Laatste blogje 2017

vuurwerkeJa vanavond maar even mijn laatste blogje van dit toch wel enerverende jaar voor mij, morgen reis ik af naar Apeldoorn voor de jaarwisseling bij Wim en daar heb ik heel veel zin in.
Veel mooie dingen beleefd dit jaar maar wel dingen die mijn emoties zo nu en dan best in een soort rollercoaster brachten.
Zoals met de zwangerschap natuurlijk van Peter en Chantal, zo ontzettend verrast en blij toen ik hoorde oma te worden en gelukkig voor deze oma duurt een zwangerschap negen maanden en wist ik het al heel vroeg dus flink de tijd om er aan te wennen. 😉 🙂
Maar de laatste weken worden voor mij wel heel erg spannend en er zijn best momenten geweest dat ik het er best moeilijk mee had.  (Zoals vanavond weer toen ze doorgestuurd werden naar het ziekenhuis door de verloskundige voor een extra controle. Gelukkig was alles in orde.)
Het afgelopen jaar opvallend veel uitnodigingen gekregen voor etentjes, recepties en ook cadeautjes voor de krant, alsof ze wisten dat het stopte en me zo een mooi afscheid wilden geven.
Gisteren donderdag mijn eerste donderdag dat ik dus niet hoefde te werken voor de krant en het voelde zo lekker relaxed aan als dat blijft zal ik er niet veel moeite mee hebben om het afgesloten te hebben.
9203-de-ooievaar-het-symbool-van-de-geboorte (2)Maar ook wel een bijzonder punt natuurlijk dit werk kwijtraken.
De fijne vriendschap met mijn vriendin die ook een moeilijk jaar had doordat haar zoon kanker kreeg en overleed terwijl ze hem niet meer zag.
Mijn zus en zwager die me zo’n prachtig cadeau gaven in de vorm van een nieuwe e-bike en ook onze mooie uitjes en fietstochten samen en niet onbelangrijk de goeie gesprekken.
Het “gevecht” met de gemeente dat me heel wat negatieve energie gekost heeft maar ook een goed gevoel dat ik doorgegaan ben en mijn gelijk (en geld) gekregen heb.
Twee bijzonder mooie vakanties gehad, een met mijn zus en voor het eerst met Wim op vakantie geweest, hoe leuk was dat op Terschelling, voor herhaling vatbaar.
En last but not least mijn vriendschap met Wim die zich dit jaar verdiept heeft en we hebben het nog steeds zo heerlijk samen dus laten we maar doorgaan zo…….
Mijn trouwe blogvrienden die zo vaak even een opbeurend woord gaven of meeleefden.
Een aantal blogvrienden die het ook niet makkelijk hadden dit jaar, dan mag ik zelf helemaal niet klagen hoor. Die door ziekte van henzelf of partner het moeilijk hadden en hebben en dan toch vaak nog zulke lieve reacties achterlieten. Dank daarvoor allemaal. Nou ja dat waren toch wel de belangrijkste dingen dit jaar.

Voor al mijn blogvrienden een mooie jaarwisseling en een heel mooi en gezond nieuw jaar gewenst…. Dat alle dromen uit moge komen………

Op naar een spetterend 2018 dus…… 

 Happy-New-Year

De een zijn dood ………..

Begin augustusms  kwam in het nieuws dat opnieuw een modeketen uitstel van betaling aangevraagd had en wel MS mode. Een week later was de winkel waar ik regelmatig kom gesloten om de week daarna weer open te gaan. Toen ik zo stond te praten met een van de meiden die daar werkt vertelde ze dat alles heel onzeker is, of er een doorstart komt en of nog nog mensen mogen blijven. Zelf werkt ze er ook al jaren, is al wat ouder maar zei ze, ik heb in vergelijking met andere niet het hoogste salaris dus misschien mag ik wel blijven. Ik wilde haar niet de illusie ontnemen dat ze daar echt niet naar kijken weet ik helaas uit ervaring. Afgelopen week kwamen er borden op met totale uitverkoop deze winkel gaat sluiten, het eigen personeel was er nog aan het werk. Een van de meiden vertelde dat ze allemaal ontslagen waren en dat er wel een aantal winkels weer opnieuw open zouden gaan maar het was nog niet bekend welke winkels dat zouden zijn. En ook niet of en wie van het oude personeel weer aangenomen zou worden. Vandaag ging ik met mijn zus even naar het winkelcentrum waar de MS winkel zit. Weer andere borden met nog grotere kortingen er op en allemaal vreemde gezichten in de winkel en op de toonbank een bordje personeel gevraagd.
Zo bizar eigenlijk. Terwijl ik op een bankje zat te wachten terwijl mijn zus aan het passen was kwam er een mevrouw solliciteren. Gewoon waar ik bij zat begon het sollicitatiegesprek. Ze zaten te springen om tijdelijk personeel en die werden dan aangenomen via een uitzendbureau. Echt na een gesprek van 10 minuten, langer heb ik er niet gezeten was de vrouw aangenomen en werd ze vrijdagochtend om half 10 al verwacht om te komen werken.
Ze zou nog gebeld worden voor alle persoonlijke gegevens. Ik ga ook maar solliciteren zei ik tegen mijn zus, niet dat ik het zou kunnen momenteel natuurlijk maar dan heb ik weer een sollicitatie voor mijn strafwerk iedere maand van de gemeente.verkoopster
Maar echt ik zou het gewoon niet kunnen, wetend dat die andere meiden die daar jaren hun stinkende best hebben gedaan, een band opbouwden met hun klanten, altijd een praatje hadden de laan uit zijn gestuurd en dan zou ik daar verkoopster worden. Ik weet het hoor die mevrouw die aangenomen werd stond ook nog te vertellen dat ze zelf ontslag genomen had bij haar vorige baan en dat ze daardoor geen uitkering had. En al maanden zonder inkomen zat. Dus niet dat ik het die vrouw dan ook weer niet gunde een baan, al is het misschien maar tijdelijk.
De een zijn dood is de ander zijn brood ik weet het maar ik hoorde het toch wel allemaal aan met een wrange smaak in mijn mond en het gevoel van wat kan het soms zo ontzettend oneerlijk zijn.