Leuk en niet leuk….

Vandaag was het eigenlijk een superheerlijke dag. Mooi weer, was al vroeg op pad om weer bij Peter in de tuin te gaan werken. Had mijn vlammenwerper meegenomen om wat onkruid tussen de tegels weg te halen. Het smolt als sneeuw voor de zon weg.
Op het dak is een man bezig om de dakkapellen opnieuw te bekleden. Peter en Chantal zijn beide aan het thuiswerken. Dus een leuke club werkers zo bij elkaar. Ik laat Peter en Chantal lekker hun ding doen, pauzeer samen met de dakkapellen man of jongen. We hebben een gezellig gesprek over huisdieren en tuinieren haha. Het is een aardige jongen.
Best veel gedaan het knapt mooi op. Uurtje of 11 komt Yenthe ook weer thuis. Ik hoor haar al in het pad roepen “Oma Anneke is er”. Ze zag mijn fiets staan en rent naar mij toe haha zo lief toch. Deze week heb ik haar al vaak gezien, hoe leuk is dat. Ze gaat nog even in de tuin spelen en kijkt wat ik aan het doen ben. Volgende keer mag ze me helpen.
Ik ga nog even een bakje doen bij de Hema, daar nog een paar boodschappen doen en daarna naar huis fietsen.
Amper ben ik thuis of Peter appt me al weer “mam, ben je al thuis of nog op het winkelcentrum” . Ik antwoord dat ik thuis ben. Hij laat een bericht zien dat er bij AH een man door het dak gevallen is, ik lees later blijkbaar bewust gedaan, en hij viel zo bij de kassa’s op de grond en overleed ter plaatse. Trauma, ziekenwagens, politie, brandweer. Kortom van alles ter plaatse. Ik was blij dat ik er niet meer was. Triest voor die man natuurlijk maar ook schrikken voor die caissières en mensen die daar in de winkel waren. Pff wat een drama.
Als ik thuis kom ligt er een brief van de gemeente. Een grote enveloppe. Ik open hem en zie een plan om de straat bij ons helemaal aan te gaan pakken. Een richtingsverkeer willen ze er van gaan maken (dat vind ik nog niet zo’n gek idee trouwens, automobilisten zouden fietsers het liefst de trottoirs op jagen. Heb al regelmatig onenigheid gehad als ik dat niet deed als ik op mijn eigen wegdeel reed). Maar ook nieuwe rioleringen en dan zal het ook wel opgehoogd worden.
Hoop niet zoveel omhoog als aan de andere kant van het dorp waar iedereen zijn straat en tuin meteen ook op moest gaan hogen. Net nu alles klaar is bij me. En als de riolering tot het huis vervangen gaat worden zal ook mijn hele zijpad en een stuk van de achtertuin er weer uit moeten want de hoofdaansluiting van de buren zit gek genoeg ook in mijn tuin. Moet er nog even niet aan denken. Aan de andere kant van het dorp zijn ze daar ook mee bezig en dat duurt echt maanden lang. Weer in de troep, geen leuk vooruitzicht. Maar ja het is niet anders.
Toch konden de mindere berichten mijn dag niet verpesten hoor, het was zo heerlijk nog in de tuin. Pak een boek, mijn stretcher, bakje thee, als ik trek heb hoef ik mijn hand maar uit te steken om van die heerlijke tomaatjes te plukken. Ga nog een mooie serie foto’s maken van de meesjes. Weer die meesjes ? Ja ik geniet er zo ontzettend van het is zo’n grappig gezicht en ze trekken zich niets van mij aan en gaan gewoon door. Twee duifjes komen ook nog even kijken of er wat eten te scoren valt maar die kunnen er niet bij en vertrekken weer.
Een mooie zonnige dag met nog meer mooie dagen in het vooruitzicht.


Op de pedalen……

2022793-1-11Vandaag een wat langere rit gemaakt nog met mijn zusje, zo van in de trant van nu kan het nog wie weet is het mooie weer gauw weer over.
We zijn naar Papendrecht geweest niet zo heel ver weg maar wel een leuk winkelcentrum om wat te neuzen en rond te kijken.
Terwijl mijn zus naarstig op zoek is naar een jurk hobbel ik wat op de andere afdelingen rond. Ik heb verder niets nodig dus loop ik maar wat te kijken en zie daar echt zo’n schattig setje voor Yenthe.  Een blauw stretch lange broekje met een jurkje er boven met twee egeltjes die elkaar zoenen en daarbij zo’n haarband. Ik zie het al helemaal voor me hoe het haar zal staan. Het jurkje is bordeaux rood…….zo schattig.
Ik laat het mijn zus zien en ze zegt, koop het toch je hebt maar een kleinkind, kan jou het schelen. Oma’s  zijn er toch om te verwennen. En daar heeft ze eigenlijk wel gelijk in maar ik moet mezelf soms wel inhouden want je ziet toch van die schattige dingen zeg. Paar weken geleden ook al zo’n leuk setje gekocht.  Inmiddels ken ik Chantal haar smaak ook wel en dit zal ze vast wel mooi vinden.
Net als de vorige keer hebben we terug een heel andere route opeens, we zijn ook van die postduiven.
Nog bij Alblasserdam aangewipt om bij de Wibra dusty te kopen, dat is zulk geweldig spul voor vlekken en dingen schoon te maken en meteen daar bij de Hema een broodje gegeten.
Heel wat stappen gezet vandaag want terwijl mijn zus weer naar huis ging fietste ik nog even langs Peter zijn huis om de vuilnisbak buiten te zetten. Dat is zo’n 10 km extra zodat ik zo’n kleine 45 km gefietst had vandaag. Mijn tuinmissie bij hem is nog niet helemaal voltooid, ben er ongeveer 6 middagen geweest en eigenlijk best veel gedaan. Als ze terugzijn de rest nog maar doen. Ga maar voorstellen om het gewoon een beetje bij te houden wekelijks voor ze, straks komen de bladeren weer. Ze wonen echt in een omgeving waar heel veel grote bomen met veel bladeren staan dus altijd handig als ik dan zo nu en dan even ga vegen en alles opruimen een beetje. Zaterdag komen ze weer terug van vakantie. tranenZe hebben het zo onwijs naar hun zin. Yenthe ook in het zwembad zulke leuke foto’s kreeg ik van ze opgestuurd iedere keer. Eigenlijk de eerste keer dat ze echt twee weken met zijn 3 tjes zijn en als ik het zo hoor doen ze het rustig aan, echt vakantie houden en dat konden ze ook wel gebruiken.
Als ik thuiskom lees ik op FB allerlei berichten over de kinderen die verongelukt zijn bij de trein. Ik krijg echt kippenvel tot aan mijn tenen. Wat een verdriet voor die ouders……onbeschrijflijk erg… Weet niet hoe het gebeurd is maar wat maakt het uit, voor zowel de bestuurster als de ouders blijft het levenslang wond dit verlies……

Kleuren, glitter en muziek

Het was vandaag zomercarnaval in Rotterdam en met mijn zus afgesproken dat we daar naar toe zouden gaan. Al wordt het nu niet zo meer genoemd maar heet dit festijn tegenwoordig op zijn puur Hollands “Rotterdam unlimited”
Een heenweg met hindernissen want terwijl ik stond te wachten om over te steken komt er een oudere man op een brommer aanrijden die te hard remt, over de kop gaat en de man klapt met zijn hoofd op de trottoirrand. Gauw afgestapt en er naar toe gelopen om te vragen hoe het ging. Hij was wel bij kennis maar wel een beetje dizzy wat niet zo gek was. Een gat in zijn hoofd en zijn knie was ook geschaafd. Er kwam een man om te helpen, ik kende hem al heel lang, het was Joost, toevallig is het ook nog de werkgever van Peter en hij zit bij de vrijwillige brandweer. Een ervaren hulpverlener dus. Samen hebben we de man van de weg gehaald en die weer vrij gemaakt. Omdat de man best zat te trillen en ook vertelde duizelig  te zijn, nog eens allerlei medicijnen slikte, alleen woonde en thuis ook nog zuurstof gebruikte durfden we het toch niet aan om hem naar huis te brengen dus even overlegd met de ambulance. Die besloot toch maar om langs te komen om hem na te kijken.

Ook de politie kwam langs die zouden dan de brommer van de man mee kunnen nemen. Joost en zijn vriendin bleven bij hem en toen de ambulance er aan kwam ben ik verder gegaan. Kon toch niets meer doen verder al moet ik zeggen dat ik nog steeds benieuwd ben hoe het verder afgelopen is. Maar goed dat hoor ik maandag wel even van mijn zoon.
Met mijn zus naar de Capelse brug gaan fietsen en daar de metro genomen, het is al heel druk. We vinden een mooi plaatsje bij het appartementen gebouw waar Peter woont. Ik app even of er iemand thuis is, mijn schoondochter is thuis en zegt dat we ook boven mogen komen kijken op het balkon maar dan zit ik 12 hoog, dan beleef je het toch anders dan dat je op straat staat en bovendien wilde ik ook wel graag wat foto’s maken.
Nog wel een uurtje zitten wachten voordat de optocht kwam. Wel aardig weer, zo nu en dan viel er wel een spatje regen maar het was niet koud. Veel muziek, vermoeidheid bij de deelnemers hier en daar, oude en jonge deelnemers, een travestiet zagen we nog, mannen, vrouwen, glitter, kleuren, veren, kortom van alles te zien en natuurlijk daarbij de opzwepende muziek van de verschillende bands en muziekinstallaties op de auto’s.
Was al weer een aantal jaren geleden dat ik was geweest en best leuk om weer even te zien hoewel ik na zo 3/4 van de optocht het ook wel weer genoeg vond. We zijn even boven een bakje thee gaan drinken, Peter was ook net thuis.
Het was onwijs druk in de stad, er waren ook allerlei kraampjes met etenswaren en andere dingen maar daar zijn we niet meer naar toe gegaan. Het was inmiddels al half 6 en ik had nog helemaal geen boodschappen gedaan dus naar huis gaan fietsen. De Algerabrug is net weer open gegaan als we langs komen. Nog niet veel mensen weten dat blijkbaar want er rijdt maar sporadisch een auto overheen. Een dag eerder dan de planning ook dankzij het mooie weer. Even bij Appie langs gegaan en daarna lekker wat bankhangen want het was best wel vermoeiend moet ik zeggen zoveel uren staan maar wel een leuke vakantiedag zo.

Ik haat het………

regen (3)Ik haat het als ik zo’n dag heb als gisteren. Sowieso kan ik al heel slecht tegen dit weer, het blijft maar koud.  Gewoon ’s avonds de verwarming weer aan, winterjas op de fiets terwijl ik gevoelsmatig gewoon lekker tot een uur of 9 in de tuin zou moeten kunnen zitten om deze tijd van het jaar zonder jas aan de hoeven hebben. Bovendien nog overal spierpijn van mijn behangmissie, natuurlijk veel te lang achter elkaar doorgegaan.
En als ik dan ook nog tot van kop tot teen kleddernat regen komt mijn humeur heel ver beneden 0.
Ik had een afspraak overgenomen voor een artikel in de krant van een collega, 9 km verderop ongeveer. Toen ik wilde gaan begon het te regenen dus ik dacht, ik ga niet, zeg het af, laat me niet helemaal doornat regenen. Thuisgekomen na een boodschap scheen het zonnetje weer volop dus dacht ik, kom laat ik toch maar gaan, niet zo kinderachtig. Halverwege de luchten beziend had ik al lang spijt van mijn beslissing en inderdaad de regen begon neer te storen en ik vervloekte dat ik toch gegaan was.
Op het terrein waar ik afgesproken had trof ik ook nog niemand aan. Toen was helemaal de boot aan.  Er zou een groep kinderen komen die een schoonmaakactie gingen houden.  Misschien was het voor hen ook te slecht weer maar had nadrukkelijk gevraagd of ze me wilden bellen als het niet doorging en niets gehoord.
Terug ook alleen maar regenen en regenen en of de duvel er mee speelt kwam ik thuis en begon de zon weer te schijnen.  Ik was zo koud dat het hete water van de douche gewoon zeer deed op mijn handen en lijf. Ik baalde met grote balen.
Tot overmaat van ramp waren ook de twee eenden die het zo nodig vinden om iedere keer in mijn vijver te komen er weer. Ik kon al mijn frustraties er op loslaten, in mijn vijver drijven nu dan ook appels, plankjes maar die krengen komen gewoon terug hoor vrolijk zwemmend tussen al die rotzooi……..
Ik pak een deken, ga op de bank liggen diep onder de dekens, alles negerend, telefoons die over gaan laat ik gewoon lopen…… Ik ben ff weg.
Nou ja een ongeluk komt nooit alleen. Voor de verandering eens normale aardappelen gekookt voor mezelf met bieten, ben ik dEenden vijverol op en het smaakte ook heerlijk.Had wat meer gekookt zodat ik nog de rest op kon bakken. Alleen toen ik twee dingen tegelijk in de koelkast wilde zetten viel er een glazen schaaltje in gruzelementen in mijn koekenpan waar ik de aardappelen al in gesneden had.  Wat een k…. dag zeg zo.
Hoop dat het eindelijk eens wat lekkerder weer wordt en mijn humeur weer boven 0 komt.

Op de foto: Vorige week waren ze nog met zijn drieën. Een mannetje is inmiddels afgehaakt maar die andere twee krijg ik amper weg…