Haasje over…….

Hazen 16 (Small)Gisteren was ik blij dat ik niet naar buienradar had gekeken vandaag voeg ik daar aan toe dat ik ook niet meer naar de weermannen/vrouwen ga luisteren maar gewoon naar buiten kijk. Het weer verraste me met een zonnetje, wel een straffe wind maar zo heerlijk om dan op de dijk langs de Lek te fietsen tegen wind, daar kan ik echt van genieten.
Zo nu en dan wel een paar spetters maar dat was te verwaarlozen.
Onderweg naar huis zag ik drie hazen bij elkaar in het gras zitten in het zonnetje.
Meestal gaan ze er als een haas vandoor als ze me zien of opmerken maar vandaag bleven ze nog aardig lang zitten al zag ik aan hun platte oren wel dat ze me in de smiezen hadden en hielden.
Even later gingen ze spelen, rennen in het weiland al kreeg ik het idee dat het meer dan spelen was, zo te zien waren het twee mannetjes en een vrouw. Zag de mannetjes ook zo nu en dan op hun achterpoten gaan staan. Een teken dat de paartijd voor de rammelaars, de mannetjes hazen er weer aankomt.
Een mannetje sprong over het slootje, het vrouwtje volgde maar toen ze zag dat nummer drie aan de andere kant bleef zitten zag ik haar twijfelen, ga ik terug, blijf ik.
Een grappig gezicht maar misschien vermenselijk ik ze teveel en zie ik dingen die er niet zijn. Ik weet het niet maar voor mij gevoel wat het wel zo.
Het was in ieder geval een leuk gezicht om naar te kijken.
Er kwam een groepje scholieren aan fietsen en ik hoorde er een zeggen, kijk die mevrouw staat drie konijnen op de foto te zetten.

Toen ze langsfietsen zei ik het zijn hazen hoor, ze fietsen verder en ik hoorde een van de jongens zetten “die mevrouw denkt dat ze ons wat kan leren”  En ik schoot in de lach en dacht je hebt gelijk maar ook juist op deze manier onthouden ze zoiets.
Ik vond het een vrolijk gezicht en ook mooi om te zien hoe die hazen van die grote sprongen kunnen maken met die sterke achterpoten.
Deze zijn in ieder geval aan de jagers ontsnapt, gelukkig maar want de hazen horen gewoon in de polder thuis.

Clubjes….

Vanavond gezellig zo’n kleine twee uur zitten bellen met mijn vriendin, zij heeft een abonnement dat ze na 7 uur en in het weekend geloof ik gratis kan bellen dus dan kan je gerust een poosje zitten praten zo samen.
Zij woont in Harderwijk dus zien we elkaar niet zo heel erg vaak, een paar keer per jaar spreken we wel af om wat te doen.
Vanavond ging het onder meer over clubjes, zij is twee jaar geleden gestopt met werken ook ontslagen maar wel op vrijwillige basis. Ze werkte altijd in de zorg, kon dat op een gegeven moment niet meer volhouden fysiek dus kwam ze als telefoniste te werk en dat was echt niet haar ding.
Nou ja ze is dus ook al twee jaar thuis en vertelde dat ze eigenlijk nog steeds tijd te kort komt. Ze is dan ook lid van weet ik hoeveel clubjes. Dansclubje dat doet ze al 20 jaar volksdansen, maar ook yoga, een leesclubje, van de kerk een clubje, lid bij een gezamenlijke tuinclub en zo nog een paar die ze opnoemde.
Ik ben eigenlijk helemaal geen clubmens, nou ja het jeugdwerk, dat is eigenlijk ook wel een soort club maar wel met in de loop der jaren al zoveel verschillende vrijwilligers dus wel anders dan haar clubjes.
Zij voelt zich er goed bij en dat is prima toch, ieder heeft nu eenmaal zijn eigen gevoel bij dingen.
Heb me zelf deze week wel aangesloten bij een clubje om een seniorenmiddag in ons dorp te gaan organiseren. Een club bestaande uit vier mannen en ik zei de gek, allemaal enthousiast en met veel zin om er een mooi feest van te maken dit jaar.
Wij hadden vroeger een seniorenmiddag in de feestweek dat werd gefinancierd door de gemeente maar na de reorganisatie wilde de gemeente dat niet meer betalen en verviel deze middag.  En heel veel senioren vonden dat ontzettend jammer want het waren gewoon zulke leuke middag. Middagen waarop mensen elkaar ontmoeten die soms heel lang elkaar niet gezien hadden. Vooral voor mensen die niet zoveel er op uit gingen waren het middagen waar naar uitgekeken werd.
Een tijdje geleden had ik een interview voor de krant bij een nieuw opgerichte stichting die iets wilde doen voor de senioren in ons dorp. Ze halen iedere week papier op, best een hele organisatie is het en ze halen echt veel papier op dus ook een aardige opbrengst.
Vroeger vielen ze onder de pet van de ANBO en organiseerden dan ook van alles voor senioren met hun geld maar de ANBO afdeling is verdwenen in ons dorp (en in veel dorpen en steden omdat ze niet meer zelfstandig mochten functioneren).  Deze papierophaalploeg had die goed voorzien en er al een zelfstandige stichting van gemaakt zodat niet hun gespaarde gelden opgingen in de grote ANBO organisatie want dat gebeurde dus bij alle afdelingen, een heel slechte zaak.
Afijn de voorzitter van deze stichting vroeg dus aan mij of ze ook iets voor een seniorenmiddag konden betekenen financieel en zo kwam het balletje aan het rollen en vonden we nog een man die goed geld los kan peuteren bij bedrijven en instanties, de organisator van de feestweest en ze hadden gevraagd of ik ook mee wilde doen.
Ook natuurlijk omdat ze dan een kort lijntje hadden naar de publiciteit maar ook omdat ze weten dat ik organiseren ook leuk vind om te doen.
Het was een leuke ontmoeting en iedereen had originele ideeën en zo met zijn 5-en werd meteen al besloten dat zo’n middag er moet komen. Alle neuzen stonden de goede richting op en iedereen gaat een deel ervan voor zijn rekening nemen. Zo iets vind ik dan wel leuk, iets eenmaligs waar je geen lid van hoeft te worden met verplichting om ook altijd te komen. Gaat vast goedkomen en ik hoop dat het een geweldig leuk feest gaat worden in juni volgend jaar.
Ben nooit zo van de roofvogels fotograferen maar deze week kwam ik echt van alles tegen in de polder die ook nog zo nu en dan bleven zitten vandaag een serie roofvogels in actie. Er zitten een paar mindere foto’s bij maar was wel een leuk gezicht dat twee kraaien een torenvalk aanvielen en probeerden concurrentie uit te schakelen.
De paalzitters zijn buizerds, de vliegers bruine kiekendief en op het dak de torenvalk.

 

Massabijeenkomsten

Ik heb het niet zo erg op massabijeenkomsten. Ben ooit wel eens een paar keer naar voetbalwedstrijden geweest en dan vond ik dat altijd best een beetje heftig. Zo’n heel stadion vol met mensen, voordat het er allemaal weer uit is dacht ik dan. Maar goed natuurlijk ging dat gewoon allemaal rustig aan.
Grote concerten zoals Pinkpop of Concert at sea zou ik niet zo heel snel naar toe gaan het trekt me gewoon niet.
Ben meer iemand van naar een theater gaan of zo dat is overzichtelijk, niet zo’n enorme mensen massa. Of zoals bij de feestweek werk ik liever achter de schermen dan in zo’n massa meehossen.
Ooit ging ik in Dordrecht naar een kerstmarkt, je kon letterlijk door het grote aantal mensen niet meer voor of achteruit. Of bij de kaarsjesavond in Gouda heb ik dat ook eens meegemaakt.
In de natuur zie je ook wel massabijeenkomsten. Zo zag ik een aantal weken geleden in een nieuw stukje natuurgebied wel zo’n 150 zwanen bij elkaar zitten. Ik sprak hierover met de beheerder van de eendenkooi en hij vertelde me dat daar een groot stuk water was gecreëerd in nieuw natuurgebied en dat daar blijkbaar veel te eten was voor de zwanen zodat ze daar massaal naar toe kwamen> Het was ook een echt va en vient van zwanen die kwamen of weer vertrokken. (Dat is dubbel op)
En de afgelopen week zag ik een grote groep grote Canadese ganzen met heel veel jongen, die komen allemaal bij elkaar en ik telde wel zo’n 8 families met elk tussen de 6 of 8 jongen er bij. Dus een hele groep ganzen bij elkaar. (Hoezo komen er teveel ganzen in de polder ?? ) Volgens mij hebben zowel ganzen als zwanen weinig natuurlijk vijanden en bovendien beschermen ze hun jongen heel goed, dat maakt dat er heel veel meer over blijven dan bijvoorbeeld bij de meerkoeten die ik voor 80 % zie als “voer” voor andere dieren zoals reigers, snoeken, katten, roofvogels en wat er nog meer deze beestjes wel een hapklare brok vindt.
Heel veel tijd om even bij te komen van mijn nachtwerk had ik eigenlijk niet. Zondag moest ik nodig de doperwten oogsten en invriezen, weer 5 porties en ik had er al 4 keer van gegeten. Heerlijk hoor maar ze waren echt al zover dat ik ze niet langer kon laten hangen. De afgelopen maandag kreeg ik al weer voor 2 nachten een logee, mijn vriendin die in Harderwijk woont ging vandaag een dagje met haar nichten happen en trappen en had gevraagd om bij mij te kunnen logeren. Gisteren was ze nog bij haar moeder geweest dus eigenlijk was ze alleen maar twee avonden en nachten bij me. Gezellig hoor, weer lekker bijgepraat zo een keer. Ze kwam helemaal bij hier zei ze, had heel goed geslapen omdat ze gewoon even niets moest terwijl ze thuis toch altijd wel weer dingen te doen heeft of gewoon dingen doet.
Nou ja vorige week had ik niet zoveel in huis gedaan dus maandag overdag maar even lekker mijn huis door gejaagd als een witte tornado.  Nog twee wassen gedraaid, tussendoor ook nog wel een uurtje gaan fietsen.


Vandaag vertrok mijn vriendin voor haar eerste “hapje” en toen ze weg was leek ik wel een leeggelopen ballon. Mijn uren die ik normaal in het café werk had ik vorige week al in de feesttent gemaakt dus ik hoefde niet aan de bak vandaag.  Alsof alle vermoeidheid van 4 nachten heeeeel laat naar bed er uit kwam in een keer. Ben maar wat administratiefs voor het jeugdwerk gaan zitten doen en vanmiddag toch maar even op de fiets gestapt om er even uit te zijn. Ik vond het vervelend weer, klammig, bewolkt maar wel warm. Niet echt lekker eigenlijk. Nog wel een rondje door de polder gedaan en toen weer naar huis verder met mijn werk voor het jeugdwerk. Vanavond nog een rondje gaan wandelen met mijn vriendin en na afloop een glas wijn genomen op het goede leven……. haha. Morgen gaat ze weer naar huis en als het weer het toelaat ga ik met haar mee fietsen naar Gouda. Ze is met de fiets gekomen uit Harderwijk dus moet morgen daar weer de trein terug pakken. En voor haar is het ook gezellig (voor mij ook natuurlijk ) om samen te gaan fietsen.  Heb er wel zin in.

 

Sprengen en beken……

Vanmiddag weer thuisgekomen na een heel fijn weekend in Apeldoorn. Ik ben er nu inmiddels al heel wat keren geweest en eigenlijk nog nooit dat het echt mooi weer was. Terwijl Wim de keren dat hij bij mij geweest is bijna alle keren mooie weer had, hoewel we ook wel eens een keer flink natgeregend zijn op de fiets.
Dit keer ook weer, vrijdag was het gewoon koud (scheelde zo een graad of 10 met de dag er voor) en zaterdag werd het ook pas in de middag en avond wat beter. Vandaag toen ik weer naar huis ging was het prachtig weer.
We hebben geleerd er mee te leven en vermaken ons altijd wel.
Gisteren was het niet zonnig maar wel droog niet zo koud als de dag ervoor.  Na een bezoek aan een zomermarkt zijn we  in Berg en Bos gaan wandelen. Wim woont er dicht bij, zondags als het ’s morgens wat rustiger is horen we de apen schreeuwen in zijn huis.
Een groot contrast, ga je naar rechts heb je daar de Apenheul, heel veel drukte en wij gingen linksaf wandelen langs de sprengen.  Even een stukje geschiedenis gepikt van de gemeente Apeldoorn……
Apeldoorn heeft veel beken en sprengen. Deze zijn belangrijk voor de beheersing van overvloedig grondwater. Daarnaast bieden ze ruimte aan afgekoppeld regenwater, natuurontwikkeling en recreatie. In het verleden speelden de beken en sprengen een belangrijke rol in de papierindustrie en voor de vele wasserijen in Apeldoorn.
Wat is een spreng?  


Een spreng, sprang of Sprengebeek is een door mensen gegraven of verlegde beek. De bronnen zijn zodanig  gegraven dat ze onder druk staand grondwater aan de oppervlakte brengt. Op de Veluwe heeft het woord spreng een bijzondere betekenis. Spreng gebruiken we hier voor een gegraven bron of sprengkop. Een Sprengebeek is dan ook een gegraven beek die met name gebruikt werd voor de aandrijving van watermolens, voor het maken van papier en/of voor water voor de wasserijen. Soms werden de stroompjes kunstmatig ‘opgeleid’ ten opzichte van de bodem van een dal. Door zoveel mogelijk de hoogtelijnen te volgen, en dus de zijkant van de dalen te zoeken, blijft op de plaats van de watermolen zoveel mogelijk verval over. In Apeldoorn zijn vooral Sprengebeken.

In het park Berg en Bos konden we langs de sprengen wandelen, heel rustig daar want het is best klimmen en stijl en niet iedereen zoekt dat ook op. Ik vond het echt heel prachtig om daar te wandelen. Had geen camera bij me maar met mijn telefoon een paar foto’s gemaakt.  Best steile wanden, werd ook voor gewaarschuwd, maar een mooie gezicht. De gemeente doet er veel aan om deze sprengen te onderhouden.
Hier en daar liggen grote ijzerhoudende stenen, een ervan de rechtopstaande wordt de ijzeren man genoemd.
Na het wandelen gaan we nog even kijken bij de uitkijkpost waar regelmatig herten te zien zijn. Vandaag dus niet, wel zien we nog een aantal wilde zwijnen maar toen was mijn telefoon net leeg…..

Volgende keer beter. Echt wild zijn ze niet hoor, ze hebben een plaats gecreëerd waar ze graag komen met een modderbad er bij. Maar het was wel een leuk gezicht, drie generaties van hele kleine biggetjes een aantal van een of twee jaar oud en de volwassen zwijnen. Een mooi gezicht.  Ik heb inmiddels al aardig wat mooie plekjes in Apeldoorn gezien en het is een prachtige omgeving om te zijn, een leuke stad en natuurlijk een lieve vriend.
Het contrast met waar ik woon is best groot maar als ik dan zoals vanmiddag nog door de polder weer naar huis fiets geniet ik ook weer volop.  The best of both worlds………

Heppie de peppie…

Een kinderhand is gauw gevuld en voor mij is een van de mooiste dingen in het leven gewoon helemaal gratis namelijk lekker buiten zijn en dan van dat mooie weer zoals de laatste dagen. Helemaal geweldig, ik geniet echt met 200 %.
Heb de laatste dagen echt zoveel gefietst maar vooral ook zoveel afgestapt en gewoon gaan zitten kijken naar al het mooie wat de polder momenteel te bieden heeft.
Het is eigenlijk zoveel dat ik soms gewoon niet weet waar ik moet kijken en wat ik wil fotograferen. Zoveel moois maakt ook hebberig.
Vandaag leek het wel of alle sterren goed stonden voor me. Ik koos op echt het allerlaatste moment een route die ik eigenlijk nooit rijd en daar zag ik een pa en moe meerkoet met zes jongen. En wat ik nog nooit gezien heb de pa of moe pakte zo nu en dan een van de jongen flink aan in hun nek. Of het nu iets corrigerend was of gewoon dat ie het helemaal zat was dat gebedel om eten, geen idee. Het zijn ook geen duidelijke foto’s geworden omdat het zo snel ging. Maar wel een bijzonder gezicht.
Op een andere weg waar ik echt nooit heen fiets kwam ik opeens een lepelaar tegen zomaar midden in de polder in een slootje en hij is nog helemaal niet echt schuw ook want ondanks mijn niet echte camouflagekleding (knalroze jasje) blijft ie redelijk staan en kan ik heel mooie foto’s maken. Verderop zie ik een bonte specht in een knotwilg, volop grutto’s  en kieviten. Wat een overvloed van mooie dingen om te zien.
Een maar, ja een maar, ik had nog steeds geen fotobewerkingsprogramma op mijn computer en ik was helemaal verwend met photoshop maar sinds mijn nieuwe computer had ik dat programma niet meer.  Mijn zoon had het wel ergens maar op een of andere manier kwam het nooit mijn richting uit en vandaag was ik het helemaal zat opeens dat ik mijn foto’s niet kon bewerken dus via bol.com heb ik een lichte versie gekocht, mag mezelf ook wel eens verwennen vond ik dus. En voor 89 euro kon ik meteen een programma downloaden en dat lukte en kan ik lekker aan de slag. Helemaal heppie de peppie dus. Voor iedereen een mooie weekend gewenst met mooi warm en zonnig weer.
Een voorbeeld hoe een foto mooier wordt van de lepelaar. Met en zonder eend op de achtergrond……photoshop I love it………IMG_4756 (2) (Medium)IMG_4756 (2).jpg

Onderuit…

Nee gelukkig was ik het dit keer niet maar toen ik vanmiddag even een eindje ging fietsen kwam ik bij een fietstunnel waar ik een kinderwagen bovenaan zag staan, dat vond ik al vreemd maar toen ik verder kwam zag ik halverwege de helling van de fietstunnel een fiets op de grond liggen en een mevrouw stond er enigszins bibberend naast met daarnaast de moeder van het kindje in de kinderwagen.
Ik stapte even af om te kijken of ik eventueel kon helpen. De vrouw had een heel blauw oog maar dat kwam niet van vandaag vertelde ze, ze was vorige week lopend gevallen en had het daar opgelopen.
Goh het lijkt mij wel dacht ik nog even voelde meteen een soort verwantschap.
De mevrouw, schatte haar een jaar of 70,  was goed bij zinnen, wist waar ze woonde, ze was boodschappen wezen doen bij de Lidl en fietste naar huis toe toen het gebeurde.
Ze probeert haar zoon op te bellen maar dat lukt niet. Verder ging het wel met haar, ja haar ribben deden zeer, zei ze want daar was ze mee op het stuur gevallen.
Zullen we u fiets even oprapen, vroeg ik en samen met de andere mevrouw raapten we de fiets op.
Nou ik moet zeggen dat ik wel eens zwaar beladen ben geweest op mijn fiets maar wat die mevrouw aan gewicht in haar fietstassen had zitten daar kan ik nog een puntje aan zuigen.
En dat niet alleen, aan haar stuur had ze een grote en heel zware tas hangen en aan de andere kant een schoudertas, een paar keer om haar stuur geslagen.
Moet je nog een beter scenario verzinnen om onderuit te gaan.
Nu kan ik er ook wel wat van maar ik hang nooit wat aan mijn stuur, ik vind dat gewoon gevaarlijk, je bent zo je evenwicht kwijt en dat was bij deze vrouw ook gebeurd.
U bent ook veel te zwaar beladen zei ik tegen haar.  Ik ging altijd met de auto zei ze en ik weet niet precies hoeveel in mee kan nemen dus had eigenlijk te veel gekocht.
Zou het voortaan maar eens in tweeën doen zei ik tegen haar, dan kan je beter een extra keer fietsen. En dacht wel bij mezelf, hoor wie het zegt haha…
Uit haar verhaal begreep ik dat haar kinderen het niet meer verantwoord vonden dat ze in een auto reed dus ging ze nu fietsen. Nou dat is dus ook geen onverdeeld succes.
Samen met de andere mevrouw rijden we haar fiets even het hellinkje op. Ze gaat het verdere stukje maar lopen zei ze.
Maar dat viel ook nog niet mee met zo’n zware tas. Zullen we die tas aan het stuur even achterop binden zei ik, dus samen met die andere mevrouw wij die tas achterop gesnoerd.
Alleen of de beschuiten het nog heel overleven weet ik niet hoor zei ik, die kwamen een beetje klem te zitten. Dat geeft niet zei ze, ik eet altijd beschuit met melk dus moet het toch in stukjes.
Nou ja met die zware tas van haar stuur af kon ze lopen met haar fiets, ze woonde een paar kilometer verderop dus dat moest ze wel redden. We hebben haar nog even na staan kijken en het ging goed. Hopelijk is ze goed thuisgekomen en zal ze de volgende keer wat minder in een keer meenemen aan boodschappen.
Onderweg nog even wat eendjes gefotografeerd. Er schijnen steeds minder wilde eenden te komen hoorde ik maar ik kwam vandaag zomaar op mijn route zo’n 6 moeders met kroost tegen.

Afmelden….

Mijn plannen die ik voor vandaag gemaakt had heb ik vanmorgen toen ik het zonnetje zo lekker zag schijnen meteen in de prullenbak gegooid.
Eerst nog even wat af te handelen zaken op de computer gedaan. Voor mijn vriendin nog wat uitdraaien en meteen even gebracht, een afspraak bevestigen, facturen van het jeugdwerk betalen. Allemaal van die dingen zo in de geest “van dat komt nog wel een keer” .
Maar vanmorgen eens al die kleine dingetjes gedaan en daarbij me ook bij heel veel nieuwsbrieven afgemeld. Werd helemaal  gek van al die mailtjes die ik kreeg, gevraagd en ongevraagd.
Soms best leuk die nieuwsbrieven dus ik klik nogal snel op ja als ik bijvoorbeeld ergens bestel, daar ga ik eens mee stoppen. Volgens mij wordt je dan ook flink doorgelinkt maar andere sites die ook weer van die nieuwsbrieven of “mooie aanbiedingen” sturen of dat ik “weer eens wat gewonnen heb”.
Weg met die zooi, het ruimt lekker op.
Lege flessen weggebracht, die brief die er al weer even lag gepost, oude kranten klaargezet om op te laten halen, een wasje gedraaid en opgehangen. Wat kan een mens eigenlijk veel doen in een paar uurtjes.
Daarna heerlijk op de fiets te polder in, lekker een eind gaan fietsen. De wind is gedraaid ono dus als ik heen over de dijk ga fietsen heb ik lekker het windje in mijn rug. Terug kies ik een route door het Loetbos, ook weinig last van de wind. Trouwens met mijn ondersteuning en het zonnetje er bij vind ik zo’n beetje wind er bij ook niet erg.
Onderweg zie ik de goudfazant weer een keer op dezelfde plek waar ik hem al eerder een keer op de foto heb gezet. Wat een prachtig beest is het toch eigenlijk om te zien en hij blijft nog gewoon bezig ook, al kom ik redelijk dicht bij hem in de buurt. Die mooie kleuren en zo’n heel lange staart. Leuk….. daar word ik vrolijk van.
Morgen ga ik weer naar Apeldoorn, een weekje eerder dan gepland, volgende weekend gaat Wim naar Frankrijk op werkvakantie als tolk haha met vrienden en drie weken elkaar niet zien vonden we toch wel heel lang.

Zin in………….. Fijn weekend allemaal vast gewenst. Ik meld me even af voor een paar dagen…..;)