Massabijeenkomsten

Ik heb het niet zo erg op massabijeenkomsten. Ben ooit wel eens een paar keer naar voetbalwedstrijden geweest en dan vond ik dat altijd best een beetje heftig. Zo’n heel stadion vol met mensen, voordat het er allemaal weer uit is dacht ik dan. Maar goed natuurlijk ging dat gewoon allemaal rustig aan.
Grote concerten zoals Pinkpop of Concert at sea zou ik niet zo heel snel naar toe gaan het trekt me gewoon niet.
Ben meer iemand van naar een theater gaan of zo dat is overzichtelijk, niet zo’n enorme mensen massa. Of zoals bij de feestweek werk ik liever achter de schermen dan in zo’n massa meehossen.
Ooit ging ik in Dordrecht naar een kerstmarkt, je kon letterlijk door het grote aantal mensen niet meer voor of achteruit. Of bij de kaarsjesavond in Gouda heb ik dat ook eens meegemaakt.
In de natuur zie je ook wel massabijeenkomsten. Zo zag ik een aantal weken geleden in een nieuw stukje natuurgebied wel zo’n 150 zwanen bij elkaar zitten. Ik sprak hierover met de beheerder van de eendenkooi en hij vertelde me dat daar een groot stuk water was gecreëerd in nieuw natuurgebied en dat daar blijkbaar veel te eten was voor de zwanen zodat ze daar massaal naar toe kwamen> Het was ook een echt va en vient van zwanen die kwamen of weer vertrokken. (Dat is dubbel op)
En de afgelopen week zag ik een grote groep grote Canadese ganzen met heel veel jongen, die komen allemaal bij elkaar en ik telde wel zo’n 8 families met elk tussen de 6 of 8 jongen er bij. Dus een hele groep ganzen bij elkaar. (Hoezo komen er teveel ganzen in de polder ?? ) Volgens mij hebben zowel ganzen als zwanen weinig natuurlijk vijanden en bovendien beschermen ze hun jongen heel goed, dat maakt dat er heel veel meer over blijven dan bijvoorbeeld bij de meerkoeten die ik voor 80 % zie als “voer” voor andere dieren zoals reigers, snoeken, katten, roofvogels en wat er nog meer deze beestjes wel een hapklare brok vindt.
Heel veel tijd om even bij te komen van mijn nachtwerk had ik eigenlijk niet. Zondag moest ik nodig de doperwten oogsten en invriezen, weer 5 porties en ik had er al 4 keer van gegeten. Heerlijk hoor maar ze waren echt al zover dat ik ze niet langer kon laten hangen. De afgelopen maandag kreeg ik al weer voor 2 nachten een logee, mijn vriendin die in Harderwijk woont ging vandaag een dagje met haar nichten happen en trappen en had gevraagd om bij mij te kunnen logeren. Gisteren was ze nog bij haar moeder geweest dus eigenlijk was ze alleen maar twee avonden en nachten bij me. Gezellig hoor, weer lekker bijgepraat zo een keer. Ze kwam helemaal bij hier zei ze, had heel goed geslapen omdat ze gewoon even niets moest terwijl ze thuis toch altijd wel weer dingen te doen heeft of gewoon dingen doet.
Nou ja vorige week had ik niet zoveel in huis gedaan dus maandag overdag maar even lekker mijn huis door gejaagd als een witte tornado.  Nog twee wassen gedraaid, tussendoor ook nog wel een uurtje gaan fietsen.


Vandaag vertrok mijn vriendin voor haar eerste “hapje” en toen ze weg was leek ik wel een leeggelopen ballon. Mijn uren die ik normaal in het café werk had ik vorige week al in de feesttent gemaakt dus ik hoefde niet aan de bak vandaag.  Alsof alle vermoeidheid van 4 nachten heeeeel laat naar bed er uit kwam in een keer. Ben maar wat administratiefs voor het jeugdwerk gaan zitten doen en vanmiddag toch maar even op de fiets gestapt om er even uit te zijn. Ik vond het vervelend weer, klammig, bewolkt maar wel warm. Niet echt lekker eigenlijk. Nog wel een rondje door de polder gedaan en toen weer naar huis verder met mijn werk voor het jeugdwerk. Vanavond nog een rondje gaan wandelen met mijn vriendin en na afloop een glas wijn genomen op het goede leven……. haha. Morgen gaat ze weer naar huis en als het weer het toelaat ga ik met haar mee fietsen naar Gouda. Ze is met de fiets gekomen uit Harderwijk dus moet morgen daar weer de trein terug pakken. En voor haar is het ook gezellig (voor mij ook natuurlijk ) om samen te gaan fietsen.  Heb er wel zin in.

 

Sprengen en beken……

Vanmiddag weer thuisgekomen na een heel fijn weekend in Apeldoorn. Ik ben er nu inmiddels al heel wat keren geweest en eigenlijk nog nooit dat het echt mooi weer was. Terwijl Wim de keren dat hij bij mij geweest is bijna alle keren mooie weer had, hoewel we ook wel eens een keer flink natgeregend zijn op de fiets.
Dit keer ook weer, vrijdag was het gewoon koud (scheelde zo een graad of 10 met de dag er voor) en zaterdag werd het ook pas in de middag en avond wat beter. Vandaag toen ik weer naar huis ging was het prachtig weer.
We hebben geleerd er mee te leven en vermaken ons altijd wel.
Gisteren was het niet zonnig maar wel droog niet zo koud als de dag ervoor.  Na een bezoek aan een zomermarkt zijn we  in Berg en Bos gaan wandelen. Wim woont er dicht bij, zondags als het ’s morgens wat rustiger is horen we de apen schreeuwen in zijn huis.
Een groot contrast, ga je naar rechts heb je daar de Apenheul, heel veel drukte en wij gingen linksaf wandelen langs de sprengen.  Even een stukje geschiedenis gepikt van de gemeente Apeldoorn……
Apeldoorn heeft veel beken en sprengen. Deze zijn belangrijk voor de beheersing van overvloedig grondwater. Daarnaast bieden ze ruimte aan afgekoppeld regenwater, natuurontwikkeling en recreatie. In het verleden speelden de beken en sprengen een belangrijke rol in de papierindustrie en voor de vele wasserijen in Apeldoorn.
Wat is een spreng?  


Een spreng, sprang of Sprengebeek is een door mensen gegraven of verlegde beek. De bronnen zijn zodanig  gegraven dat ze onder druk staand grondwater aan de oppervlakte brengt. Op de Veluwe heeft het woord spreng een bijzondere betekenis. Spreng gebruiken we hier voor een gegraven bron of sprengkop. Een Sprengebeek is dan ook een gegraven beek die met name gebruikt werd voor de aandrijving van watermolens, voor het maken van papier en/of voor water voor de wasserijen. Soms werden de stroompjes kunstmatig ‘opgeleid’ ten opzichte van de bodem van een dal. Door zoveel mogelijk de hoogtelijnen te volgen, en dus de zijkant van de dalen te zoeken, blijft op de plaats van de watermolen zoveel mogelijk verval over. In Apeldoorn zijn vooral Sprengebeken.

In het park Berg en Bos konden we langs de sprengen wandelen, heel rustig daar want het is best klimmen en stijl en niet iedereen zoekt dat ook op. Ik vond het echt heel prachtig om daar te wandelen. Had geen camera bij me maar met mijn telefoon een paar foto’s gemaakt.  Best steile wanden, werd ook voor gewaarschuwd, maar een mooie gezicht. De gemeente doet er veel aan om deze sprengen te onderhouden.
Hier en daar liggen grote ijzerhoudende stenen, een ervan de rechtopstaande wordt de ijzeren man genoemd.
Na het wandelen gaan we nog even kijken bij de uitkijkpost waar regelmatig herten te zien zijn. Vandaag dus niet, wel zien we nog een aantal wilde zwijnen maar toen was mijn telefoon net leeg…..

Volgende keer beter. Echt wild zijn ze niet hoor, ze hebben een plaats gecreëerd waar ze graag komen met een modderbad er bij. Maar het was wel een leuk gezicht, drie generaties van hele kleine biggetjes een aantal van een of twee jaar oud en de volwassen zwijnen. Een mooi gezicht.  Ik heb inmiddels al aardig wat mooie plekjes in Apeldoorn gezien en het is een prachtige omgeving om te zijn, een leuke stad en natuurlijk een lieve vriend.
Het contrast met waar ik woon is best groot maar als ik dan zoals vanmiddag nog door de polder weer naar huis fiets geniet ik ook weer volop.  The best of both worlds………

Heppie de peppie…

Een kinderhand is gauw gevuld en voor mij is een van de mooiste dingen in het leven gewoon helemaal gratis namelijk lekker buiten zijn en dan van dat mooie weer zoals de laatste dagen. Helemaal geweldig, ik geniet echt met 200 %.
Heb de laatste dagen echt zoveel gefietst maar vooral ook zoveel afgestapt en gewoon gaan zitten kijken naar al het mooie wat de polder momenteel te bieden heeft.
Het is eigenlijk zoveel dat ik soms gewoon niet weet waar ik moet kijken en wat ik wil fotograferen. Zoveel moois maakt ook hebberig.
Vandaag leek het wel of alle sterren goed stonden voor me. Ik koos op echt het allerlaatste moment een route die ik eigenlijk nooit rijd en daar zag ik een pa en moe meerkoet met zes jongen. En wat ik nog nooit gezien heb de pa of moe pakte zo nu en dan een van de jongen flink aan in hun nek. Of het nu iets corrigerend was of gewoon dat ie het helemaal zat was dat gebedel om eten, geen idee. Het zijn ook geen duidelijke foto’s geworden omdat het zo snel ging. Maar wel een bijzonder gezicht.
Op een andere weg waar ik echt nooit heen fiets kwam ik opeens een lepelaar tegen zomaar midden in de polder in een slootje en hij is nog helemaal niet echt schuw ook want ondanks mijn niet echte camouflagekleding (knalroze jasje) blijft ie redelijk staan en kan ik heel mooie foto’s maken. Verderop zie ik een bonte specht in een knotwilg, volop grutto’s  en kieviten. Wat een overvloed van mooie dingen om te zien.
Een maar, ja een maar, ik had nog steeds geen fotobewerkingsprogramma op mijn computer en ik was helemaal verwend met photoshop maar sinds mijn nieuwe computer had ik dat programma niet meer.  Mijn zoon had het wel ergens maar op een of andere manier kwam het nooit mijn richting uit en vandaag was ik het helemaal zat opeens dat ik mijn foto’s niet kon bewerken dus via bol.com heb ik een lichte versie gekocht, mag mezelf ook wel eens verwennen vond ik dus. En voor 89 euro kon ik meteen een programma downloaden en dat lukte en kan ik lekker aan de slag. Helemaal heppie de peppie dus. Voor iedereen een mooie weekend gewenst met mooi warm en zonnig weer.
Een voorbeeld hoe een foto mooier wordt van de lepelaar. Met en zonder eend op de achtergrond……photoshop I love it………IMG_4756 (2) (Medium)IMG_4756 (2).jpg

Onderuit…

Nee gelukkig was ik het dit keer niet maar toen ik vanmiddag even een eindje ging fietsen kwam ik bij een fietstunnel waar ik een kinderwagen bovenaan zag staan, dat vond ik al vreemd maar toen ik verder kwam zag ik halverwege de helling van de fietstunnel een fiets op de grond liggen en een mevrouw stond er enigszins bibberend naast met daarnaast de moeder van het kindje in de kinderwagen.
Ik stapte even af om te kijken of ik eventueel kon helpen. De vrouw had een heel blauw oog maar dat kwam niet van vandaag vertelde ze, ze was vorige week lopend gevallen en had het daar opgelopen.
Goh het lijkt mij wel dacht ik nog even voelde meteen een soort verwantschap.
De mevrouw, schatte haar een jaar of 70,  was goed bij zinnen, wist waar ze woonde, ze was boodschappen wezen doen bij de Lidl en fietste naar huis toe toen het gebeurde.
Ze probeert haar zoon op te bellen maar dat lukt niet. Verder ging het wel met haar, ja haar ribben deden zeer, zei ze want daar was ze mee op het stuur gevallen.
Zullen we u fiets even oprapen, vroeg ik en samen met de andere mevrouw raapten we de fiets op.
Nou ik moet zeggen dat ik wel eens zwaar beladen ben geweest op mijn fiets maar wat die mevrouw aan gewicht in haar fietstassen had zitten daar kan ik nog een puntje aan zuigen.
En dat niet alleen, aan haar stuur had ze een grote en heel zware tas hangen en aan de andere kant een schoudertas, een paar keer om haar stuur geslagen.
Moet je nog een beter scenario verzinnen om onderuit te gaan.
Nu kan ik er ook wel wat van maar ik hang nooit wat aan mijn stuur, ik vind dat gewoon gevaarlijk, je bent zo je evenwicht kwijt en dat was bij deze vrouw ook gebeurd.
U bent ook veel te zwaar beladen zei ik tegen haar.  Ik ging altijd met de auto zei ze en ik weet niet precies hoeveel in mee kan nemen dus had eigenlijk te veel gekocht.
Zou het voortaan maar eens in tweeën doen zei ik tegen haar, dan kan je beter een extra keer fietsen. En dacht wel bij mezelf, hoor wie het zegt haha…
Uit haar verhaal begreep ik dat haar kinderen het niet meer verantwoord vonden dat ze in een auto reed dus ging ze nu fietsen. Nou dat is dus ook geen onverdeeld succes.
Samen met de andere mevrouw rijden we haar fiets even het hellinkje op. Ze gaat het verdere stukje maar lopen zei ze.
Maar dat viel ook nog niet mee met zo’n zware tas. Zullen we die tas aan het stuur even achterop binden zei ik, dus samen met die andere mevrouw wij die tas achterop gesnoerd.
Alleen of de beschuiten het nog heel overleven weet ik niet hoor zei ik, die kwamen een beetje klem te zitten. Dat geeft niet zei ze, ik eet altijd beschuit met melk dus moet het toch in stukjes.
Nou ja met die zware tas van haar stuur af kon ze lopen met haar fiets, ze woonde een paar kilometer verderop dus dat moest ze wel redden. We hebben haar nog even na staan kijken en het ging goed. Hopelijk is ze goed thuisgekomen en zal ze de volgende keer wat minder in een keer meenemen aan boodschappen.
Onderweg nog even wat eendjes gefotografeerd. Er schijnen steeds minder wilde eenden te komen hoorde ik maar ik kwam vandaag zomaar op mijn route zo’n 6 moeders met kroost tegen.

Afmelden….

Mijn plannen die ik voor vandaag gemaakt had heb ik vanmorgen toen ik het zonnetje zo lekker zag schijnen meteen in de prullenbak gegooid.
Eerst nog even wat af te handelen zaken op de computer gedaan. Voor mijn vriendin nog wat uitdraaien en meteen even gebracht, een afspraak bevestigen, facturen van het jeugdwerk betalen. Allemaal van die dingen zo in de geest “van dat komt nog wel een keer” .
Maar vanmorgen eens al die kleine dingetjes gedaan en daarbij me ook bij heel veel nieuwsbrieven afgemeld. Werd helemaal  gek van al die mailtjes die ik kreeg, gevraagd en ongevraagd.
Soms best leuk die nieuwsbrieven dus ik klik nogal snel op ja als ik bijvoorbeeld ergens bestel, daar ga ik eens mee stoppen. Volgens mij wordt je dan ook flink doorgelinkt maar andere sites die ook weer van die nieuwsbrieven of “mooie aanbiedingen” sturen of dat ik “weer eens wat gewonnen heb”.
Weg met die zooi, het ruimt lekker op.
Lege flessen weggebracht, die brief die er al weer even lag gepost, oude kranten klaargezet om op te laten halen, een wasje gedraaid en opgehangen. Wat kan een mens eigenlijk veel doen in een paar uurtjes.
Daarna heerlijk op de fiets te polder in, lekker een eind gaan fietsen. De wind is gedraaid ono dus als ik heen over de dijk ga fietsen heb ik lekker het windje in mijn rug. Terug kies ik een route door het Loetbos, ook weinig last van de wind. Trouwens met mijn ondersteuning en het zonnetje er bij vind ik zo’n beetje wind er bij ook niet erg.
Onderweg zie ik de goudfazant weer een keer op dezelfde plek waar ik hem al eerder een keer op de foto heb gezet. Wat een prachtig beest is het toch eigenlijk om te zien en hij blijft nog gewoon bezig ook, al kom ik redelijk dicht bij hem in de buurt. Die mooie kleuren en zo’n heel lange staart. Leuk….. daar word ik vrolijk van.
Morgen ga ik weer naar Apeldoorn, een weekje eerder dan gepland, volgende weekend gaat Wim naar Frankrijk op werkvakantie als tolk haha met vrienden en drie weken elkaar niet zien vonden we toch wel heel lang.

Zin in………….. Fijn weekend allemaal vast gewenst. Ik meld me even af voor een paar dagen…..;)

FF opslaan

img_9000-2Ken je dat, je krijgt een mailtje binnen en denkt dan dat wil ik nog even bewaren, dus wordt het in een map ergens opgeslagen.
En zo langzamerhand kruipen alle mappen (althans bij mij ) vol met mailtjes waar ik misschien ooit nog wel eens wat mee wilde doen of bekijken maar in de praktijk komt het er op neer dat ik ze beter meteen weg had kunnen gooien.
Januari is echt voor mij de maand om overal eens de bezem door te halen. In veel gevallen letterlijk.img_9063-2
Mijn oude computer was vorige week nog een keer zo vriendelijk om het weer te doen na heel veel proberen tussendoor onbegrijpelijk maar na een paar uur opeens deed ie het. Ik kan het ook niet uitstaan dat ik de vinger er niet op kan leggen wat ik in dat gevoel goed doe en daarvoor dus niet goed deed. Ik snap er echt geen laars van. img_9022-2Met mijn nieuwe computer gaat het wel redelijk, het is nog even hier en daar wennen en zeker met het bewerken van foto’s is het nog niets eigenlijk. Dat mis ik dan wel. En ook mijn mailbox waaruit ik werk voor de krant ontvangt nog geen mailtjes en dat krijg ik allemaal wel via weblog maar het is nog behelpen. Deze week maar eens in gaan verdiepen verder.
Maar goed, ik kon wel mijn mailtjes saven nog even en vandaag ben ik die uit gaan zoeken.
Zo’n 90 % kon meteen weg maar er waren er toch nog wel een aantal vooral betreffende de afwikkeling van mijn moeders administratie die ik nog wel even wil bewaren. img_9035-2
Het ruimt lekker op maar ben er voorlopig nog niet klaar mee want ik had ook nog een aantal back-ups gemaakt en die moet ik ook nog even allemaal gaan bekijken.
Mijn mappen met papieren zijn in de loop van de jaren wel veel dunner geworden maar mijn digitale bestanden veel groter. Soms weet ik niet wat handiger is. Zo’n map waar alles in zat was toch ook wel handig.
Na een paar uur werken kan ik geen mailtje meer zien en stap even op de fiets, de zon schijnt lekker, het is wel koud maar heerlijk om te fietsen.  Een mooi eind door de polder, de watervogels zijn ook weer tot rust gekomen na het vuurwerk geweld.
img_9012-2Een kuifeend zit op een mooi plekkie in de zon en terwijl zijn neefjes de wilde eenden gauw weggaan als ik een foto van hem wil maken blijft hij uitdagend zitten kijken. Zo van jij met die camera je moet niet denken dat je mij van dit mooie plekkie volop in de zon weg krijgt.
Heel menselijk gedacht dus maar van mij mocht ie blijven staan hoor. Als ik naar een witte reiger staat te kijken die bezig is met het uitschudden van stukken riet stopt er een man op een racefiets. In plat Haags zegt ie “Is dat een witte reiger” en ik zeg ja dat klopt “mooi he” zegt ie nog. Weg reiger haha maar goed wel grappig natuurlijk het was in ieder geval aardig bedoeld.
Onderweg maak ik nog wat plaatjes, ik zie boven de bomen een stukje regenboog, dat moet voor mij een waarschuwing zijn dat er een bui op komst is. Ik fiets naar huis en zie hem letterlijk al hangen, precies boven mijn huis (nou ja precies) en inderdaad als ik de tuin in stap komen de eerste druppels.  Een goede timing.img_9049-2
Het is ook geen indrukwekkende bui hoor, de laatste maanden is er echt heel weinig water gevallen en dat is ook duidelijk te zien aan mijn vijver. Het is dat ik de slang afgekoppeld heb anders zou ik hem nodig eens bij moeten vullen. Het dammetje tussen het diepe en ondiepe gedeelte, dat normaal net onder water zit, steekt helemaal boven het water uit.
Krijg ook wel weer zin om wat in de tuin te gaan doen, laat de lente maar komen haha, zal nog wel ff duren maar ik wil wel, beetje actie beetje bezig zijn.
Vandaag de laatste oliebol, gelukkig weer “normaal” eten gewoon lekker een prakkie met een balletje gehakt, hoe heerlijk kan dat zijn.
img_9005-2Gisteren was ik nog bij de Nieuwjaarsduik in de Lek geweest, het was zo ontzettend koud maar toch waren er nog 60 dappere helden noem ik ze maar die de Lek indoken. Het was nog best een eindje fietsen en ik was met winterjas en warme laarzen nog helemaal verkleumd toen ik thuiskwam. Gezellig was het wel, kom altijd veel bekenden tegen voor iedereen is er warme punch, erwtensoep en oliebollen. Een praatje, nieuwjaarswens en nu blij dat het nieuwe jaar weer begonnen is, alle feestdagen even achter de rug en back to normal…….

Zoveel spieren…..

Wil je weten hoeveel spieren er in een lichaam zitten, ga dan maar eens in een kelder alles schuren. Ik weet het nu na vandaag dus wel. Heel veel spieren die ik volgens mij niet regelmatig gebruik. ;).
Vandaag dus de kelder gaan schuren, een gedeelte is zo laag dat ik er niet kan staan dus ik begon met zitten op mijn knieën maar dat hou je ook echt niet zo lang vol met een schuurmachine in mijn handen ook nog. Dus heb ik een bierkrat gepakt waar ik op kon zitten, dat scheelde wel een hoop.
Alles vandaag geschuurd en schoongemaakt, was hard nodig hoor, de spinnen waren niet blij met me in die kelder. Nog een klein stukje geschilderd ook maar op een gegeven moment voelde ik dat het op was en ben ik gestopt. Het knapt er echt enorm van op moet ik zeggen, alleen al toen ik het schoon had gemaakt.
Nou ja schuren is toch altijd het vervelendste om te doen dus morgen nog een stukje verven en ik hoop woensdag een deel te kunnen gaan behangen. Zal wel even kijken hoe het loopt.
Ga me ook niet over de kop werken. Maar ben nu al blij dat ik donderdag een lekker dagje verwennen heb, hard nodig haha.
Vanavond thuis de kerstspullen maar eens van de zolder gehaald en vast wat dingen klaargezet, ziet er gezellig uit weer. Morgen maar een kerstboom gaan kopen nog.
Heb ook totaal geen idee dat het eigenlijk vandaag sinterklaasfeest is, het gaat dit jaar helemaal langs me heen. En behalve dat ik de kinderen een chocoladeletter gegeven heb, heb ik er ook geen cent aan uitgegeven.
Vanavond wilde mijn computer weer niet aan gaan, er is iets met de aan en uit knop, toen ik het na een uurtje nog een keer probeerde en heel lief zei, doe het nog een keer, deed hij het wel weer. Moet echt wel gaan denken aan een nieuwe want vandaag of morgen zit ik weer voor ’t blok dat ik geen computer heb en stukken moet maken. Zie het al helemaal voor me.
Dus ik duim maar dat hij het nog een weekje volhoudt.
Gisteren had ik dus nog een witte reiger gefotografeerd. Eindelijk eens een die niet wegging toen ik in de buurt kwam. Hij stapte door de modder en met mijn menselijk manier van denken dacht ik, hij heeft het koud en daarom tilt hij steeds zijn poten op om in beweging te blijven. Maar het was natuurlijk zo dat hij met het stappen in de modder beestjes en kleine visjes tevoorschijn toverde om die daarna op te eten. Dat zag ik tenminste wel gebeuren en als je goed kijkt zie je een mini baarsje volgens mij in zijn bek. Daar zal ie geen volle maag van krijgen dus moet ie heel wat hapjes versieren zo om aan zijn maaltijd te komen.
Momenteel zijn er trouwens heel veel witte reigers bij ons in de polder. Een paar jaar geleden zou ik nog helemaal verguld zijn er een te zien in de verte. Nu kom ik er als ik een stuk ga fietsen er soms wel 10 of meer tegen. Ze zijn best mooi al vind ik een blauwe reiger, zeker de oude exemplaren met hun mooie tekening ook prachtig om te zien.