Nog een oudje…..

n210-2Eigenlijk is het een dubbele titel van vandaag, ik kwam nog een ode op de N210 tegen. Het eerste oudje dus.
De N210 is de provinciale weg die loopt van Krimpen naar Schoonhoven en in de tijd dat ik in Woerden werkte reed ik daar iedere dag op.  Dat was ook de periode dat die weg helemaal vernieuwd werd, eigenlijk hebben ze er gewoon een nieuwe weg naast gelegd.
Het was zeker wel nodig want de huidige weg begon te verzakken. Ik heb het helemaal gevolgd en me ook regelmatig verwonderd en bewonderd hoe de mensen die daar aan het werk waren voor mijn gevoel soms zomaar wat deden (ben n210-1maar een leek natuurlijk) en dan opeens was er een nieuwe rotonde of stuk weg weer klaar.  Ik vond het heel boeiend om te zien en had de tijd dat het me meer kostte om naar mijn werk en weer naar huis te komen er graag voor over. Enorm jammer vond ik dat alle oude bruggen en brughoofden bij de weilanden verdwenen en vervangen door allemaal heel praktische en strakke bruggen. En de mooie rijen bomen verdwenen, daar maakte ik destijds een ode over.

En de tweede betekenis van de titel van dit blog is gelegen in het feit dat het vandaag de verjaardag van mijn moeder is. Het tweede “oudje”.hartje Toch wel een bijzondere dag eigenlijk zo’n eerste keer en niet dat ik nu zo ontzettend verdrietig was hoor. Bij mij heeft dat niet zo met data te maken. De laatste jaren vierde ze het altijd bij mijn zusje maar we zorgden er wel altijd voor dat voor de mensen die toch bij haar thuis langskwamen iets lekkers voor bij de koffie of thee was.
Samen met mijn zusje zijn we wat gaan drinken met wat lekkers er bij en hebben we herinneringen op zitten halen en dat was ook wel weer mooi eigenlijk.

Hier komt ie…………

De N210

Denkend aan de N210 zie ik rijen met bomen
Trots aan beide kanten van de weg staan
In het voorjaar de bomen vol knoppen die op losbarsten stonden
met de belofte van weer een nieuwe lente
In de zomer een overdaad van groene kruinen
De herfst met de bladeren die vielen op de weg met
de zon die door de ritselende bladeren scheenn210
Zo een kleurenpracht gaf die een lust was voor het oog
De winter gaf ons weer een andere aanblik
Kale bomen, soms dik in de rijp of de takken kreunend onder de zware last van de sneeuw
Zo kende ik de N210 en dat was goed
Een nieuw plan werd gemaakt
Nodig?  Vast en zeker, de weg verzakt en rijden werd gevaarlijk
Maar het lot van deze bomen was daarmee wel beslecht
Grote zagen kwamen en de reuzen sneuvelden één voor één
Stapels met houtstompen vertellen nog van wat eens was
Denkend aan de N210 zie ik nu rechte wegen
Dwars door de oneindige weilanden gaan
Een mooie rechte weg hebben we gekregen
De bruggen over de sloten zijn allemaal hetzelfde geworden
De soms krakkemikkige maar karakteristieke brughoofden zijn verdwenen
Bewondering heb ik voor de mensen die deze weg maakten en gemaakt hebben
Soms reed ik langs een bouwplaats en zag als bijen in een korf de mensen aan het werk
Voor een leek als ik schijnbaar zonder plan of logica
Maar opeens was er dan weer een stuk van de weg klaar
Zo vorderde de weg gestaag en is nu klaar
Twee fietstunnels mooie fietspaden langs de weg
Nodig voor de huidige verkeerstroom, ik weet het
Maar toch zal ik soms nog met weemoed terugdenken aan de bomen van de oude N210.