Vier pubers bij de Hema

Paniek in de snoepfabriekVandaag even een stuk wezen fietsen na mijn werk en voordat ik weer naar mijn moeder ging en meteen even een bakje bij de Hema gedaan.  Het is marktdag en heel druk maar ik vind nog een plaatsje aan de leestafel.
Achter me zitten vier leuke vlotte meiden dus als ik ga zitten zeg ik, zo meiden lekker vakantie.
Nee zeiden ze morgen nog een dag en vanavond hebben we musical op school, ik had ze iets ouder ingeschat maar ze zijn dus bezig aan hun laatste schooljaar op de basisschool. Al duidelijk toe qua ontwikkeling aan een nieuwe uitdaging.
Ik moet vanavond ook naar een musical zeg ik tegen de meiden, o ja, naar welke school.
In Lekkerkerk zeg ik voor de krant moet ik foto’s gaan maken bij de musicals op de scholen.
Zet ons ook eens in de krant zegt een van de meiden en zet er dan bij. Vier vrolijke vriendinnen bij de Hema die bijna vakantie hebben.  Ik schiet in de lach en zeg dat mijn krant niet in hun dorp verschijnt.
Ze vinden het jammer.  Welke musical hebben jullie vraag ik. In de loop der jaren heb ik er al heel wat gezien, stukjes er van want ik ga ze echt niet allemaal zitten bekijken natuurlijk.
Paniek in de snoepfabriek vertelden ze, ik kende die musical, had hem al een keer gezien op een van de scholen.
Er zijn gewoon een aantal musicals en die zie ik dan op die scholen zo regelmatig wisselen en dezelfde terugkomen. Maar deze weet ik nog ongeveer waar het over ging.
Het nadeel van snoep en het voordeel van gezond eten of zo. Heel kort door de bocht.
De meiden gaan zitten vertellen wat voor rol ze allemaal hebben. Ik vraag naar welke school ze hierna gaan. Een paar gaan naar dezelfde middelbare school waar ik op gezeten heb, dat is wel grappig. Alleen van de ULO daar hadden ze nog nooit van gehoord.
Weet u dat Chantal fixt op Eric, vraagt een van de meiden. O nee zegt een ander, u weet natuurlijk niet wat dat betekent.
Nou dat weet ik wel hoor zei ik, tenslotte zit er bij ons jeugdwerk ook een groep van die pubers die dat soort uitdrukkingen gebruiken, zo blijf ik nog een beetje op de hoogte er van. Alleen Eric ken ik natuurlijk niet.
Inmiddels zijn ze uitgegeten en gedronken en vertrekken weer.
Als ik later op mijn fiets stap staan ze nog buiten bij het winkelcentrum en vrolijk roepen ze dag mevrouw. Bij hen staat een jongen, ik zeg niks maar ik denk, zou dat nou Eric zijn?
Hij lijkt in verhouding met die meiden echt nog zo’n jochie, de verschillen op die leeftijd zijn ook zo groot. De meiden vaak al behoorlijk ontwikkeld en de meeste jongens zijn dan nog van die broekies daarbij vergeleken.
Leuk van die meiden.
Vanavond naar twee scholen geweest waar musicals werden opgevoerd en bij de tweede krijg ik het programma in mijn handen “Paniek in de snoepfabriek”.  Ik schiet in de lach, dat is ook toevallig toch.