Wat niet weet wat niet deert….

Eigenlijk al een paar weken wil ik zo graag in de tuin werken, mijn schuur eens opruimen gewoon lekker buiten bezig zijn. Vandaag scheen het zonnetje al toen ik mijn ogen open deed en met hier en daar wat wolkjes bleef ie ook schijnen.
Daar word ik altijd vrolijk van en krijg ik zin om van alles te doen, liefst alles tegelijk.
De zon komt bij mij echt pas in de middag in de tuin dus vanmorgen eerst mijn keuken maar eens lekker uitgesopt.


Rondje gefietst en onderweg nog wat foto’s van paddenstoelen gemaakt, vond het een beetje hopelijk het afsluiten van een voor mij gevoel paar herfstachtige weken. Nog wat zitten klooien met een spiegeltje voor de onderkanten te fotograferen. Was wel grappig om te doen maar gunde me er ook niet erg veel tijd voor.
Daarna begonnen met het onkruidvrij maken van het stukje tuin waar ik de tuinbonen heb gelegd en die piepen al net boven de grond uit. Zo leuk toch weer.
Maar eigenlijk kriebelt het om te proberen de tweede kast die ik nog in de schuur heb staan te gaan slopen.
download (12)Was er al een keer mee begonnen, had bedacht dat ik hem “gewoon” doormidden wilde zagen. Het is een metalen roldeurkast die ik ooit bij mijn werk vandaan meegenomen heb (nou ja een vriend heeft ze voor me opgehaald die twee) maar doordat mijn blokhut wat begint te zakken gingen die kasten het dak dragen en kwamen er grote kieren.
De eerste kast hebben Peter en Wim met de Kerstmis al naar buiten gebracht en die heb ik een paar maanden geleden gesloopt. Maar deze kregen ze niet naar buiten omdat ie klem vast zat tussen het plafond en de stenen. Een uitdaging dus.
Had al eerder een stukje gedaan met de decoupeerzaag maar dat was weinig succesvol. De kast bewoog eigenlijk te veel waardoor de zaagjes snel braken.
Had nu vanmiddag nog 1 duur origineel zaagje over en dacht, nog maar eens proberen. Eerst de twee deuren er uit gesloopt, dat zijn van die kunststof deuren die rollend open en dicht gingen. Dat ging vrij snel moet ik zeggen. Een meevallertje. De kast was nog even een ander verhaal. Gaan zagen en al heel snel brak het zaagje weer. Met een handzaag geprobeerd ging wel maar dan moest ik rekende ik uit wel een paar uurtjes zagen voordat het klaar was. Een bijtel en vuistje ging ook wel maar dat was het toch ook niet echt.
Afijn ongeveer al mijn gereedschap was in de schuur (schromelijk overdreven natuurlijk) en na een paar uurtjes tobben dacht ik morgen weer verder, was het zat. Binnen zag ik nog een pakje zaagjes liggen van de Action waar nog 1 metaalzaagje, 2 zaagjes voor plastic en twee zaagjes voor fijn hout in zaten. Dacht nog even, dat zal me de kop niet kosten, geloof dat ik voor dat hele pakje zaagjes maar 2 euro betaalde. Toch weer even aan de slag met de decoupeer, het metaalzaagje brak al heel snel. Met de twee voor plastic ging het een stukje beter, eigenlijk om ik scheef ging zagen gingen die ook kapot. Op het laatst nog maar de houtzaagjes proberen. En verrek die deden het eigenlijk nog het beste en in no time had ik de heel kast doorgezaagd……IMG_3902 (2)IMG_3903 (2)
YES klus geklaard zeg.
Dat voelde goed aan zeg. En zo zie je maar eens, soms moet je wat proberen wat er niet echt bestemd voor is maar wat niet weet wat niet deert denk ik dan maar. Gaan met die banaan. Eenmaal in twee毛n kon de kast zo naar buiten. Nu kan ik een container bestellen en alles af laten voeren en dan nog de schuur opruimen. Heb nog plankdragers en van de zolder nog een plank gehaald die ik er op kan leggen voor wat dingen op te zetten die nog in die kast stonden.
Mooi klusje voor de komende dagen want volgens de berichten komt het voorjaar er nu echt een beetje aan, heerlijk hoor, heb nog genoeg in de tuin te rommelen en ik doe niets liever…..聽 聽En natuurlijk ook zo’n lekker gevoel om iets te doen wat twee mannen samen niet voor elkaar kregen, die kast naar buiten krijgen. 馃槈 馃槈

Lente in februari

PXFR9714[1]Morgen is al weer de laatste dag van februari maar wat een mooie week hebben we achter de rug en ik heb er met volle teugen van genoten. Veel gefietst, gewandeld, gefotografeerd en ook twee dagen bij Peter in de tuin gewerkt een aantal uren.
Gisteren ben ik in de Heemtuin geweest, vind het daar zo mooi, was er regelmatig in het najaar geweest omdat er dan zoveel verschillende paddenstoelen te vinden zijn maar bedacht me dat het hier in het voorjaar ook wel mooi moest zijn. Ik spotte zelfs ook nog een paar paddenstoelen ook.
De foto’s van gisteren zijn daar dus gemaakt. Veel zit nog in de knop natuurlijk maar vond toch nog wel wat kleur en fleur al. Vind het gewoon heerlijk om daar zomaar rond te lopen, het is er best rustig althans de keren dat ik er geweest ben. Er zijn altijd wel een paar mensen en nu ook wat opa’s en oma’s met kleinkinderen omdat het vakantie is natuurlijk. Die troffen het ook. Tegenover de Heemtuin is een grote kinderboerderij, ga daar ook wel een keer kijken maar gisteren niet, zag rijen auto’s op de weg staan dus drukte genoeg daar. Beeld.jpg
Op de terugweg fietste ik aan de andere kant van de IJssel terug, had niet goed gekeken en kwam in een wijk terecht waar ik heg noch steg kende maar op een of andere manier door het vele fietsen lijkt mijn ori毛ntatiegevoel wel verbeterd te zijn want na een tijdje gewoon maar de fietspaden gevolgd te hebben kwam toch de dijk weer in zicht waar ik op moest komen om daar met het veerpontje over te steken. Zag onderweg nog een apart beeld met drie paardenkoppen. Het was blijkbaar in de buurt van een zorgcentrum want het was file rijden daar met rolstoelen en rollators. Wel mooi natuurlijk dat al die mensen mee naar buiten genomen werden met het mooie weer. Je zag ze echt genieten er van.

Vanmiddag in de tuin bij Peter aan het werk, in de straat achter zijn huis waar ik op uitkijk als ik even een bakje zit te doen zie ik een man in zijn blote lijf aan het werk op een dakkapel. Ach heb wel eens een minder leuk uitzicht gehad toch…. jong ventje hoor maar toch haha…聽 Heb wel de Hulk gemist die met zijn snelle fiets in Lekkerkerk was geweest. Op het bankje voor mijn huis heeft ie even wat heeft zitten eten haha. Wel jammer had hem met alle liefde wat te drinken er bij aangeboden.
Als ik terugfiets zie ik de kieviten duikvluchten maken, ze scheren laag boven het weiland, spelend in de lucht lijkt het wel met elkaar. Hun bekende geluid is weer te horen. Een spreeuw zit op een paaltje zijn longen uit zijn lijf te zingen. Kortom ik heb echt van dit prachtige weer genoten. Het schijnt morgen over te zijn, het zal wel kloppen want de wind was vandaag al gedraaid van oost naar west… het is dan zo maar deze mooie dagen pakken ze me niet meer af.

Tussen de buien door….

Vandaag een dag met heel wisselend weer, felle buien, zon, grijs bewolkt, veel wind.
Ik doe het er maar mee het is niet anders. Mijn plannen om naar Schiedam te gaan vandaag maar even uitgesteld naar morgen want het is toch nog wel een stukkie fietsen naar de metro. Zou gewoon ook de bus kunnen nemen maar daar heb ik dan weer een hekel aan. Rekening houden met bustijden, ga liever fietsen en dan met de metro dus hopen dat het morgen wat beter is.
Ondanks dat toch gekeken of er tussen de buien door ergens een droge periode kwam om toch een stukje te gaan fietsen.聽 En dat kwam er hoor, zag een zonnetje en dacht even op de pedalen en ik vond het heerlijk.聽 Jagende wolken in de lucht en nog getracteerd worden op een prachtige regenboog waarvoor ik dan nog wel even afstapte.
Een paar druppels regen onderweg maar het was te verwaarlozen. Op de heenweg zelfs nog even wat paddenstoelen op de foto gezet. Normaliter ga ik door mijn knie毛n daarvoor maar met deze natte ondergrond ook voor mij net te veel van het goede dus van bovenaf genomen en dat kan ook nog mooie plaatjes geven (althans dat vind ik). Zoals de natuur het soms arrangeert kan ik niet aan tippen.

Op de terugweg zag ik echt in de verte en ook de kant waar ik geen ging de buien aan de lucht hangen en gewoon snel bewegen. Een fascinerend gezicht maar ook meteen de waarschuwing om toch maar zonder veel omwegen naar huis te gaan fietsen.
Ik had geluk, net mijn fiets binnen werd het een kwartier later opeens heel donker in huis en zag ik natte sneeuw en allerlei viezigheid uit de lucht komen vallen.
Tussen de buien door, gebofd dit keer en droog over gekomen…… blij toch even buiten te zijn geweest.聽 En de pot met goud, zoals beloofd aan het einde van de regenboog weer niet gevonden.

Goed voor body and soul

De laatste weken ontzettend druk bezig geweest voor mensen, met mensen, hard gewerkt maar ook wel leuke dingen natuurlijk.
Zoals gisteren het was echt hard aanpoten, niks geen gezellig even napraten hoor, gewoon werken en die twee feestvierders lagen nog lekker op bed.
Niet zo gek natuurlijk na zo’n feest. Ik had de keuze om gisteren te werken of vandaag, hun maakte het niet zoveel uit. Ik koos voor gisteren en dat was achteraf een goede keuze. Sowieso dan was ik er maar weer vanaf en vandaag was het een prachtige dag. Blauwe lucht, zon,nog een kort maar heftig buitje…..kortom weer om op de pedalen te gaan.
Gisteren zusje geappt of ze meeging, ik moest nog een trui terugbrengen op de Oosterhof maar ze was flink verkouden dus sloeg een keertje over.
Vanmorgen kon ik lekker rustig aan doen en dat was maar goed ook want ik was net beneden of ik voelde mijn rug zeer doen en dacht, nee he, niet nu. Ik had al bedacht nu zusje niet meegaat, ga ik wel naar de Oosterhof maar meteen daarna toch nog een keer聽 kijken in de Heemtuin of er nog wat is te zien aan paddenstoelen. Maar vooral vind ik het daar zo zalig om te wandelen, gewoon een poosje te zijn. Even verder niets…..
Toch maar gaan bewegen vanmorgen een beetje, dacht vooral niet stil gaan zitten, dus de ballen in de kerstboom gehangen die ik gisteren tussen de bedrijven door ook nog neergezet had en alles van de zonder gehaald wat ik wilde hebben. En dat hielp wel, gewoon rustig aan doen, kost natuurlijk weinig kracht om wat balletjes en slingers op te hangen. Had zaterdag een mooi klein boompje uit wezen zoeken en vond een mooi vol boompje. Helemaal mijn zin.
Gelukkig zakte de pijn een beetje weg en ging ik toch maar fietsen. De trui teruggebracht en even een bakje gedaan bij de Hema. Verder nergens gewinkeld, wilde gewoon lekker eens een keer naar buiten zonder die grauwe en grijze luchten. Had bedacht dat als ik terugkomend van de Oosterhof halverwege ergens een zijweg in zou slaan ik wel in de buurt uit zou komen van die Heemtuin.
Nu ben ik natuurlijk verre van postduif maar wonderen bestaan nog, ik had al een eindje gefietst en zag nog weinig herkenpunten dus vroeg ik twee meisjes die daar stonden de weg en verdraaid, een brugje over en ik was waar ik zijn moest.
Heerlijk heb echt meer dan 2 uur lopen wandelen en fotograferen daar. Had een vuilniszak meegenomen om op de zitten. Niet dat het veel hielp hoor ;).
Paddenstoelen hebben een voordeel en een nadeel. Het voordeel is dat ze niet weg vliegen een nadeel dat ze zo verrekt dicht bij de grond staan de meeste dan.
Echt dit was zo goed voor me, goed voor body and soul….. wat een prachtige dag en nog een voltreffer vond ik zelf ook toen ik op een van de foto’s van de paddenstoelen een insect zag dat net zijn voelsprieten boven de paddenstoel uitstak.pado insect 1 (Middel) Dat moet je gewoon een keer treffen want geloof me dat had ik echt niet gezien toen ik half liggend en hangend de foto’s maakte.聽 聽Als ik morgen weer pijn in mijn rug heb weet ik tenminste wel waar het vandaan komt. Maar er waren nog genoeg paddenstoelen wel heel veel kleintjes te zien.
Thuis kerstmuziekje op, kerstboom aan, open haardje aan, kaarsjes, warme chocolademelk en straks erwtensoep eten.
Deze dag had ik echt even nodig en tel hem dan ook driedubbel…….. puur genieten.

Ondanks of juist daarom ??

10409067_10152469550838008_8519951723546083157_nVandaag was weer zo’n dag, 14 november en 33 jaar geleden beviel ik van Hannah, ze leefde niet. De bevalling was een rampeplan, halverwege werd ik helemaal weggespoten en werd zij letterlijk “gehaald”.
Gisterenavond zat het helemaal in mijn systeem maar vanmorgen in eerste instantie dacht ik er helemaal niet aan.
Tot ik ging zwemmen met mijn vriendin die zei dat haar overleden zoon morgen jarig zou zijn geweest en hij zou 60 jaar geworden zijn, hij overleed vorig jaar december.
Pas toen kwam het weer in mijn gedachten. En dat heeft voor mij niets te maken met dat ik haar vergeten ben maar ik ervaar zelf wel dat data voor mij niet altijd matchen met het gevoel of de emoties als ik er aan terugdenk.
Sterker nog ik weet bijvoorbeeld heel weinig data van overlijden van mijn familieleden, geboorte data wel maar al die overlijdensdata zitten helemaal niet zo in mijn systeem. Natuurlijk wel van mijn eigen kinderen maar zelfs van mijn moeder, vader en broer zal ik diep na moeten denken of zelfs nakijken op welke datum ze overleden zijn.
Maar goed mijn vriendin was natuurlijk heel verdrietig daarover, had er nog zo’n moeite mee (logisch) en zij kwam met haar verhaal tijdens het zwemmen. Heel veel meer dan aanhoren kon ik op dat moment toch niet, een dikke knuffel geven helpt dan wel.
Vanmiddag opnieuw naar Krimpen gegaan en nu op de fiets om bij Chantal en Peter in de tuin bladeren op te gaan ruimen. 40c64122-7f59-4f14-b894-4599718bd084Het gaat nu heel hard met de bladeren en zij hebben veel bomen en de buren ook dus ook veel bladeren. Gisteren stuurde Peter een appje met een foto. Hij vroeg niks maar ik kan tussen de regels door lezen en begreep de hint.
Ik vind het heerlijk werk om te doen en ben graag in hun tuin bezig. En natuurlijk meteen Yenthe weer even zien.
Een volle container, lege grasvelden, straten en een goed gevoel.
Inmiddels is Yenthe ook opgekomen en als ik nog buiten bezig ben zit ze in haar kinderstoel bij het raam te kijken. Ze vindt het prachtig dat ik zwaai naar haar en me achter het muurtje verstopt, kiekeboe is van alle tijden. Ik zie haar helemaal schaterlachen..heerlijk hoor.
Als ik naar binnen ga staat er al een kopje thee voor me klaar. Yenthe heeft ook haar hapje op en Chantal geeft ze aan mij.
Maar ja, zij wil echt niet meer op schoot zitten hoor, ze wil bewegen, bezig zijn dus neem ik haar mee naar haar speelhoekje dat ze voor haar gemaakt hebben. We gaan boekjes lezen, vormpjes in een emmer doen en er ook weer uithalen. Echt zo leuk om met haar te spelen. Chantal ook blij, die heeft even haar handen vrij om de ovenschotel die op het menu staat voor ’s avonds klaar te maken verder.聽 En voor Yenthe ook leuk anders wordt ze even in de box geparkeerd, waar ze trouwens ook graag zelf zit te spelen.
Als Peter thuis komt is ze door het dolle heen, echt papa of mama zegt ze nog niet maar het komt er al dicht in de buurt. Kortom ik geniet zo enorm van die kleine uk. Ik vind ook dat Peter en Chantal het best goed doen. Naar het strenge toe maar ze ook een flink stuk vrijheid gevend. Denk wel zoals wij het zelf ook gedaan hebben. Ze gaat overal zelf al staan, stapjes langs de tafel,聽 ook zelf weer zitten en kruipt de hele kamer door, zo schattig. Ok茅 genoeg er over.聽Paddoo mini nEn dat bedoelde ik dus met mijn titel van dit blogje. Ondanks dat het de geboorte/overlijdensdag van Hannah is toch een geweldige dag voor me. Of misschien juist daarom, zo’n cadeautje zo voelt het toch wel aan dat we toch gekregen hebben met deze kleindochter. Het maakt het leven zoveel mooier……聽 en dat voelt goed aan.聽 Deze foto van twee paddo’s maakte ik gisteren, vind het zo’n liefie… Alsof de ene de andere beschermt…..

 

Nep nieuws…….

Padje 1Heb gisteren ook wel lol gehad met de mensen die ik tegenkwam in de heemtuin. Zelf ben ik ook lid van een paddenstoelensite op FB waar ik regelmatig wat foto’s plaats.
En natuurlijk is daar een soort vorm van rivaliteit, niet heel erg gelukkig, maar toch wel probeert iedereen een aparte of bijzondere paddenstoel te plaatsen.
Of een veelvoorkomende paddenstoel mooi proberen neer te zetten op de foto.
Voor mij geldt altijd wel dat ik de natuur in tact wil houden, niet twintig paddenstoelen vertrappen om een mooi plaatje te maken. Ik moet zeggen dat de paar keer dat ik in die tuin geweest ben de mensen die ik daar Padenstoel 3 (Middel)tegen kwam allemaal diezelfde instelling wel hebben.
Haal heus wel eens een blaadje weg of zoals gisteren dat ik een blaadje tussen twee paddenstoelen in zet om die ene op de voorgrond te krijgen zonder dat die andere zichtbaar is. Maar daar blijft het wel bij.
Met een man die daar ook was stond ik zo te praten over die sites en fotograferen en dat soort dingen. Hij vertelde zo’n grappig verhaal.
Ooit was ie een keer naar een fototentoonstelling geweest van iemand die in de loop der jaren allerlei bijzondere paddenstoelen had gefotografeerd.
Hij had van die foto’s weer foto’s gemaakt en op die paddenstoelensite gezet en wat een reacties kreeg hij daar op. Niemand die het door had tot hij het zelf onthulde, zo grappig. Het deed me meteen denken aan die keer dat ik met mijn zus op een stedentrip was waar ergens ook een schrijn stond met de resten van een heel beroemd iemand uit de geschiedenis er in. (weet echt niet meer wie het was)
Om daar in de buurt te komen in die zaal moest je 7.50 euro entree betalen en daar hadden we helemaal geen zin in. Dus ik had van de kaarten die daar te koop hingen een foto gemaakt en later lieten we die foto’s aan de rest van de groep zien, hoe leuk het geweest was daar. (later wel eerlijk verteld natuurlijk) . Wat een lol hadden we samen, we voelden ons net weer twee kleine kinderen.
Natuurlijk ben ik het toch nog op gaan zoeken waar en wanneer en wie het was. Dus het was in Parijs in de D么me des Invalides en de schrijn was van Napoleon. Had zelfs de foto nog die ik er destijds van gemaakt heb.
Dit las ik op een site er over:
Graftombe van Napoleon
In de D么me des Invalides in Parijs is een bijzonder graf te vinden. Het is de graftombe van de voormalige Franse keizer Napoleon Bonaparte. Negentien jaar na zijn dood werd het stoffelijk overschot van Napoleon overgebracht van Sint-Helena naar Parijs, waar hij alsnog een staatsbegrafenis kreeg. Zijn stoffelijk overschot rust nu in een praalgraf dat in een put binnen de D么me des Invalides geplaatst is. SONY DSCJe kunt de tombe zowel van bovenaf als vanaf beneden bekijken. Rondom de tombe staan twaalf sculpturen die ieder een聽
overwinning van Napoleon voorstellen. In de D么me des Invalides liggen nog een aantal familieleden van Napoleon en verschillende prominente Franse militairen en oorlogshelden opgebaard. Dankzij het veelvuldig aangebrachte goud is de koepel van D么me des Invalides 茅茅n van de meest opvallende elementen als je vanuit de Eiffeltoren of Tour Montparnasse uitkijkt over Parijs. Zeker bij zonnig weer springt de koepel direct in het oog.
Zo zie je maar weer waar een verhaal over paddenstoelen toe kan leiden en, grappig om die vakantiefoto’s trouwens weer eens te zien. We waren daar destijds in december en het sneeuwde heel veel maar het was een leuke vakantie.
De twee bovenste foto’s een met blaadje er achter en een zonder….. dit soort kleine correcties doe ik ook wel eens maar die beschadigen verder niets.

 

Paddo paradijs II

Ik kon het vandaag niet laten. Eerst werken vanmorgen en daarna op de pedalen gegaan en weer een keer naar de Heemtuin in Capelle aan den IJssel gaan fietsen.
Een paar weken geleden was ik er ook geweest en het is daar zo prachtig, niet alleen omdat er zoveeeeeeeeeel paddenstoelen groeien maar ook omdat het er zo rustig is om te wandelen.
Nu liepen er ook weer een aantal paddo spotters en we kwamen elkaar steeds tegen want zo groot is die tuin niet. We wisselden vindplaatsen uit of liepen een eindje mee om paddenstoelen te wijzen waar ze stonden.
Echt zo gezellig is dat ook, geen fanatiekelingen maar net als ik gewoon liefhebbers van paddenstoelen met ongeveer net zo weinig kennis van zaken als ikzelf.
Ken inmiddels wel een aantal paddenstoelen maar veel meer ken ik nog niet.
Op mijn verlanglijstje voor mijn verjaardag staat dan ook een paddenstoelengids.
Wil eigenlijk wel de paddenstoelen die ik op de foto zet de namen er van te weten. Zo leer ik iedere keer iets bij.


Vandaag weer nieuwe ontdekt zoals de judasoren. Ze lijken ook op oren zien er fluweelachtig uit. En de aardsterren die je gauw over het hoofd ziet.聽 Maar ook de wat “gewonere” paddenstoelen zet ik graag op de foto. Geweizwammetjes gespot.
En natuurlijk de inktviszwammen, die zijn echt heel mooi met hun felle kleuren.
Kortom heb me er vanmiddag meer dan prima vermaakt.
Richting huis gaande nog even een tussenstop gemaakt bij kleindochter Yenthe waar mijn exgenoot en zijn vriendin aan het oppassen waren. Yenthe was snip verkouden maar wel tierig, dat hoort er ook bij maar wel vervelend voor zo’n kleintje natuurlijk.
Even een bakje gedaan, mijn exgenoot wil wel mijn compostbak hebben voor op zijn tuin. Heerlijk even zitten zingen en boekje lezen voor Yenthe zo schattig.
Daarna nog een goed gesprek met Erica, wat een fijn mens is dat toch en zo heerlijk dat we zo met elkaar door een deur kunnen. Gaf ons beide een goed gevoel.
Vanavond nog een bakje gaan doen bij mijn vriendin. Kreeg een allerliefst klein zilveren boekje voor in mijn mini kastje met fotootjes van Dordrecht er in. Wat een mooi cadeau..
Kortom een dag die ik zeker dubbel tel……..