Zit een vrouw bij de Hema

29778_1Na mijn werk even gaan fietsen en een broodje gaan eten bij de Hema, pff als ik binnen kom zie ik het al het is onwijs druk daar. Herfstvakantie natuurlijk dat is duidelijk te merken ook.
Met mijn dienblad sta ik te kijken waar ik kan gaan zitten maar er zijn weinig plaatsten over. Dan zie ik in mijn favoriete hoekje een vrouw zitten. Het zitje bestaat uit twee banken met tafel ertussen voor vier personen.
Ik loop er heen en vraag of ik er bij kan zitten en de mevrouw vindt het geen probleem sterker nog volgens mij vindt ze het nog wel gezellig.
Ze begint een praatje te maken zonder zich op te dringen of zo, gewoon gezellig.
Waarom ze haar koffie met een rietje drinkt, omdat ze trillende handen heeft i.v.m. een vorm van Parkinson en de dames van de Hema haar koffie altijd even komen brengen bij haar.
De laatste tijd en dat zal ook wel de leeftijd zijn dat iedereen wel wat gaat mankeren, de een erger dan de ander, is  gezondheid wel vaak het gespreksonderwerp. Pas zat ik op een verjaardag en dacht ik na een klein uurtje ik ga naar huis, pff alleen over wat iedereen mankeerde. Niet over hen zelf maar over allerlei mensen uit het dorp. Vreselijk alsof er geen leukere dingen zijn om over te praten.
Snap best wel hoor als iemand wat heeft of een naaste familielid dat hij of zij daar over wil praten, dus een beetje dubbel is het wel natuurlijk en ik zeg zelf ook wel eens wat.
Maar dat was dit keer niet het geval, oké dat ze nog geopereerd moest worden aan haar heup kwam nog even langs maar daar bleef het ook bij.
Het gratis openbaar vervoer dat ze in metro en bus vertelde ze over, dat zouden ze in onze gemeente ook eens moeten doen voor 65 plussers en het vervoer op maat waar ze gebruik van kan maken.  En eigenlijk was het best gezellig ook dit onverwachte gesprek zo.
Zag verder in het restaurant nog meer mensen die bij elkaar aanschoven. Die drukte zorgde dus ook voor een soort gezelligheid onderling ontstond en iedereen toch een plaatsje vond terwijl de dames van de Hema zich drie slagen in de rondte werkten.
Heb trouwens weer wat cadeaukaarten van de Hema aangeschaft, deze week bij aankoop van een cadeaubon van 20,00 is ie 25,00 euro waard, dat is wel de moeite waard zeker als je zoals ik toch wel vaste klant bent.  Je mag er drie per klant kopen dus die 60,00 is opeens 75,00 waard. Risico is alleen natuurlijk dat de Hema failliet gaat en de cadeaukaarten niets meer waard zijn. voucher-2018-okt-1080x751-koffiethee Kan deze weken door het inleveren van spaarpunten ook gratis koffie drinken, ook wel een leuke actie waar ik vandaag maar meteen gebruik van heb gemaakt. Door de overname van de Hema afgelopen week door Marcel Boekhoorn (ken hem niet persoonlijk haha)  denk ik me over de cadeaukaarten geen zorgen hoef te maken.

Lang leve het openbaar vervoer

Normaliter als ik naar Apeldoorn ga fiets ik naar een naburig dorp en neem daar de bus naar Gouda die door de week om het kwartier en op zon- en feestdagen 2x per uur gaat.
De bus die naar mijn dorp gaat vertrekt maar een maal per uur en in het weekend zelfs maar een keer in de twee uur. Nu is er nog een omweg gecreëerd waarbij ik 2 x moet overstappen maar dan is de reis nog redelijk te doen.
Tot november vorig jaar de nieuwe dienstregeling kwam had ik altijd een perfecte aansluiting, als ik de goede trein nam had ik meteen de bus en was ik met het laatste stukje fietsen erbij binnen 2 uur weer thuis uit Apeldoorn.
Maar sinds de nieuwe dienstregeling moet ik in Gouda 25 minuten wachten, waarom ze dat zo veranderd hebben snap ik niet. Want de trein waar de meeste mensen inzitten is toch van Utrecht via Gouda naar Rotterdam/den Haag en vice versa. Maar daar zal ik wel te simpel voor zijn.
Nou ja dat is niet anders alleen de vorige keer dat ik uit Apeldoorn en het tijd was kwam de chauffeuse aanlopen, ging bij de bus nog een sigaret staan roken en appen en kwam na 10 minuten eens aanzakken. Toen was ik gewoon op de fiets behalve de ergernis dat ie niet op tijd vertrok had ik geen last met aansluitingen maar andere mensen wel natuurlijk als zo’n bus opeens 10 minuten later vertrekt.
Gisteren dus, had alles eens bekeken en al tegen Wim gezegd dat het een lastige reis zou worden. In Apeldoorn stond het perron ook al vol met voetballiefhebbers (al zou ik het zo niet willen noemen hoor, herrieschoppers meer) en met veel moeite had ik nog een klapstoeltje maar goed ik kon gelukkig nog zitten.
In Gouda reed de bus mooi op tijd weg. Ik had gevraagd aan de chauffeur of ze door wilde geven aan de andere bus die praktisch op dezelfde tijd vertrekt als ik aan zou komen dat er een overstapper was. Dat deed ze. Op het busstation stond het ook weer vol met Feyenoordsupporters, pissend bij het bushokje, grote bek…. pff wat een volk zeg. Maar goed de bus was daardoor ook bijna 10 minuten te laat. Toevallig werd er een nieuwe chauffeur ingewerkt dus waren er twee chauffeurs in de bus want de supporters begonnen meteen te rammelen tegen de stoelen. Hij kreeg ze redelijk snel weer rustig en we vertrokken.
Ik opnieuw gevraagd of ze door wilde geven aan de derde bus dat ik over wilde stappen. Opnieuw was de chauffeur heel welwillend en gaf het door. Hij weet er van zei hij, kijk uit bij het oversteken hij is er nog niet maar komt zo.
Nou dacht ik dat gaat onverwacht goed ben ik mooi op tijd weer thuis. Met gevaar voor eigen leven stak ik snel de provinciale weg over, ’t was behoorlijk druk maar wilde de bus niet missen.
Vijf minuten wachten, tien minuten maar wat er wel en niet kwam geen bus. Ging maar even in het gras een sinaasappeltje zitten eten, had goed zicht op waar ie vandaan moest komen. Maar er kwam gewoon geen bus. Ik overwoog even om te gaan lopen maar het was hartstikke warm en een flink zware rugzak en nog een tasje, een kilometer of 3 1/2  lopen, had er niet zo’n zin in. Opeens zie na zo’n 3/4 uur een bus aan komen rijden. Hij stopt maar ik zie al dat hij niet de bus is die ik moet hebben. Het zijn dezelfde chauffeurs die ik had en die al weer terugkwamen. Ja sorry zeiden ze maar nadat we weggereden waren kregen we een berichtje dat de bus te vroeg al was vertrokken. Ik kookte ongeveer, was het niet van de hitte dan wel van woede. U kunt wel weer mee terug rijden zei de chauffeur want als het goed is komt daar dan weer de bus die u moet hebben. Maar ik vertrouwde helemaal niet meer op de zin “als het goed is”. Ik ga wel lopen zei ik, dus maar op weg gegaan. Zo’n 3 1/2 km lopen is natuurlijk niet zo moeilijk en mijn gif zorgde er wel voor dat ik in een keer doorstapte in een aardig tempo. Ik had nog gevraagd wanneer de volgende bus kwam en de chauffeur had gezegd over ruim een uur. Alleen toen ik net bijna thuis was zag ik de bus aan komen rijden….. Grrrrrrrrr…………..  ze weten het zelf niet eens meer hoe ze het op moeten zoeken hoe de bussen rijden.
Sprak mezelf nog wel streng toe, doe niet zo dramatisch, maak je niet zo druk er om, kijk om je heen hoe mooi de polder is. Overal broedende beestjes en ik dacht zelfs aan Minoesjka en zei tegen mezelf wees blij dat je gewoon zo kan wandelen. En dat was natuurlijk ook wel zo.  Dus een klein dipje na een geweldig weekend, waar maak ik me toch druk over eigenlijk………………..

Gewoon met het O.V.

Mensen die altijd in een auto rijden maken zich op een of andere manier altijd druk hoe ik ergens naar toe moet gaan terwijl als je geen auto hebt je gewoon maar een paar keuzes heb, althans ik wel. Ik ga fietsen, ik ga met het ov of ik ga niet. SONY DSC
En daar ben ik helemaal op ingesteld en ik heb er ook helemaal geen moeite mee. (nou ja soms wel hoor als ik gedwongen wordt om thuis te blijven en dan mis ik mijn polootje wel hoor) Vooral treinen vind ik zo ontzettend leuk eigenlijk. Afgelopen week had ik ook met mijn zus afgesproken en terwijl ik onderweg was hoorde ik wel dat ik een appje kreeg. Dat zal mijn zus wel zijn, het was een beetje begonnen met regenen en ze appte natuurlijk of ze me op moest komen halen, nou ja zij niet maar mijn zwager, want ze hebben een nieuwe auto en daar heeft ze echt nog geen meter in gereden.
Had geen zin om af te stappen dus reed gewoon door en ik was best een beetje nat geworden maar het was goed te doen hoor. Beter dan die gladheid van vorige week eigenlijk.  En als je binnen zit is mijn ervaring lijkt het altijd veel erger dan wanneer je gewoon naar buiten gaat dan valt het vaak heel erg mee. Heb het niet over stortbuien maar zo’n miezerregentje zoals van de week.
Gisteren had ik een feestje van mijn zwager, hij was 60 geworden en gaf een etentje in een restaurant in mijn buurdorp.
Heel de week maakte iedereen, zoon, vriendin, zus, zich al druk hoe ik daar naar toe ging.
Ik niet hoor, zie boven de drie keuzes die ik heb haha.
Nou ja de fiets viel af omdat ze toch wel wat natte sneeuwbuien en zo opgaven en nou vind ik dat voor ’s middags niet erg maar voordat ik weer naar huis zou moeten fietsen in het donker niet zo prettig. Hoewel ik de laatste dagen me weer eens voor de zoveelste keer geërgerd heb aan die weerberichten met de daarbij behoren doemscenario’s.  Het lijkt wel of het tegenwoordig met gewoon een sneeuwbuitje of regen een ramp is om onderweg te zijn. Ik weet het hoor, ik rij ook liever zonder regen en sneeuw maar goed, zolang het geen ijzel of dat soort ellende is valt het volgens mij allemaal nog wel mee. En niet gaan viel ook af want ik had wel zin in een feestje eigenlijk.
Dus pakte ik de bus, die stopt zo’n  100 meter bij mij in de straat en bij het restaurant stopt ie ook praktisch voor de deur, alleen even de stoep aflopen en ik was er. Nog geen 20 minuten onderweg geweest. En dat was ik voor de terugweg ook weer van plan.
Het was een heel gezellig feestje en we hebben lekker gegeten. Ik zat nog een poosje te praten met de vrouw waar ik mijn vorige computer van gekregen heb. Haar man was toen kort daarvoor overleden, zij had zelf een laptop en ik mocht hem toen voor niets hebben van haar. Ik vertelde dat ik nu een nieuwe computer gekocht had nadat ik toch bijna 4 jaar plezier van haar oude computer had gehad. Dus ik vertelde zo over het installeren van de nieuwe programma’s en dat ik nog steeds photoshop niet heb. En zei vertelde dat ze nog de cd’s van de vorige computer had. Haar man was ook lid van de fotoclub dus vandaar dat alle programma’s toen ik die computer van haar kreeg er op stonden. img_9091-2Heb afgesproken dat ik van de week even een bakje bij haar ga doen en kijken of er nog wat bij zit wat ik kan gebruiken. Waar een feestje al niet goed voor is.
Het leek wel even of we weer een bruiloft hadden, bijna een jaar geleden zijn ze hier ook getrouwd die twee. En op de terugweg kwam ik er gemakkelijk, Peter en Chantal moesten toch die richting op en zo principieel om dat te weigeren ben ik nou ook weer niet.