Van oud naar nieuw…..

Lampje 2 (Small)Ik snuffel graag in kringloopwinkels en dan moet ik oppassen dan ik niet iedere keer met iets leuks naar huis ga want eigenlijk heb ik gewoon genoeg dingen en spullen in mijn huis en zou ik beter wat kunnen opruimen dan wat nieuws (ouds) kopen.
Het is wel zo dat ik momenteel “val” op oude dingen zoals vorige week. Ik zag zo’n ontzettend leuk theelichtje dat ik het niet kon laten staan. Drie euro betaalde ik er voor, had wel gezien dat het lontje en het wieltje om het lontje omhoog en omlaag te draaien er niet in zat maar toch ik vond hem leuk.
Dan maar een waxinelichtje er in zetten en het zag er heel erg gezellig uit als het brandde ’s avonds.
Nu had ik zelf ook nog wat dingen die ik naar de Lampje 1 (Small)kringloop wilde brengen dus weer naar een andere winkel gegaan om dat weg te brengen. Ja en dan zonder naar binnen te gaan dat lukte me dan ook weer niet.
Ik zag opnieuw een theelichtje staan, niet zo mooi als ik zelf gekocht had maar er zat wel een lontje in en volgens mijn timmermansoog precies dezelfde maat en ook qua materiaal er precies bij passend. Twee euro kostte hij en ik nam hem mee.
Thuis meteen gaan zitten vogelen en verdraaid het paste precies alsof ie er voor gemaakt was, had nog lampenolie in huis en hij deed het prima en werkte goed. Lampje (Small)Echt zo’n leuk gezicht als het brandt.
Het andere theelichtje breng ik gewoon weer terug naar de kringloop dan is de cirkel weer rond.
Nu nog een leuk klein thee- of koffiekannetje/potje er op. Had al wel een heel mooi kannetje gezien maar daar zat geen deksel op en ik had niet de illusie dat ik weer zo’n mazzeltje zou vinden dus maar niet gekocht.
Genoeg redenen om nog eens een paar keer te gaan snuffelen daar want eens staat er wel een die precies matcht met mijn theelichtje.

 

Mannen op zolder…

Vanmiddag ben ik een paar uurtjes bij mijn moeder in de tuin wezen werken, het was hard nodig om hier en daar weer eens wat onkruid te verwijderen.
Gisteren had ze een moeilijke dag omdat haar ritme verstoord was en daar kan ze de laatste tijd heel slecht tegen.
De kapster zou komen om haar haar te doen om half 11 maar om half 12 was ze er nog niet en had ze mijn schoonzusje gebeld. Die had weer de kapster gebeld en wat bleek, zij had wel de afspraak bij mijn moeder in de agenda gezet maar niet bij haar zelf.  Dus kon ze pas over een week komen.
En dat zijn dingen waar mijn moeder dan helemaal van slag van raakt en ook niet over uitgepraat raakt. Het mag als je zo oud bent.
De laatste maanden zegt ze ook steeds dat de mannen op zolder hoort ’s nachts. Om een uur of half 7 gaan ze meestal weer weg zegt ze.
Mijn hoofd gaat steeds verder achteruit zegt ze tegen me want hoe kan ik dat nou horen als ik alleen in huis ben.
Ik probeer haar uit te leggen dat ze misschien in haar dromen of slaap een soort teruggaat naar het verleden en dan denkt dat mijn pa of broer er nog zijn of nog verder terug haar broers en zussen in huis.
Zou het zegt ze en accepteert op dat moment dat het misschien een goede verklaring is er voor. Maar een paar dagen later begint ze er weer over en is ze weer vergeten wat ik gezegd heb.
Misschien zijn ze er wel om mij in de gaten te houden ’s nachts zegt ze dan. Is hier de wens de vader van de gedachte. Ik weet het niet, ik vind het ook moeilijk.  Naast het feit dat ze sommige verhalen wel 10 keer vertelt is ze eigenlijk niet echt in de war of zo. Ze weet nog precies wat ze moet betalen voor de kapper, de boodschappen en dat soort dingen.
Ze vergist zich nooit in wie we zijn. Op welke dagen wie komt om wat te doen zoals wassen, de huishoudelijke hulp, het eten gebracht wordt en dat ze op zondag geen warm eten krijgt en dergelijke dus ik denk niet dat ze al echt dementerend of zo is.
Ik vraag of ze er bang voor is dat ze dat hoort. Nee hoor antwoordt ze, ik ben er helemaal niet bang voor. Daar ben ik dan weer blij om want dat lijkt me wel erg voor haar.
Toen ik er die nacht sliep pas een keer merkte ik ook wel dat ze ’s nacht soms al haar bed uitging en dat vertelde ze vanmiddag ook. Soms kleed ik met om half 4 of zo al aan zegt ze en dan zie ik pas dat het nog lang geen tijd is en ga ik maar weer terug naar bed.
Soms zou ik ze zo beet willen pakken en mee willen nemen met me, maar goed dat is ook geen optie natuurlijk. Een verzorgingstehuis, ik ben bang als we haar nu daar naar toe overplaatsen dat ze wel helemaal de weg kwijt raakt.
We hebben het er best wel eens over gehad maar dan zegt ze toch wel meestal weer gauw maar dan kan ik niets meer doen. Nu rommelt ze nog een beetje met wat dingetjes zoals bloesjes wassen, plantjes water geven, wat stoffen, afwassen, zelf nog koffie zetten, allemaal van die dingen die haar toch nog bezig houden en in beweging.
Oud worden is mooi en eigenlijk is ze verder best nog goed maar deze dingen vind ik toch best wel lastig om mee om te gaan. Wanneer wordt het een te groot probleem voor haar en moeten we een andere beslissing nemen. Ik weet het echt niet ?