Memory kastje 8

Zondag is het weer moederdag. Voor mij echt geen verplicht nummer hoor. Natuurlijk vind ik het leuk als Peter met gezin langskomt, heel leuk zelfs maar of dat nou precies op moederdag is of een andere dag maakt mij echt niet uit hoor. Flesje Peter gemaakt in groep 1 of 2 cadeautje moederdag
Het leukste van moederdag vond ik toch altijd die tijd dat ze met een pakje uit school kwamen dat dan ergens verstopt moest worden want ik mocht dat niet zien natuurlijk.
Volgens mij vond Peter het soms nog spannender en moeilijker vol te houden om niet uit te pakken dan ikzelf.
Maar toch hoe leuk was dat altijd zo’n presentje, iets zelf gemaakt. Heb ze niet allemaal bewaard maar deze staat wel in mijn memory kastje. Ik denk dat hij het maakte in groep 1 of 2. Een beschilderd flesje waar destijds bloemetjes in stonden.
Dat bekkie als je zo’n cadeautje dan uitpakte, in bed natuurlijk met een ontbijtje er bij.
Nu was mijn ex niet zo creatief en ook niet iemand die graag ’s morgens vroeg opkwam dus gebeurde het ook wel eens dat hij zelf in bed bleef liggen en de avond er voor al een eitje had gekookt en thee in een thermosfles klaar zette. Peter naar beneden stuurde die dan zelf de rest mocht doen.
Tja wat dat betreft… Maar goed de keer dat Peter het voor het eerste helemaal zelf ging doen, dat zachtgekookte nog helemaal glibberige ei dat ik manmoedig opat en zei er zo blij mee te zijn. Waar blijft de tijd.
De mooiste herinnering aan moederdag toen Peter al volwassen was is van de keer dat hij dus niet thuis was met moederdag.  Ik was toen al gescheiden maar hij had nog wel zijn eigen kamer bij mij.
Hij was op vakantie en ik dacht daar heeft ie dit jaar echt geen erg in hoor, ook niet erg natuurlijk.
’s Middags werd er gebeld, het was prachtig weer en ik zat in de tuin. Mam, zei Peter, wil je even voor me kijken boven op mijn kamer in mijn papieren. Ik moet even iets weten.
Ik liep met de telefoon in mijn handen naar boven en zei, waar liggen die papieren dan.
Ik denk dat ik ze op mijn bed heb laten liggen, zei hij. Ik keek maar zag niets liggen.
Niet onder het dekbed misschien?  Ik sloeg het dekbed op en daar lag een vaas die ik toen we een keer aan het winkelen waren had aangewezen dat ik die zo mooi vond.
Fijne moederdag mam, zei hij. Ik had echt de tranen in mijn ogen, zo leuk was dat, dat vergeet ik nooit.

Het eerste krulletje…….

Vandaag is het Moederdag, het blijft een beetje gek nog steeds dat mijn moeder er niet meer is en al had ik er nu toch niet naar toe gekund, dat gevoel blijft. Eergisteren was het al weer 2 jaar geleden dat ze is overleden. Heb na haar overlijden een vestje van haar meegenomen dat ik altijd bij haar droeg als ik in de tuin werkte. Ik trek het vandaag aan en dat voelt best goed eigenlijk. 
Gisteren had ik echt een slechte dag die ik maar weer gauw wil vergeten. Het begon best goed en ik ben met mijn zus naar het dorp wezen wandelen waar een braderie was. Lekker op een terrasje koffie gedronken. Ging eigenlijk best goed, rustig aan gedaan. 
Maar weer thuis kreeg ik opeens een soort paniek, had een beetje last van mijn buikspieren die pijn deden (zal best van het lopen zijn gekomen) en ik dacht, o jee, heb vast te veel gedaan. Straks begint alles weer van voren af aan….nou ja de rest van de dag heb ik gewoon hangend en liggend afwisselend binnen en buiten doorgebracht en niks meer gedaan. 
Vandaag eigenlijk nergens last meer van, voelde me weer prima en wat kleine dingetjes gedaan zoals de afwas die er nog stond, een wasje gedraaid en de schone kleding in de kast gelegd. Allemaal dingen die niet veel energie kosten. 
Vanmiddag kwamen Peter, Chantal en Yenthe en werd ik verwend voor Moederdag.
Vanmorgen had ik Chantal al een leuke kaart gestuurd die ik gemaakt het met “Mijn eerste Moederdag” met een paar foto’s die ze nog niet gezien had van Yenthe. Ze vond het heel leuk. 
Afgelopen week appte Peter al wat ik wilde hebben voor Moederdag en ik had gezegd dat ik al zoveel moederdagmomenten ervaren had de afgelopen weken dat een cadeautje echt niet nodig was. Dat ze kwamen vond ik al het mooiste cadeau. Maar natuurlijk hadden ze wel weer wat gekocht, lekkere theesoorten met een mooie mok er bij. 
Toen Peter klein was had hij zo rond het jaar een kop met blonde krullen. Zijn krullen die hij zeker in de pubertijd regelmatig vervloekt heeft. 
Op welk tijdstip zijn krullen een beetje kwamen hadden we vorige week nog zitten bekijken in zijn fotoalbum.
Chantal, zelf in mijn beleving mooi maar wel stijl haar,  had altijd al gezegd dat ze hoopte dat Yenthe Peter zijn krullen zou erven en vandaag lieten ze trots een paar foto’s zien van haar in bad en inderdaad hoor, het eerste krulletje was een feit. Zo leuk om te zien dat ze daar zo blij mee waren haha…. alsof dat het allerbelangrijkste is. Nee hoor natuurlijk weten ze heus wel dat het niet zo is maar goed ik snap het wel.
Zelf was ik vroeger juist onwijs jaloers op mijn zus die lang en sluik haar had zonder een krul er in. Bij mij zat het nooit zo, het krulde ook aan alle kanten en ik was daar echt niet altijd blij wel. Nu wel trouwens, heb nog steeds krullend haar, het valt zonder dat ik er iets anders aan doe dan wassen en föhnen eigenlijk altijd wel goed en dat is verrekte gemakkelijk.  

Mooie moederdag……

marinka_fuchsia_hanging_basketVandaag Moederdag en hoewel het voor mij iedere keer als ik mijn kind zie, spreek of hoor al moederdag en ook mijn schoondochter valt in die categorie.
Voor het eerst een keer zonder zelf nog een moeder te hebben maar dat is meer een constatering dan iets wat echt bij mij leeft. Mijn moeder dacht er precies hetzelfde over als we kwamen bij haar was het voor haar altijd moederdag.
Had trouwens best nog wel een druk programma vandaag vanmorgen moest ik nog een aantal stukken schrijven voor de krant, was dan ook voor de zondag zeker op tijd op om dat te gaan doen en om twaalf uur had ik alles in concept klaar.
Peter en Chantal zouden vanavond komen eten en ik dacht gisteren opeens laten we gaan gourmetten, lijkt me wel gezellig dus meteen inkopen gedaan en vandaag alles zelf vers staan snijden, zowel vlees als groentes zodat alles klaar stond.
Nog een gestofzuigd de was gedraaid en opgehangen en de afwas die er nog stond gedaan. Zo dat was mijn werkzondag dus.
Had de radio aanstaan en al snel bleek het dat Feyenoord kampioen zou worden na de snelle doelpunten van Kuyt. Ik ben wel Ajacied maar zo’n speler als Kuyt kan ik wel waarderen en 18423936_10154592543568008_7786711443827143847_n (2)bewondering voor hebben. En tenslotte zijn “wij” de laatste jaren al zo vaak kampioen geweest. Voor Feyenoord was het al heel wat jaren geleden 18 geloof ik en Peter en Chantal zijn beide fanatieke Feyenoorders dus zou het zeker gezelliger zijn dan wanneer Ajax kampioen was geworden. Wij dan maar voor de europa league gaan.
En het werd heel gezellig, natuurlijk waren ze in een top stemming en kwamen binnen met een Feyenoord sjaal om.  Ze vonden het heel leuk om te gourmetten. Wist zowaar eens een keer een cadeautje dat ik wilde hebben, een hang fuchsia en die kreeg ik, een hele mooie. We hebben lekker op ons gemakkie gegeten, geproost op het kampioenschap van Feyenoord en na afloop gedrieën studio sport gekeken en geloof me zelfs ik kreeg kippenvel hoor.
Nu nog even mijn artikelen doorlezen en opsturen en op tijd naar bed want morgen staat er weer een uitje op het programma met een vriendin naar de Libelle fair. Heb er zin in, ze geven aardig weer op. Lekker even snuffelen daar samen met mijn vriendin. Een mooie Moederdag zo om op terug te kijken. Zeker als ik op FB lees was mijn kind er op gezet heeft dan smelt ik 18424089_1333219183382388_651728488161049785_nweg hoor :

 

Moeders! Je staat altijd voor iedereen klaar, en voor mij in het bijzonder! Niet alleen op moederdag, maar voor altijd ben ik trots op je en ik hou van je!

Heerlijke moederdag

Fuut met jong 4

Ik weet dat voor sommige mensen Moederdag helemaal niet leuk is. Om wat voor reden dan ook, moeder overleden, geen contact meer, kind overleden, onvervulde kinderwens en zo zullen er nog wel meer redenen zijn waarom ze Moederdag liever over zouden slaan. Heb zelf ook een tijd gehad dat ik die dag vervloekte en ik weet ook wel dat het niet op die ene dag aankomt maar toch, Moederdag blijft voor mij best bijzonder.
Gisteren kwam mijn zoon met zijn lief al eten. Hij moest gaan werken in het café waar hij vroeger werkte en zo nu en dan nog wel eens invalt.
Fuut18Zijn vriendin bleef bij mij en we hadden een heel gezellige avond. Ik heb programma’s gezien waar ik anders nooit naar kijk, er ging een wereld voor me open haha.
Gisteren had mijn zoon gebeld of ik wat wist voor moeder dag maar ik vind gewoon als ze komen eigenlijk al fijn.  Liever geen bloemen zei ik, hou niet zo van bossen bloemen, dan liever iets voor onder de douche of bodylotion.
Vanmorgen om 7 uur was ik wakker en ging naar het toilet. Ik zag in de gootsteen een bos mooie bloemen staan. Hé dacht ik vreemd maar goed. Nog lekker mijn bedje ingedoken en een poosje geslapen.
Het jonge stel sliep lekker uit, blij toe, was al bang dat ze zo gek zouden zijn om me een ontbijtje op bed te brengen, gewoon voor de fun.
Zo half 12 kwamen ze op en hebben we uitgebreid zitten brunchen, ze hadden lekkere dingen meegenomen en ik kreeg een leuke cadeau. Fuut met jongen 4
“En bloemen mam” zei mijn zoon en schoot in de lach.  “Nou dank je wel zei ik”.
Wat bleek hij was 12 1/2 jaar werkzaam in het café en was dus letterlijk in de bloemetjes gezet. Zelf moesten ze nog van alles doen vandaag dus voordat ze dan thuis zouden zijn, zouden de bloemen ook niet mooi meer zijn. Weet je wat, zei ik, ik geef ze aan oma die is er hartstikke blij mee en dat vonden zij ook wel een goed plan.
Dus vanmiddag even naar mijn moeder geweest, die totaal echt geen besef meer had dat het vandaag Moederdag is hoewel ik het vrijdag nog tegen haar gezegd heb. Maar ze was blij me de bloemen en zeker met het onverwachte bezoek.
Ik heb echt een fijn weekend zei ze, gisteren had ze pannenkoeken gehad van tafeltje-dek-je.  Dat vond ze zo heerlijk. Weet je hoe lang het geleden was dat ik die gegeten heeft, zei ze, dat kan wel jaren zijn.
Wat dat betreft zal ze ook nooit eens ergens om vragen terwijl het zo’n kleine moeite zou zijn om ze voor haar klaar te maken.  Ook al vragen we het best wel eens en nemen we ook wel eens onverwacht wat mee zoals pas verse aardbeien of een oliebol.
Wat dat betreft gaat ze toch wel achteruit. Van de week was haar zus overleden, die was 8 jaar jongerFuut12. Ze kon amper herinneren wie het was. Pas toen ik de naam van haar man noemde en waar ze woonde en de namen van de kinderen kwam het weer terug bij haar.
En vandaag begon ze er zelf wel over te praten.
Ze zijn nu nog met 2 zussen over (en een schoonzus), zij als een na oudste en de jongste die ook al een eindje in de 80 is.
Maar vandaag was ik toch blij dat ik met Moederdag nog weer naar haar toe kon gaan.
Ps. Tussen de twee foto’s links en rechts zit een week verschil.

Twisten

MoederdagZondag is het Moederdag. Hoewel het niet op die dag aankomt vind ik het toch wel een mooi iets zo’n dag waarop moeders in het zonnetje gezet worden. Ik ga altijd naar haar toe met een bloemetje of wat lekkers. Ook kindlief heeft die traditie wel meegekregen en komt op zijn beurt eigenlijk altijd wel even een bakje doen. Het is ook een dag waarop veel moeders pijn voelen. Moeders die hun kinderen niet meer zien. Ook mijn moeder, dat weet ik al spreekt ze er de laatste tijd eigenlijk nooit meer over.  Over het feit dat mijn zus eigenlijk nooit meer op visite komt bij haar. Zelfs met Nieuwjaarsdag is ze niet geweest. Toen mijn moeder in januari haar verjaardag vierde bij mijn andere zus kwam ze nog wel met haar man maar van enige genegenheid naar mijn moeder toe kon ik weinig merken. Daarna is ze nooit meer bij mijn moeder geweest en ik vind dat echt heel jammer. Vorig jaar begon mijn moeder er nog regelmatig over maar ik merk dat bij haar ook een soort gelatenheid gekomen is en zelf begin ik er ook niet meer over. Het doet haar alleen maar pijn en als er nu wat schokkends gebeurd was zou ik het nog kunnen begrijpen maar toen ik er ooit met mijn zus over sprak zei ze dat haar moeder iets gezegd had waarmee ze haar erg gekwetst had. Toen ik hoorde waar het over ging, iets was een nicht op mijn moeders verjaardag gezegd had, vond ik dat echt een flutreden om dan zomaar bijna helemaal weg te blijven. Zelf ga ik ook met mijn zus het gesprek er over niet meer aan, ik wil toch nog graag een beetje “on speaking terms” blijven met haar, al valt met me soms heel moeilijk.

 

Geschreven voor de WE300 uitdaging van Plato. Meer verhalen op :  http://platoonline.wordpress.com/2014/04/25/we-300-twisten/