IJs in de sloten…..

nerveusVandaag had ik een afspraak bij de gemeente voor een persoonlijk gesprek. Ik weet dat mijn paniekaanval en het ziek zijn daar voor een deel vandaan kwam, de spanning waar ik het gewoon zo moeilijk mee heb. Die gaan vreten aan me. Alle doemscenario’s komen dan bij me voorbij maar goed zoals het met de meeste dingen in het leven is “De mens lijdt vaak het meest door het lijden dat hij vreest”.
Ik kwam beslagen ten ijs, had alle papieren die ze gevraagd hadden gekopieerd en in een map gedaan, netjes per categorie met een afscheiding er tussen. Een map vol.
Daarnaast had ik ook nog een soort verslag gemaakt wat ik de afgelopen jaren voor vrijwilligerswerk gedaan had in het kader van de participatie wet.
Bovendien had ik nog een aantal opties voor vrijwilligerswerk, waar ik voor gevraagd was of zelf gevonden had en op gereageerd, meegenomen.
papersssssss - kopieHet intake gesprek verliep heel vlot. Ik kreeg wel weer even de kriebels toen de dame zei dat ze normaliter dit werk niet deed maar meer voor jongeren werkte en dus niet alles precies wist.
L’histoire se répète dacht ik nog, zo ging het de vorige keer ook, alles in kannen en kruiken, zelfs de datum dat ik mijn uitkering zou krijgen vertelde ze me al. Dat was toen ook het geval en de volgende dag werd ik opgebeld dat ze het niet helemaal goed gedaan had en ik me meteen moest melden bij een sociale werkplaats om te gaan werken met alle ellende van dien. https://gewoonanneke.wordpress.com/2008/02/10/goede-raad-is-duur/
Ik hoop niet dat dit weer gaat gebeuren maar alle papieren werden in orde bevonden.
Ik vroeg wat ik kon en mocht doen op gebied van vrijwilligerswerk en zij zei dat ik in ieder geval wel bij RTV Krimpenerwaard vrijwilligerswerk mocht gaan doen. Ze moeten namelijk voor iedereen een traject opzetten waarbij je iets terug doet voor je uitkering. Maar u bent al zo actief met van alles bezig zei ze. Dat wil ik graag ook want ik wil ook niet gedwongen worden om in een verzorgingstehuis iets te moeten gaan doen. Hoe zinvol en nodig dat werk ook is, ik weet dat het niets voor mij is en dan ook niet de mensen te goede zal komen. Vandaar dat ik al wat vrijwilligerswerk zelf heb aangedragen.
Ik voelde me zo ontzettend opgelucht toen ik buiten stond.
Ben op de fiets gestapt en ondanks het koude weer lekker 20 km gaan fietsen, mezelf getrakteerd op een bakje, broodje bij de Hema en 2 verhalen van Godfried Bomans. Heerlijk het bewegen buiten deed me goed en mijn hoofd werd lekker leeg en ik kreeg energie voor 10 voor mijn gevoel.
Thuisgekomen zie ik een voicemail bericht. De mevrouw van vanmorgen dat ze me maandag nog terugbelt want misschien heb ik nog recht op een vervolguitkering van de WW.
Dat zou financieel voor mij veel voordeliger zijn maar ik prijs me nog maar niet rijk en wacht af wat ze maandag te zeggen heeft daarover. Ben wel heel benieuwd.blij  ee
Het cadeautje wat ik zou krijgen is ook gekomen, gewoon een leuke kerstfrutsel, weet niet hoe ik het verder moet omschrijven haha. Toch lief hoor en ik stuur een sms’je om hem te bedanken.
De energie die nog even lekker doorwerkt zorgt er voor dat ik binnen een uur de vier eigen stukken voor de krant geschreven heb en dus vanavond weer eens op tijd klaar ben.
Het gaat bijna wennen.
Al met al een onverwacht fijne dag en daar kan ik dan heel erg van genieten.