Langs het tuinpad van mijn vader

Vanmorgen had ik een afspraak in mijn geboortedorp, via de weggeefhoek had ik een aantal plastic hoesjes gekregen en die gebruik ik best veel voor mijn dagboek. Had ook al een tijdje op mijn ´to do´lijstje staan om eens te gaan kijken in een zogenaamde weggeef/kringloop winkel, zo’n 17 kilometer fietsen.
Had mijn zus gevraagd of ze soms zin had om mee te gaan, wist dat ze daar ook wel eens wilde rondkijken. Maar ze kon niet vandaag en achteraf vond ik het ook niet zo erg.
Best de laatste weken veel gefietst maar het was meestal om van a naar b te komen zonder een beetje rond te kijken of wat te fotograferen. Daar was ik wel weer een aan toe.
Het voelde echt vanmorgen zo alsof ik weer naar mijn moeder ging en onderweg ook het voelde zo aan als een sentimentel journey zeg maar. Overal zag ik bekende dingen uit mijn jeugd. Soms heb ik dat gewoon even een beetje in gedachten aan vroeger. Het eerste huisje waar ik ging wonen na mijn trouwen, het oude gemeentehuis waar ik werkte, de kerk, winkels (al zijn er maar weinig mee van vroeger). Best een prettig gevoel. Had ook alle tijd en na de mapjes opgehaald te hebben die netjes aan de deurknop hingen koos ik voor een fietspad midden door de polder. Kwam zeggen en schrijven een tractor en twee wielrenners tegen op het hele eind dat ik fietste. Onderweg nog afgestapt om een aantal foto’s te maken.

Op naar de weggeef/kringloop winkel. Het zijn een aantal vrijwilligers die deze winkel runnen en daarmee weer andere mensen bijvoorbeeld gratis warmhart manden geven, mensen die het goed kunnen gebruiken. Afijn het is niet zo groot. Je mocht 5 dingen gratis meenemen en aan aantal dingen was ook geprijsd maar met hele kleine prijsjes.
Ik had geen zin om zomaar een paar dingen uit te zoeken die ik toch niet nodig had alleen omdat ze gratis waren. Maar wel een paar leuke dingen uitgezocht. Bijvoorbeeld al voor de Kerstmis (je kan er niet vroeg genoeg bij zijn toch) Heel leuk rek met waxinelichtjes en kerstballen. De kerstballen blijven nog even in de doos maar dat rek ga ik versieren met herfstdingen zoals hop, kastanjes, wat dennenappels. Ook nog een spel al vast voor Sinterklaasfeest voor Peter en Chantal. Nog een nieuwe sjaal, het merkje met prijs zat er nog aan. En bij elkaar moest ik 3 euro afrekenen. Nou ja dat is toch echt heel weinig.
Onderweg nog een stukje gaan wandelen in een natuurgebied dat ik onderwacht tegen kwam. Niet de hele route gevolgd maar goed om te onthouden en een keer wat verder te gaan. Terug de route langs de IJssel genomen……. een mooie nostalgische polderdag zo.

P.s. Begin het een beetje te snappen met die blokken……. een ontdekkingstocht die ik nog even voort zal moeten zetten.

Mooie zinnen….

Eendenkooi 2Mooie zinnen, ik hou er van. En dan bedoel ik niet die dooddoeners waarmee je op FB platgebombardeerd wordt maar gewoon dingen die mensen zomaar opeens zeggen.
Zoals vanmorgen, had vroege dienst bij mijn moeder, de doktersassistente zou langskomen voor het driemaandelijkse gesprek en dan is het fijn als een van de kinderen er bij is en nu ik dus.
In een winkel hoorde ik opeens een zin uitgesproken door een wat oudere man die ik zo mooi vond en ook wel een waarheid als een koe was. En de verwoording van een heel veranderend tijdperk.
Blijkbaar moest er iets gerepareerd worden en hij zei tegen zijn vrouw “Vroeger hadden ze monteurs, tegenwoordig hebben ze vervangers“.
En dat is denk ik wel zo en zonder meteen te gaan zeuren over de nieuwe tijd, tenslotte ga ik ook niet meer met paard en wagen en rij ik ook op mijn E-bike. Maar toch de man had best gelijk een beetje.
V snaarNeem maar je auto, wasmachine, computer, mijn eigen E-bike en nog heel veel meer apparaten. Er komt vaak geen schroevendraaier meer aan te pas om te kijken wat er aan de hand is maar het wordt aangesloten op de computer en gekeken wat er mis is.
En zo nodig wordt er iets vervangen.  Iemand van de wegenwacht repareert ook niet meer maar sleept de auto naar een garage of leest ter plekke uit wat er aan de hand is”
Het nostalgische vervangen van een v-snaar van een auto door een nylonkous is er niet meer bij.
Nou ja die worden ook praktisch niet meer gedragen ook natuurlijk en ik ben daar zelf wel een goed voorbeeld van.  Ook die tijd is voorbij. (gelukkig maar met die vervelende jarretelgordeltjes).
Denk wel dat de technische beroepen en de kennis zo ook wel voor een deel verdwijnen en misschien staan er over 20 jaar op braderieën wel nostalgische beroepen zodat de wasmachinereparateur,  automonteur, fietsenmaker en dat soort beroepen zoals je nu vaak klompenmakers, hoefsmeden (wordt nog steeds gedaan natuurlijk) rietvlechters ziet staan.
Want ik denk gewoon dat de hang naar vroeger gewoon blijft en iets is van alle tijden.

PS.

 

Welkom blog

Ik wil de lezers van Nestor die mijn blog lezen van harte welkom heten.
Leuk dat jullie langskomen om hier even een kijkje te nemen.
Reacties, positief als negatief, eens of mee oneens zijn van harte welkom.
En kom gerust nog eens een keer terug. 

Foto’s @Anneke  Plaatje internet.