Te mooi voor woorden…..

Gisteren had ik niet heel veel zin meer om iets te doen, normaliter doe ik op zondag altijd nog de was maar had even geen zin. Merk toch wel dat zeker nu we weer zo’n fantastisch weekend samen hadden dat wanneer Wim vertrokken is het opeens wel weer heel stil is en ik hem best mis. (En nee ik wil echt niet met hem samenwonen altijd ūüėČ ) .
Vanmorgen daarom meteen aan de bak, was één in de machine, wat afwassen en opruimen, was ophangen tweede er in en weer ophangen. Nog wat zaken regelen die nog geregeld moesten worden.
Fiets verzekeren, gedaan. Weekje vakantie Rockanje regelen (pas in september gaan we), fietstassen bestellen…… allemaal van die dingen die eerst gedaan moesten worden en daarna mocht ik lekker gaan fietsen.

Heerlijk zonnetje en ik wilde gaan kijken of de moerasorchis al bloeide in de Loet. Al lopende daar naar toe kwam ik zoveel vlinders tegen, zo prachtig om te zien en best veel verschillende soorten. De moerasorchis bloeide ook, schitterend gezicht altijd.
Evenals de distels die nu volop gaan bloeien, een van mijn favoriete planten gewoon door de kleur en zeker als er dan vlinders of hommels op zitten.
Soms heb je van die dagen dat het wel lijkt of je zoveel mooie dingen tegen komt, nou ja het lijkt niet alleen zo, het was ook zo. Misschien had ik er ook meer oog voor, nam ik er meer tijd voor een combinatie van beide denk ik.
Het meest opmerkelijke was wel dat ik op de terugweg twee vogels zag lopen in het weiland. Ik dacht in eerste instanties ooievaars maar daar waren ze te wit voor en opeens zag ik het gewoon twee lepelaars die in het pas gemaaide gras aan het fourageren waren. Wat een mooi gezicht….. Nog meer bijzondere dingen maar dat komt wel later…..
Ben zo’n 3 1/2 uur onderweg geweest en het voelde fantastisch aan.

Hommeles onderweg

Met dit mooie weer ben ik best veel onderweg, fietsen en momenteel ook best veel fotograferen en wandelen of vlinderen zo leuk om te doen vlinders opzoeken.
Zo kom ik onderweg soms de gekste dingen tegen maar ook mensen die opmerkingen maken over mij en meestal vind ik dat wel grappig soms ook wel irritant.
Regelmatig rijd ik langs een bankje waar zodra het weer het toelaat een aantal hangouderen of te wel oudere mannetjes zitten met elkaar te kletsen en kijken wat er zoal langskomt.
Meestal roep ik vrolijk goedemorgen/middag naargelang de tijd natuurlijk maar goed gisteren fietste ik er langs en hoorde ik ze zeggen, daar gaat ze weer en het irriteerde me een beetje en dacht, jullie zitten daar toch ook weer. Dus in plaats van goede morgen zei ik toch wel kattig (ouderwets woord) “Jullie zitten hier toch ook weer”.¬† Kreeg geen reactie verder.
Eergisteren was ik bezig met de terroreenden op de foto te zetten en er kwam een echtpaar langsfietsen die keken wat ik aan het doen was. O hoorde ik de vrouw zeggen, dat is die tweede fotograaf, die Anneke.  Kijk dat vond ik dan wel weer grappig haha.
Nou ja gisteren kwam ik een mevrouw in de scootmobiel tegen, ik stond net even te vlinderen en ze vroeg of ze me mocht storen. Ze was de weg kwijt. Nou heb je me dan meteen want ik voel meteen zoveel verwantschap. Ik leer het nooit zei ze en ze vertelde waar ze naar toe moest. Ik wees haar de weg en zei, geloof me ik heb dat ook zo vaak.
Zij vertelde dat ze uit Denemarken kwam en hier in de omgeving al 16 jaar woonde, ze sprak heel goed Nederlands (mogen sommige wel eens een voorbeeld aan nemen, zag deze week een nog een vrouw van een jaar of eind veertig op tv die al 30 jaar in Nederland was en nog geen Nederlands sprak alleen Marokkaans, dat snap ik dan niet hoor) . We hadden zo even een leuk gesprek en ik vroeg of ze nog wel genoeg energie in haar scootmobiel had om er te komen en dat had ze wel.
Gisteren was ik dus aan het vlinderen, was een heel eind het natuurgebied ingelopen en zag daar halverwege in de middle of nowhere een man zitten op een bankje. Hij zat lekker in het zonnetje duidelijk te genieten van het uitzicht op de velden die onder andere geel,paars,rood en wit zijn van het koolzaad, hondsdraf, fluitekruid, pinksterbloemen en zuring.
Nu heb ik toch altijd dat ik dan ook meteen denk, ja je loopt hier wel helemaal in je uppie en de stem van mijn vader klinkt dan nog altijd, zoek het niet op. Maar ik blijf er ook niet voor weg. Ik groette de man en zei, heerlijk he dit weer en het uitzicht. Hij antwoordde me “als je dit ziet dan wil je toch helemaal niet meer naar de bollen” . Ik zei tegen hem, dat zeg ik nu ook altijd als mensen aan me vragen of ik wel eens naar de bollenvelden ben geweest.
Zo kom je nog wel weer eens wat tegen onderweg, hoor je wat, heb je een praatje en het is voor mij vooral zo genieten nu.


Gisteren weer een uurtje lopen vlinderen en terwijl ik bezig was een dagpauwoog te fotograferen viel mijn ook opeens op een hommel die toch wel wat vreemd gedrag vertoonde. Ik ging het fotograferen en halverwege begreep ik het opeens (telelens dus aardig veraf was niet zo duidelijk) hij was bezig te ontpoppen zo mooi om te zien. Even toen hij klaar was met zijn worsteling zat ie nog heel stil en opeens floep weg was ie. Ademloos heb ik gekeken en gefotografeerd, zo’n cadeautje vond ik het dat te mogen zien.¬† Thuis meteeen de foto’s gaan bekijken en het nog een keer beleefd allemaal.¬† Tja mij hoor je niet hoor met dit weer zo in het voorjaar, toch wel voor mij de mooiste tijd van het jaar.

De vlinders achterna…..

Gisteren had ik plannen om weer eens een keer naar Gouda te gaan fietsen alleen toen ik eenmaal buiten was, pff wat een koude en harde noordoostenwind, echt niet lekker.
Deze missie dus maar even uitgesteld maar toch wel een lekkere ronde gaan fietsen het was tenslotte wel droog en de zon scheen.
Onderweg kwam ik langs de kringloop en liep er even naar binnen, altijd nog op zoek en snuffelend naar mini boekjes en wat ik er ook best veel kan vinden zijn plastic mapjes die ik altijd gebruik om mijn uitdraaien van mijn dagboek in op te bergen.
Twee weken geleden had ik weer een multomap vol voor 50 cent. Dit keer kon ik niets vinden dat de moeite waard was en ik liep nog een keer langs de boekenrekken.
En opeens dacht ik, wat ligt daar nu toch, twee miniboekjes, ik pakte ze op en het waren twee woordenboekjes Engels- Nederlands en Nederlands- Engels. Echt heel oude boekjes zo leuk denk van net na de oorlog zo oud zijn ze al. Een mooie aanwinst voor mijn minikastje.


Op de terugweg zag ik weer veel oranjetipjes vliegen, stapte af en ging verder wandelen een eindje. Overal zag ik vlinders, echt zo’n mooi gezicht.
Ze wisten ook wel waar ze zich op moesten houden want het waren echt de warmste plekkies in de zon en uit de wind. Gewoon heerlijk. Heb zomaar een uurtje of 1 1/2 lopen struinen en fotograferen en ontdekte vier verschillende soorten.
Het leek ook wel of ze zich voorgenomen hadden om op deze dag speciaal voor mij te gaan poseren. Op deze bloem?¬† of misschien kleur ik mooier op een andere bloem…. had Pluisje (Middel)het bijna voor het uitkiezen. De bermen worden ook weer zo prachtig, geel van het koolzaad, paars van de hondsdraf, de pinksterbloemen en wit van het fluitenkruid… Gelukkig worden ze met rust gelaten zodat de vlinders, bijen, hommels en andere insecten er hun gang kunnen gaan. Roodbrostje (Middel)
Ik vond er nog een klein pluizig veertje dat vastzat aan een blaadje, hoewel de wind best hard waaide gisteren bleeft ie vastzitten er aan. Muziek er bij van onder andere een roodborstje op een bankje mijn thee op zitten drinken en appeltje opgegeten.  Een mooie dag. Vlinders Oranjetipjes, dagpauwoog, zandoogje en gehakkelde aurelia.

Een pleures end lopen…..

Al heel veel jaren wilde ik eens een keer bij de marathon van Rotterdam gaan kijken. Toevallig had ik deze week tegen mijn zus gezegd dat lijkt me wel eens leuk. Gisteren hoorde ik dat Peter ook mee ging lopen, geen hele marathon maar met het bedrijf waar hij werkt gaan ze met zijn vieren een marathon lopen. Dat kan blijkbaar ook.
Vandaag dus toch maar eens die richting gaan fietsen, onwijs druk met fietsers en wandelaars, wist echt niet welke kant op, ben daar niet zo bekend op de fiets maar ik kon gewoon met de rest meefietsen. Ik kwam terecht op de 35 km ongeveer, dat betekende wel dat ik Peter niet zou kunnen zien lopen, alleen de laatste van hun team Joost.
Had ook geen zin om helemaal de stad in te gaan want daar zou best veel afgesloten zijn en voor de rest nog wel drukker zijn. Gewoon daar in de buurt van het Kralingse bos gaan staan. Was eigenlijk veel te warm gekleed voor dit weer dus niet alleen de deelnemers maar ook ikzelf had een beetje last van de warmte. Viel wel mee hoor maar als je er een tijdje staat werd het inderdaad wel warm. Heel toevallig stond ik precies naast een aantal mensen die ook uit Lekkerkerk kwamen en ik redelijk goed ken dus dat was wel leuk.
Op 35 km zie je dat mensen het ook moeilijk gaan krijgen. Ik hoef niet die “echte” profs te zien ik vind die amateurs veel mooier. Heb een mooie serie koppen gemaakt. Afzien, zweten, eten, drinken, enthousiasme. Zag wel dat de ambulances af en aan reden want de warmte sloeg hier een daar flink toe. Hoorde vanavond ook dat er iemand overleden was. Dus echt goed met die warmte zo’n eind rennen lijkt het me ook niet. De laatste van Peter zijn team zag ik verder ook niet, misschien was ie al voorbij of moest ie nog komen maar na een paar uur had ik het wel gezien daar. Ben lekker weggegaan en nog naar de Heemtuin gaan fietsen waar ik heerlijk in de rust mijn appeltje op heb zitten eten en mijn beker thee opgedronken.


Natuurlijk nog wat foto’s lopen maken, het is daar echt zo mooi, weet nu al dat het een plekkie is waar ik regelmatig te vinden zag zijn. Er is iedere keer wel wat anders te zien.
Weet niet waar ik vandaag het vrolijkste van werd, van het prachtige weer, de eerste pulletjes die ik zag, de ooievaars op het nest, de vele oranjetipjes (vlinders) en de eerste zwaluwen voor mij. Het gezegde luidt wel een zwaluw maakt nog geen zomer maar het waren er twee en vandaag voelde het wel behoorlijk zomers aan.
Zelf ongeveer een marathon gefietst (40 km) en daarna even lekker wegsoezen thuis in mijn tuin op mijn stetcher in het zonnetje. De gloed in mijn gezicht en genoten van deze topdag.

Daar lag ie gewoon…….

Voor het eerst sinds 20 jaar of eigenlijk nog meer tel er nog maar een jaar of 10 bij op dat ik met Peter naar spelletjes en activiteiten ging op Koninginnedag hoefde ik dit jaar niets en dat gaf me best een heel goed gevoel.
Had nog een aanvraag gekregen om in een naburig dorp foto’s te komen maken van de dingen die georganiseerd werden maar heb er hartelijk voor bedankt, ik had geen zin. Een toepasselijk ontbijtje genomen met oranje tomaatjes.
Het was redelijk weer dus ik dacht ga naar een naburig dorp waar een rommelmarkt annex kleedjesverkoop was.
Ik fietste het dorp uit en het voelde een beetje alsof ik een dorpsverrader was maar al gauw was dat gevoel verdwenen.
Lekker rondgelopen daar op die rommelmarkt, helemaal niets gekocht, ik vond het ook echt rommel zeg maar troep.
Dorp verder dacht ik, daar is ook een vrijmarkt maar dan niet voor kinderen maar voor volwassenen op het grote plein voor het winkelcentrum.
Eerst even een oranje tompoes genuttigd bij de Hema met een bakje koffie, where else? en daarna gaan snuffelen.
Mijn missie was vandaag mini boekjes scoren. Veel kramen waar ook dozen met boeken stonden dus er was genoeg te kijken. Bij een kraam vond ik een leuk boekje wel getiteld “De baas kan er ook niets aan doen zegt ie”. Ik vroeg wat ie kostte en de mevrouw zei 1,00. Zo heel bijzonder vond ik hem niet dus ik zei, dat vind ik te duur. Wat wilt u er dan voor geven vroeg ze. Ik zei 50 cent, dat is goed was meteen het antwoord.¬† Ik vertelde dat ik miniboekjes spaarde en betaalde de 50 cent. Dan heb ik eigenlijk wel veel korting gegeven zei ze. Was wel grappig een leuk mens was het.
Verder waren er weinig of eigenlijk geen mini boekjes te vinden maar genoeg te zien en kwam ook nog wel bekenden tegen. Ik ging weer richting fiets en opeens zag ik hem liggen….. dat boekje…….precies dat boekje dat ik zo graag wil hebben. En er naast lagen nog 2 miniboekjes, ik vroeg wat ze kosten en de twee dames die er zaten zeiden 3 voor 20 cent.
Pakte ze meteen op gaf ze meer dan 100 % fooi namelijk 50 cent ( haha) en zei dat mijn dag echt niet meer kapot kon nu ik dit boekje had gescoord en vertelde de dames waarom dat was.
En nu zijn jullie natuurlijk heel erg nieuwsgierig ūüėȬ† ūüėČ welk boekje en waarom dat boekje zo speciaal is….. dat wordt vervolg morgen anders wordt het wel een heel erg lange blog vandaag…….
Gisteren opnieuw op zoek gegaan naar de oranjetipjes, vlinders die momenteel bij ons in de buurt te spotten zijn. En ik had geluk. Twee een mannetje en een vrouwtje bleven stil op een bloem zitten. Zo stil dat ik zelfs nog naar mijn fiets kon lopen om mijn lens te verwisselen en daarna wat foto’s te maken…….. en zelfs getuige was dat ze gingen paren. Toepasselijk op deze oranje getinte Koningsdag.¬†

Een betere conditie dan gedacht……

Mijn ene knie is echt een beetje rampzalig zo nu en dan. Ben de laatste jaren nog al eens een paar keer gevallen en dat was altijd op die ene knie. Dus helemaal soepel beweegt ie dus niet meer.
Lange wandelingen zoals ik een aantal jaren geleden met mijn vriendin vaak maakte van station naar station van zo’n 15 km¬†lukte dus niet meer. Een kilometer of 5 was wel echt het hoogst haalbare. (dacht ik)
Vandaag was ik wezen werken en daarna lekker gaan fietsen. Het was drukkend warm maar wel heerlijk weer, zonder jas wel een lekker windje heerlijk hoor.
Op de terugweg zie ik veel vlinders en ik probeer er een paar te fotograferen. Als ik daar zo sta komt er een echtpaar aanlopen en de vrouw begint een praatje.
“Je hebt zo’n mooie camera zegt ze, heb je al de wilde orchidee√ęn gezien en op de foto gezet, ze staan zo mooi in bloei, we komen er net vandaan”.
Ik weet dat ze in het Loetbos ook groeien maar had ze zelf nog nooit gezien dus ik vraag waar ze te vinden zijn en ze legt het me uit. En zoals ze het verteld moet het aardig dichtbij zijn. We staan nog even wat verder te praten over wandelen, wat er allemaal te zien is momenteel een leuk gesprek.
Bedankt voor de tip zeg ik tegen de mevrouw, ik ga meteen even kijken daar. Ik fiets naar het bruggetje dat ze aangewezen heeft en loop het Loetbos in.
In wandel in de richting en het is nog wel een aardig stukje lopen maar heb wel het idee waar ik het moet zoeken en ja hoor opeens zie ik ze staan. Een veld vol wilde gevlekte orchidee√ęn een prachtig gezicht. Als ik er dichterbij wil komen voel ik dat de grond beweegt, drassig is en dat klopt wel dat hebben ze nodig natuurlijk.¬† Ik maak een aantal foto’s en ga dan weer teruglopen.
Voor mijn gevoel had ik heen best een flink stuk gelopen dus als ik terugga vergeet ik af te slaan en loop te ver door. Ik wil niet zeggen dat ik verdwaald ben want hoewel het Loetbos heet is het gewoon een brede strook tussen fietspad en provinciale weg waar ze een prachtig bos gecre√ęerd hebben en waar je natuurlijk niet eens kan verdwalen, hooguit een beetje de weg kwijt raken zoals ik. Tegen beter weten in loop ik steeds verder en verder, heb gelukkig een flesje water bij me want het is daar met volop de zon uit de wind behoorlijk warm.
Opeens zie ik iets bekends en denk, jeetje ben ik zover al gelopen dan moet ik nog een stevig stukje terug aan ook, ik zie de watermolen van de Zuidbroekse molen staan.
Nou ja het is niet anders ik moet gewoon terug gaan lopen naar mijn fiets over het fietspad nu maar.

Het is behoorlijk warm, weinig schaduw en ik ga niet klagen over het warme weer maar het was wel een hele tippel, moest toch nog zo’n km of 4 terug lopen naar mijn fiets en dat had ik heen ook al gelopen. Dus met het stuk dat ik al eerder gelopen had bij het fotograferen van de vlinders kwam ik toch wel uit op een km of 10.
En eigenlijk ging het best goed in een aardig tempo, voelde mijn knie niet eens zeer doen maar was wel blij dat ik mijn fiets weer zag. Toch was ik best snel weer hersteld van mijn wandeling vond ik, mijn conditie is beter dan ik zelf gedacht had.
En het was het allemaal waard, ga zeker nog een keer terug om die orchidee√ęn te fotograferen binnenkort voordat ze weer uitgebloeid zijn want wat zijn ze prachtig om te zien.

Wie het witje niet eert is het oranjetipje niet weerd……

Ja hoor ik pas de spreekwoorden gewoon lekker aan maar ik zal het uitleggen wat deze betekent.


Zaterdag ging in fietsen met Wim en ik zag voor het eerst weer een oranjetipje vliegen wel de camera bij me maar eigenlijk op weg ergens naar toe en niet gestopt. Een pracht vlindertje. Voor wie wil weten wat een oranjetipje is kijk op vlindernet: http://www.vlindernet.nl/vlindersoort_biologie.php?vlinderid=1028&vq=
Vandaag heerlijk zo’n niks hoeft dag dus even een boodschap gaan doen en terug door een natuurgebied gefietst om te kijken of ik er soms weer zag. En ja hoor op een gegeven moment zag ik er een. Maar voordat ik afgestapt was ie niet meer te zien.
Het kan niet altijd meezitten dacht ik, even daarvoor was ik al getuige geweest van de balts van twee futen. Veel zitten er al te broeden maar deze laatbl(r)oeiers maakten elkaar nog het hof.
Ik was het Loetbos verder ingelopen naar een rustiger gedeelte maar behalve een mijnheer die ik helemaal niet aan had horen komen en opeens achter me liep, zag ik niet heel veel en al geen oranjetipjes.
IMG_1838 (2) (Medium)Wel zag ik een aantal witjes vliegen en toen dacht ik dus wie de witjes niet eert is de oranjetipjes niet weerd. De witjes komen veel vaker voor maar toch nam ik er een paar op de foto even onder het mom van, toch nog een vlinder gefotografeerd vandaag, je moet ook wel eens tevreden zijn Anna.
Nog een stuk gelopen te hebben ging ik terug naar mijn fiets en daar zat een oranjetipje op¬†het koolzaad dat nu volop in bloei staat. Ik kon een paar mooie foto’s maken en daarna vloog ie naar een fluitenkruid en ging daarop zitten¬†met ingeklapte vleugels.¬†Ook aan de buitenkant ziet ie er mooi uit, net een blaadje dat in de plant hangt.¬†Een¬†mooi geval van mimicry.
Hij blijft er een hele tijd zitten zodat ik gemakkelijk kan fotograferen, zelfs nog¬†mijn lens verwisselen en een blaadje dat hinderlijk voor me in de weg zit weghalen, nog steeds blijft ie zitten en dan heb¬†ik gewoon mazzel en dus is het waar “als je het witje wel eert ben je een oranjetipje weerd”.¬†¬† ūüėČ ūüėČ