden die het wel genoeg want als de jongen in de buurt kwamen joegen ze deze weg. Ga je eigen weg maar leek de boodschap. Maar deze pubers hadden daar nog helemaal geen zin in en iedere keer zag ik ze weer terugkomen.  Zich echt onderdanig opstellend naar de ouders toe, laag in het water en zo naar hen opkijken of ze wilden zeggen, ach laat ons nog even bij jullie zijn.


Het was een jagen en duiken van jewelste en opeens zag ik Pa met een mooi baarsje naar boven komen. Hij zwom er mee weg maar een van de jongen probeerde toch nog of hij hem niet wilde geven en verrek hij kreeg het nog voor elkaar ook want even later zag ik hem triomfantelijk wegzwemmen met het baarsje in zijn bek. Wel gevolgd door de andere, het was echt een komisch gezicht maar hij gaf hem niet meer af. Misschien het laatste visje dat hij van zijn ouders gekregen heeft want ik denk dat ze er aan toe waren om op hun eigen vleugels te gaan.

Buitenspeeldag…..

Vandaag was het landelijke buitenspeeldag en ook bij ons in het dorp werd er iets georganiseerd in dat kader door de plaatselijke speelotheek.  Op een plein hadden ze allerlei spellen en speelgoed die ze ook uitlenen neergezet en daarbij een paar

springkussens voor de kinderen.
Een dag buitenspelen, tja ik weet niet precies waarom dat nou georganiseerd wordt, volgens mij wordt er hier in ons dorp door kinderen nog best heel veel buiten gespeeld.
Er zijn speelvelden, op de sportterreinen mag er steeds vaker vrij gespeeld worden evenals op de schoolpleinen zoals bij mij in de buurt een zogenaamd Johan Cruyff schoolplein waarop allerlei spelvormen gedaan worden en ik zie daar echt wel dagelijks kinderen spelen> Maar goed een keer extra aandacht dat buiten spelen belangrijk is daar is niets mis mee natuurlijk.
Zeker voor kinderen die onder minder goede omstandigheden in flats of steden met weinig ruimte wonen en veel verkeer zal het best vaak voorkomen dat ze nauwelijks buiten kunnen spelen.


En ik ben er van overtuigd dat buiten spelen heel goed voor kinderen is. Mijn eigen kind was altijd al een buitenkind die zag ik nooit binnen. Gauw huiswerk maken en dan zo snel mogelijk naar buiten toe. Toen hij kleiner was op het speelveld en later vooral veel voetballend op de trapveldjes. Ooit hadden de omwonenden van het trapveldje een keer de politie ingeschakeld omdat ze teveel herrie maakten. De agent had toen tegen de jongens gezegd “ga thuis lekker computeren bij je moeder”. Zo’n belachelijk advies.
In plaats van gewoon wat afspraken te maken met die jongens want ze namen dan ook een radio mee en ik vond best wel dat ze dat niet hoefden te doen. Kan me voorstellen dat zoiets storend is.
En mijn ervaring was dat er best afspraken gemaakt kunnen worden met die jongens.
Ik herinner met nog dat op het kleine speelveldje Peter en zijn vriendjes toen ze wat groter werden ook gingen voetballen tegen een van de schuurtjes die daar stonden.
Soms vloog er wel eens een voetbal in een van de tuinen en daar was een man die de ballen niet teruggaf.
De eerste keer dat het bij Peter gebeurde (nieuwe bal voor verjaardag) en hij hem na het vragen toch niet terugkreeg ging in naar die mensen toe. De man vertelde toen dat hij er geen moeite mee had als kleine kinderen daar aan het ballen waren en als er daar dan eens een bal over het hek geschoten werd. Maar die best wel flinke groep grotere jongens die zo hard schoten en de ballen die zo vaak in zijn tuin kwamen en ook zijn plantjes en bloemen beschadigden. Ik kon me daar wel iets bij voorstellen. Dus in gesprek met de man, de grotere jongeren en nog wat andere ouders gegaan en de afspraak gemaakt dat die grotere gasten voortaan op een nabij gelegen ijsbaan zouden gaan voetballen en dat die kleintjes dan op dat veldje konden spelen.  Ze kregen alle ballen terug, inmiddels had hij er al een stuk of 15 opgespaard.  Beide hielden zich aan de afspraken en het probleem was opgelost.
Heel druk was het niet op deze buitenspeeldag, het was ook schitterend weer en denk dat veel ouders vanmiddag richting zwembad vertrokken waren.
Ik had mezelf vandaag verder een vrije dag gegeven. Heerlijk gaan fietsen in de polder, ik wilde graag naar de zwarte sterns, ik vind ze zo prachtig en weet een plekkie waar ze ieder jaar wel zijn.


Dus daar naar toe gaan fietsen. Ze hadden net het gras gemaaid dus kon ik heerlijk op het inmiddels hooi geworden gras gaan zitten en genieten van de vliegkunsten van deze sterns.  Een fuut die nog voor mijn neus een visje uit het water haalt. Aan de overkant de rietzangers die voor een vrolijke noot zorgden en een meerkoet die weer eens ruzie had, dat kunnen ze goed, en een andere achterna zat.  Het leek wel of hij op het water liep……..
Een fantastisch gezicht en natuurlijk de nodige foto’s gemaakt en een aantal zijn best goed geslaagd vind ik. De zo snel vliegende zwarte sterns zijn best lastig om goed op de foto te krijgen. Een kwestie van veel maken en dan maar hopen dat er een paar mooi geworden zijn en dat ik wel gelukt. Helemaal heerlijk zo’n mooie zomerdag……….

Wat een dag…..

 

Soms loopt een dag voor mij heel anders dan ik me van te voren voorgesteld had en vandaag was het zo’n dag.
Vanmorgen had ik nog twee afspraken voor de krant NL Doet vandaag. Langs de Lek gingen ze de uiterwaarden schoonmaken, drie raadsleden waren ook gekomen om mee te helpen en er was een wandeltocht door de Krimpenerwaard waar ik even ben gaan kijken. Bij het opruimen van het afval langs de dijken had een jochie een goeie buit, hij vond een fiets zo grappig, hij zag er nog niet eens zo slecht uit ook.
Allebei dingen midden in de polder dus meteen een mooi eind fietsen en het was heerlijk fietsweer wel vandaag. Niet echt veel zon nog maar goed mij hoor je niet klagen. Nog wel snotterend maar me verder niet ziek voelend genoot ik zo van alles wat er weer te zien is in de polder. Al de vogels die weer beginnen met nestjes maken, plekjes zoeken om een nest te maken. Ik vind dit de mooiste tijd van het jaar eigenlijk wel.
Net voordat ik vanmorgen vertrok appte mijn zoon Peter, mam kunnen we vanmiddag eind van de middag even de tuintafel en stoelen op komen halen.
Nog een erfenis van oma, die had nog een prachtig tuinset en Peter en Chantal waren toen al bezig met een huis dus zei ik, dat neem ik wel mee en zet het voorlopig in de schuur voor hen.
Het huis is er gekomen en daar hadden en hebben ze nog steeds veel werk in maar blijkbaar ging het nu toch ook kriebelen nu het wat lekkerder weer wordt om het tuinset te hebben.
Naast dat tuinset stond er ook nog steeds een oude koelkast/vriezer in de schuur die mijn ex wilde hebben maar ja ophalen ho maar. Nog een kruiwagen die Peter kreeg van mijn zus. Nou ja zo stond er nog van alles dat ik eigenlijk best wel kwijt wilde want mijn schuur stond toch wel heel erg vol en zomers zet ik er toch weer graag mijn fiets in.
Nu had ik vorig jaar van de buurvrouw die ging verhuizen een grote tuintafel gekocht, eigenlijk best een beetje groot voor in mijn tuin. Daarom had ik Peter en Chantal gevraagd of hun niet liever die grote tafel wilden hebben, tenslotte is hun tuin een flink eind groter dan de mijne. En je kan er mooi met wel 6 mensen aanzitten om te eten. Die wilden ze wel heel graag hebben dus hield ik de kleinere ronde tafel van mijn moeder. Goeie ruil van beide kanten. Na zo’n 35 km fietsen met de nodige stops natuurlijk was ik weer thuis.
Even naar de overkant naar het tuincentrum gegaan om een zak potgrond te kopen zodat ik al vast wat ik kon gaan zaaien en dat ben ik dus gaan doen. Heerlijk hoor, in het kasje is het al zo’n 20 graden dus dat moet goed komen. Al weer heel wat bakken gevuld.
Uurtje of half 4 komen ze het tuinset ophalen. De kussens er bij van de zolder, de parasol die er bij hoort nemen ze mee, de kruiwagen, de haspel en hiep hiep hoera ze brengen ook even de koelkast/vriezer naar mijn ex toe.
IMG_1366 (2)Ben zo blij dat ik weer wat “room to move” heb in mijn schuur en ga hem gelijk maar even opruimen. De tafel van mijn moeder die nog netjes ingepakt staat zet ik buiten neer en zo loop ik lekker te rommelen. Wat een ruimte opeens zeg en zo onverwacht hoe leuk kan dat zijn.
Als ik het set opgebouwd en schoongemaakt heb stuur ik een appje met foto naar Peter en Chantal.
“Ik ben altijd blij met jullie maar vandaag een beetje extra blij, love you both”.
Krijg meteen een appje terug met een foto van de tafel in hun tuin, ook gezellig een voorjaarsbakje er op. Een goede ruil geweest zo en allebei blij er mee.
Nu lekker op de bank gaan kijken naar de laatste aflevering van Wie is de Mol, ik vind dat zo leuk alleen al die omgeving waar ze waren in Amerika dit jaar. Beentjes op tafel, lekker bakje thee………even rust en genieten.

 

 

Op glad ijs…..

Vanmorgen al vroeg een appje van mijn zoon dat het pakketje onderweg weg, opluchting alom, daar mocht ie me wel voor wakker maken.
Wij hebben zo’n leuke postbezorger, weet niet uit welk land hij afkomstig is, maar hij heeft altijd wel grappige opmerkingen. Als ik niet thuis ben schrijft ie altijd op de briefjes waar het pakje dan is, groetjes.  En vandaag zei hij, je bent wel weinig thuis de laatste tijd haha terwijl ik toch echt niet zoveel pakjes krijg. Maar goed was ieder geval heel blij en het ziet er prachtig uit met mooi glanzend papier waardoor de foto’s mooi uitkomen. Ik zie nog wel een paar schoonheidsfoutjes maar een kniesoor die daar op let denk ik dan maar.
Vanmiddag even naar mijn moeder, ze ligt blijkbaar net op haar bed even na de middag zoals ze altijd doet. Ze wordt met moeite wakker en gaat in haar stoel bijna meteen verder met slapen. De pedicure was geweest, dat wist ik niet, normaal zet ze dat altijd in de agenda nog na het eten dus ze was gewoon moe.
Kan merken dat ze er ook moeite mee heeft hoe morgen alles geregeld is en moet worden. En de opmerking dat alles geregeld is en ze zich nergens druk over hoeft te maken komt niet echt binnen. Kan je me voortaan ’s morgens niet even bellen zegt ze, dan heb ik iemand om tegen te praten. Nou dat heb ik haar wel even uit haar hoofd gepraat, daar begin ik niet aan. Ze belt me al heel vaak en dat vind ik prima maar ga niet iedere morgen als verplichting bellen. Ze krijgt iedere ochtend iemand van de zorg dan maakt ze daar maar een praatje mee, hoewel die meiden, dat snapt ik wel, het meestal druk hebben.
Merk toch wel dat het steeds wel moeilijker wordt voor haar, ze voelt zich ondanks alle bezoekjes van ons best, de zorg en iedereen best eenzaam. Het liefst zou ze heel de dag iemand om haar heen hebben. Maar ja dat kan nou eenmaal niet. Op de terugweg lekker een lang rondje door de polder gaan fietsen en hier en daar wat foto’s gemaakt. Zo leuk die schaatsende watervogels op het ijs, er is gewoon genoeg te zien in de polder. Best wel koud maar met een lekker zonnetje en dat maakt het toch weer heerlijk om hier en daar even af te stappen en wat foto’s te maken.


De sigaren beginnen allemaal open te barsten en de pluizen zijn overal al te vinden. De sloten zijn er bijna mee dichtgegroeid. Er is een tijd geweest dat ze zeldzaam waren maar in het Loetbos zijn er zat te vinden. En meerkoeten, blijven mijn favoriete watervogels. Altijd bezig, elkaar nazitten, uitglijden met die grote mooi getekende poten. De hooligans van de polder……

 

Home sweet home

Meerkoeten 1Meerkoeten 3Vijf dagen België geweest, heel veel gezien en heel veel gelopen maar ook op terrasjes gezeten, lekker gegeten en vooral veel gelachen met mijn zus.

Valt er zoveel te lachen in België? Ja maar het zou net zo goed in Rotterdam, Gouda of wat voor stad hier in Nederland geweest kunnen zijn. Maar genoeg inspiratie opgedaan voor nog een paar blogjes. Dus die komen vast nog een keer. Vandaag had ik mezelf nog maar een dagje vakantie gegeven, had echt na 5 dagen steden zien er behoefte aan om een lekker stuk te gaan fietsen en dat heb ik dus gedaan. Het was natuurlijk met dit weer onwijs druk overal, heel gezellig fietsen is dat wel. Al dat jonge spul in de polder, van nog broeiende of al weer broeiende vogels en vogels met jongen in soorten en maten.  Een moeder en vader gans met 13 jongen, dat is een groot gezin hoor.
Fuut roepenFuut 10Fuut 8Fuut meerkoet wegjagendHet was wel grappig, ik zag een fuut die echt zat te blazen naar een meerkoet die blijkbaar ook wel dat nest wilde hebben. Ik was even in het gras gaan zitten om wat foto’s te maken, de bermen zijn momenteel natuurlijk heel hoog begroeid dus eigenlijk was ik niet zo goed te zien. Mijn fiets had ik aan de overkant gezet zodat niemand er last van had. Ik hoorde een man tegen zijn vrouw zeggen, ik weet niet wat hier aan de hand is zou er iemand zelfmoord gepleegd hebben. Pas later mij opmerkend in het gras. Wel grappig om te horen haha..en dan gewoon doorfietsen ook nog. Fuut 3Na een flink rondje fietsen even bij mijn moeder een bakje gedaan, even de tuinstoelen naar buiten gesleept en samen met haar nog een poosje in de tuin gezeten. Wat zat ze te genieten van het mooie weer. Onderweg naar huis nog bij een kanoverhuurbedrijf in de Loet een ijsje gegeten, wat een drukte van fietsers en natuurlijk kom ik altijd wel bekenden weer tegen. Eigenlijk wil ik zo lang mogelijk buiten blijven dus badpak aan, krantjes gepakt en heerlijk op mijn stretcher gaan liggen lezen en genieten van de zon. Ganzen 13 jongenBuiten eten pas om een uur of 8. De plantjes nog water geven en dan zal ik er toch aan moeten geloven en is mijn vakantie over. Een paar wassen draaien, koffer voor de rest leegruimen en opbergen en mijn mailtjes voor de krant allemaal gaan doen. Een flinke lijst met mails die binnengekomen zijn verwerken. Mijn agenda even opgeslagen en ja hoor ik hoef me deze week niet te vervelen. 😉

 

Het wonder van de geboorte

Weet onderweg fietsend heel veel nestjes te zitten van meerkoeten en had zo’n beetje uitgerekend dat dit weekend toch wel veel van die schattige jonkies uit het ei moesten komen.
Maar dat ik er bijna getuige van was had ik niet op gerekend maar het was een prachtig gezicht, de nog natte jonkies en nog een ei dat nog uit moest komen en de zorgzame moeder die de jongeborenen nog even in het nest wilde houden tot ze helemaal klaar was.
Prachtig om zittend in het gras aan de overkant van de sloot dit te mogen zien.

meerkoet3meerkoet2meerkoet1