Vrolijk ouder worden……

fotoDit was het thema vandaag  op het dorp bij een bijeenkomst georganiseerd door een Stichting die zich bezighoudt met het welzijn van ouderen.
Ik was gevraagd door de directrice daarvan om gespreksleider te zijn en het leek me wel leuk om te doen.
Allereerst werd er een presentatie gehouden over het ouder worden, wat er voor kan zorgen dat je gelukkiger wordt/bent.
Wat kan je er zelf aan doen, waar kan je niets aan doen, zijn dingen erfelijk of moet je het zelf doen.  De invloed van gezondheid, verlies of geloof.
Nou ja allemaal van dat soort zaken kwamen er aan de orde en tussendoor konden de mensen ook dingen vragen of toevoegen.
Moet zeggen dat er niet heel veel respons vanuit de zaal kwam. Er waren best aardig wat mensen op afgekomen dat was wel leuk.
Quotes-over-ouder-worden-0-1110x600Daarna werden er groepen gemaakt en kwamen wij aan de bak als gesprekleiders om een aantal stellingen te gaan bespreken.
Ik deed dit samen met een man, we hadden van te voren even samen zitten praten hoe we het een beetje aan gingen pakken en dat liep best goed zo samen.
Het enige wat ik achteraf tegen hem zei dat we beter wat verdeelder tussen de mensen hadden moeten gaan zitten. Het was best een grote groep en wij zaten samen een soort aan het hoofd van de tafel waardoor de achterste mensen toch minder “aan de beurt” kwamen.
En toevallig zaten er naast ons ook nog eens twee mensen die best uitgebreid hun verhaal wilden doen. Ook prima maar soms moesten we dat toch netjes afkappen.
Hadden we wat meer verdeeld gezeten had het denk nog beter verlopen. Er kwamen best veel verhalen los en mensen die er goed over nadachten wat ze er van vonden. Blijkbaar werkt het toch beter in een kleine groep.
C0gckCkUAAE_BTONa afloop hoorden we dat de mensen het heel positief hadden ervaren, een aantal kwamen ons nog bedanken dat is toch best heel leuk.
Voor mij was het de eerste keer dat ik zoiets deed en voor die man ook. Vandaar dat het voor ons ook wel een leerproces was. Maar zeker voor herhaling vatbaar.
Plaatjes www.

Kwaliteit

Heel lang ging ik bijna altijd samen met mijn zusje naar mijmaman moeder toe, heel gezellig maar nu zij weer een nieuwe liefde in haar leven heeft en mijn broer wat zorgtaken aan ons overgedaan heeft ga er ik de meeste keren alleen  heen. De laatste tijd belt mijn moeder me ook heel vaak op, iets wat ze voor de ziekte van mijn broer eigenlijk nooit deed. Ik moet zeggen dat ik me soms ook wel mateloos aan haar erger als ze niet van haar onderwerp af kan komen en steeds opnieuw begint maar ik heb ook vaak hele mooie gesprekken met haar. En dan geniet ik enorm van de verhalen die ze vertelt. Nestel me onderuit met een kopje thee en laat haar heerlijk vertellen, sommige verhalen weet ik al maar soms komen er opeens ook weer nieuwe dingen naar voren.
Wat ze eigenlijk nooit gedaan heeft, haar onzekerheden, dingen waar ze over na zit te denken delen met haar kinderen.
Ik herken het ook wel, herken ook heel veel dingen in haar manier van denken, misschien omdat we hetzelfde sterrenbeeld zijn, ik weet het niet. Zelf doen was ook altijd haar credo.
Maar ik snap het gevoel van haar dat ze steeds meer dingen over moet geven omdat ze het gewoon niet meer kan, niet zo gek als je bijna 99 jaar oud bent natuurlijk.
Soms denk ik ook wel, zou ik wel zo oud willen worden eigenlijk?
Zou mijn zoon later ook zo blij zijn om toch nog naar zijn moeder toe te gaan of me zien als een last, tenslotte staat hij er maar alleen voor.
Is dit leven zoals mijn moeder leeft nog waard om geleefd te worden. Ik vind van wel, eigenlijk leer ik momenteel soms meer van haar dan ik ooit daarvoor gedaan heb.

Geschreven voor de WE300 uitdaging van Plato met deze maand als thema Kwaliteit. Schrijf een verhaal van 300 woorden over dit thema zonder het themawoord te noemen. Meer verhalen op: http://platoonline.wordpress.com/2014/10/13/we-300-oktober-2014/