Een zwaluw……..

Een zwaluw maakt nog geen zomer…….. maar ik zie er steeds meer komen en over het mooie weer hebben we ook niet te klagen al zou mijn tuin best een buitje (liefst ’s nachts dan maar ) kunnen gebruiken. En niet alleen mijn tuin, het is overal behoorlijk droog.
Eergisteren heb ik echt een flink eind gefietst, zulk heerlijk weer, kon er eigenlijk niet genoeg van krijgen en besloot nog een extra rondje polder te doen.
Op de terugweg zag ik een aantal zwaluwen op de boerenhekken zitten, meestal als ik mijn camera pak zijn ze meteen verdwenen maar deze niet, ze bleven lekker nog in het zonnetje even zitten.


Tja vandaag heb ik eigenlijk nog heel de dag na zitten genieten van gisteren. Hoe leuk was dat toch en wat voelde het zo ontzettend goed aan allemaal.
Van iets wat eigenlijk niet leuk was toch nog wat moois maken en ons als familie van twee kanten zo verbonden te voelen en samen wat te doen voor dit stel of eigenlijk trio al begreep Yenthe er natuurlijk nog niet zoveel van. Ik vond het heel bijzonder.
Momenteel of eigenlijk al een paar weken ben ik begonnen met iedere dag naast het fietsen nog een half uur of langer, soms iets korter maar eigenlijk is een half uur het minimum voor me, te gaan wandelen. Alleen wandelen vind ik eigenlijk helemaal niet leuk maar hoe langer het ik nu doe hoe lekkerder ik het ga vinden.
Vanavond was het al aan de late kant, had nog een hele tijd met mijn vriendin in Harderwijk zitten praten vandaar dat ik zo’n uur of 9 pas op weg ging. Best een flink stuk gelopen, zo’n 40 minuten en dan ben ik super trots op mezelf. Mijn ene knie is best aardig slecht en moet daar gewoon eens naar laten kijken maar het gaat nog steeds goed dat lopen al voel ik die knie wel bij iedere stap die ik doe.
Beetje dubbel gevoel maar wie weet is het gewoon niets ernstigs en kan het “gerepareerd” worden zonder een nieuwe knie te hoeven. (Dat hoop ik dan maar).
Voorlopig is de dokterspraktijk als ik bel alleen voor spoedgevallen. Ja een knie waar ik al heel lang last van heb eigenlijk is voor mij geen spoedgeval.

Avond
Nou ja dat komt nog wel een keer natuurlijk. (dat zeg ik al een paar jaar tegen mezelf) .
Weer een blog met weinig inhoud maar ja zoveel gebeurt er ook niet momenteel, de dagen hebben ongeveer een zelfde verloop. Wat in huis doen, fietsen, fotograferen, foto’s bewerken, wat bellen met mensen, wat werken in de tuin, lezen, wat schrijven, beetje tv kijken……. tja veel boeiends kom ik ook niet tegen. Komt vast wel weer goed een keer………

Haar op zolder….

Als het goed is zit er niemand bij mij op zolder, geen haar en geen hem (dat is dan weer jammer).  Nee Haar op zolder is een verouderde Rotterdamse aanduiding voor de (vroeger typische) vrouwelijke haarmode, waarbij het haar hoog werd opgestoken.
Dat is nooit mijn ding zo geweest. Ik had wel altijd heel lang haar maar echt dat getut met haren en opsteken zoals mijn beide zussen graag deden, was aan mij nooit zo besteed.  Gewoon simpel lang en los of een staart daar bleef het wel bij. Altijd springerig haar gehad wat ik verfoeide. Was altijd jaloers op mijn jongste zus die van dat in mijn ogen mooie steile haar had met van die gordijntjes zoals dat toen heette.
Maar nu ben ik blij met mijn krullende haar, het zit meestal gauw weer goed.
Momenteel kan mijn haar ook wel op zolder…….zal ik maar zeggen.
Voordat de kapsalons gedwongen dicht gingen had ik eigenlijk al veel langer haar dan normaal en dat had eigenlijk twee redenen. Ik wilde iets uitproberen voor het bruiloftsfeest en Wim vond dat wat langere haar me ook wel heel leuk staan. Tja wat doe je dan haha.
Maar goed inmiddels hangt het bijna al op mijn schouders en bij het tuinieren doe ik zelfs een staartje in want niets zo irritant als dat haar dat voor mijn ogen hangt. Voor de rest is het niet zo erg…. mijn pony knip ik zelf (deed ik tussendoor altijd al een keer zelf) en verven doe ik het ook altijd al.
Vandaag bij mijn ritje door de polder, mens wat is het mooi allemaal momenteel, zag ik wel dat het probleem niet alleen geldt voor mensen. Ook dieren hebben er last van.

Zoals deze Schotse Hooglander die ook wel een kappersbeurtje kan gebruiken.

IMG_7509

En wat dacht je van deze meerkoet, die wilde zijn grijs geworden veren weer mooi zwart krijgen maar ik denk dat ie te veel waterstofperoxide gebruikt heeft want het is niet helemaal gelukt.

Meerkoet 2

Het paard heeft ook vast zijn manen zelf geknipt, het is een beetje rafelig uitgevallen…. alle begin is natuurlijk moeilijk.

paard kijkt

Zo zie je maar de maatregelen hebben overal invloed op en ach dan zijn die lange lokken van mij nog het minst erg toch……

Deal…..

2016_06_13_Telje zegeningenKen je dat, je hebt opeens zo’n nummer in je hoofd dat er niet meer uitgaat en vandaag had ik het ook. Waarschijnlijk kwam het doordat ik bij de kringloop liep van Dorcas, een christelijke instelling die met de opbrengst allerlei projecten ondersteunt.
Ik vond er een miniboekje met allemaal wel heel christelijke wensen, waar weer niks mis mee is maar ik hoefde hem niet in mijn kastje te hebben. Voor mij een beetje teveel EO. Onderweg verder fietsend dacht ik wel, hoe mooi was het vroeger eigenlijk best wel in mijn jeugd. Dat kinderlijke geloof dat er altijd iemand was die voor je zorgde en je nergens bang voor hoefde te zijn.
Ik vergeet maar gauw even de hel en verdoemenis die ook gepreekt werd en mijn gereformeerde stemmetje hoor ik nog steeds ergens in mijn achterhoofd wel eens wat zeggen. Al moet ik zeggen dat hij wel aardig verstild is de laatste jaren. Gelukkig wel.
En zo verder fietsend kwam het nummer “tel je zegeningen, tel ze een voor een, tel ze allen en vergeet er geen” opeens in mijn hoofd en dat bleef er maar zitten.
Voor het eerst koos ik weer de rustige wegen door de polder en behalve wat fietsers, wandelaars kwam ik gelukkig geen vervelende man tegen. Dat was de eerste zegening die ik maar telde vandaag.

Bijna 40 km gefietst, het was heerlijk weer en zag hier en daar al weer futen die aan het baltsen waren. (Foto’s uit archief)  Ik voelde dat de warmte van de zon ook al sterker werd.
Thuis werd er stevig doorgewerkt. Gisterenavond werd ik verrast in mijn badkamer dat ze het raam er uit gehaald hadden. Ik had dat helemaal nog niet gezien. Een zootje in mijn badkamer, getver maar ja dat hoort er bij dan. Vroeg me wel af wanneer er weer een nieuw in zou komen want volgens mij is de planning eerst alle daken, goten en dat soort dingen en daarna de ramen er pas in. Vanmorgen meteen even gaan vragen en vandaag of morgen zeiden ze. Prima geregeld. Ze hadden het binnen ook heel scheef gezaagd allemaal. Ik heb echt een heel kleine badkamer/douche en die heb ik een aantal jaren geleden mooi opgeknapt met kunststof schroten op het bovenste stukje dat niet betegeld was. Ik weet nog hoeveel gepriegel en wat een vervelend werk het was om het langs die ramen goed te krijgen. Ik vroeg dus wel of ze niet de hele boel zouden slopen want het nieuwe raam heeft een andere maat en ik ken mijn muren in die badkamer die zijn vreselijk slecht. Ze beloofden het netjes weer af te werken.
Eind van de dag belt mijn huisarts op. Ze vond toch dat thuis mijn bloeddruk wel wat te hoog was en vond het nodig medicijnen er voor te nemen. Ik vertelde mijn ervaringen met dat apparaat (heb nog steeds een zere arm, het was ook de arm die ik een paar jaar geleden gebroken had) 1193803 (2)Ik vroeg ook of ze gezien had hoe de eerste meting in de praktijk was geweest. Ze bekeek het nog een keer en zei, ja inderdaad die was wel goed.
Ik heb haar een deal voorgesteld, zij telt 5 % van de uitkomst af i.v.m witte jassen bloeddruk en ik zorg dat ik 5 kg afval en over drie maanden kom ik dan nog een keer de bloeddruk meten bij haar.  Ze was het er meteen mee eens, ze moest ook wel een beetje lachen haha. Heb best een leuke arts hoor. Deal dus…….
(wordt vervolg anders wordt het wel weer een heel lange blog)

 

Wat een grote zwaluw…..

Wat een heerlijk weertje, nadat de eerste was op de lijn hing ben ik gaan fietsen. Een keer de andere kant op als dat ik gewoonlijk doe. Ik wilde even gaan kijken bij een dierenwinkel zocht wat plantjes voor in mijn vijver.
Een mooie winkel maar nou niet echt deskundig en welwillend personeel want op mijn vraag of ze ook vijverplanten hadden antwoordde de man, ja misschien wel, die grote die daar staan. Nu heb ik toevallig ook zelf een dierenwinkel gehad en had al lang gezien dat die planten tropische aquariumplanten waren. Niet de moeite nemen om even mee te lopen om te kijken dan heb ik het wel meteen gehad ook en ging weer naar buiten.
Ga maar in de sloot kijken of ik nog wat kan vinden, vond de prijzen ook best pittig geworden trouwens.
Op mijn gemakkie gefietst en even bij de zwarte sterns gaan zitten kijken, had een bakje thee meegenomen en een bammetje en dat heb ik daar lekker in het gras op zitten eten/drinken.  Terwijl ik er zat hoorde ik een stel fietsers langskomen en de man zeggen tegen zijn vrouw, wat een grote zwaluwen zitten hier, kijk daar heb je er weer een.
Inwendig schoot ik in de lach..  Even later kwam er iemand naast me zitten, een mevrouw met verrekijker en camera, ze was van de vogelwerkgroep Krimpenerwaard die ook de vlotjes verzorgen waar de sterns op broeden. Een leuk gesprek, ervaringen uitgewisseld, wat zitten fotograferen.
Wilde eigenlijk nog naar een zomerfair van een kerk in een van de omliggende dorpen maar toen ik daar kwam waren ze al weer aan het opruimen, nou ja vond dat gesprek en het kijken bij de sterns toch leuker.


Kon nog net even de “kerk” gebruiken om naar het toilet te gaan. Nog een eindje verder gaan fietsen wat kijken, wat fotograferen. Bij de Hema nog even een bakje gedaan, je bent verslaafd of niet natuurlijk. Een paar schoenen gekocht, heb deze week nog een bruiloft de zus van Chantal (mijn schoondochter) trouwt en ik ben uitgenodigd voor het feest ’s avonds.  Best leuk natuurlijk.
Einde van de middag ben ik weer thuis toch zo’n 4 ½ uur onderweg geweest en zo’n 45 km gefietst. Ben gewoon verkleurd al vandaag. Morgen schijnt het nog warmer te worden nou van mij mag het….. nog een dagje fietsen en buiten zijn.

Een goede herder ??

Lammetje (Middel)Gisterenavond nog een extra rondje gaan fietsen, ik vond het zulk lekker weer, het zonnetje scheen volop en ben nog even de polder ingegaan.
Halverwege zag ik een lammetje in een greppel liggen, nu zijn lammetjes best flexibel en ik zag verder geen onrust bij de andere schapen en geloof me die reageren echt wel op een panieksituatie, dat heb ik wel een paar keer gezien dat er een schaap op zijn rug lag en niet meer terug kon draaien.
Dus heel ongerust maakte ik me niet hoewel ik wel dacht, zal ik toch maar even over het hek klimmen dan zie ik het gauw genoeg. Het leek met namelijk helemaal niet zo lekker om daar te liggen in plaats van in het zonnetje. En als ik altijd die lammetjes zei huppelen en springen.
Hoewel misschien zijn er ook wel lammetjes met een zonneallergie die liever in de schaduw en koelte liggen….. ik verzin ze ter plaatste hoor.
Maar goed ik was nog steeds aan het twijfelen wat te doen toen ik de boer op zijn tractor aan zag komen rijden. Hij kwam van de boerderij dichtbij het weiland en ik dacht ik vraag het even aan hem
Ik stak mijn arm omhoog en gaf even het stopteken. De boer stopte en ik vroeg wat hij er van dacht. Ik denk niet dat het kwaad kan zei hij die komt er wel weer uit, maar ik zal het wel in de gaten houden. En nu maar hopen dat hij een goede herder is die zijn schaapjes inderdaad niet alleen probeert figuurlijk op het droge te krijgen maar ook letterlijk.


Al had ik de neiging vandaag nog wel om er even naar toe te fietsen om te kijken of ie er echt wel uit was gekomen. Maar ik voelde me wat moe, gewerkt en een eind gefietst, drukke weken achter de rug, een drukke week voor de boeg dus mijn rust maar genomen.
Toen ik gisteren weer naar mijn fiets liep bij het lammetje vandaan zag ik aan de andere kant een wel heel gulzige fuut zwemmen. Een grote baars in mijn bek, die dacht vast, deze gaat niet naar mijn vrouw en kinderen maar is voor mezelf. Ongelooflijk maar hij ging zo zijn keel in pfff… hoe is het mogelijk die heeft wel even een flink gevulde maag gehad.

En ook ik dook er in……

Niet in het water hoor, geen Nieuwjaarsduik, ben een enorme koukleum dus zal je mij dat nooit zien doen.
Maar goed had heel de ochtend zitten werken aan mijn dagboek en was wel even toe aan een stukje buiten en fietsen hoewel dit grijze grauwe weer niet echt uitnodigde maar toch gedaan.
Had twee dingen in mijn hoofd of nog een keer gaan kijken in de Heemtuin of even naar de Oosterhof een overdekt winkelcentra fietsen. Qua afstand maakt het niet zoveel uit en ik laat dan vaak iets geks beslissen wat ik zal gaan doen. Vandaag dus ook, beide zijn een stuk dezelfde kant op en dan moet ik bij de stoplichten beslissen ga ik na rechts naar de Heemtuin of rechtdoor naar de Oosterhof. Dus dacht ik als het licht meteen op groen springt ga ik rechtdoor moet ik afstappen en wachten ga ik naar rechts.
Het licht sprong meteen op groen dus naar de Oosterhof.
Terwijl ik mijn fiets vast stond te maken aan de rekken zag ik de metro heel wat bezoekers uitspuwen….pff dacht ik het is druk zeg vandaag.
Het is voor mij ook altijd net alsof ik opeens in een heel andere wereld ben beland. Vanuit mijn rustige haast uitgestorven dorpje opeens in de drukte van de stad, ook wat betreft de mensen die ik tegenkom. Bij ons is het toch nog wel grotendeels een “wit”dorp terwijl het daar echt multiculti is. Dat heeft ook wel wat.
Als ik bij C en A naar binnen loop snap ik ook opeens waarom het zo druk is, uitverkoop.
Rekken vol met 3 halen 1 betalen….en ook ik duik er ff in, ik vind het gewoon leuk om dan te snuffelen. Ik struin zo door heel de winkel heen tot ik een trui, een vest en nog een trui heb drie voor 19,00 en ook nog 3 bundels sokken voor 9.00.
Eindelijk aan de beurt bij de kassa blijkt de trui die ik het mooiste vond door iemand in het verkeerd rek is gehangen en telt dus niet mee voor 3 halen 1 betalen. Pff heb ik weer. Ik weer terug en denk, hoepel maar op met die zooi, ik ga gewoon lekker weer weg. Vind het wel goed zo. Maar ja die ene trui vond ik wel heel erg leuk en die sokken ( o erg ben echt zo gek op sokken)  ook heel goedkoop.  Maar ja echt nodig had ik het natuurlijk niet.
Toch neem ik nog een keer de moeite om in de rij te gaan staan dan maar alleen die ene trui,ga niet nog een keer al die rekken bekijken voor iets er bij dus de rest hang ik gewoon weer terug.
Als ik terug de winkel doorloop zie ik echt dat het wel een veldslag lijkt te zijn geweest, overal liggen kledingstukken op de grond. Heel veel mensen staan in de rekken te graaien en eigenlijk vraag ik aan mezelf.  Waarom vind je dat nou eigenlijk zo leuk om daar in mee te doen. Krijg geen antwoord. Wip ook nog even bij de Primark naar binnen maar het snuffelvuur is gedoofd en ik sta binnen 5 minuten weer buiten. Het is genoeg geweest.


Als ik terug naar huis ga fietsen regent het,niet hard wat miezerig. Bijna thuis lijkt het wel of ik opeens in een film van Hitchcock ben beland. Een enorme zwerm kauwen zoekt al ruziënd een plaatsje in bomen en weiland. Ondanks de miezer pak ik toch nog maar mijn camera om een paar foto’s te maken er van …..
Ergens lijkt het wel een beetje op elkaar. Die koopjesjagers en de kauwen….

Het ijs breken…..

Je op glad ijs bevinden, het ijs is gebroken, beslagen ten ijs komen, niet over een nacht ijs gaan…… er zijn gewoon veel uitdrukkingen die met ijs te maken hebben.
Alleen de watervogels kennen die vast niet hoewel ze sommige wel heel letterlijk opvatten.
Zoals de twee zwanen die ik zag proberen te zwemmen in een randje tussen weiland en ijs, dat lukte niet dus moesten ze letterlijk eerst het ijs breken voordat ze weer bij elkaar kwamen.
Om daarna meteen maar elkaar te gaan liefkozen, hou eens even op het is nu nog geen lente hoor…… hoewel waarom ook niet eigenlijk. Zeker in de winter is het toch heerlijk om tegen elkaar aan te kruipen en elkaar lief te hebben.
Sommige watervogels gingen ook over een nachtje ijs, zoals de krakeenden die voorzichtig op het ijs liepen maar toch maar weer gauw het water op gingen zoeken.
Op een of andere manier heb ik altijd een beetje te doen met die watervogels, als ik er al aan denk met die blote eendenpootjes op het ijs..brr zou ze zo allemaal wel mee willen nemen om ze op te laten warmen.
Wat natuurlijk onzin is en daarmee zou ik ze juist ziek maken…..maar toch……. Zeker als zoals vanmiddag dan een groepje eenden aan kwamen vliegen en na geland te zijn in een stukje open sloot zich “heerlijk” gaan zitten wassen. Brrr…. krijg het al koud als ik het zie.


Veel watervogels bevonden zich dus vandaag al weer op glad ijs en het blijft altijd een mooi gezicht, zeker als ze aan komen vliegen en glijdend het ijs overgaan en verder landen dat de bedoeling was. Die kwamen dus niet helemaal beslagen ten ijs.
IJs in de polder, dichte sloten, een zonnetje, fietsen, hier en daar wat fotograferen, koude handen krijgen.
Het is winter en dit weer vind ik gewoon zo heerlijk…….

Van winter naar lente…..

Wat een wereld van verschil in twee dagen tijd, vrijdag adviseerde iemand me nog om niet te gaan fietsen en vandaag konden de sjaal, handschoenen en muts de zolder op bij wijze van spreken, wat een prachtig zonnig voorjaarsweer was het.
Gisterenavond waren Peter en Chantal weer thuisgekomen van een geslaagde wintersportvakantie al hadden ze zelf niet geskied of zo dit jaar maar gewoon lekker een weekje met familie van Chantal doorgebracht.
Vanmiddag dus gauw even gaan kijken bij de kleine Yenthe wat was ze al weer gegroeid, zoveel wijzer geworden, al weer lachen, echt lachen en soms ook heerlijk scheel kijken.
Meteen het hete hangijzer ook maar aangepakt en een gesprek aangegaan over het oppassen. Maanden geleden hadden ze al gevraagd of ik ook een dag op wilde passen en ik had toen ja gezegd. Maar de geboorte van Yenthe heeft toch meer met me gedaan dan ik ooit verwacht had en ik wil gewoon eerst mezelf weer in orde hebben voordat ik deze verantwoording durf aan te gaan. Met pijn in mijn hart maar ze snapten het gelukkig wel. En ben dus eerste reserve geworden, bij ziekte of als ze eens wegmoeten maar niet iedere week een dag vast daar op gaan passen.

Ik vind het wel heel erg jammer maar toen ik naar huis fietste voelde ik ook een enorme last van mijn schouders vallen want ik was hier al maanden mee bezig of ik het wel aan zou kunnen.
Vandaag een lange route gefietst voordat ik bij Peter en Chantal was, langs de IJssel waar nog heel wat drijfijs in lag. Je zag in de polder dat alle vogels weer tot leven gekomen zijn.
Zaten ze twee dagen geleden nog kleumend bij elkaar nu was er volop leven, zag je weer reigers in de polder. Heel veel bergeenden, krakeenden, smienten. Een prachtig gezicht en fotograferen zonder dat je handen er af vriezen is ook niet verkeerd.

It giet oan

Zo vandaag naar het ziekenhuis geweest naar de anesthesist, de chirurg en een hartfilmpje gemaakt. Goed geregeld in het ziekenhuis zodat alle afspraken achter elkaar plaats konden vinden en op tijd. Nou ja mijn bloeddruk was wel te hoog maar de operatie kon wel doorgaan. Moet ik wel wat aan gaan doen. Bewegen doe ik wel genoeg maar moet wel wat af gaan vallen dat scheelt ook wel. Dus vanaf vandaag de knop maar om. Normaal eten en geen extraatjes voorlopig. Weet wel als ik naar zo’n ziekenhuis ga ik altijd gespannen en nerveus ben dus afgesproken volgende week nog een keer bij mijn eigen huisarts een keer op te laten meten.
Zussie en vriendin hadden aangeboden mee te gaan maar ik dacht ga toch alleen maar voor dat gesprek en die onderzoeken dan zitten ze toch alleen maar te wachten. Dus ik was gewoon alleen gegaan. Maar toen ik daar eenmaal was had ik wel een beetje spijt, een beetje feedback is toch wel gezellig.  Eerste stukje op de fiets, prachtig weer in de polder, wel een koud windje. Laatste stukje met bus en nog een eindje lopen.
Vanmorgen nog gewerkt en in het ziekenhuis ook aardig wat afgelopen van afdeling naar afdeling dus toen ik thuiskwam, lopen, bus, fietsen had ik het wel even gehad.
Op de terugweg naar huis zie ik op sommige kleine slootjes naast boerderijen al

kinderen schaatsen. Als ik zo door de polder fiets zie ik nog zoveel open plekken dat het ijs gewoon ontzettend onbetrouwbaar en gevaarlijk is dus.
Zie hele weilanden met watervogels die gebroederlijk met allerlei soorten door elkaar bij elkaar zitten (hier en daar de nodige onenigheden) om water open te houden of warmte bij elkaar te zoeken.
Het is best een prachtig gezicht maar had geen zin om af te stappen om te fotograferen.
Een Elfstedentocht zal er dit jaar zeker niet in zitten maar wat betreft de operatie it giet oan…… en nu maar afwachten wanneer ze me verwachten daar. Kon zelf opgeven wat mijn voorkeur had en heb ingevuld volgende week sowieso niet, dan heb ik nog teveel afspraken staan en het liefst na 21 maart want ik had me opgegeven om op het stembureau te zitten die dag. Nou ja ik zie het wel, als ze me oproepen ga ik want ik zit er nu toch ook wel aardig tegenaan te hikken en het kan maar gebeurd zijn.
Foto’s die ik vorige week nam van drie mannen zwanen op het ijs die indruk probeerden te maken op een vrouw……