Een moeilijk verhaal……

visueel denkenDit wordt een moeilijk verhaal, soms snap ik dit soort dingen ook zelf niet helemaal, maar het is wel zo. Kijk dat is al de eerste moeilijke nietszeggende zin dus.
Ik probeer het uit te leggen zonder al te veel af te dwalen en zijsporen te pakken.
Vanmorgen ging ik werken bij mijn ieniemienie baantje. Ik nam mijn fototas mee want daarna had ik een 100 jarige waar ik naar toe zou gaan voor de krant.
Toen ik klaar was stopte ik mijn telefoon in mijn tas, altijd op dezelfde plaats, en zeg tegen mijn werkgever, hé mijn portemonnee zit er niet in. “Ik zie hem ook nergens” zegt hij “maar moet je betalen aan die 100 jarige voor haar verhaal” grapt hij nog tegen me.
Ik lach en antwoord dat hij dan wel thuis zal zijn.
Ga naar de 100 jarige en daarna weer naar huis en ga wel meteen op zoek.
Nu ben ik iemand van kastjes, laatjes, kastjes en nog eens kastjes om alles op te ruimen zodat het uit het zicht is maar nergens te vinden. Onder de bank tussen de bank, afijn iemand die ooit zijn portemonnee kwijt is geweest weet hoe dat werkt.rijbewijs
Noppes, ik ben helemaal niet in paniek, er zat niet veel geld in hooguit 20 euro maar wel natuurlijk al mijn pasjes en dat soort dingen, rijbewijs. Nou ja niet echt lekker dus.
Voor alle zekerheid ga ik mijn bankpas maar blokkeren, had wel gekeken op mijn rekening en niets geks gezien. (behalve dat ze weer eens een keer mijn ww niet op tijd gestort hadden).
Nog steeds ben ik er van overtuigd dat ik mijn portemonnee niet verloren ben of ergens heb laten liggen, ik kan dat gevoel niet verklaren, dat gewoon weten dat het zo is.
Ik bel mijn zus en die zegt, heb je al je wichelroede gebruikt. Die kochten we ooit bij een heks en daarmee kan je volgens zeggen alles opsporen wat je kwijt bent. Wij gebruiken het regelmatig als grapje samen als we weer eens wat kwijt zijn, een familiaire kwestie.
Maar de vorige keer vond ik wel mijn portemonnee er mee. Tja misschien raak ik daarom niet zo gauw in paniek, het is al eerder gebeurd.
Nu komt dus het ingewikkelde van het verhaal. Ik geloof niet dat de wichelroede mijn portemonnee kan vinden maar wel geloof ik dat wanneer je zo’n wichelroede pakt, je daarna gaat “aarden” en ontspannen en daardowichelroedersor ga je volgens mij anders denken.
Dat probeerde ik vanmiddag ook te doen, zonder wichelroede. Ik ging op de bank zitten en ging visualiseren wanneer ik mijn portemonnee voor het laatst gebruikt had en kwam uit bij een winkel waar ik gisteren wat gekocht had. Als een film zag ik dat ik de bon in mijn portemonnee opborg en meenam. Dat kon dus niet.
Ik volgde het spoor van mijn portemonnee in gedachte verder en bedacht dat vanmorgen toen ik mijn telefoon in mijn tas stopte mijn portemonnee er nog inzat, anders zou ik het toen al opgemerkt hebben.
Hij moest dus toch op mijn werk zijn. Ik stapte op de fiets, belde aan en liep zo naar de plek toe waar hij lag. Op een of andere manier wist ik gewoon waar hij lag. Mijn werkgever zei verbaasd hoe weet je dat. Ik zei het kon niet anders dan dat hij hier was.
Eigenlijk was ik helemaal niet verrast om hem daar te vinden. Ik denk dat het zo werkt dat wanneer je gaat lopen zoeken je denkt  ik ben hem kwijt je negatief denkt en wanneer je even probeert te ontspannen je gedachten weer beter en positief gaan werken.
Heel blij dat ik hem weer gevonden had natuurlijk. Vanmiddag boodschappen gaan doen, helemaal geen erg in dat mijn pas het niet meer deed dus net genoeg portemonneegeld nog in mijn portemonnee gelukkig ;). Zal ff wennen zijn zonder pas deze week want ik ben echt een pinner. Maar goed dan kan ik ook niet veel uitgeven,dat is dan weer mooi meegenomen.

Gevonden voorwerpen……..

portemonneeVorige week was ik in een winkel om iets te vragen toen er een andere mevrouw binnenkwam met een bos bloemen die ze aan de eigenaresse van de winkel, die ik maar even Eva zal noemen, gaf.
Heel erg bedankt zei ze voor het bellen en vinden. Wat bleek, haar man was naar de kapper geweest en had zijn portemonnee verloren. Eva had die portemonnee gevonden voor de deur bij de kapper waar die man geweest was. Ze zag de auto nog wegrijden dus het was net gebeurd. Ze had de portemonnee opgeraapt, gekeken van wie hij was, ze kende het echtpaar, en had gebeld. “Alleen het geld was er uit” zei de mevrouw. Ik zag Eva helemaal van kleur verschieten. Het geld was er uit zei ze, hoe kan dat nou, hij moet hem net verloren zijn, dan kan niet iemand nog het geld er uit gehaald hebben, weet je zeker dat er geld in zat. “Ja zei de mevrouw, hij heeft er altijd los geld inzitten maar we zijn zo blij dat alles er verder nog inzit van pasjes en alles zoals rijbewijs en id kaart”. Eva snapte er echt helemaal niets van blijkbaar en ze vroeg nog als grap “zat er genoeg in om van uit eten te gaan”. Het werd een beetje een ongemakkelijk gesprek en de mevrouw zei dat ze haar man eerst zou gaan bellen of er wel echt geld in had gezeten.
Ik ging, na mijn vraag gesteld te hebben en er nog even over nagepraat te hebben, weer weg maar was eigenlijk wel nieuwsgierig naar de afloop. Zeker wetend dat Eva echt geen geld uit die portemonnee zou halen, trouwens dan ga je iemand toch niet bellen dat je zijn portemonnee gevonden hebt, dan gooi je die gewoon ergens weg lijkt mij. (Dat was een paar jaar geleden tenminste wel gebeurd bij mijn zoon toen zijn portemonnee was gestolen). SinterklaasIk liep terug naar huis en kwam de mevrouw weer tegen, ze stak net haar mobieltje in haar zak. “En” vroeg ik toch wel nieuwsgierig. “Hij had gisteren al zijn kleingeld aan een zwerver gegeven zei ze, ik ga gauw terug naar Eva om het haar te vertellen want ik vond het wel heel vervelend voor haar”, vertelde de vrouw. Wetend dat haar man sinds 2 jaar bij ons de rol van Sinterklaas in het dorp vervuld kon ik me dit wel voorstellen. Dat is tenslotte zijn missie, mensen cadeaus schenken. 😉
Eind goed al goed. Zo kan je gauw misverstanden krijgen en was het niet uitgezocht zou het toch een gevonden voorwerp met een raar bijsmaakje zijn gebleven.

 

Geloven of niet ??

Van de zomer toen we op vakantie gingen vond ik een foldertjeIMG_7721 van de Margarita de heks van Appelscha en ik wilde daar erg graag naar toe gaan, mijn zusje vond het ook wel leuk.
Alleen toen bleek dus dat omdat het boven de 30 graden was de tuin ’s middags gesloten en alleen ’s avonds open.
Na een heel warme dag in Appelscha doorgebracht te hebben wilde ik alsnog maar het was nog een kilometer of zes fietsen en mijn zus is niet zo’n fietser maar toch ze ging mee omdat ze wist dat ik het zo leuk vond. http://www.heksehoeve.com/

En het was leuk, een grote tuin met allerlei opdrachten en rituelen, spirituele zaken, allerlei kruiden en wetenswaardigheden over planten, bomen en bloemen.
Ik vond het echt heel erg leuk (behalve de horzels die me ongeveer lek staken en waar zelfs de heks geen doeltreffende kruiden tegen wist) en we hebben veel van die opdrachten gedaan.
Het is ook wel een commerciële heks, met een winkeltje en producten die ze verkoopt en we konden er heerlijk koffie met iets lekkers nuttigen in de theetuin.

IMG_7695Tussen de opdrachten door leerden we ook omgaan met de wichelroede en ik vond dat wonderbaarlijk, ook een beetje ongelooflijk eigenlijk maar heel leuk.
Ik kocht een set wichelroedes en we gingen weer naar huis toe. Volgens haar zeggen zou ik alles wat ik kwijt ben daarmee op kunnen zoeken. En dat leek me dus wel wat.

Afgelopen woensdag was ik mijn portemonnee kwijt, kon hem echt nergens vinden, alle laatjes, kastjes en plaatsjes waar hij kon zijn nagekeken, nergens te vinden. Ik wist zeker dat hij in huis was want ik had hem ergens snel neergelegd, wist ik nog, omdat ik weg moest.
En opeens dacht ik, hé mijn wichelroedes dus ik zocht ze op en ging er mee aan de slag zoals ik dat geleerd had.
De wichelroedes wezen naar mijn kelderkast of ik nu links of rechtsom ging, van allebei de kanten wezen ze deze kant op. Ik geloofde er niets van. Daar had ik hem echt niet neergelegd dat wist ik zeker. Toch ging ik kijken op de planken maar kon niets vinden.

Ik ruimde de wichelroedes weer op en dacht, geloof IMG_7718je daar nou echt in die onzin.
Dan maar weg zonder portemonnee dacht ik en ik pakte uit de kelderkast een kauwgommetje voor onderweg op de fiets en opeens zag ik daar mijn tas met haakwerk hangen en ik dacht. Daar zit ie in en verdraaid daar zat ie echt in, opeens wist ik het weer, gauw, gauw weg en maar even in die tas gestopt die in de kamer stond zodat hij niet open en bloot op tafel zou liggen.
De wichelroedes hadden toch gelijk gehad. Geloof ik het of niet, ik weet het soms nog niet maar het werkte wel en wat maakt het mij dan ook uit eigenlijk.