Met de trein kom je nog eens ergens…..

Tja Apeldoorn (Small)het werd een enerverend maar ook een geweldig fijn weekend in Apeldoorn bij
mijn vriend.
Zondag een uur eerder weggegaan dan de bedoeling was, ik moest nog een fietsabonnement koppelen aan mijn NS kaart, althans dat dacht ik dus wilde ruim de tijd hebben om te reizen zonder stress enUtrecht (Small) drukte.
Nou dat uur had ik dik nodig om op dezelfde tijd in Apeldoorn te komen. Normaliter heb ik in een keer een aansluiting van Gouda naar Apeldoorn in een uur tijd. Nu strandde ik i.v.m. werkzaamheden aan het spoor in Utrecht eerst in Woerden. AHerten2 (Small)llemaal uit de trein, 20 minuten later allemaal er weer in en doorgereden naar Amersfoort, weer overstappen en uiteindelijk precies in de trein te komen die ik eigenlijk wilde hebben. Heel gemakkelijk zo’n stationsfiets hoor moet ik zeggen. Lekker gaan fietsen door Apeldoorn naar park Berg en Bos. Ik kreeg toen ik de naam zag wel een déjà vu gevoel. Ik wist gewoon dat ik er een keer geweest was. Of het met een schoolreis was geweest of ergens anders mee maar ben er ooit geweest wel heel lang geleden.
Lekker gaaIjsel2 (Small)n wandelen, nog damherten gezien, helaas geen camera bij me, kon er niet meer bij in mijn rugzak, komt vast nog wel een keer. Nog een wild zwijn maar die was volgens mij bijna toe aan de BBQ zag er niet erg gezond uit. Het was wel bewolkt en grijs maar niet koud en maar een spatje regen meer niet dus we troffen het eigenlijk prima. Hele grote karpers zwemmen daar in de vijver en het is een mooi park, meteen naast de Apenheul.
Apeldoorn is mooi om te zijn. Vanmiddag toen ik terugging naar huis mooi op tijd voor de trein, dat was al een wonder op zich haha. Fiets weer ingeleverd en toen hoorden we dat er een ongeluk was geweest met een persoon zoals dat op de borden stond. Triest natuurlijk dat iemand zich voor de trein gooit. Je zou dat bericht maar thuis krijgen. Maar het gevolg was wel dat geen trein meer reed. Zwolle (Small)Voor mij niet zo heel erg maar voor veel mensen die naar Schiphol gingen natuurlijk wel een probleem. Zelf moest ik via Deventer, overstappen op de trein naar Zwolle en daar weer de intercity naar Rotterdam. Maar toen was ik al even onderweg. Maar ach ja zo zie je nog eens wat, de Gelderse IJssel, voorbij Deventer vond ik het best een saai landschap, hoop niet dat ik iemand hiermee beledig haha.  In Gouda ook de bus mis dus even de stad ingelopen en uiteindelijk na vier uur was ik weer thuis. Dat is ruim dubbel de tijd dat ik er normaal over doet. Maar goed behalve dat ik het behoorlijk zat was geen probleem eigenlijk voor mij. Had nog wel een vergadering maar moest IJssel2 (Small)ook nog een Verlies en Winstrekening maken een planning een jaarverslag dus daar heb ik me vanavond maar op geworpen en ook nog gelukt allemaal. Toch nog een paar foto’s  gemaakt met mijn Iphone, niet mijn ding hoor maar goed toch nog leuk als herinnering  aan een mooi weekend.

Een pleidooi voor “de weg kwijt”

HeideTijdens onze vakantie in Zeeland hebben we zo’n 180 km gefietst en daarbij zijn minimaal een kilometer of 30 die we omgereden hebben omdat we niet wisten waar we waren en hoe we ergens moesten komen of gewoon verkeerd gereden waren.
De eerste dag begon al goed toen we naar Renesse, dat normaliter een stukje van een kilometer of 6 vanaf de camping is, wij al 12 km op de fietsen hadden staan. Maar goed toen hadden we wel een prachtig natuurgebied gezien waar wilde paarden liepen, de heide in bloei stond en prachtige vennen waren met foeragerende lepelaars.
Dat hadden we toch nooit gezien als we meteen “goed” gereden waren.
Of die keer dat we afgesproken hadden om een bootreis te gaan maken in Burgh haven een afstand van zo’n 10 kilometer waar we gewoon, en ik overdrijf niet, zo’n 1 1/2 uur over gedaan hebben. Iets wat toch met onze E-bikes in een half uurtje geklaard had moeten zijn.
Maar dan had ik geen gesprek gehad met die leuke man die in zijn tuin aan het werk was en heel gedienstig en vol humor aan mij uitlegde hoe we moesten rijden nadat ik
verteld had dat we al een uur aan het zoeken waren. Hij vroeg nog waar wij onze fietsen neer zouden zetten als we gingen varen. Toren OuderkerkEn toen ik zei gewoon bij de boot, en dat ik goed verzekerd was hadden we nog een leuke discussie over het gebruik maken van het collectiviteitsgevoel over verzekeringen. Waarop ik zei dat ik een verzekering van 500 euro had genomen waarmee ik flink bijdraag aan dat collectiviteitsgevoel. Dat ik daarna alleen nog maar de eerste twee van de vijf dingen die hij gezegd had had onthouden kwam niet alleen door dat gesprek maar ook door het feit dat het zo’n ontzettend leuke man was met prachtige ogen. Helaas niet meer verdwaald daar in de buurt. 😉
En geloof me, we hadden ook kaarten en mijn zus GPS op haar telefoon en uiteindelijk kwamen we toch nog op tijd voor de boot.
Ook nog een keer dat we weer de verkeerde weg genomen hadden en zo even rondkeken en er opeens twee mensen overstaken die uit mijn dorp kwamen en ik goed kende. Hoe bijzonder is dat eigenlijk als je zo’n eind weg ben. (Overkwam met trouwens nog twee keer dat ik mensen uit mijn dorp tegen kwam in verschillende plaatsen)
Zo kan ik nog een heleboel voorbeelden noemen van lieve en aardige mensen die me de weg gewezen hebben en waar ik vaak goede herinneringen aan heb.
Als iemand mij de weg vraagt geeft het me ook altijd een goed gevoel als ik ze op weg kan helpen zoals net voor de vakantie nog twee fietsers die naar Ridderkerk moesten en in Ouderkerk terecht waren gekomen. (We zijn niet de enige hoor). In mijn allerbeste Frans
heb ik ze de goede richting gewezen.
Hoe saai is een vakantie als alles goed
gaat toch, welke verhalen hoor je later nog, toch niet van die vakantie waarbij het Lepelaarmooi weer was, alles klopte en goed ging. Die ben je gauw vergeten.
Nee die vakanties die niet goed gingen, waar je verdwaald was, helemaal te pletter regende of iets anders. Die verhalen komen steeds weer terug. Vandaar mijn pleidooi voor “de weg kwijt zijn”.
Zeker als je alle tijd hebt zoals in een vakantie, wat maakt het dan eigenlijk uit om wat om te rijden.