Wat een grote zwaluw…..

Wat een heerlijk weertje, nadat de eerste was op de lijn hing ben ik gaan fietsen. Een keer de andere kant op als dat ik gewoonlijk doe. Ik wilde even gaan kijken bij een dierenwinkel zocht wat plantjes voor in mijn vijver.
Een mooie winkel maar nou niet echt deskundig en welwillend personeel want op mijn vraag of ze ook vijverplanten hadden antwoordde de man, ja misschien wel, die grote die daar staan. Nu heb ik toevallig ook zelf een dierenwinkel gehad en had al lang gezien dat die planten tropische aquariumplanten waren. Niet de moeite nemen om even mee te lopen om te kijken dan heb ik het wel meteen gehad ook en ging weer naar buiten.
Ga maar in de sloot kijken of ik nog wat kan vinden, vond de prijzen ook best pittig geworden trouwens.
Op mijn gemakkie gefietst en even bij de zwarte sterns gaan zitten kijken, had een bakje thee meegenomen en een bammetje en dat heb ik daar lekker in het gras op zitten eten/drinken.  Terwijl ik er zat hoorde ik een stel fietsers langskomen en de man zeggen tegen zijn vrouw, wat een grote zwaluwen zitten hier, kijk daar heb je er weer een.
Inwendig schoot ik in de lach..  Even later kwam er iemand naast me zitten, een mevrouw met verrekijker en camera, ze was van de vogelwerkgroep Krimpenerwaard die ook de vlotjes verzorgen waar de sterns op broeden. Een leuk gesprek, ervaringen uitgewisseld, wat zitten fotograferen.
Wilde eigenlijk nog naar een zomerfair van een kerk in een van de omliggende dorpen maar toen ik daar kwam waren ze al weer aan het opruimen, nou ja vond dat gesprek en het kijken bij de sterns toch leuker.


Kon nog net even de “kerk” gebruiken om naar het toilet te gaan. Nog een eindje verder gaan fietsen wat kijken, wat fotograferen. Bij de Hema nog even een bakje gedaan, je bent verslaafd of niet natuurlijk. Een paar schoenen gekocht, heb deze week nog een bruiloft de zus van Chantal (mijn schoondochter) trouwt en ik ben uitgenodigd voor het feest ’s avonds.  Best leuk natuurlijk.
Einde van de middag ben ik weer thuis toch zo’n 4 ½ uur onderweg geweest en zo’n 45 km gefietst. Ben gewoon verkleurd al vandaag. Morgen schijnt het nog warmer te worden nou van mij mag het….. nog een dagje fietsen en buiten zijn.

Een goede herder ??

Lammetje (Middel)Gisterenavond nog een extra rondje gaan fietsen, ik vond het zulk lekker weer, het zonnetje scheen volop en ben nog even de polder ingegaan.
Halverwege zag ik een lammetje in een greppel liggen, nu zijn lammetjes best flexibel en ik zag verder geen onrust bij de andere schapen en geloof me die reageren echt wel op een panieksituatie, dat heb ik wel een paar keer gezien dat er een schaap op zijn rug lag en niet meer terug kon draaien.
Dus heel ongerust maakte ik me niet hoewel ik wel dacht, zal ik toch maar even over het hek klimmen dan zie ik het gauw genoeg. Het leek met namelijk helemaal niet zo lekker om daar te liggen in plaats van in het zonnetje. En als ik altijd die lammetjes zei huppelen en springen.
Hoewel misschien zijn er ook wel lammetjes met een zonneallergie die liever in de schaduw en koelte liggen….. ik verzin ze ter plaatste hoor.
Maar goed ik was nog steeds aan het twijfelen wat te doen toen ik de boer op zijn tractor aan zag komen rijden. Hij kwam van de boerderij dichtbij het weiland en ik dacht ik vraag het even aan hem
Ik stak mijn arm omhoog en gaf even het stopteken. De boer stopte en ik vroeg wat hij er van dacht. Ik denk niet dat het kwaad kan zei hij die komt er wel weer uit, maar ik zal het wel in de gaten houden. En nu maar hopen dat hij een goede herder is die zijn schaapjes inderdaad niet alleen probeert figuurlijk op het droge te krijgen maar ook letterlijk.


Al had ik de neiging vandaag nog wel om er even naar toe te fietsen om te kijken of ie er echt wel uit was gekomen. Maar ik voelde me wat moe, gewerkt en een eind gefietst, drukke weken achter de rug, een drukke week voor de boeg dus mijn rust maar genomen.
Toen ik gisteren weer naar mijn fiets liep bij het lammetje vandaan zag ik aan de andere kant een wel heel gulzige fuut zwemmen. Een grote baars in mijn bek, die dacht vast, deze gaat niet naar mijn vrouw en kinderen maar is voor mezelf. Ongelooflijk maar hij ging zo zijn keel in pfff… hoe is het mogelijk die heeft wel even een flink gevulde maag gehad.

En ook ik dook er in……

Niet in het water hoor, geen Nieuwjaarsduik, ben een enorme koukleum dus zal je mij dat nooit zien doen.
Maar goed had heel de ochtend zitten werken aan mijn dagboek en was wel even toe aan een stukje buiten en fietsen hoewel dit grijze grauwe weer niet echt uitnodigde maar toch gedaan.
Had twee dingen in mijn hoofd of nog een keer gaan kijken in de Heemtuin of even naar de Oosterhof een overdekt winkelcentra fietsen. Qua afstand maakt het niet zoveel uit en ik laat dan vaak iets geks beslissen wat ik zal gaan doen. Vandaag dus ook, beide zijn een stuk dezelfde kant op en dan moet ik bij de stoplichten beslissen ga ik na rechts naar de Heemtuin of rechtdoor naar de Oosterhof. Dus dacht ik als het licht meteen op groen springt ga ik rechtdoor moet ik afstappen en wachten ga ik naar rechts.
Het licht sprong meteen op groen dus naar de Oosterhof.
Terwijl ik mijn fiets vast stond te maken aan de rekken zag ik de metro heel wat bezoekers uitspuwen….pff dacht ik het is druk zeg vandaag.
Het is voor mij ook altijd net alsof ik opeens in een heel andere wereld ben beland. Vanuit mijn rustige haast uitgestorven dorpje opeens in de drukte van de stad, ook wat betreft de mensen die ik tegenkom. Bij ons is het toch nog wel grotendeels een “wit”dorp terwijl het daar echt multiculti is. Dat heeft ook wel wat.
Als ik bij C en A naar binnen loop snap ik ook opeens waarom het zo druk is, uitverkoop.
Rekken vol met 3 halen 1 betalen….en ook ik duik er ff in, ik vind het gewoon leuk om dan te snuffelen. Ik struin zo door heel de winkel heen tot ik een trui, een vest en nog een trui heb drie voor 19,00 en ook nog 3 bundels sokken voor 9.00.
Eindelijk aan de beurt bij de kassa blijkt de trui die ik het mooiste vond door iemand in het verkeerd rek is gehangen en telt dus niet mee voor 3 halen 1 betalen. Pff heb ik weer. Ik weer terug en denk, hoepel maar op met die zooi, ik ga gewoon lekker weer weg. Vind het wel goed zo. Maar ja die ene trui vond ik wel heel erg leuk en die sokken ( o erg ben echt zo gek op sokken)  ook heel goedkoop.  Maar ja echt nodig had ik het natuurlijk niet.
Toch neem ik nog een keer de moeite om in de rij te gaan staan dan maar alleen die ene trui,ga niet nog een keer al die rekken bekijken voor iets er bij dus de rest hang ik gewoon weer terug.
Als ik terug de winkel doorloop zie ik echt dat het wel een veldslag lijkt te zijn geweest, overal liggen kledingstukken op de grond. Heel veel mensen staan in de rekken te graaien en eigenlijk vraag ik aan mezelf.  Waarom vind je dat nou eigenlijk zo leuk om daar in mee te doen. Krijg geen antwoord. Wip ook nog even bij de Primark naar binnen maar het snuffelvuur is gedoofd en ik sta binnen 5 minuten weer buiten. Het is genoeg geweest.


Als ik terug naar huis ga fietsen regent het,niet hard wat miezerig. Bijna thuis lijkt het wel of ik opeens in een film van Hitchcock ben beland. Een enorme zwerm kauwen zoekt al ruziënd een plaatsje in bomen en weiland. Ondanks de miezer pak ik toch nog maar mijn camera om een paar foto’s te maken er van …..
Ergens lijkt het wel een beetje op elkaar. Die koopjesjagers en de kauwen….

Het ijs breken…..

Je op glad ijs bevinden, het ijs is gebroken, beslagen ten ijs komen, niet over een nacht ijs gaan…… er zijn gewoon veel uitdrukkingen die met ijs te maken hebben.
Alleen de watervogels kennen die vast niet hoewel ze sommige wel heel letterlijk opvatten.
Zoals de twee zwanen die ik zag proberen te zwemmen in een randje tussen weiland en ijs, dat lukte niet dus moesten ze letterlijk eerst het ijs breken voordat ze weer bij elkaar kwamen.
Om daarna meteen maar elkaar te gaan liefkozen, hou eens even op het is nu nog geen lente hoor…… hoewel waarom ook niet eigenlijk. Zeker in de winter is het toch heerlijk om tegen elkaar aan te kruipen en elkaar lief te hebben.
Sommige watervogels gingen ook over een nachtje ijs, zoals de krakeenden die voorzichtig op het ijs liepen maar toch maar weer gauw het water op gingen zoeken.
Op een of andere manier heb ik altijd een beetje te doen met die watervogels, als ik er al aan denk met die blote eendenpootjes op het ijs..brr zou ze zo allemaal wel mee willen nemen om ze op te laten warmen.
Wat natuurlijk onzin is en daarmee zou ik ze juist ziek maken…..maar toch……. Zeker als zoals vanmiddag dan een groepje eenden aan kwamen vliegen en na geland te zijn in een stukje open sloot zich “heerlijk” gaan zitten wassen. Brrr…. krijg het al koud als ik het zie.


Veel watervogels bevonden zich dus vandaag al weer op glad ijs en het blijft altijd een mooi gezicht, zeker als ze aan komen vliegen en glijdend het ijs overgaan en verder landen dat de bedoeling was. Die kwamen dus niet helemaal beslagen ten ijs.
IJs in de polder, dichte sloten, een zonnetje, fietsen, hier en daar wat fotograferen, koude handen krijgen.
Het is winter en dit weer vind ik gewoon zo heerlijk…….

Van winter naar lente…..

Wat een wereld van verschil in twee dagen tijd, vrijdag adviseerde iemand me nog om niet te gaan fietsen en vandaag konden de sjaal, handschoenen en muts de zolder op bij wijze van spreken, wat een prachtig zonnig voorjaarsweer was het.
Gisterenavond waren Peter en Chantal weer thuisgekomen van een geslaagde wintersportvakantie al hadden ze zelf niet geskied of zo dit jaar maar gewoon lekker een weekje met familie van Chantal doorgebracht.
Vanmiddag dus gauw even gaan kijken bij de kleine Yenthe wat was ze al weer gegroeid, zoveel wijzer geworden, al weer lachen, echt lachen en soms ook heerlijk scheel kijken.
Meteen het hete hangijzer ook maar aangepakt en een gesprek aangegaan over het oppassen. Maanden geleden hadden ze al gevraagd of ik ook een dag op wilde passen en ik had toen ja gezegd. Maar de geboorte van Yenthe heeft toch meer met me gedaan dan ik ooit verwacht had en ik wil gewoon eerst mezelf weer in orde hebben voordat ik deze verantwoording durf aan te gaan. Met pijn in mijn hart maar ze snapten het gelukkig wel. En ben dus eerste reserve geworden, bij ziekte of als ze eens wegmoeten maar niet iedere week een dag vast daar op gaan passen.

Ik vind het wel heel erg jammer maar toen ik naar huis fietste voelde ik ook een enorme last van mijn schouders vallen want ik was hier al maanden mee bezig of ik het wel aan zou kunnen.
Vandaag een lange route gefietst voordat ik bij Peter en Chantal was, langs de IJssel waar nog heel wat drijfijs in lag. Je zag in de polder dat alle vogels weer tot leven gekomen zijn.
Zaten ze twee dagen geleden nog kleumend bij elkaar nu was er volop leven, zag je weer reigers in de polder. Heel veel bergeenden, krakeenden, smienten. Een prachtig gezicht en fotograferen zonder dat je handen er af vriezen is ook niet verkeerd.

It giet oan

Zo vandaag naar het ziekenhuis geweest naar de anesthesist, de chirurg en een hartfilmpje gemaakt. Goed geregeld in het ziekenhuis zodat alle afspraken achter elkaar plaats konden vinden en op tijd. Nou ja mijn bloeddruk was wel te hoog maar de operatie kon wel doorgaan. Moet ik wel wat aan gaan doen. Bewegen doe ik wel genoeg maar moet wel wat af gaan vallen dat scheelt ook wel. Dus vanaf vandaag de knop maar om. Normaal eten en geen extraatjes voorlopig. Weet wel als ik naar zo’n ziekenhuis ga ik altijd gespannen en nerveus ben dus afgesproken volgende week nog een keer bij mijn eigen huisarts een keer op te laten meten.
Zussie en vriendin hadden aangeboden mee te gaan maar ik dacht ga toch alleen maar voor dat gesprek en die onderzoeken dan zitten ze toch alleen maar te wachten. Dus ik was gewoon alleen gegaan. Maar toen ik daar eenmaal was had ik wel een beetje spijt, een beetje feedback is toch wel gezellig.  Eerste stukje op de fiets, prachtig weer in de polder, wel een koud windje. Laatste stukje met bus en nog een eindje lopen.
Vanmorgen nog gewerkt en in het ziekenhuis ook aardig wat afgelopen van afdeling naar afdeling dus toen ik thuiskwam, lopen, bus, fietsen had ik het wel even gehad.
Op de terugweg naar huis zie ik op sommige kleine slootjes naast boerderijen al

kinderen schaatsen. Als ik zo door de polder fiets zie ik nog zoveel open plekken dat het ijs gewoon ontzettend onbetrouwbaar en gevaarlijk is dus.
Zie hele weilanden met watervogels die gebroederlijk met allerlei soorten door elkaar bij elkaar zitten (hier en daar de nodige onenigheden) om water open te houden of warmte bij elkaar te zoeken.
Het is best een prachtig gezicht maar had geen zin om af te stappen om te fotograferen.
Een Elfstedentocht zal er dit jaar zeker niet in zitten maar wat betreft de operatie it giet oan…… en nu maar afwachten wanneer ze me verwachten daar. Kon zelf opgeven wat mijn voorkeur had en heb ingevuld volgende week sowieso niet, dan heb ik nog teveel afspraken staan en het liefst na 21 maart want ik had me opgegeven om op het stembureau te zitten die dag. Nou ja ik zie het wel, als ze me oproepen ga ik want ik zit er nu toch ook wel aardig tegenaan te hikken en het kan maar gebeurd zijn.
Foto’s die ik vorige week nam van drie mannen zwanen op het ijs die indruk probeerden te maken op een vrouw……