Een eerlijke vinder…..en de tamtam…

Dag 1 voor (Klein)Vanmorgen na mijn werk even een bakje bij de Hema gedaan en daarna bij zoonlief in de tuin gaan werken een poosje. Aan sommige klusjes komen ze niet zo snel toe dus had ik aangeboden in hun vakantie even wat te gaan snoeien en wieden. Weet wel hoe ze het hebben willen.
Beetje onkruid weghalen en de schermen met hedera die ze dit jaar neergezet hebben vlechten. De uitlopers tussen de ijzers door vlechten. Best een leuk werkje om te doen zeker met zo’n zonnige dag als vandaag.
Halverwege even een bakje thee genomen en ik wil mijn telefoon pakken en denk, verrek waar is dat ding nou gebleven.Tuin eerste dag (Klein)
Alle zakken nagekeken, tas, door het huis gelopen maar nergens te zien. Op ’t laatst met de huistoon even mijn eigen nummer gebeld, dacht misschien hoor ik dan waar hij ligt.
Maar ik hoor helemaal niets tot opeens een stem zegt “met Els” . He, ik ben helemaal verrast en zeg, ik bel mijn eigen telefoon. Ja zegt de stem, ik ben van de Hema we hebben uw telefoon gevonden. Oké dus daar had ik hem laten liggen en weet ook weer hoe het ging. Had nog een broodje meegenomen om bij Peter in de tuin te eten en wilde eerst met mijn pinpas betalen zoals ik bijna alles altijd pin maar toen dacht ik 40 cent dat betaal ik wel contant. Dus mijn telefoon waar mijn bankpas inzit waarschijnlijk op de toonbank gelegd. Kan hem ook op mijn tafel hebben laten liggen na mijn kopje koffie dat iemand hem afgegeven heeft. Hoe hij er kwam wist dat meisje achter de kassa ook niet. Maar hoe dan ook, ik was hem in ieder geval niet kwijt.
Ik heb wel iemand gebeld die in uw telefoon stond bij de medische ID, zei Els nog. Dat nummer kunnen ze altijd bellen zonder een code te hoeven invoeren. En dat was Peter zijn nummer, ze hadden een bericht ingesproken op de voicemail.
Mijn telefoon zou ik ook wel vervelend gevonden hebben natuurlijk maar vooral mijn bankpas en ov chipkaart die er inzitten raak ik niet graag kwijt. Al valt er deze maand weinig te plunderen op mijn rekening nadat ik net 335,00 eigen risico heb moeten betalen haha.
Maar goed een paar uur later ga ik hem ophalen en bedank ze hartelijk voor de service en ga weer naar huis. Peter had inmiddels al weer een appje gestuurd van laat even weten als je de telefoon opgehaald heb bij de Hema.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Als ik thuis ben belt mijn zus op. Zo heb je je telefoon al weer terug zegt ze.
De tamtam heeft aardig gewerkt, hoe weet jij dat nou weer vraag ik. Peter had haar opgebeld omdat we vaak samen op pad gaan, dus wel goed gedacht natuurlijk.
Wel grappig hoe snel zulke dingen kunnen gaan. En voorlopig kan ik nog wel een paar daagjes doorbrengen in de tuin bij Peter en Chantal maar wel leuk om te doen hoor zodat ze niet meteen weer vol aan de bak moeten als ze thuiskomen.
En onderweg kwam ik deze ooievaar nog tegen, op een net gemaaid weiland is altijd blijkbaar wel wat te eten te vinden.

Goed gesprek met een ooievaar….

Ooievaar 2 (Small)Begin ik als aanstaande oma nu al te praten over mijn kleindochter, ja hoor eventjes maar hoor ga echt niet iedere week een update doen maar soms is het gewoon zo leuk om er wat over te vertellen dus.
Vanavond kwamen Peter en Chantal hier eten, had vanmiddag lekker draadjesvlees gemaakt ouderwets op mijn petroleumstel. Twee pannen vol want ik weet dat Wim er ook gek op is dus die valt dit weekend ook met zijn neus in de boter.
Maar goed Chantal was er wat eerder dan Peter dus konden we even lekker praten over hoe het ging met de baby en gelukkig gaat het goed. Ze had wel een suikertest gedaan omdat ze dachten dat de baby iets groter was dan het volgens de lijntjes moet zijn. Maar het was allemaal goed. Mooi hoor dat ze alles zo op kunnen meten momenteel bij de echo’s maar goed geen kind is ook hetzelfde. Ook goed natuurlijk dat ze het in de gaten houden dat wel.
Nu weet ik nog wel toen ik zwanger was van Angela en ik op een zaaltje met allemaal aanstaande moeders in het ziekenhuis lag de laatste weken voor de bevalling dat de verloskundigen en dokters ook vaak een schatting deden van gewicht en heel vaak zaten ze er ook helemaal naast.
Van Peter zeiden ze het eerste jaar ook op het bureau dat hij zeker 2.00 meter zou worden, die liep ook niet tussen de lijntjes. Ik heb me er nooit zo druk over gemaakt en hij is blijven steken op zo’n 1.85 schat ik een beetje, een prima lengte toch. Ooievaar 5 (Small)
De babykamer begint aardig op te schieten, afgelopen week appte Peter om behangtips, ze willen het graag zelf doen zodat de kamer nog een verrassing is anders weet iedereen alles al en is alleen de naam nog maar een verrassing, zeiden ze.
Maar als het niet lukt mam, zei hij maken we een uitzondering hoor, dan mag jij het komen doen. Laat ze maar lekker rommelen hoor die twee. Zo te merken hebben ze het goed samen. Chantal heeft nog geen noemenswaardige klachten, soms wat moe na het werk. Ze vertelden heel erg benieuwd te zijn hoe ze er uit gaat zien, ik ook hoor, of er herkenbare dingen zijn.
Nou ja lekker zitten kletsen over van alles en na het eten zaten we even “uit te buiken” op de bank en zei Chantal, wil je haar even voelen bewegen.  Zo bijzonder om dat kleine ukkie te voelen bewegen en wat lief dat ze het vroeg.
Inmiddels gaat het al weer naar de zesde maand toe, het gaat best snel allemaal.
Aanstaande vrijdag komen de meubeltjes en de kinderwagen binnen en dan begint het er allemaal al een beetje op te lijken natuurlijk.  Vind het ook nog steeds wel spannend maar merk ook dat het leuke steeds meer gaat overheersen.
Ook de herinneringen aan eigen zwangerschappen komen weer terug, toen Peter een baby was en dat had Chantal haar moeder ook vertelde ze.
Over een paar weken zijn haar moeder, haar zus en ik uitgenodigd voor een surprise avond, geen idee wat ze uitgevogeld hebben maar ze zaten wel te giechelen iedere keer die twee. Ooievaar 4 (Small)Uit de uitnodiging had ik niet begrepen dat het alleen de dames waren die uitgenodigd waren dus maar goed dat ik het even vroeg of Wim ook mee kon komen want Wim is dat weekend bij mij dus dat moeten we even regelen. Even wat schuiven met het weekend want natuurlijk wil ik dat zeker niet missen.
Vorige week kwam ik een ooievaar tegen tijdens mijn fietstochtje, daar heb ik even een gesprekje mee gehad om wel op tijd een lief en gezond meisje te brengen in Krimpen. Hij haalde meteen uit zijn veren zijn I-phone en tikte met zijn snavel het adres en datum in, zodat hij het niet zou vergeten dus dat moet wel goed gaan komen zo.

FF opzeggen……

Gisteren een mindere dag achter de rug, last van buikgriep, krampen echt vervelend maar vandaag voel ik me weer kiplekker moet ik zeggen, hooguit nog een beetje niezen en sniffen maar dat kan ook wel door de pollen komen. Misschien door de warmte van maandag je weet het soms niet, misschien iets verkeerds gegeten.   Nou ja hoe het ook gekomen is gelukkig is het weer over.
Vanmorgen gereserveerd om wat administratieve zaken af te handelen beginnend met het aanvragen van subsidie voor het jeugdwerk bij de gemeente, natuurlijk weer op de allerlaatste dag dat het nog kon. Dat ging vrij vlot. Ik had alle bijlagen die ze nodig hebben al klaar en via internet kon ik alles regelen zo.  Dat scheelt een hoop gedoe.
En daarna wilde ik nog mijn donateurschap opzeggen van de Zonnebloem. Ik probeer altijd twee in mijn ogen goede doelen te ondersteunen en omdat mijn moeder altijd gebruik maakte van de Zonnebloem en ik zag hoeveel plezier ze daarvan had was dat een van mijn goede doelen al een aantal jaren.
Alleen ergerde ik me altijd groen en geel dat ondanks je vaste maandelijkse bijdrage er toch iedere keer weer enveloppen kwamen met acceptgiro formuleren voor extra geld. En ik werd ook twee weken geleden persoonlijk nog gebeld. Dat was al eerder gebeurd en toen had ik aangegeven dat ik dat zo vervelend vond. Dan doneer je iedere maand en dan nog bellen of je extra geld wilt geven. Bel dan andere mensen die nog geen donateur zijn.
Afgelopen week kreeg ik weer een envelop en dacht, nu is het genoeg geweest, ik ga het opzeggen. De donatie die ik doe komt toch bij de landelijke vereniging terecht en ik hoorde pas van iemand van de afdeling hier dat daar weinig bij hen van terecht komt. Zij stonden pas op de braderie loten te verkopen en dan doe ik dat liever, de eigen kernen directer ondersteunen.
Via de site een speciaal nummer voor opzeggen donaties gebeld, drie keer 10 minuten de telefoon over horen gaan maar geen gehoor krijgen. Nu was het een keuzemenu en heb ik gewoon een andere keuze ingetoetst en meteen kreeg ik iemand aan de telefoon die meteen al zei “alweer”. Dus ik was niet de eerste die het had. Maar goed ze was aardig nam mijn gegeven op en zei me de donaties te stoppen en uit te schrijven voor reclame.
Nou even afwachten of dat gewerkt heeft zo.
Ik was inmiddels al ondersteuner van het Zuid Hollands landschap geworden. Ik zie hoeveel mooie dingen die doen de laatste tijd hier dus voorlopig is dat mijn nieuwe goede doel dan.  Bovendien heeft dat voor mijzelf ook nog voordeel (tja waarom niet he) want bij excursies in natuurgebieden krijg ik dan korting als ik meega.
Afgelopen zaterdag was ik een flinke ronde gaan polderen.  Ik ken een aantal fotografen die ook regelmatig polderen en bij hen allemaal zag ik altijd grutto’s op hekken of palen zitten. Ik had inmiddels wel veel grutto’s gezien, weet nu ook wel een beetje de grutto gebieden maar op palen of hekken nog nooit. Tot zaterdag, het leek wel of alle grutto’s op hekken zaten dus dat was wel heel erg leuk om ook een keer te zien. En maandagavond een scholekster alsof ie even voor me wilde poseren.
Deze keer dus vogels op palen of hekken………..  Wie wint het kampioenschap Paalzittten…

Witte zwanen zwarte zwanen

Ja wie op mijn blog momenteel met zulk zomers weer iets zinnigs verwacht komt wel bedrogen uit.
Of toch maar iets…..nou ja vooruit dan ter lering ende vermaak.
Vandaag eerst een tijd lekker zitten schuren en krabben op mijn vlonder op mijn knietjes, nou na zo’n 1 1/2 uur was ik het meer dan zat. De eerste 7 planken waren klaar en ik dacht om de moed er in te houden ga ik die vast verven, dan lijkt het of er al een heel stuk klaar is. En dat dus gedaan, de verf trok meteen goed in het droge hout. .
Voor de rest van de dag vond ik dat ik wel genoeg gedaan had en ben lekker op de fiets gestapt. Het is heerlijk om te fietsen, hoewel terwijl ik aan het schuren en verven was de zon volop scheen en zodra ik op de fiets stapte verschool ie zich achter de wolken. Dat duurde gelukkig maar even.
Een mooie weg genomen door de polder, standje langzaam op de fiets. Het is druk, veel mensen zijn aan het fietsen en wandelen.
Als ik op de plaats kom waar de jonge sterns de vorige keer zaten zie ik dat ze er nog steeds zijn, sterker er zitten nog veel meer jongen bij elkaar en ik ga lekker in het gras zitten kijken.
Het is een magnifiek gezicht. De jongen weten precies wie hun ouders zijn en wanneer ze moeten gaan zitten piepen om eten te krijgen. Het zijn waarschijnlijk twee nestjes jongen en met duidelijk al wat leeftijdsverschil.


Op een gegeven moment gaat de hele schare, ouders en kinderen tegelijk de lucht in, net terwijl er ook een zwerm spreeuwen langs komt. Het is een prachtig gezicht.
Daarna landen ze een eindje verder op en zie ik ze om de beurten oefenen de jongen met in de sloot duiken, weer omhoog komen en weer duiken om daarna weer op het oude plekje te gaan zitten. Alsof ik naar een schooltje zit te kijken waar geoefend wordt.
Tussendoor zie ik in de lucht nog een ooievaar langs vliegen, op een paaltjes een eindje verder zit een zwaluw jong te roepen om eten en vier jongen zwanen zwemmen voorbij.
Ja hoor daar komt ie ter lering ende vermaak want ik zie vier jongen zwanen, zonder ouders, dat vind ik eigenlijk al gek want dat is best vroeg om alleen gelaten te worden. Volgens mij blijven ze meestal de eerste winter over nog wel bij de ouders.
Maar zoals ik het me al vaker afgevraagd heb doe ik dat vandaag weer zonder het antwoord te weten want waarom zijn sommige jonge zwanen wit en andere bruin of grijsachtig. En in een zelfde nest zoals bij deze vier twee verschillende kleuren.
Eerst dacht ik dat het verschil zat in mannetjes of vrouwtjes maar ik wist inmiddels dat het niet de oplossing was.
Thuis eens gaan googelen want nu wilde ik het toch wel weten en wat bleek. Van oorsprong waren de jonge knobbel zwanen bruin-grijsachtig van kleur. Doordat zwanen ook gekweekt werden voor hun dons werden witte zwanen ingevoerd vanuit Polen. De zwanen zijn in de loop der tijd “vreemd” gegaan en zo hebben de kleuren zich vermengd zodat je zelfs in een nest verschillende kleuren jongen kan hebben. (Wetten van Mendel )
https://www.naturetoday.com/intl/nl/nature-reports/message/?msg=17410 voor wie het nog eens na wil lezen.
Nou ja toch weer wat geleerd op deze zomerse dag. Heerlijk in het gras gezeten, vast kolen gekocht voor de BBQ want morgen ga ik gezellig met een oud collegaatje van me onze jaarlijkse BBQ organiseren. De vooruitzichten zijn goed, dus heb er heel veel zin in.

Mooie maandag…..

Het lijkt de laatste weken wel of de maandagen de mooiste dagen van de week zijn en laat dat nou precies een dag zijn waarop ik eigenlijk nooit iets afspreek met iemand. Vandaag ook een redelijk blanco agenda, alleen naar de fysiotherapeut maar dat duurt geen uren.
Het heeft me wel geholpen om vorige week mijn computerkast te verbouwen zodat mijn armen wat lager liggen met typen en dat merk ik best wel. Met wat massages erbij hoop ik dat het met een aantal weken weer wat beter zal gaan met mijn schouders en nekspieren.
Daarna naar mijn moeder gaan fietsen, zaterdag had ik haar sprei van het bed meegenomen, die was me al lang een doorn in het oog omdat ze er vaak op gaat liggen en hij was helemaal smoezelig alleen mocht ik hem nooit meenemen. Maar vorige week had ze een ongelukje gehad dus zei ik afgelopen zaterdag, nu kan het echt niet meer mam, ik neem hem mee en maak hem meteen op maat want eigenlijk was ie te groot voor haar bed.
Gisteren al belde ze, hoe gaat het met mijn sprei, toevallig zat ie net in de wasmachine maar wilde eerst zeggen “het is zondag mam,dan mag ik niet werken” tenslotte heeft ze me dat altijd mee willen geven. Toch maar niet gedaan denk dat het niet meer over komt.
Vanmorgen de sprei dus even op maat gemaakt en meteen maar naar mijn moeder gebracht, het was prachtig weer en ik zag nog een in mijn ogen domme ooievaar die niet lekker naar warmere oorden is gegaan maar hier aan het overwinteren is.
Moeders was heel blij dat haar sprei klaar was en wilde me er voor betalen maar ik zei dat het liefdeswerk was haha…. als we haar de kans geven wilt ze voor iedere keer dat we wat doen geld geven en moeten we haar echt overreden dat het niet nodig is.
Lekker nog een stukje rond gaan fietsen, in de polder zitten heel veel jonge zwanen die van hun ouders nu maar onder moeders vleugels vandaan moeten en het zelf uitzoeken. Veel eenlingen maar je ziet ook nog wel een aantal broers en zussen die nog even bij elkaar blijven. Nog veel die nog niet helemaal wit gekleurd zijn en heel eerlijk gezegd vind ik ze er zo best mooi uitzien eigenlijk. Bij sommige zie ik al dat de snavels rood beginnen te kleuren. Het blijft een fascinerend gezicht om het lelijke eendje te zien veranderen in een jaar tijd in een mooie witte zwaan.


Haas1 (Small)Er is nog steeds genoeg te zien in de polder, veel reigers, tel ze niet maar schat dat ik er toch wel op een tochtje van zo’n 25 km zeker 40 reigers gezien heb. Een aantal zilverreigers, er komen er steeds meer.
Een haas doet net of hij een hoopje verdord gras is maar ik zie toch zijn kraaloogjes in het gras schitteren. Hij kijkt me een beetje wantrouwig aan.
Het was eigenlijk best een lekkere december maandag zo om een stukje te fietsen.

Aan de oever van de Rotte

Ooievaar 3Bij sommige dieren die ik onderweg tegenkom moet ik aan iets anders denken zoals deze week toen ik deze ooievaar heerlijk zal lopen “grazen” in een weiland. Hier en daar wat smakelijke hapjes wegpakkend…..
En toen dacht ik aan onderstaand oud liedje

 

 

Aan de oever van de Rotte,Ooievaar 1
Tussen Delft en Overschie,
Zat een kikvors luid te wenen,
Met een zuig’ling op haar knie.
“Lieve kleine”, sprak de oude,
“Zie je ginds die ooievaar?
’t Is de moord’naar van je vader,
Hij vrat hem op met huid en haar.”

“Potverdorie”, sprak de kleine,
“Heeft die rotzak dat gedaan?
Als ik later groot en sterk ben,
Zal ‘k ‘m op z’n donder slaan.”

Nauw’lijks sprak hij Ooievaar 2deze woorden,
Of daar kwam de ooievaar,
Greep de kleine bij zijn lurven,
En vrat hem op met huid en haar.
Aan de oever van de Rotte,
Tussen Delft en Overschie,
Zat een kikvors luid te wenen,
Zonder zuig’ling op haar knie

Ooievaar 4Marja zette op FB nog een You tube filmpje er onder zo grappig
Dus even gepikt van haar 😉 Dank je wel Marja

Dubbel cadeautje……

Soms verwen ik met mezelf wel eens door IMG_4238iets te kopen wat ik graag wil hebben. Komt niet zo heel veel voor want meestal denk ik wel goed na voordat ik geld uitgeef maar deze week kon ik een aanbieding in macro ringen voor mijn camera niet weerstaan en heb ik mezelf een cadeautje gegeven.  Vanavond even vlug wat zitten oefenen maar daar moet ik nog wel even de tijd voor nemen om te kijken wat ze doen en hoe het allemaal werkt maar wel heel leuk om te doen.  Maar de tijd er voor vrijmaken, ik vind zoveel dingen leuk en heb best veel “verplichtingen” die ik mezelf opgelegd heb.
En dat betekende gisterenavond 2 vergaderingen achter elkaar en pas tegen 12 uur thuis en vanavond weer naar een commissievergadering bij de gemeente.
Ooit werkte ik bij een gemeente en daar moest ik dan de raadsvergaderingen notuleren en daarna uitwerken, een hele klus en ik moet zeggen als ik die politici vanavond hoorde is er nog niet veel veranderd. Wat een ge-o-h hier en daar.
Vanmiddag ging ik wat later dan gebruikelijk even een stukje fietsen en op de terugweg zag ik dat het ooievaarsnest in Krimpen aan den IJssel bevolkt was door een stel ooievaars.
Eerst stond ik op het fietspad wat foto’s te maken maar iedere keer stopten er mensen en begonnen te praten over de ooievaars dus zocht ik een plekje wat dichterbij gewoon lekker in het gras gaan zitten (wasmachine is er wel weer goed voor) en zo nu en dan schoof ik als ze even de andere kant opkeken een klein stukje naar voren en bleef zo stil mogelijk zitten en natuurlijk foto’s maken.
Ze waren bezig het nest wat te schikken en wat takken hier en daar te verschuiven alsof ze aan het keuren waren of dit nest wel geschikt voor ze was en ze zouden blijven.
Al fotograferend (lang leve de digitale camera’s ) bleef ik maar zitten en kijken en opeens was ik getuige van het feit dat ze daadwerkelijk voor nakomelingen gingen zorgen.
Heb ik dat niet netjes omschreven ( 😉 , ik vond het echt een mooi en ook ontroerend gezicht ook een beetje gegeneerd maar ook gebiologeerd bleef ik kijken en klikken.
Ik voelde me echt zo’n geluksvogel dat ik net op dat moment langs kwam fietsen om dat te zien.  Twee cadeautjes op een dag en ben het nog niet eens met mezelf wat ik nou eigenlijk het mooiste cadeau vind……….