Memories…….

Schoentjes (Small)We hebben hier in ons dorp een aantal weggeefhoeken of voor elkaar met elkaar zoiets waar mensen dingen weggeven die ze niet meer kunnen gebruiken.
Gisteren stond er een oproep voor kleding voor iemand die met niets ergens weggegaan was en ik wist nog wel een goede jas op de zolder te hebben en bood die aan.
Ze waren er blij mee dus vanmiddag even de zolder opgegaan om die jas op te zoeken en aangezien het toch geen lekker weer was, althans zo nu en dan best felle buien, dacht ik meteen maar even wat op te gaan ruimen op de zolder en daar kwam ik ook de doos tegen met kleertjes die ik nog bewaard heb van Angela en Peter.  Ik nam de doos mee naar beneden en in mijn beleving had ik dus veel minder bewaard, dacht van allebei een pakje en de schoentjes.
Maar ik bleek ook nog een aantal van die overslag hemdjes bewaard te hebben, die worden helemaal niet meer gebruikt volgens mij met de rompertjes nu, navelbandjes. Maar volgens mijn eerste lijstPeet (Small)je dat ik kreeg bij mijn eerste zwangerschap moest je die in huis hebben en dat werd ook gecontroleerd door de wijkzorg. Maar ook bij Angela en Peter begonnen de rompertjes te komen dus zijn ze weinig gebruikt.
Ik kom de eerste schoentjes van beide tegen. Van Angela heb ik nog veel meer bewaard dan van Peter, haar jurkje dat ze droeg op haar eerste verjaardag, haar eerste flesje in het ziekenhuis, haar pyjamaatje dat haar zo leuk stond altijd. De witte cape die ik zelf gehaakt had, de mooie roze bontzak waar ze zo vaak ingelegen heeft. Nog een pakje, een boxpak zoals je in die tijd zag en nog wat dingen.
Tot mijn verrassing kom ik van Peter een staartje tegen, die heeft aan aantal jaren zo’n staartje gehad toen hij een jaar of 9 /10 was schat ik. Staartje (Small)Wat was hij toen nog heel erg blond zeg. Vind wel zijn zilveren rammelaar, zijn eerste fopspeen of de laatste dat zou ook zomaar kunnen zo lang heeft hij hem niet gebruikt, het visje dat hij altijd mee in bad nam, het kon zwemmen en doet het nog steeds.  Van mezelf nog een lakentje en kussensloop dat ik van mijn moeder ooit gekregen heb.
De herinneringen komen allemaal weer boven. De kleding ruikt een beetje muf en ik stop ze even in de wasmachine. Het brengt me helemaal terug naar mijn zwangerschappen dat ik ook die kleertjes allemaal waste en streek en ze netjes in stapeltjes in de kast legde.  Twee keer voor niets en drie keer alles weer opruimen in dozen. Ik weet nog toen Peter geboren moest worden deed ik het niet meer. Had met mijn zus afgesproken dat als het goed zou gaan zij het zou doen. Ik kon het niet meer opbrengen. En dat heeft ze ook gedaan en toen ik thuis kwam lag alles gewassen en gestreken in de kast.
Afgelopen vrijdag met de echo en het bekijken van het kamertje kwamen ook zoveel herinneringen terug. Chantal haar moeder had ook wat kleertjes van Chantal meegenomen. Zo kenmerkend voor die tijd, bijna dezelfde boxpakjes die Peter toen ook droeg.visje (Small)
Misschien hoopte ik gewoon onbewust dat het een jongen werd omdat bij mij met alle drie mijn dochters niet goed gegaan is.
Ik merk ook bij mezelf hoe dichter het einde van de zwangerschap in zicht komt hoe moeilijker het voor me wordt. Ik wil ook niets laten blijken aan die twee en ben gewoon ontzettend blij met mijn toekomstige kleindochter maar geloof me mijn keel wordt zo nu en dan lijkt het wel letterlijk dichtgeknepen van angst.
Als een film komen zoveel dingen weer terug en dat kost me gewoon zoveel moeite en net zoals ik na mijn eerste zwangerschap nooit meer een ontspannen en leuke zwangerschap kon hebben heb ik dat nu ook eigenlijk weer met deze zwangerschap.
Gelukkig gaat alles goed en ziet het er prima uit dus wat dat betreft is het niet nodig maar gevoel laat zich niet dwingen.Angela (Small)
En eigenlijk zit ik momenteel best in een positieve flow het afgelopen jaar, financieel gaat het goed, heb het zo ontzettend fijn met Wim, doe leuke dingen met vriendinnen en zus. Leuke vakanties gehad. Wordt overal bij betrokken bij de kids die hier regelmatig gezellig komen eten. Ze hebben allebei een goede baan, een mooi huis met grote tuin. Maar toch ergens zit er in mijn achterhoofd altijd dat gevoel…… tot hoe lang blijven die fijne dingen doorgaan……….. dat raak ik gewoon nooit meer kwijt.
.

Zwangerschappen anno 2017

Gistjongen of meisjeerenmiddag kwam Peter bij me lunchen, hij werkt dicht bij mij in de buurt en als hij op kantoor is vindt hij het wel gezellig even hier een hapje te eten zo nu en dan.
We zitten wat te praten over de vakantie als hij zegt, ik heb ook nog wat te vertellen, wat wil je weten eerst goed nieuws of slecht nieuws…… nou heel erg slecht is het niet hoor zei hij er nog wel bij.
Ik liet niets merken maar ik voelde opeens weer die oude angst tot in mijn buik toe vliegen. Eerst maar het goede nieuws zei ik. Ze hadden een 3D echo gehad. Hij liet een filmpje zien, echt zo bijzonder je ziet gewoon het kindje helemaal al zitten, alles zit er al op en aan, geweldig zo mooi. Vol trots vertelt hij dat de voetjes al 1,8 cm zijn, zo geweldig mijn kind zo te zien als a.s. vader.  Maar goed hij ging verder, alles was goed en we weten nu ook wat het gaat worden. En nu het slechte nieuws zei hij, ik vertel nog niet wat het wordt, dat willen we met alle ouders en Chantal haar zus en vriend tegelijk doen met iets dat weer nieuw is namelijk een  gender reveal party waarop het geslacht van de baby bekend gemaakt wordt.  Ja dat had je vroeger niet, ik wist het van Peter dan wel omdat ik een vruchtwaterpunctie had gehad. Maar we hebben het toen tegen niemand gezegd. Praktisch voor iedereen was het toen nog een verrassing wat het zou zijn.  Pff denk ik inwendig, kan je het niet even anders zeggen, slecht nieuws, het zal me een zorg zijn wat het wordt, ik hoop maar een ding dat het gezond is al dacht ik vanaf het begin dat het een jongen wordt, waarom?  Ik weet het niet toen ze het vertelde was dat het eerste wat ik dacht, deze keer gaat het goed en het wordt een jongen. Gevoel kan je niet verklaren en grappig was wel dat de andere Oma het ook gezegd had zonder dat we het van elkaar wisten. En misschien hebben we het allebei dus wel niet goed natuurlijk.
Nou ja ik probeerde hem nog wel door wat vragen of gekke dingen te zeggen te laten verspreken maar dat lukte dus niet haha. Toen hij weg was en ik na een uurtje ging fietsen voelde ik nog dat gevoel in mijn maag. Zou dat nou nooit over gaan, volgens mij tegen de tijd dat het geboren moet worden kunnen ze mij gewoon opvegen al zal ik het echt proberen het niet te laten merken natuurlijk. Zij hebben recht op een fijne en ontspannen zwangerschap op hun eigen manier. En zoals het tegenwoordig gaat bij die anno 2017 zwangerschappen.  Een aankondiging of Facebook, zo’n party waarop het geslacht bekend gemaakt wordt en wat je momenteel ook veel ziet een babyshower en dit las ik er over op Wikipedia

Babyshower is een gebruik dat in India is ontstaan. Normaal gesproken is het een samenkomst in het huis van de zwangere dat wordt opgesierd. Het is een traditioneel feest, waarbij de zwangere in het zonnetje wordt gezet en wordt bevestigd door een Hindu-priester in de zwangerschap, door haar familie, schoonfamilie en kennissen. De zwangere en baby krijgen goede wensen en cadeaus van hun geliefden, om aan te geven dat ze worden verwelkomd in de familie

Natuurlijk omdat bij mij altijd mis ging aan het einde van mijn zwangerschappen heb ik hier gewoon moeite mee. Lang voordat Chantal zwanger was en zij met Peter naar zo’n party toe gingen van een vriendin heb ik daar nog wel eens met hun er over zitten praten. Ze snappen het wel maar ik wil ze er ook niet mee belasten. En zouden ze dat ook gaan doen ga ik echt wel met een cadeautje en ik wil mijn eigen angst niet laten overheersen.
Maar soms is het best wel moeilijk hoor. Ik denk altijd dat ik alles ergens opgeborgen heb op een plekje maar zoals deze zwangerschap zo dicht bij dan knijpt mijn keel zo nu en dan echt nog wel eens dicht hoor.  Maar ik kan er ook van genieten hoor van het vooruitzicht want tenslotte gaat het in de meeste gevallen allemaal goed. Loop ook al rond te neuzen soms op de babyafdelingen zo grappig. Allerlei dingen van mijn eigen zwangerschappen kwamen weer terug…. Nou ja het gevoel van vreugde en blijdschap overheerst nog steebabyshowerds hoor en gun hun de onbezorgde zwangerschap en het plezier van de voorbereidingen en het inrichten nou ja kortom wat er allemaal bij komt kijken. Herinner dat nog van mijn eerste eigen zwangerschap toen ik echt onbezorgd er van genoot, iedere keer met mijn lijstje wat ik nodig had de stad in ging om dingen aan te schaffen en af te strepen. Hoe leuk was dat toch om te doen die kleine prulletjes en dat moeten zij ook hebben.  PS. Ze vonden de beer echt mooi gelukkig haha……