Vloeken in de kerk……

763Soms kan ik best heel direct zijn en dat komt niet altijd heel goed over heb ik wel gemerkt. Zo nu en dan zal ik mezelf wat meer in moeten houden en respecteren dat andere mensen anders over dingen denken.
Dat geldt zeker voor muziek en artiesten……soms zeg ik dingen die op vloeken in de kerk lijken.
Zoals met Moederdag ik vroeg aan Chantal wat ze voor Moederdag had gekregen en haar antwoord was onder andere kaartjes voor Marco Borsato voor vandaag dus in de Kuip.
Ik antwoordde zoiets van leuk als je er van houd…. waarom moest dat laatste zinnetje er nou weer achter. Ik weet dat Peter ook fan van Marco Borsato is, hij was jarenlang ook zo jong als ie was zelf via Marco Borsato lid van World Child geworden (waar ik dan weer super trots op was). Maar goed het ging dus verder over Marco Borsato en ik zei dat ik weinig met hem had. Ik ken een mooi nummer van hem. De verliezer……. https://www.youtube.com/watch?v=MOC_1U3hxc0  Ik hoorde dat nummer jaren geleden toen ik voor de krant bij optredens was van jazzdans groepen. Zij brachten een prachtige voorstelling op dit nummer, ik was meteen verkocht en zocht  het thuis op. Een YouTube favoriet van me. 2205775_orig
Maar zei ik, ik ben zelfs wel eens naar een miniconcert van hem geweest na afloop van een evenement dat georganiseerd werd aan de vooravond van het huwelijk van WA en Maxima in de Arena waar ik met Peter ook aanwezig was.
Er kwam wat discussie over en ik zocht het even op in mijn dagboek en zag staan “Toen Marco Borsato kwam ben ik maar naar de WC gegaan, daar moest je ongeveer een half uur wachten dus tegen de tijd dat ik terugkwam was hij gelukkig bijna uitgezongen”.
Zelf moest ik er wel om lachen maar ik voelde wel dat het niet in heel goede aarde viel die opmerking.  Dus vandaag maar even een appje gestuurd om ze veel plezier te wensen bij het concert in de Kuip vandaag en daar kreeg ik dan wel weer een leuke reactie op.
Ik heb dat best vaker met muziek dat ik toch wel een afwijkende smaak heb, zoals nu weer dat gedoe met die Toppers. Echt al zou ik geld toe krijgen ga ik er nog niet naar toe (of het moet heel veel geld zijn tenslotte zijn ook mijn principes flexibel 😉  😉  ).
Of Blöff, Anouk, Gerard Joling, het Volendam imperium…. pff  Eigenlijk heel veel Nederlands talig. En soms vind ik van die artiesten best wel eens een nummer mooi maar het meeste dank je laat maar…..
Heb voor mezelf toch maar bedacht zo nu en dan wat genuanceerder te reageren.
Het grappige is wel dat ik van die artiesten9010e10efb0bd640730db3eb5f0e4c2d_734_300_crop die ik hiervoor opnoemde toch wel veel nummers ken omdat je ze toch op de radio of zeker tijdens de feestweek hoort.
Dan zing en swing ik ook wel mee hoor, het is niet zo dat ik ergens voor wegblijf als die artiesten er zijn maar als ik mag kiezen en ik ben thuis…….. dan heel graag wat anders.

Cijfers, letters….en een feessie

1200px-Theologische_Universiteit_ApeldoornGeen lang blogje vandaag. Een mooi weekend gehad weer in Apeldoorn, wat een prachtig weer was het daar ook dus fijn om te wandelen en dat hebben we ook gedaan.
Kom zo iedere keer weer in een ander deel van Apeldoorn, zoals dit keer bij de Universiteit die Apeldoorn ook zelfs rijk is. Met een klein aantal van ruim 100 studenten die theologie studeren daar. En in de verte zagen we het terrein waar vroeger de Zwitsal fabrieken waren, het is nu een centrum voor kunstenaars en kleine ondernemers geworden.  Lekker een stukje door het bos gewandeld nog, langs het enige riviertje (heel smal, ik vind het meer een beekje maar volgens Wim is het echt een riviertje) dat Apeldoorn rijk is. Een avondje muziek luisteren om de beurt een nummer dat we leuk vonden luisteren, lekker sparren over de muziek, hoe leuk is dat toch. We hebben met veel wel dezelfde smaak maar Wim die ooit drummer we542604ebd5a981118abe735b570c45aas houdt meer van de wat ruigere muziek en ik meer van melodische nummers. 
Eigenlijk is het vandaag een beetje een feestje want mijn fiets is 1/2 jaar oud geworden en nog steeds ben ik dolblij met haar.  Ik doorbreek hiermee ook de mythe dat je zoiets niet mag prijzen zonder het af te kloppen of meer van die onzin dingen. En er staan inmiddels al weer 3132 km op de teller dus ze heeft me al weer op veel plaatsen gebracht.
Ik verwen haar ook wel hoor, heb speciaal voor haar een overdekt plekkie gemaakt in mijn bijkeuken zodat ze niet in de koude vochtige schuur hoeft te staan. Voor mezelf ook wel een mooie bijkomstigheid zodat ik altijd op een warme fiets stap. En vandaag bracht ze me weer thuis nadat ze wel twee nachten in een ijskoude fietsenstalling heeft gestaan. Daar kom ik niet onderuit als ik naar Wim ga.  Voor haar schermhouder heb ik een hoesje op maat gemaakt en ze is al meer keren schoongemaakt dan mijn vorige fiets in totaal. Kortom ik ben blij met haar en hoop er nog jaren plezier van te hebben. Hoe heerlijk is het om niet iedere keer bij de fietsenmaker te hoeven staan met een kapotte fiets.
Dit weekend ging ik ook op mijn weblog over de 200.000 hits, had verwacht dat het in de loop van de week zou komen en wilde er dus een foto van maken maar dit weekend had ik zelfs een record aantal lezers van 813 hits met 240 bezoekers, dus ging ik er gisteren al dik overheen. De eerste 100.000 waren in 3 1/2 jaar tijd en deze tweede 100.000 kwamen in 2 jaar en 9 maanden tot stand. Om nog even door te cijferen dat is een kleine honderd hits per dag. Toch leuk.
En als ik dan even kijk bij de statistieken zie ik dat een aantal mensen bezig in al mijn blogs of tenminste een gedeelte er van te lezen. Welkom allemaal, laat eens een reactie achter dat zou ik best leuk vinden. Ben altijd wel nieuwsgiBlogerig wie dat dan zullen zijn. Weet dat ik ook veel bezoekers heb uit Amerika en pas heel veel lezers uit Canada.  Nou ja echt wel heel leuk natuurlijk.
Maar het mooiste zijn toch altijd de trouwe lezers waar ik zelf ook al jaren lees en op reageer. Mensen waarvan ik het idee heb ze inmiddels wel een beetje te kennen en dat hoop ik dan maar dat het wederzijds is en die me bijzonder dierbaar zijn geworden.
Foto’s dit keer van internet geleend….

Katie Melua weer……….

2005002355675_Front_01Een titel die je op twee manieren kan lezen, probeer het maar uit en eigenlijk gold het vanmiddag op beide manieren voor mij.
Het was een tijd geleden dat ik haar muziek opgezet had en dit weer vandaag, schitterend toch, zon, beetje vriezend dus lekker de polder in gaan fietsen.
Na mijn werk meteen op de fiets gestapt, onderweg zag ik al veel watervogels op het ijs proberen te lopen, glijden, schaatsbewegingen maken, ja dan geniet ik hoor.
Natuurlijk onderweg afgestapt en wat foto’s gemaakt hier en daar, het weer leende zich er weer eens voor en had er ook weer helemaal zin in.
Ik bloei altijd op met een zonnetje er bij en hoewel mijn stem het ongeveer begeven heeft en mijn keel aanvoelt als schuurpapier denk ik dat ik buiten toch het beste af was. Gezonde vrieslucht en in beweging zijn.
Van de week zag ik bij Zeeman zo’n schattig rompertje met broekje erbij. Op het rompertje stond “Will you be my valentine” .  Ik kon het echt niet laten hangen dus vandaag even bij Yenthe gebracht. Chantal vond het zo leuk, ze zei, sttt niks tegen Peter zeggen dan doe ik het aan op Valentines dag…. zo leuk toch. Even maar niet geknuffeld vandaag met misschien al die ziektekiemen bij me.
Via een lange omweg door de polder weer naar huis gefietst.  Lekker de verwarming aan, warm kopje thee genomen en mijn foto’s gaan zitten bekijken en bewerken.
Het zonnetje schijnt zo lekker in huis en dan de muziek van Katie Melua er bij aan. Ooit kreeg ik van een man een bestand met allemaal Katie Melua muziek opgestuurd en op een of andere manier vind ik dat altijd passen bij mooi weer, lekker zonnetje in huis, bezig zijn met foto’s bewerken.  Ja dat is het wel helemaal voor me dan……
Laat dit weer nog maar een poosje blijven hoor, van mij mag het……….

Zon, zingen en fotograferen

De drie dingen die mij wel een beetje uit mijn dipje kunnen halen en vandaag voldeed aan al deze voorwaarden.
Begon het vanmorgen toen ik moest gaan werken en ik me er op betrapte dat ik met de radio mee begon te zingen. Het was nog mistig maar toen ik klaar was en kon gaan fietsen was het prachtig zonnig weer.
Even bakje, broodje bij de Hema gedaan wat zitten puzzelen en eigenlijk had ik wel zin om even in de tuin te gaan werken maar ook om gewoon lekker te fietsen en even verder niets te moeten dus toch maar een toeristische route terug genomen.
Het bos ingedoken zolang ze er nog zijn even paddenstoelen gaan bekijken, ook best een mooi gezicht hoe die dan zomaar in een paar weken tijd veranderen.
Maar ja om paddenstoelen goed te fotograferen moet ik wel op mijn knieën, net gisteren het stuk plastic uit mijn fietstas gegooid en een nieuwe broek aan maar ik denk, kan het me ook schelen ze hebben niet voor niets wasmachines uitgevonden toch dus lekker op mijn knieën in de bladeren gaan zitten in het bos en wat plaatjes schieten. De kleuren, heb niet zoveel met de herfst maar dat vind ik dan wel mooi zeker als zo de zon ook nog door de bladeren schijnt en door die ene paddenstoel die ik echt van onderaf wil fotograferen schijnt alsof ie doorzichtig is.
Als ik naar huis fiets zie ik nog een witte reiger redelijk dichtbij staan en blijven staan dus toch maar even mijn camera weer gepakt, andere lens er op en staan kijken hoe hij een paar kleine visjes achter elkaar opvist uit de sloot. Een mooie weerspiegeling in het water en dan ook nog een keer dat het visje terugvalt in het water. Wie het kleine niet eert he…..
Thuisgekomen geef ik mezelf een half uur om even te kijken hoe de foto’s geworden zijn en dan nog een poosje de tuin in te duiken.
Maar eenmaal kijkend wil ik ze ook eigenlijk wel gaan bewerken, beter bekijken of er mooie tussen zitten.  Wees eens niet zo streng voor jezelf spreek ik mezelf toe en ja hoor eindelijk luistert die eigenwijze ik eens een keer dus ga ik lekker foto’s zitten bekijken en bewerken. Ik ben niet ontevreden over het resultaat.


Zet mijn map met favoriete muziek op en ga lekker luidkeels mee zitten galmen. Heerlijk hoor, muziek heelt en dat had ik net even nodig en nu maar hopen dat mijn herfstdipje maar over is.

Muziek uit het hart

e78707_625070da604f4c64b8ed6074ff907bf0~mv1Zondagmorgen is voor mij altijd beetje radio luisteren en mijn dagboek bijwerken, lekker uitgebreid ontbijtje er bij, eitje, kopje thee, jus’tje. Liefst zoals vandaag zonnetje al in de kamer de dag begroeten.
En daar hoorde ik het nummer A little peace of my heart, ik luisterde goed en dacht dat is niet Janis Joplin is miste wat het nummer zo mooi maakte, de rauwe stem van Janis Joplin.
Ik zocht het nummer op YouTube, luisterde en inderdaad, muziek uit het hart, haar rauwe stem van iemand die alles uit het leefde heeft gehaald, overleed op 27 jarige leeftijd en bij de club van 27 hoort. Dit lees ik over de club van 27 in Wikipedia.

Het verband werd voor het eerst gelegd toen rond 1970 in korte tijd de 27-jarigen Brian Jones, Jimi Hendrix, Janis Joplin en Jim Morrison overleden. Het idee dat deze personen gezamenlijk een club vormen, ontstond echter pas in 1994, na het overlijden van Kurt Cobain van Nirvana. In de regel zijn de leden van de Club van 27 invloedrijke musici met een levensstijl gekenmerkt door overmatig drugs- en alcoholgebruik. Met terugwerkende kracht wordt bluesgitarist Robert Johnson (1911-1938) ook wel tot de oorspronkelijke 27 club gerekend

Wat ik verder ook nog las dat ze in die tijd bevriend was met Leonard Cohen die een nummer voor haar schreef Chelsea Hotel nr. 2.
Meteen zit ik helemaal weer in haar muziek, zo lang eigenlijk niet naar geluisterd terwijl ik vroeger haar platen zoveel gedraaid heb. Ook die van Leonard Cohen trouwens.
Ik hou van muziek met goede teksten, het hoeft geen zuivere stem voor mij te zijn als ie maar uit het hart komt. Heerlijk.
En door haar muziek is ze toch onsterfelijk geworden.
De radio uit en even genieten……..standje de buren zijn toch niet thuis, meezingen, de zon begint al lekker te schijnen straks even op de pedalen of in de tuin gaan werken. Beide aantrekkelijke vooruitzichten.
Geniet van deze mooie zondag, morgen kan het wel weer regenen………..

(plaatje internet)

Kerstmarkten….

De kerstmarkten,img_8585-small kerstfairs duikelen over elkaar heen hier in ons dorp en omgeving, in een zorgcentra, bij winkels en vanavond ook in het centrum in ons dorp was er een kerstmarkt georganiseerd. Iedere zich respecterende instelling of organisatie lijkt er wel een te organiseren, beetje overdadig vind ik het wel allemaal.
Vanavond ben ik even wezen kijken op de kerstmarkt in het centrum van ons dorp, het was niet heel groot maar het was voor mij onverwacht heel gezellig eigenlijk. Ze hadden er ook wel veel werk van gemaakt, een dansschool die optredens verzorgde, een kerstman, een lichtjesoptocht voor de kinderen, zang en muziek en natuurlijk de nodige snack en drank kraampjes waar wat genuttigd kon worden en allerlei cadeaukramen en kramen die dingen verkochten voor een goed doel. En natuurlijk het ontsteken van de lichtjes in de grote kerstboom op het winkelcentrum. Kwam heel veel bekende mensen tegen en het leek wel of iedereen opeens iets had wat nodig in de krant zou moeten komen. Aimg_8611-smalllsof er geen mails, telefoons of andere communicatiewegen zijn om dat eens te vragen. Met twee afspraken in mijn hoofd om te onthouden en beloftes om bij twee andere volgende week langs te komen kwam ik weer thuis.
Aan de ene kant snap ik niet dat mensen dat pas gaan vragen als ze me tegenkomen, aan de andere kant weet ik dat ik zelf zelden op het dorp ben. Misschien ga ik onbewust of bewust wel naar een ander dorp om mijn boodschappen te doen, juist om deze dingen te vermijden.
Maar goed vanavond was het best wel gezellig zo om even met mensen te praten. Het was ook prachtig weer en veel drukker dan het andere jaren was. Heb zelf alleen een nieuw hoesje voor mijn telefoon gekocht,die was helemaal versleten en me verder nergens toe laten verleiden om wat te kopen. Zelfs niets te eten of drinken gekocht dus een goedkoop rondje.
Vanmiddag had ik al weer een gezellig lunch met het bestuur van de voetbalvereniging,  even bijgepraat en genoeg stof gekregen om er een leuk artikel over te schrijven. Vroeger kwam ik iedere week bij de voetbal kijken bij mijn zoon. Maar de laatste jaren zelden of nooit meer. img_8616-smallToch maar weer eens doen, het is daar altijd wel een warm thuiskomen eigenlijk. Zoveel goede herinneringen liggen daar best wel. Vroeger voetbalden ze altijd op zondag en tegenwoordig op zaterdag en dan ga ik toch wel meestal even wat boodschappen doen en komt het er meestal niet zo van om bij de voetbal te gaan kijken.
Al met al een mooie dag met veel gesprekken met mensen, nu nog ff alles uitwerken en bij de krant aanleveren en dan een heerlijk werkeloos weekend. Ben er hard aan toe.

Kleuren, glitter en muziek

Het was vandaag zomercarnaval in Rotterdam en met mijn zus afgesproken dat we daar naar toe zouden gaan. Al wordt het nu niet zo meer genoemd maar heet dit festijn tegenwoordig op zijn puur Hollands “Rotterdam unlimited”
Een heenweg met hindernissen want terwijl ik stond te wachten om over te steken komt er een oudere man op een brommer aanrijden die te hard remt, over de kop gaat en de man klapt met zijn hoofd op de trottoirrand. Gauw afgestapt en er naar toe gelopen om te vragen hoe het ging. Hij was wel bij kennis maar wel een beetje dizzy wat niet zo gek was. Een gat in zijn hoofd en zijn knie was ook geschaafd. Er kwam een man om te helpen, ik kende hem al heel lang, het was Joost, toevallig is het ook nog de werkgever van Peter en hij zit bij de vrijwillige brandweer. Een ervaren hulpverlener dus. Samen hebben we de man van de weg gehaald en die weer vrij gemaakt. Omdat de man best zat te trillen en ook vertelde duizelig  te zijn, nog eens allerlei medicijnen slikte, alleen woonde en thuis ook nog zuurstof gebruikte durfden we het toch niet aan om hem naar huis te brengen dus even overlegd met de ambulance. Die besloot toch maar om langs te komen om hem na te kijken.

Ook de politie kwam langs die zouden dan de brommer van de man mee kunnen nemen. Joost en zijn vriendin bleven bij hem en toen de ambulance er aan kwam ben ik verder gegaan. Kon toch niets meer doen verder al moet ik zeggen dat ik nog steeds benieuwd ben hoe het verder afgelopen is. Maar goed dat hoor ik maandag wel even van mijn zoon.
Met mijn zus naar de Capelse brug gaan fietsen en daar de metro genomen, het is al heel druk. We vinden een mooi plaatsje bij het appartementen gebouw waar Peter woont. Ik app even of er iemand thuis is, mijn schoondochter is thuis en zegt dat we ook boven mogen komen kijken op het balkon maar dan zit ik 12 hoog, dan beleef je het toch anders dan dat je op straat staat en bovendien wilde ik ook wel graag wat foto’s maken.
Nog wel een uurtje zitten wachten voordat de optocht kwam. Wel aardig weer, zo nu en dan viel er wel een spatje regen maar het was niet koud. Veel muziek, vermoeidheid bij de deelnemers hier en daar, oude en jonge deelnemers, een travestiet zagen we nog, mannen, vrouwen, glitter, kleuren, veren, kortom van alles te zien en natuurlijk daarbij de opzwepende muziek van de verschillende bands en muziekinstallaties op de auto’s.
Was al weer een aantal jaren geleden dat ik was geweest en best leuk om weer even te zien hoewel ik na zo 3/4 van de optocht het ook wel weer genoeg vond. We zijn even boven een bakje thee gaan drinken, Peter was ook net thuis.
Het was onwijs druk in de stad, er waren ook allerlei kraampjes met etenswaren en andere dingen maar daar zijn we niet meer naar toe gegaan. Het was inmiddels al half 6 en ik had nog helemaal geen boodschappen gedaan dus naar huis gaan fietsen. De Algerabrug is net weer open gegaan als we langs komen. Nog niet veel mensen weten dat blijkbaar want er rijdt maar sporadisch een auto overheen. Een dag eerder dan de planning ook dankzij het mooie weer. Even bij Appie langs gegaan en daarna lekker wat bankhangen want het was best wel vermoeiend moet ik zeggen zoveel uren staan maar wel een leuke vakantiedag zo.