Daar denk ik wel eens aan……

sticksGisteren kocht ik een aantal USB sticks om kopieën van mijn foto’s op te zetten die momenteel allemaal op een externe harde schijf staan want ben altijd een soort panisch om mijn foto’s kwijt te raken.  Heel optimistisch 64 GB maar kan er nog wel een aantal bij gaan halen als ik al mijn foto’s wil bewaren.  Maar die voor de krant heb ik al besloten die laat ik maar zo. Al raak ik morgen al mijn meubels en spullen en dingen kwijt zal ik het wel jammer vinden maar dat is allemaal te vervangen maar foto’s zijn nooit te vervangen.
En dan verbaas ik me altijd weer hoe het mogelijk is dat er zoveel foto’s op zo’n klein stick kunnen staan. Boven heb ik mappen vol met negatieven en nu op een paar vierkante centimeter staan jaren van foto’s.
Hoe het allemaal kan denk ik maar niet over na want dat snap ik toch niet maar waar ik wel eens over nadenk is:  Stel doordat er iets gebeurt van een ramp of iets anders en overal zou de stroom uitvallen. En we geen gebruik meer kunnen maken van alle digitale media waar blijven we dan als alles aan gegevens alleen digitaal is.
Zijn politie, brandweer, ziekenhuizen nog in staat om hulp te verlenen, weten waar er wat aan de hand is.negatieven Ik geloof er niets van en denk dat het dan een enorme puinhoop wordt waarbij alleen de sterksten het zullen overleven.
En zo bij het saven van mijn foto’s denk ik daar dan wel eens over na. Want stel dat we opeens weer kwamen in een wereld zonder digitale mogelijkheden.
Ik weet dat ik er niet te lang over na moet denken want de kans is wel heel klein dat het zal gebeuren natuurlijk. Want ook oorlogsvoerders zijn tegenwoordig afhankelijk dan die dingen dus zullen ze niet alle netwerken vernietigen.
Maar toch, ooit las ik jaren geleden een SF boek en dat ging er over ging dat door aardbevingen al het water op aarde verdampte door de kern van de aarde. Er waren nog maar sporadische plaatsen waar water was.  En wat er toen gebeurde op de wereld.
Ik weet helaas de titel niet meer maar nog wel dat het boek toen een enorme indruk op me maakte en ik na al die jaren dit boek nog soms in mijn gedachte heb. Het werd inderdaad een struggle for life waarbij alleen de slimsten en sterksten overleefden.
Vandaar dat ik daarom misschien altijd dingen dubbel wil saven. Foto’s op externe schijf, ze staan nog de meeste op DVD zoals ik het eerst deed en nu ben ik bezig ze allemaal op sticks te zetten die ik dan bij een ander bewDVDaar. Net zoals mijn dagboeken waarbij ik naast de diverse digitale versies ze ook nog uitdraai op gewoon papier, wel veel werk en het neemt veel plaats in beslag maar je weet het nooit. Bovendien is het op een stick een beetje moeilijk om bijvoorbeeld toegangskaarten, uitnodigingen en dat soort dingen op te plakken.
Het beheerst mijn leven niet hoor maar soms moet ik daar wel eens aan denken…