Buitengesloten….

Jekkers (2)Gisterenavond mijn missie voltooid……was nog even een dingetje om een beetje aardige tekst te maken op o o den Haag. (mijn zwager is een Hagenees) Wat een vervelend nummer om een tekst op te maken maar het is gelukt. Had een karaokeversie opgezocht en heb geloof ik twee uur achter elkaar de teksten zitten zingen, corrigeren, weer zingen, weer corrigeren….kon het niet meer horen op het laatst. Nou ja al met al is het allemaal gelukt en vanmorgen is het naar de drukker gegaan. Ik ben heel benieuwd hoe het er uit zal gaan zien.
Was ook wel weer blij dat het klaar was en sliep meteen weer prima. Vandaag was het tijd om even wat spullen bij het grof vuil te zetten. In ons dorp kan je bellen als je iets hebt wat je weg wilt doen. Mijn zoon zou even helpen en dat was achteraf maar goed ook want ik dacht in mijn eentje wel even die zonnebank naar beneden te kunnen sjouwen. Daar had ik me wel even op verkeken dus goed dat hij er was. Eigenlijk mag het aangebodene maar 1.50 lang zijn maar ik zeg, zet het er maar bij hoor, ik zie het wel of het meegaat neem niet aan dat ze met een cm langskomen als ze dat ophalen.
Nog wat dingen uit de schuur die ik al klaar had gezet en terwijl we alles al vast dicht bij de weg zetten, zodat ik het alleen nog maar op het trottoir zou hoeven te schuiven vanavond, trekt mijn zoon de voordeur achter zich dicht.
Ik roep wat doe je nou…….. heb je de sleutel? Nee zegt hij maar de achterdeur is toch nog open. Die heb ik weer op slot gedaan zeg ik. En daar stonden we samen in de regen zonder dat we ons huis weer in konden. Nergens een raampjes open en dan is mijn huis een soort fort Knox allemaal beveiligingen aan de binnenkant. Gelukkig heb ik een flink afdak bij de blokhut maar zonder jas was het niet echt prettig natuurlijk.
Alleen mijn vriendin heeft nog een sleutel dus die gebeld, haar man was wel thuis maar die wist niet precies welke sleutel en dan zou hij op de fiets moeten komen met die sleutels dat vond mijn zoon ook maar niets. Dus belde hij zijn vader of die hem even heen en weer wilde rijden en dat wilde hij wel gelukkig. Ik ben even bij de buren gaan buurten tot ze weer terug waren met sleutel gelukkig.
We konden weer naar binnen en eigenlijk moesten we er ook wel hartelijk om lachen allebei, het was ook zo bizar. Als ik zelf buiten aan het werk ga en de achterdeur is niet open neem ik altijd al de sleutel mee in mijn zak, ik ken mezelf. De achterdeur kan niet in het slot schieten maar de voordeur wel.
Vanavond had ik nog een jubilaris waar ik een foto ging maken voor de krant en een praatje en onderwesleutelsg dacht ik, even die spullen op het trottoir zetten als ik thuiskom. Maar als ik thuiskom zie ik dat alles gewoon al verdwenen is. Het waren allemaal dingen waar ijzer aan zit dus waarschijnlijk heeft iemand het allemaal al meegenomen. Nou opgeruimd staat netjes denk ik maar en de ophaler van het grove vuil heeft morgen een makkie bij me. En o ja mijn eerste strike is gelukt……;)

Die kan nog geen ei koken……

IMG_0317 (Small)Vannacht slecht geslapen, mijn hersens maakten overuren en dat is niet bevorderlijk voor de slaap. Maar goed vanmorgen had ik geen wekker dus kon ik wat langer slapen.
Gisteren ongeveer heel de dag aan mijn missie gewerkt, wel een paar uurtjes tussendoor gaan fietsen en wat boodschappen doen om het brain weer een beetje helder te maken.
En bovendien om mijn nek een beetje te ontlasten. Weet nu ook waar het vandaag komt, te lang achter elkaar achter de computer gespannen bezig zijn.
Maar goed mijn missie is eigenlijk klaar. Acht pagina’s, moet nog een klein stukje tekst maken en dan alles goed doorlezen. Hier en daar misschien nog corrigeren en uiterlijk dinsdag naar de drukkerij. Ik moet ook op een gegeven moment stop zeggen want ik blijf dingen verzinnen, opzoeken. Het is goed zo. Zoon en schoondochter hebben het gisteren gelezen en vonden het heel leuk geworden. Ook wel een opluchting hoor want het was echt een race tegen de klok. Ook door mezelf en bestanden die maar niet kwamen. Maar goed het is gelukt en ik ben er super tevreden over. Het is veelzijdig, persoonlijk, gekke interviews, strips, puzzel, alle tips gebruikt, waarvoor dank aan onder andere mijn medebloggers.
Twee ervan wil ik jullie niet onthouden. Zocht wat spreuken over trouwen en vond onder andere deze twee dus.
Huwelijkstip: vrouwen zijn minder gevaarlijk met chocolade in hun mond
Huwelijk, een mooi woord voor het adopteren van een volgroeid mannelijk kind dat niet meer behandeld kan worden door zijn ouders
Vanmorgen zo mijn bed uit gegaan en zoals gebruikelijk op zondagmorgen twee eitjes opgezet in een pannetje met water maar meteen aan de slag gegaan. Tot ik opeens dacht, wat ruik ik toch. Het stomme was dat het op de radio precies ging over brandmelders en andere zaken. Nu heb ik wel vaker dat als ik aan dingen denk of over dingen hoor praten dat ik ze ook ruik, schijnen meer mensen wel te hebben.
Nog geen erg in die eieren eigenlijk tot het wel een erg penetrante lucht werd en ik dacht, ik had toch niks opstaan……..helemaal die eieren vergeten. Nou kan je zeggen na ongeveer 1 1/2 uur zagen ze er niet smakelijk meer uit.
En dan heb ik het nog niet over die pan.
Zo zie je maar, ze zeggen wel eens die kan nog geenbowling.jpg ei koken en dat klopt dus ook wel. Dus vrees voor mijn verdere kookkunsten.
Straks lekker even er uit, we gaan bowlen met eten er na met het jeugdwerk, zin in. Even de focus op wat anders en hopelijk een gezellige middag en avond met elkaar. En duimen dat ik voor het eerst van mijn leven eens een strike zal gooien want dat is me tot nu toe nog nooit gelukt.

Van oud naar nieuw….

SONY DSCSoms zie ik dingen die bestemd zijn voor de kringloop of afvalbak zoals pas bij mijn zus die haar schemerlampjes wegdeed en eigenlijk vind ik het dan zonde.

De kapjes waren (mede door het vele roken) zo lelijk geworden en verder mankeerde er eigenlijk helemaal niets aan de lampjes en ik wilde nog steeds twee schemerlampjes boven mijn bank hebben. Maar ze waren totaal niet in mijn stijl.

Toen we op zoek waren voor haar naar nieuwe lampen in een grote Doe-het-zelf zaak (nee niet mijn favoriete Karwei dit keer) zag ik daar hele mooie losse lampenkapjes liggen, helemaal in mijn stijl en met mijn timmermansoog schatte ik in dat ze precies zouden passen in de schemerlampjes van mijn zus.

Dus ik kocht er twee en vroeg nog eens aan mijn zus, weet je zeker dat je ze niet meer wil hebben. Maar nee zij kocht alles nieuw in een keer bij elkaar.

Thuis gekomen ging ik de lampjes schuren en de snoertjes er af halen, ik wist dat ik van een eerdere missie nog twee witte kant en klare snoertjes in de schuur had liggen.

De lampen werden geverfd en toen ze droog waren de snoertjes er aan gezet en de kapjes pasten precies, alsof ze er voor gemaakt waren.

Nog een keer een ritje naar de Doe-het-zelf handel voor 2 kapjes erbij SONY DSCen ik was twee mooie schemerlampen rijker voor heel weinig geld en goede materialen die zo niet in de vuilnisbak terecht kwamen.

Zondag kwam mijn zus met haar kleinkinderen op visite en ze vond ze echt heel mooi geworden en ik ook, ben er trots op. En ze passen goed bij mijn zelf opgeknapte bank van de Kringloop.