De koeienfluisteraar……

Kooiene (Middel)Je ziet ze momenteel weer volop in de weilanden, koeien. Een aantal jaren kwam ik nog wel eens een koe in de sloot tegen maar dit jaar nog niet gezien. (gelukkig maar natuurlijk).
Vorige week ging ik met Wim op stap. Een route door de polder en op een gegeven moment kwamen we bij een weiland waar een aantal jonge koeien, zeg maar pinken liepen. Best een hele groep pinken eigenlijk.  En Wim kan zo precies koeien nadoen en dat ging hij daar ook staan doen. Zo grappig en echt alle pinken kwamen naar de rand van de sloot en gingen hem daar aan staan kijken. Je lijkt wel een koeienfluisteraar zei ik tegen hem.
Hij vertelde me (voor de tweede keer ) het verhaal dat hij ooit bij een archeologische opgraving bezig was. De volgende dag toen ze daar kwamen waren er een stel koeien die in de put waren gekomen van de opgraving.  Die moesten ze er weer uit zien te krijgen en ook daar kwam zijn gave als koeienfluisteraar mooi van pas.  (misschien een beetje mooier gemaakt dat verhaal hoor, dat kan ie ook goed maar dat maakt ook niet uit het blijft een mooi verhaal).
Afgelopen week fietste ik ergens voorbij, een van de weilanden waar ook altijd veel weidevogels zitten vooral veel tureluurs maar daar ging het nu niet om.
Die weilanden zijn niet van commerciële boeren maar daar lopen dan een aantal koeien waarvan de kalfjes gewoon bij de moeder blijven. Ook worden de horens van de koeien niet meer afgebrand. (weet niet of dat tegenwoordig nog gedaan wordt maar vroeger wel zodat de koeien elkaar niet beschadigden in de stal).

Koe en kalf 1 (Middel)

Ik vond het zo’n mooi gezicht dat die kalfjes bij hun moeder staan en als er dan een lekker staat te drinken, dan smelt je toch. Zo zou het eigenlijk altijd wel moeten zijn al besef ik dat het niet kan als koeien als melkkoeien gebruikt worden. Ja ik lus ook graag een stukje kaas of vlees….  Een altijd durend dilemma.
Maar zo een aantal van die koeien met kalfjes ik vind het een prachtig gezicht ook zonder mijn koeienfluisteraar er bij

Boerenwijsheid

Vanmorgen al lekker op tijd begonnen met mijn stukken voor de krant. Een ongewone actie voor mij maar geeft wel een goed gevoel dat alles in concept al klaar is.
Ga lekker een eindje fietsen en op de terugweg besluit ik om helemaal door de polder te gaan fietsen.  Het is prachtig weer vandaag en genoeg te zien.
Als ik al een eindje op weg ben zie ik een mevrouw staan kijken, ik dacht dat ze foto’s aan ’t maken was maar zag al gauw dat er een koe of eigenlijk nog een pink in de sloot zat.


De boer was al gewaarschuwd en had haar even met een touw vastgezet en was naar huis gegaan om de tractor te halen.
Het uithalen ging best snel, een band om een poot en dan trekken ze zo’n koe zo uit het water. Heb ook wel eens gezien dat ze het met een band om de hals deden maar dit ging toch wel beter.
De koe staat nog een beetje wankelend op haar poten en wil zo weer de sloot in gaan.
Een eigenwijze koe vertelt de boer ons, vorig jaar toen het nog een kalf was en zij voor het eerst buiten kwam ging ze ook de sloot al in.
Vanmorgen zijn deze pinken het land in gegaan en dan gaat er altijd wel een de sloot in maar deze is echt een liefhebber. Ze zou het eigenlijk een heel vervelende ervaring moeten vinden dan zou ze het zo gauw niet meer doen maar blijkbaar is dat niet het geval.
Hij vindt het blijkbaar leuk om er over te praten en vertelt nog verder dat als ze het blijft doen ze zo’n pink wel eens met halster aan een volwassen koe te koppelen. Als ze dan de sloot in wil gaan dan houdt die koe haar wel tegen. Een mooie oplossing lijkt het me.
Hij brengt de zwemmende koe naar haar vriendinnen en daar neemt ze niet het pad met gras voor maar nee hoor ze gaat precies over het hoogste heuveltje zand dat er ligt.
Het is duidelijk een bijzondere pink.
Samen met de andere pinken loopt ze over een dam naar een ander weiland. De boer vertrekt weer naar zijn boerderij.
Ik blijf nog even staan kijken, de pinken zien er vrolijk uit, ze hebben het duidelijk naar hun zin in het weiland buiten.
De zwemmende dame loopt wat verder door en ja hoor daar gaat ze weer, opnieuw de sloot in. Het was echt een komiek gezicht eigenlijk. Er komen twee wandelaars aan en ik vraag ze om even de boer te waarschuwen dat de pink weer in de sloot zit. Ze willen dat wel doen en na nog een paar foto’s gemaakt te hebben ga ik maar weer verder fietsen.