Gevoel voor tijd……..

IMG_7793Vanavond maakte ik eigenlijk best weer een sterk staaltje tegen van tijdsbesef.  Ik was bij een openluchtconcert en een van de bezoekers zei voor de hoeveelste keer is het nu eigenlijk al, de derde keer of zo toch. Ik zei, nee veel meer keer al, denk zeker al een keer of tien.
Later sprak ik de organisatoren die me vertelden dat het al de 16e editie was, ik kon het echt niet geloven dat het al zo lang bestond en zei dat ik het na ging kijken in mijn archief van mijn krant en dat deed ik vanavond en verdraaid ze hadden echt gelijk, de 16e keer al weer.  IMG_7806Heel bijzonder en in al die 16 jaar is het maar een keer afgelast door slecht weer, alle andere keren kan ik me wel herinneren dat het mooi weer was (voor wat het waard is dat bleek wel weer vanavond).
Vanmorgen had ik het eigenlijk ook al, wel iets anders maar toch ook van die dingen van besef van tijd of ingebouwde klok, ik weet het niet.
Gisteren bedacht ik dat ik mijn uurtje werken heel vroeg wilde doen maar donderdagavond altijd mijn avond dat ik mijn artikelen in moet leveren dus dan wordt het ook altijd laat net zoals gisterenavond half 2 ging ik naar bed. Hooibouwen1Ik zette de wekker op 7 uur maar in mijn hoofd zat dat ik eigenlijk om 7 uur al wilde beginnen, lekker even alles openzetten en weer op tijd klaar zijn maar mijn verstand zei, 7 uur op, 8 uur beginnen anders heb je te weinig uren geslapen.
Om zes uur was ik klaar wakker en dacht, ik ga gewoon werken om 7 uur en zo gezegd zo gedaan. Mijn wil had het gewonnen van mijn verstand en mijn klokje van binnen maakte me wakker, dat denk ik tenminste.
Want het gebeurt me ook regelmatig dat ik bv even een half uurtje of uurtje op de bank ga liggen en voor alle zekerheid mijn wekkertje zet, in de meeste gevallen ben ik gewoon precies op tijd wakker. Paarden
Rare dingen tijdsbegrippen eigenlijk, want waarom duren vijf minuten als je het naar je zin hebt voor je gevoel veel korter dan vijf minuten dat je bijvoorbeeld nog een vervelend klusje moet doen of ergens op moet wachten.
Onderweg vanmiddag zag ik zo schattig een paard en een pony volgens mij, dacht eerst dat het een paard en een veulen was maar de bouw en de korte poten doen mij het eerste vermoeden, heb niet zo heel veel verstand van paarden. Maar goed ze stonden samen zo schattig onder een boom de schadslagroom 1uw opgezocht en die kleine naast de grote nog in diens schaduw staand.  Toen ik er heen langsfietste stonden ze er al en terug nog steeds.
Ook zag ik nog op een ouderwetse manier hooibouwen met pakjes hooi op de wagen, opsteken met een hooivork. Vond het wel een mooi gezicht, je ziet het niet zo vaak meer, allemaal in van die zwarte bollen tegenwoordig. En voor de drukke dag met veel afspraken maar ook zo’n leuke dag vond ik dat ik zelf wel een koffie met slagroom had verdiend. 😉

Vrijwilligers……… onmisbaar

Vlekruitersanavond ging ik naar de opening van een nieuw clubhuis van de paardenvereniging, het was best lekker weer dus was het buiten nog goed toeven.
Hier en daar een praatje makend hoorde ik het verhaal van deze paardenvereniging die net voor de oorlog opgericht is.
Ze kenden heel bloeiende tijden maar ook mindere zoals denk ik wel bij alle verenigingen. Momenteel gaat het er weer goed mee, een enthousiast jong bestuur met veel vrijwilligers en hebben ze met heel veel mensen een nieuw clubhuis gebouwd.
Ooit begonnen ze met een oude roef van een schip als kantine, later kregen ze een unit die tijdens de gifaffaire in Lekkerkerk gebruikt werd bij de noodwoningen als wasserette.
Nu hebben ze in een half jaar tijd een prachtig onderkomen neergezet, eigenlijk een heel grote blokhok zou ik het willen noemen die als clubhuis dienst gaat doen. Binnen mooi ingericht met steigerhout, stoer, echt iets voor een paardenvereniging waar de rijders toch meestal met laarzen aan binnenkomen. Twee grote banken met leuke kussens gestyled waar in in gedachte zo de “paardenmeiden” lekker met elkaar zie zitten “chillen”
Er zijn heel wat uurtjes door vrijwilligers ingestoken om het betaalbaar te maken, deze werden vanavond heel terecht in het zonnetje gezet.
Twee futters hadden in een half jaar tijd meer dan een dagtaak er aan gehad om alles voor elkaar te krijgen.
Waar zouden al deze verenigingen toch zijn zonder de vrijwilligers, dan konden ze wel opdoeken eigenlijk.
Overal hoor je toch wel bij verenigingen klagen dat mensen die wat willen doen voor hun vereniging maar gelukkig zie ik ook nog voorbeelden zoals deze dat het anders kan en waar mensen heel trots zijn op het resultaat.
Lekruiters2Of zoals een van de vrijwilligers die echt onder soms barre weersomstandigheden toch maar weer aan de slag ging vertelde.
“Toen ik voor het eerst weer de paarden zag rijden in de nieuwe bak, dat was voor mij het mooiste moment, toen had ik echt zoiets, ja daar doe je het voor”.
Mooier kan ik het niet zeggen.