Klein dorp …. grote kampioen

Roest 9 (Small)Vandaag stond de huldiging van Patrick Roest in mijn agenda, vond het vandaag koud, had gewerkt en een flink eind gefietst dus met mijn dekentje op de bank was het eigenlijk best lekker. Wetend dat ik niet meer hoefde voor de krant dacht ik even, lekker blijven liggen maar ik wilde het toch niet missen dus gegaan.
Er stonden al aardig wat mensen te wachten, gewoontegetrouw liep ik maar meteen naar voren toe maar helaas mocht ik niet meer voor de hekken maar moest ik er nu ook achter blijven. Best wel gek eigenlijk hoor maar ik stond vooraan en misschien was het daar nog wel beter foto’s maken dan in de hoek waar

al die fotografen bij elkaar stonden. Weet hoe het dan gaat ongemerkt gaan ze dan weer voor je camera staan en ik kon nu steunen op het hek en best nog wat aardige plaatjes schieten zo.
Eerst kreeg hij een rondrit voor het dorp begeleidt door alle leden van de Schaatstrainingsvereniging waar hij begonnen is en daarna werd hij verwelkomd op het balkon van het gemeentehuis (o nee zo mag ik het niet meer noemen nu het de gemeente Krimpenerwaard is, het heet tegenwoordig het gemeentekantoor) door de burgemeester.
Inmiddels was het plein vol gelopen en ook onderweg langs de route stonden heel veel mensen te kijken en te juichen.  Op het plein waren er koek en zopie kramen, spelletjes voor de kinderen. Er werden vlaggetjes uitgedeeld en natuurlijk wilde ik er ook een hebben :). Patrick zijn vader speelde zelf in het dweilorkest dat er speelde.
Lekker even wat opwarmmuziek en na een half uurtje blauwbekken (het was koud, beetje miezeren er bij) kwam hij toch. Op het grote videoscherm was zijn wedstrijd op de Olympische spelen te zien en weer kreeg ik kippenvel.
Van de gemeente Krimpenerwaard kreeg hij de ere speld die kortgeleden in het leven geroepen is voor mensen die iets bijzonders gedaan hebben. Hij was de eerste die deze speld overhandigd kreeg. En van de wethouder van sport nog een of ander schaatsbeeld.
Nou ja kortom, ondanks de kou was het een hartverwarmende huldiging die hij zeker heeft verdiend met zijn debuut op de Olympische Spelen en dan ook nog eens afgelopen week het Wereldkampioenschap winnen…….  En nu maar hopen dat er nog meer van deze huldigingen mogen volgen.  Filmpje gepikt van de gemeente Krimpenerwaard.

Een dag met een zilveren rand(je)

Ja natuurlijk kan ik er vandaag niet omheen om een blogje te wijden aan een dorpsgenoot van me namelijk Patrick Roest die vandaag zilver won op de Olympische Spelen.  Wat een knappe prestatie voor deze boerenzoon uit Lekkerkerk.schaatsen

Hier in de Krimpenerwaard hebben we een heel goede schaatsvereniging waar in de loop der jaren al heel wat talentvolle schaatsers uit te voorschijn gekomen zijn zoals Hein Vergeer en Leo Visser.
En Patrick is er ook zo een.
Vier jaar geleden schreef ik dit over hem in de krant toen hij wereldkampioen bij de junioren was geworden, 18 jaar oud.
Als  8 jarige begon Patrick bij de jeugd van Schaatstrainingsvereniging “De Lekstreek”  en op zijn 13e ging hij naar het gewest Zuid-Holland. Patrick bleek een talent te zijn en ontwikkelde zich goed, zo goed dat hij gevraagd werd om bij Jong Oranje te komen. Dat betekende wel voor Patrick dat hij moest verhuizen naar Heerenveen waar hij ging wonen in een gastgezin.  Maar al snel had hij het er goed naar zijn zin en het feit dat hij nu wereldkampioen is geworden bewijst dat het een goede keuze is geweest.  Het gastgezin was deze avond ook uit Friesland gekomen om deze huldiging van Patrick mee te maken. “De Krimpenerwaard en wij zeker zijn trots op zo’n kampioen” aldus burgemeester van der Kluit. “Patrick is een voorbeeld voor de gemeenschap en heeft onze gemeente weer op de kaart gezet”. Als blijk van waardering kreeg Patrick de Polanenoorkonde, een oorkonde die alleen gegeven wordt aan inwoners die een uitzonderlijke prestatie hebben geleverd. Patrick is daarbij de jongste van degene die deze oorkonde eerder ontvingen. De bijbehorende speld krijgt hij later uitgereikt, die is nog in de maak bij de juwelier. Waardering ook naar de ouders en familie die Patrick altijd naar trainingen en wedstrijden brachten, wel eens een jaar waarin er 40.000 km werd gereden, dan heb je wat over voor de sport.
Patrick ontwikkelde zich door en ondanks het feit dat hij vorig jaar zijn arm brak tijdens een training wist hij zich terug te vechten en te plaatsen voor de Olympische Spelen.
In filmpjes die vooraf gemaakt waren daar door vrienden die meegereisd waren oogde hij ontspannen en gewoon de Lekkerkerkse jongen die hij altijd is.
Weet nog dat ik hem de eerste keer interviewde hij heel verlegen was maar dat is inmiddels wel veranderd natuurlijk en terecht. Om aan de top mee te kunnen met alle publiciteit om te gaan moet je wel sterk in je schoenen staan. Maar daarbij is hij gewoon nog lekker die boerenjongen uit Lekkerkerk gebleven. En ook zijn ouders die natuurlijk terecht zo trots op hem zijn. Moeder werkt nog steeds in het partycentrum en maakt samen met haar zus een appartementencomplex schoon en pa houdt zich bezig met de boerderij.
Tussen zijn vader en moeder zat hij te wachten op de ontknoping en wat waren ze blij en wat een kippenvel moment was het, zelfs toen ik het voor de tweede of derde keer weer zag.
In het ijsclubgebouw keken de leden van de schaatsvereniging en het college van Burgemeester en Wethouders in spanning toe. En heel ons dorp leefde natuurlijk mee met deze bekende plaatsgenoot.
En vandaag kwam dus de bekroning op het harde werken, de inzet van zijn ouders en alle familieleden die bijvoorbeeld de boerderij verzorgden als Pa weer met zijn zoon ergens naar toe ging. Zijn oma die nog steeds zoveel werk op de boerderij deed.
Gewoon zo leuk om het allemaal te zien, had zelfs zijn 06 nummer nog maar hij zal wel genoeg appjes en andere berichtjes gekregen hebben dus heb er geen gebruik van gemaakt.


Ik mis mijn werk voor de krant niet echt maar sommige momenten zoals deze dus wel want natuurlijk komt er binnenkort een huldiging hier in het dorp en hoe leuk was het geweest om dat van dichtbij mee te kunnen maken maar helaas. Zal nu ook met een plaatsje op de tribune (wij wijze van spreken) genoegen moeten nemen.
Maar ik gun Patrick en zijn familie deze mooie overwinning en ik hoop dat er nog veel zullen volgen. Niet voor niets wordt hij gezien als de opvolger van Sven Kramer.
Voor mij en vele Lekkerkerkers dus een dag met een zilveren rand.
En natuurlijk ook veel complimenten voor de winnaar van de 1500 meter Kjeld Nuis die een perfecte race reed op deze dag.  (laatste foto’s van tv genomen)

.