Duim voor me…….

Ik ben nu bijpersoneelna een jaar thuis en baanloos, werkeloos niet want heb me eigenlijk nog geen dag verveeld.
Een jaar baanloos is ook een jaar solliciteren en een jaar lang afwijzingen ontvangen maar gewoon door blijven gaan.

Vorige maand ben ik begonnen met, in plaats van reageren op advertenties, bedrijven te benaderen die ik ken en misschien nog belangrijker, die mij kennen, door een open sollicitatie daar naar toe te sturen.

Met daarin wat voor werk ik zoek en dat ik ook beschikbaar ben voor oproep of invalwerk en flexibel inzetbaar ben.
Ik werd al een paar keer gebeld door bedrijven waar ik gesolliciteerd had om me te vertellen dat ze geen werk hadden, op zich vond ik dat ook al heel netjes dat ze mij persoonlijk belden, al had ik natuurlijk liever iets anders gehoord.

Vanmiddag werd ik gebeld door een bedrijf hier in de gemeente of ik wilde komen voor een gesprek volgende week voor oproep/invalwerk als receptioniste/telefoniste en wat administratief werk.
Ik reageerde meteen positief, natuurlijk wil ik dat. Ieder uur dat ik voor mezelf werk is minder ww dus.
En je weet nooit waartoe het leidt, interne sollicitaties, van het een komt vaak het ander, heb dat bij mijn zus ook gezien die begon met vrijwilligers werk en zij heeft nu ook een vaste baan.

En zo dicht bij huis, dat zo natuurlijk helemaal makkelijk zijn, nog geen 5 minuten op de fiets om er naar toe te gaan, maar goed eerst nog solliciteren natuurlijk.

duimenDus duim voor me, volgende week solliciteren, ben heel benieuwd hoe dat zal gaan, ik hoop er echt van harte op dat het lukt……. heb er zin in