Rondje Eendenkooi….

Dicht bij mij in de buurt is een Eendenkooi als onderdeel van het Zuid Hollands landschap. Een mooi stukje natuurgebied waar in de winter honderden eenden een rustgebied vinden.
Niet meer zoals vroeger in gebruik om eenden te vangen en te verkopen aan de poelier maar nu om de vogels te ringen en ook onderzoek te doen naar de vogelpest bij wilde eenden en vooral smienten waarvan er heel veel zijn iedere winter.
Ik ben een paar jaar geleden beschermer (donateur) zoals ze dat noemen van het Zuid Hollands landschap geworden.
Daarvan krijg ik dan ook regelmatig excursies aangeboden tegen gereduceerde prijs in de natuurgebieden.
Ben inmiddels al een paar keer in deze eendenkooi geweest maar het was nu al een paar jaar geleden dus vanavond weer een keer gegaan.
Het was een leuke groep mensen waar ik in terecht kwam, echt ook geïnteresseerd.
De presentatie had ik inmiddels al een paar keer gezien maar het blijft leuk om te zien. De excursies worden verzorgd door vrijwilligers. De kooiker die jaren in de kooi gewerkt heeft is met pensioen. Een soort (gedwongen) vervroegd pensioen omdat ze het salaris niet meer op kunnen brengen. Een man die echt met hart en ziel al die jaren in de kooi gewerkt heeft. Ook een van de beste preparateurs van Nederland die al veel prijzen daarmee gewonnen heeft.
Er komt ook geen opvolger in de vorm van een nieuwe kooiker. Hij heeft wel bedongen dat hij nog een aantal dagen zijn werk als kooiker kan doen zoals het ringen en vangen van de eenden. Dat is werk voor een echte kooiker.  En het gaat hem ook aan zijn hart want niet al het werk zoals hij het altijd gedaan heeft kan nu meer gedaan worden. Er is wel een grote groep vrijwilligers maar dat is toch anders. Wel mag hij daar tot zijn dood in het huis bij de eendenkooi blijven wonen.
Na de presentatie ruim een uur wandelen en overal kijken, wat fotograferen natuurlijk. Jammer dat het al zo donker was, zo’n grijze dag vandaag maar goed in ieder geval was het droog en niet echt koud vanavond.  Ik vond het weer heel leuk om te doen.

 

Fietsend naar Hitland…..

Vandaag weer met mijn zusje afgesproken om te gaan fietsen en dit keer gingen we naar Hitland, dat leek ons wel toepasselijk met dit weer hoewel ik vanmorgen op de fiets nog even een jasje aantrok omdat ik het toch wel fris vond.
Hitland is een stukje Nieuwerkerk aan den IJssel dat precies ligt tegenover waar wij vroeger woonden aan de andere kant van de IJssel Ouderkerk aan den IJssel.
Omdat het een kleine leefgemeenschap was destijds kwamen die kinderen met het pontje de IJssel over om bij ons op school te gaan. Dit was veel dichter bij dan dat ze naar Nieuwerkerk aan den IJssel moesten gaan fietsen.
Mijn zus had een vriendin die daar woonde dus ook wij gingen wel eens met het pontje over om daar naar toe te gaan.
Er was daar een laantje, het Ouderkerkse laantje genoemd, een smal laantje dat nu een fietspad is naar Nieuwerkerk en daar gingen we vandaag naartoe. Een soort sentimentel journey dus maar ook eens leuk om een andere kant op te gaan.
Hitland is momenteel een natuurgebied met een heel grote golfbaan er bij.
Mooi om te fietsen daar en op plaatsen te komen waar zowel mijn zus als ik echt al heel lang niet meer geweest waren. (Mijn zusje was er nog nooit geweest zei ze).
Mijn oudste zus woonde ook al weer heel wat jaren geleden in Nieuwerkerk aan den IJssel en dan ging ik ook wel eens naar haar fietsen.
Alleen die fietspaden die er nu zijn waren er destijds nog niet. Het was genieten om daar te fietsen.
Op een gegeven moment wisten we eigenlijk niet precies meer waar we waren maar gevoelsmatig gingen we nog richting Nieuwerkerk ( beide zijn totaal geen postduiven).
We reden op een weg en ik zei tegen mijn zus, dit lijkt verdacht veel op het verlengde van de ’s Gravenweg in Capelle aan den IJssel en even later zagen we een naambordje en het klopte inderdaad.
Natuurlijk vonden we wel een terras om even wat te drinken en ook de weg terug was geen probleem al kwamen we via andere fietspaden ook op een andere plaats weer terug. Maar dat is juist leuk.
In ons geboortedorp hebben we nog zitten lunchen. Daar hadden ze net een nieuwe zaak geopend waar ook een aantal mensen met een beperking werkzaam zijn. Het kan zijn omdat het net geopend is (een week of 4) maar het zat er behoorlijk vol.
Een heerlijke salade met geitenkaas, noten, olijven en nog van alles gegeten. Mijn zus nam kroketjes en ook haar salade die ze er bij kreeg nog opgegeten.
Ik had mijn groentes voor vandaag wel weer binnen en kon het vanavond afdoen met een paar boterhammen. Ook weer gemakkelijk en toch gezond gegeten.
Alles binnen klaar gemaakt om buiten te gaan zitten eten valt er precies een boterham op de straat. Nou ja dacht ik die eten de vogels wel een keer op en maakte even een nieuwe.
Denk nog geen half uur later was ik wat aan ’t opruimen en hoorde ik een herrie in de tuin, zo’n vogelgeluid kende ik niet. Ik keek voor het raam en zag een grote mantelmeeuw op mijn (wat er nog van over is ) pergola zitten en flink herrie maken. Gauw even een paar foto’s gemaakt. Hij deed zijn staart nog ff lekker omhoog om mijn kroten wit te maken, dat wordt weer boenen. (ik overdrijf graag hoor maar het was een flinke flats) .
Hij ging weer weg zonder wat op te eten toen ik buiten kwam. Wegwezen dacht ik deze grote vrienden zie ik toch liever maar niet in mijn tuin….. Zijn trouwens best mooie vogels…….

Op een mooie Pinksterdag…

Wat mij de laatste jaren wel opvalt dat natuurorganisaties hun gebieden toegankelijker willen maken voor het publiek en dat is een goed streven alleen vind ik wel dat ze hier en daar een beetje doorgeschoten zijn door veel wandelpaden te maken waar het daarvoor gewoon zo mooi was met ruigte en waar je lekker rond kon struinen zonder dat er overal bordjes staan dat je niet van de paden af mag gaan.
De Zaag bij ons in de buurt is zo’n gebied, tenminste het nieuwste gedeelte waar ze nu bezig zijn om een vloedbos met sleuven te creëren met uitkijkposten e.d. Mooie wandelpaden en ik moet zeggen het ziet er prachtig uit hoor maar er is ook wel heel veel moois weggehaald in mijn ogen dan.
Ik heb dat in korte termijn gezien bij Wim in Apeldoorn in park Berg en Bos waar ook een dassenburcht werd verwijderd misschien verplaatst als dat kan voor een bankje dat daar moest staan. Bij de molens van Kinderdijk waar ze ook natuur verwijderd hebben om een wandelpad te maken zodat de toeristen nog wat dichter bij de molens foto’s kunnen maken. Zo zonde…… Daarachter weet ik dat er wel een mooi natuurgebied is maar daar mag je weer niet komen.


Zondag waren we naar de Biesbosch gegaan, we hadden het gevoel in een pretpark terecht te zijn gekomen. Grote parkeerplaatsen overal, een zwemvijver, een kinderspeelplaats. Als je aan het fietsen was bijna omver gereden worden, slecht aangegeven routes, voor een simpele routekaart 8.50 vragen. Ik vond het echt een afknapper. Misschien als we met een bootje de echte Biesbosch in gegaan waren dat we wel een mooi stuk natuur gezien hadden maar hier hadden we het al heel snel gezien zo.
Zaterdag zijn we op de kleine Zaag zoals het heet gaan wandelen, een stuk van de Zaag waar ze (nog) niets veranderd hebben en we hebben er echt 2 1/2 uur lopen struinen, zo nu en dan klimmend over bomen, echt helemaal niemand tegengekomen behalve wat koeien en allerlei vogels, vlinders en andere dieren. Genietend van een zwevende buizerd boven ons. Een heel veld met mint. Zo heerlijk als je dat ook allebei zo mooi vind en van kan genieten.
Afijn een prachtig weekend gehad, Wim bleef een dagje langer dan normaal, heel gezellig.
Buiten kunnen eten in de tuin, terrasje gepakt, genoten van ons samenzijn, verrast worden toen we bij een terrasje vandaan kwamen bij de surfplas dat daar twee bergeenden zwommen met 11 pulletjes, nog heel klein, denk net uit het ei. Geweldig gezicht. kortom prachtige Pinksterdagen achter de rug.
P.s. de foto’s van de Zaag geven niet aan hoe mooi het daar is, gewoon weinig foto’s gemaakt 😉

 

Rondje rivieren….

Ken je dat, je hebt iets en je bergt het zo goed op dat je nooit meer weet waar je het gelaten heb, nou ik heb dat wel eens bijvoorbeeld met mijn handige koeltasje.

Toen ik een aantal maanden geleden mijn bijkeuken aan het opknappen was had ik dat ding wel 10 keer in mijn handen en toen dacht ik, daar moet ik eens een vast plekkie voor vinden en dat heb ik dus gevonden. Alleen nu ik hem wil gebruiken weet ik dus dat plekkie niet meer en om uitgebreid te gaan zoeken vond ik het te mooi weer voor vandaag dus dat komt wel weer een keer.
Het is gewoon een heel handig klein tasje waar een flesje water (daar is ie weer Riet) en een appeltje of een boterham in kunnen met een koelelement erbij blijft het dan heel de middag koel. Nou ja vandaag maar in een gewoon tasje gedaan en dat ging ook.
Momenteel maak ik van te voren plannen van wat ik zou willen gaan doen en het wordt iedere keer wat anders. Ik merk gewoon dat ik steeds meer kies voor fietsen in de natuur dan bijvoorbeeld naar een markt of evenement te gaan.  Vandaag had ik gezien dat er iets over de Middeleeuwen zou zijn in een park in Capelle aan den IJssel met een gevecht erbij. Dat leek me wel leuk om eens te gaan kijken.
Maar al fietsend ging ik toch mijn plannetje weer bijstellen, maakte een rondje via Lek door de polder naar de Hollandse IJssel. Ik voer niet over met het pontje maar fietste door want ik had opeens zin om op de Zaag een natuurgebied te gaan wandelen. Langs de IJssel zag ik twee foeragerende lepelaars staan, je ziet ze momenteel steeds vaker. Ook een kievit staat op een poot aan de waterkant, het lijkt of hij wat mankeert aan zijn andere poot want als ie wegloopt zie ik hem een beetje manken. Maar misschien had ie gewoon een slaappoot (als kieviten dat ook kunnen krijgen 😉 ) Gisteren zag ik een lepelaar staan bij de Zaag maar aan de overkant van een groot water dus te ver om op de foto te zetten maar deze twee stonden aan de kant waar ik fietste.
In de buurt van Peter zijn huis moest ik nodig een sanitaire stop doen dus ik dacht, ik kijk of ie thuis is maar dat was niet het geval. Dus maar op zoek naar een restaurant en ik wist dat er een was bij plaats waar de watertaxi vertrekt. Een mooi terras aan het water met uitzicht op de kruising van de rivieren, druk bevaren. Tijdens mijn kopje thee dacht ik opeens, ook leuk om met de watertaxi mee te gaan naar Alblasserdam en via Kinderdijk weer terug te fietsen. Changing plans…….. Prachtig het fietsen langs de Noord, het is vandaag heerlijk weer, niet zo warm als gisteren en daardoor ook heel erg druk overal. Bij de molens wil ik even gaan wandelen op een soort kade die daar is of ik moet zeggen was want ik zag opeens dat ze eBrienenoord (Medium)r een soort wandelpad van hadden gemaakt. Heel veel planten en struiken die het zicht op alle toeristen een beetje benamen zijn verwijderd. Ik vond het altijd zo heerlijk om daar even te wandelen. Maar ja alles voor het toerisme en geld en zo kunnen ze nog mooiere foto’s maken, zonde…….
Al met al wel een lekker dagje fietsen zo.

Excursie

Woensdag de auto weer ingeleverd bij mijn zus, netjes schoongepoetst. Heel fijn dat ik hem een aantal weken mocht hebben toen zij op vakantie was en ik vaak in het huis bij mijn moeder aan het werk en dan regelmatig dingen heen of weer moest slepen. Maar ook weer zo blij om hem in te leveren want ik ben gewoon meer een fietser moet ik zeggen. Zie liever zwaluwen langs me scheren dan auto’s. Vandaar dus met veel plezier weer op de fiets gestapt en het zonnetje dat scheen maakte het natuurlijk alleen maar leuker

. Zin om naar een excursie te gaan maar vooral ook zin om een stuk te fietsen en weer eens wat te gaan fotograferen.In onze gemeente Krimpenerwaard is een mooie natuurgebied en dat heet de Zaag. Even gepikt van het Zuid-Hollands Landschap waar dit gebied onder valt.
Nu al is De Zaag, met verschillende vlinder- en broedvogelsoorten, een uniek gebied onder de rook van Rotterdam. Het wordt nog aantrekkelijker voor mensen én natuur. Het Zuid-Hollands Landschap werkt samen met Rijkswaterstaat aan een nieuwe getijden natuur. De afgelopen maanden zijn kilometerslange geulen uitgegraven en nu wordt gewerkt aan nieuwe wandelpaden en uitkijkpunten. Ervaar zelf hoe de eb- en vloedwerking van de rivier de net gegraven geulen vormgeeft.
Vandaag ben ik dus mee geweest met een van de de excursies, zelf had ik gehoopt op iets meer natuur te zien en minder het verhaal te horen van de aannemer (en met mij nog meer mensen). Maar toch was het wel interessant om te kijken hoe het gaat worden en wat er allemaal gaat veranderen en al veranderd is.
Het is een prachtig gebied en ook wel uniek door de eb en vloed en ze willen het toegankelijker maken voor het publiek.
Voor mij hamerde de projectleider een beetje te veel op de imponerende ingang die er moet komen, van mij had het gewoon wel dat pad mogen blijven waarbij de bomen bijna een groene haag vormden. Maar goed, ik zie dat in veel natuurgebieden. Ze willen het toegankelijker maken voor het grotere publiek en die willen geen vieze schoenen krijgen dus moeten er mooie paden komen waar ze op kunnen lopen. Voor beide kanten is wat te zeggen, hoe meer mensen de natuur beleven hoe meer mensen misschien gaan beseffen hoe belangrijk het is dat dit niet allemaal verloren gaat.
Vandaag troffen we het met het weer, het zonnetje scheen. Het was het lekker banjeren in mijn laarzen want er werd nog hard gewerkt en met de regen van de afgelopen tijd was het hier en daar behoorlijk modderig en glad.
Er waren best veel mensen op afgekomen op deze excursie en ik had een aantal leuke gesprekken en weer even inspiratie genoeg voor een paar blogjes haha.
In het gebied komt een uitkijkpunt waar je overzicht hebt over de rivier en het natuurgebied. Aan de andere kant komt ook een uitzichtpunt waarbij je zo uitkijkt naar Rotterdam.
Er zijn ook al bevers gesignaleerd die zich goed thuis voelen hier en er broeden ook veel vogels en er groeien een aantal zeldzame planten zoals de spindotter en het zomerklokje.  Op 1 oktober moet het allemaal klaar zijn, nu is het nog gedeeltelijk afgesloten omdat er gewerkt wordt en ik denk dat ik er zeker nog wel eens te vinden zal zijn om te gaan wandelen want er is echt van alles te zien en te genieten.

Terug gegeven aan het water……..

DSC00004In 2001 had ik voor de krant een artikel geschreven over een project van het Zuid-Hollands landschap waarbij een stuk bebouwd terrein teruggeven werd aan de Lek om te voorkomen dat bij te hoog water overstromingen zouden komen en de Lek zijn natuurlijke stroming kreeg. (zie linkerfoto)
BoskalisnuHet moest een getijdennatuurgebied worden.
Vandaag moest ik voor de krant daar in de buurt zijn, een stuk fietsen langs de Lek geen straf met dit prachtige weer. Ik vroeg aan de mevrouw die bijna tegenover dat gebied woont of je daar goed kon wandelen.
En dat kon zei ze, ze vertelde waar ik het beste kon beginnen.
Het was er prachtig en heerlijk rustig, grote stroken met braamstruiken, brede stroken riet en daartussen wandelpaden die alleen bij heel hoog water onder water komen te staan. (foto boven rechts nu)

Tussen het riet was het heel warm om te wandelen, ben eigenlijk nooit zo’n held om dit alleen te doen want denk altijd als ik hier val, geen hond die weet waar ik ben en niemand ziet je vanaf de dijk achter het riet.
Kleine vosMaar goed daar moet ik me maar eens overheen zetten, tenslotte als ik thuis in mijn huis val kraait er ook geen haan naar toch….
Al wandelend was er een vlinder, een kleine vos,  die steeds voor me uitvloog, even ging zitten en weer verder ging, hij bleef het hele eind meevliegen.Rietzanger
Overal hoorde ik allerlei vogels zingen en piepen met daarboven uit de rietzanger die er duidelijk zin in had vandaag. Echt prachtig. Even lekker in het gras gaan zitten.

PinksterbloemDe pinksterbloemen stonden al in bloei, ik denk dat het hier van de zomer echt mooi moet zijn met veel verschillende wilde bloemen en ik schat zo in veel vlinders. Dus dit zal niet de laatste keer geweest zijn dat ik hier geweest ben.Riet
Als ik aan het einde van het terrein ben zie ik dat het water vanuit de Lek binnen begint te stromen, de vloed komt op en het is een prachtig gezicht.
Bovendien voelt het aan alsof ik in een tropisch land ben met de zon boven mijn hoofd en beschermd tegen ook maar een zuchtje wind door de hoge rietkragen.
Wat is Nederland soms zo heel erg mooi……..

Waterstromend

Goed dat mijn vader dat niet meer weet……

IMG_2013Mijn vader was vroeger eigenlijk altijd wel een makkelijke vader, we mochten veel bij hem, meer dan bij mijn moeder die wel wat strenger moest zijn.  Er was maar een ding waar hij bang voor was dat er iets zou gebeuren met zijn kinderen en zeker met zijn dochters.

Nu is er bij ons in de buurt een soort natuurgebied waardoor je heen kan fietsen en toen ik jong was is het een paar keer gebeurd dat daar meisjes lastig werden gevallen, ook een vriendin van mijn zus waar mijn zus ook bij was. Gelukkig liep het allemaal goed af maar mijn vader wilde eigenlijk niet dat we daar alleen gingen fietsen.  Niet dat we er nu echt bang voor gemaakt werden maar toch als we een andere route konden nemen had hij dat wel liever.

Toen mijn jongste zusje dan ook regelmatig daar langs moest fietsen om bij haar werk te komen was hij wat blij dat ze bij mij (ik woonde toen dichtbij haar werk) bleef slapen en later bij mij op kamers kwam.

Momenteel ga ik heel veel fietsen en dan fiets ik ook heel vaak in mijn uppie midden door de polder en nu het was sneller donker wordt kan ik dan kiezen om langs de provinciale weg te fietsen of door het natuurlijkgebied.  En eigenlijk kies ik zelf altijd voor het laatste.
Het is er wel stiller natuurlijk maar het maakt mij niet echt bang, overal kan er volgens mij wat gebeuren.  En dan kan ik nergens meer komen.
Maar zeker zoals vandaag aan hetIMG_2016 einde van de middag toen ik er weer fietste en het al aardig donker werd dan is het daar wel heel stil en dan moet ik weer denken aan wat mijn vader altijd zei “Niet door de Loet fietsen” (zo heet het natuurlijkgebied). En dan zit ik lachend op de fiets, denkend, dat heb je er nog goed ingepeperd pa, dat ik dat nu nog weet.
En net als vroeger doe ik toch nog mijn eigen ding.