Hij snapt het niet, ik snap het niet…..

kantoortjeGisterenmorgen had ik heel mijn “to do” lijst op administratief gebied afgewerkt. Dingen die ik al zo lang uitgesteld had maar in mijn hoofd altijd maar blijven draaien en malen zoals solliciteren. Ik zie het nut er niet meer van in na 3 jaar met grote regelmaat serieus gesolliciteerd te hebben vind ik het eigenlijk wel best maar ik moet gewoon solliciteren tot mijn pensioen zelfs volgens mij. En iedere maand is dat voor mij weer een crime, ik wil het niet, stel het uit.
Bij het UWV had ik altijd de stok achter de deur, daar moest ik ze iedere maand doorgeven maar bij de gemeente hoef ik ze alleen te bewaren voor het geval ze het willen controleren.
Maar goed zo had ik nog wat dingen die gedaan moesten worden dus gisterenochtend op tijd opgekomen en “kantoortje” gaan zitten spelen.
Om een uur of 1 was  ik klaar en ik dacht, zonnetje, prachtig weer, ik ga even fietsen. Ik had de legrondenfiets weer opgeladen en of ik het niet goed gedaan heb weet ik niet maar na 4 km geen ondersteuning meer. Ik weer terug naar huis en de auto genomen en het onaangename van het op dat moment voor mij autorijden maar gecombineerd met wat nuttigs, zakken grond voor de tuin en mijn kasje halen bij de karwei waar ze deze week 2 + 1 gratis waren.
Vanmorgen moest ik werken en eigenlijk was het enige wat ik steeds dacht, ik hoop echt dat mijn eigen fiets weer klaar is. Had de andere fiets weer opgeladen en vanmorgen deed ie het gewoon weer goed.  Uit mijn werk voorzichtig mijn hoofd om het hoekje bij de fietsenmaker gestoken en gevraagd én ?? Nou je gelooft het niet Anneke zei mijn fietsenmaker, zaterdag hing ik hem even op om nog  te kijken en hij deed het gewoon. Ik heb zaterdag en vandaag verschillende keren een rondje gereden en hij blijft het ook doen.
Dat had ik in december ook zei ik, opeens niet meer doen en ook niet meer geprobeerd twee weken en toen ik hem pakte deed ie het ook weer.
fiets 1 (2)Hij had zelfs de fabrikant nog gebeld om te vragen wat dit zou kunnen zijn en die dachten een “communicatiefout”.  Hebben fietsen daar ook al last van.
Ga maar even lekker in het dorp wat fietsen om hem uit te proberen, zei hij.
Nou antwoordde ik, net als na een ongeluk gelijk weer instappen, dus ik ga gewoon lekker naar Krimpen fietsen, ik zie het wel hoe ver ik kom.
En zo gedaan, hij zoemde weer heerlijk. Gebrek aan communicatie dacht ik, dus ik vriendelijk mijn fiets toegesproken want ondanks al zijn handicaps ben ik toch wel heel er verknocht aan hem en denk ik nog wel aan de eerste keer dat ik er op reed en me zo super blij en trots voelde om zo’n mooie fiets te hebben.
Ik wil ook altijd gewoon een verklaring hebben waarom die dingen gebeuren. En ik heb ook opeens een ingeving gekregen tijdens het fietsen. Ik heb namelijk voor op de fiets een mandje, de klem van dat mandje zit een beetje los en daarom gaat het mandje regelmatig scheef en raakt dan de kabels die lopen van mijn accu naar mijn display en misschien veroorzaakt dat dan een “communicatiestoornis”.  Ik heb het mandje er uit gehaald, vind het echt de moeite waard om uit te proberen. Niet geschoten altijd mis toch.
Misschien ben ik door dat gedoe wel een beetBloemenje malende geworden en is het gewoon een hersenspinsel van mezelf maar toch………….
Heerlijk gefietst dus vandaag en ik zat ook echt gewoon alleen maar te genieten van het fietsen en toen ik bij de kringloop ook nog zo’n schattige vaas met bord er onder zag die ik gekocht heb voor 3 euro was ik helemaal gelukkig.
En JA ik heb NEPBLOEMEN waar ik zo’n hekel aan heb gekocht en er in gezet omdat ze precies de kleur hadden van die vaas. Het vrolijkt heel mijn keuken op en als ik er langsloop krijg ik een heel blij gevoel………… of zou dat nog komen van het feit dat ik mijn eigen fiets weer terug heb.